ശബ്ദാച്ഛബ്ദഃ പ്രവര്ത്തേത നിഃശബ്ദം ജ്ഞാനമേവ ച ൩൧.
ശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് ശബ്ദം ഉണ്ടാകുന്നു, മൗനത്തിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം മാത്രം ഉല്പന്നമാകുന്നു.
അക്ഷരം ബ്രഹ്മപരമം ശബ്ദോ വൈ ഹ്യരാത്മകഃ ൩൧.
അക്ഷരമായ പരബ്രഹ്മം ശബ്ദരഹിതമാണ്; ശബ്ദം ആത്മാവില്ലാത്തതാണ്.
പ്രതിപാദ്യം ഹി യത്കിംചിച്ഛബ്ദേനൈവ വിനാ കഥമ് ൩൧.
വാക്കുകൾ ഇല്ലാതെ എന്തും വിശദീകരിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?
ശ്രൃണുഷ്വാവഹിതോ ഭൂത്വാ പരമാര്ധയുതം വചഃ ൩൧.
പരമാർത്ഥം നിറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.
ജ്ഞാനപ്രവാദിനഃ സര്വ ഋഷയോ വീതകല്മഷാഃ ൩൧.
ജ്ഞാനം പ്രസംഗിക്കുന്ന എല്ലാ ഋഷിമാരും പാപരഹിതരാണ്.
ജ്ഞാനം ജ്ഞേയം ജ്ഞാനഗമ്യം ജ്ഞാത്വാ ച പരിഗീയതേ ൩൧.
ജ്ഞാനം, അറിയേണ്ടത്, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്നത് — ഇവയെല്ലാം അറിഞ്ഞാൽ മഹത്വം പാടപ്പെടുന്നു.
ഏതത്സര്വം സമാസേന കഥയാമി നിബോധ മേ ൩൧.
ഇതെല്ലാം സംക്ഷിപ്തമായി ഞാൻ പറയും; എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.
യഥാ ഭ്രമരികാദൃഷ്ടാ ഭ്രമ്യതേ ച മഹീ യമ ൩൧.
ഒരു ഭ്രമരിയെപ്പോലെ ഭൂമി ചുറ്റുന്നു എന്നു കാണുന്നത് പോലെ,
തസ്മാദ്വിമൃശ്യ തേനൈവ ജ്ഞാതവ്യഃ ശ്രവണേന ച ൩൧.
അതുകൊണ്ട് ആലോചനയിലും, ശ്രവണത്തിലുമാണ് സത്യം അറിയേണ്ടത്.
നിര്ദ്ധാര്യ ചാത്മനാത്മാനം സുഖം ബംധാത്പ്രമുച്യതേ ൩൧.
സ്വയം ആത്മാവിനെ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
മായാമയോഽയം സംസാരോ മമതാലക്ഷണോ മഹാന് ൩൧.
ഈ ലോകം മായയാൽ നിർമ്മിതവും, 'എന്റെത്' എന്ന ഭാവം നിറഞ്ഞതും, അത്യന്തം വിശാലവുമാണ്.
കോഽഹം കസ്ത്വം കുതശ്ചാന്യേ മഹാമായാവലംബിനഃ ൩൧.
ഞാൻ ആരാണ്? നീ ആരാണ്? മറ്റുള്ളവർ എവിടുനിന്നാണ്? എല്ലാവരും മഹാമായയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
നിഷ്ഫലോഽയം നിരാഭാസോ നിഃസാരോ ധൂമഡംബരഃ ൩൧.
ഇത് ഫലമില്ലാത്തതും, രൂപരഹിതവും, അർത്ഥശൂന്യവും, പുകപോലുള്ളതും, വെറും പ്രദർശനവുമാണ്.
ഏവം പ്രചോദിതസ്തേന ശംഭുനാ പ്രേതരാട്സ്വയമ് ൩൧.
ഇങ്ങനെ ശംഭുവിന്റെ പ്രേരണയാൽ, പ്രേതരാജാവു തന്നെ മുന്നോട്ട് വന്നു.
കര്മ്മണാം ഹി ച സര്വേഷാം ശാസ്താ കര്മാനുസാരതഃ ൩൧.
എല്ലാ പ്രവൃത്തികൾക്കും, പ്രവൃത്തിയുടെ അനുസരണപ്രകാരം തന്നെ അധിപതിയാണ്.
ഹത്വാ തു താരകം യുദ്ധേ കുമാരേണ മഹാത്മനാ ൩൧.
മഹാത്മാവായ കുമാരൻ യുദ്ധത്തിൽ താരകനെ സംഹരിച്ചു.
ഹതേ തു താരകേ ദൈത്യേ ഹിമവന്പ്രമുഖാദ്രയഃ ൩൧.
താരകാസുരൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഹിമവാൻ അടക്കം എല്ലാ പർവതങ്ങളും മുന്നിൽ നിന്നു.
നമഃ കല്യാണരൂപായ നമസ്തേ വിശ്വമംഗല ൩൧.
മംഗളരൂപനായവനേ, സർവ്വലോകത്തിനും ക്ഷേമം നൽകുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
വരീഷ്ഠാഃ ശ്വപചാ യേന കൃതാ വൈ ദര്ശനാത്ത്വയാ ൩൧.
നിന്റെ ദർശനംകൊണ്ട് ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരും അശുദ്ധരായവരും ഉന്നതരായി.
നമസ്തേ പാര്വതീപുത്ര ശംകരാത്മജ തേ നമഃ ൩൧.
പാർവതിയുടെ പുത്രനേ, ശംകരന്റെ മകനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
നമോസ്തു തേ ദേവവരൈഃ സുപൂജ്യ നമോഽസ്തു തേ ജ്ഞാനവിദാം വരിഷ്ഠ ൩൧.
ദേവന്മാരിൽ പ്രധാനം ആയവരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനേ, ജ്ഞാനികളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
ഏവം സ്തുതോ ഗിരിഭിഃ കാര്ത്തികേയോ ഹ്യുമാസുതഃ ൩൧.
ഇങ്ങനെ പർവതങ്ങൾ ഉമയുടെ പുത്രനായ കാർത്തികേയനെ സ്തുതിച്ചു.
ഭോഭോ ഗിരിവരാ യൂയം ശ്രൃണുധ്വം മദ്വചോഽധുനാ ൩൧.
മഹാപർവതങ്ങളേ, ഇപ്പോൾ എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
ഭവത്സ്വേവ ഹി വര്ത്തതേ ദൃഷദോ യത്നസേവിതാഃ ൩൧.
നിങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് പരിശ്രമത്തോടെ അന്വേഷിക്കുന്ന ശിലകൾ ലഭിക്കുന്നത്.
പര്വതീയാനി തീര്ഥാനി ഭവിഷ്യംതി ന ചാന്യഥാ ൩൧.
പർവതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടാകും, അതിന് വേറൊരു വഴി ഇല്ല.
അയനാനി വിചിത്രാണി ശോഭനാനി മഹാംതി ച ൩൧.
വിവിധതരത്തിലുള്ള മനോഹരവും വലിയതുമായ പാതകൾ ഉണ്ടാകും.
യോഽയം മാതാമഹോ മേഽദ്യ ഹിമവാന്പര്വതോത്തമഃ ൩൧.
ഇന്ന് ഹിമവാൻ എന്ന ഈ മഹാപർവതം എന്റെ മുത്തശ്ശനാണ്.
മേരുശ്ച ഗിരിരാജോഽയമാശ്രയോ ഹി ഭവിഷ്യതി ൩൧.
പർവതങ്ങളുടെ രാജാവായ മെരു ഭാവിയിൽ ശരണം നൽകുന്നവനാകും.
ലിംഗരൂപോ ഹി ഭഗവാന്ഭവിഷ്യതി ന ചാന്യഥാ ൩൧.
ഭഗവാൻ ലിംഗരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും, അതിന് മറ്റൊരു രൂപം ഇല്ല.
മാല്യവാന്മലയോ വിന്ധ്യസ്തഥാസൌ ഗംധമാദനഃ ൩൧.
മാല്യവാൻ, മലയം, വിന്ധ്യൻ, ഗന്ധമാദനം ഇവയും,