ഏതജ്ജ്ഞാനം ജ്ഞാനവിദോ വദംതി സര്വാത്മഭാവേന നിരീക്ഷയംതി ൩൧.
ഇതാണ് ജ്ഞാനം എന്ന് ജ്ഞാനികളെ അറിയുന്നവർ പറയുന്നു; എല്ലായിടത്തും ആത്മാവിനെ കണ്ടറിയുന്നു.
അതീത്യ സംസാരമനാദിമൂലം മായാമയം മായയാ ദുര്വിചാര്യമ് ൩൧.
ആദിയില്ലാത്ത വേരുള്ള, മായയിൽ നിന്നുണ്ടായ, മായയാൽ ഗ്രഹിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സംസാരത്തെ അതിജീവിച്ച്.
സംസൃതിഃ കല്പനാമൂലം കല്പനാ ഹ്യമൃതോപമാ ൩൧.
ജന്മമരണചക്രത്തിന് കൽപ്പനയാണ് വേരായിരിക്കുന്നത്; കൽപ്പന അമൃതംപോലെയാണ്.
ശുക്ത്യാം രജതബുദ്ധിശ്ച രജ്ജുബുദ്ധിര്യര്ഥോരണേ ൩൧.
ശുക്തിയിൽ വെള്ളി കാണുന്നതും കയറിൽ പാമ്പ് കാണുന്നതും ഭ്രമം കൊണ്ടാണ്.
സിദ്ധിഃ സ്വച്ഛംദവര്ത്തിത്വം പാരതംത്ര്യം ഹി വൈ മൃഷാ ൩൧.
വിജയം, ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കൽ, മറ്റുള്ളവരിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുക — ഇവയൊക്കെയും യാഥാർത്ഥ്യമല്ല.
ഏകോ ഹ്യാത്മാ വിദിത്വാഥ നിര്മമോ നിരവഗ്രഹഃ ൩൧.
ഏകാത്മാവിനെ spparijñānam prāptikkayāḷ, അവൻ മമതയും തടസ്സങ്ങളും ഇല്ലാതാകുന്നു.
ശശവിഷാണമേവൈതജ്ത്രാനം സംസാര ഏവ ച ൩൧.
ഈ രക്ഷയും സംസാരവും മുയലിന് കൊമ്പ് പോലെയാണ്.
മമതാം ച നിരാകൃത്യ പ്രാപ്തുകാമാഃ പരം പദമ് ൩൧.
മമതയെ ഉപേക്ഷിച്ച് പരമപദം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ.
യൈസ്ത്യക്തോ മമതാഭാവോ ലോഭകോപൌ നിരാകൃതൌ ൩൧.
ആരാണോ സ്വാർത്ഥതയും, ആഗ്രഹവും, കോപവും ഉപേക്ഷിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്,
യാവത്കാമശ്ച ലോഭശ്ച രാഗദ്വേഷൌ വ്യവസ്ഥിതൌ ൩൧.
ആഗ്രഹവും, ലാഭവും, ആസക്തിയും, വൈരാഗ്യവും നിലനിൽക്കുന്നതുവരെ,
ശബ്ദാച്ഛബ്ദഃ പ്രവര്ത്തേത നിഃശബ്ദം ജ്ഞാനമേവ ച ൩൧.
ശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് ശബ്ദം ഉണ്ടാകുന്നു, മൗനത്തിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം മാത്രം ഉല്പന്നമാകുന്നു.
അക്ഷരം ബ്രഹ്മപരമം ശബ്ദോ വൈ ഹ്യരാത്മകഃ ൩൧.
അക്ഷരമായ പരബ്രഹ്മം ശബ്ദരഹിതമാണ്; ശബ്ദം ആത്മാവില്ലാത്തതാണ്.
പ്രതിപാദ്യം ഹി യത്കിംചിച്ഛബ്ദേനൈവ വിനാ കഥമ് ൩൧.
വാക്കുകൾ ഇല്ലാതെ എന്തും വിശദീകരിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?
ശ്രൃണുഷ്വാവഹിതോ ഭൂത്വാ പരമാര്ധയുതം വചഃ ൩൧.
പരമാർത്ഥം നിറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.
ജ്ഞാനപ്രവാദിനഃ സര്വ ഋഷയോ വീതകല്മഷാഃ ൩൧.
ജ്ഞാനം പ്രസംഗിക്കുന്ന എല്ലാ ഋഷിമാരും പാപരഹിതരാണ്.
ജ്ഞാനം ജ്ഞേയം ജ്ഞാനഗമ്യം ജ്ഞാത്വാ ച പരിഗീയതേ ൩൧.
ജ്ഞാനം, അറിയേണ്ടത്, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്നത് — ഇവയെല്ലാം അറിഞ്ഞാൽ മഹത്വം പാടപ്പെടുന്നു.
ഏതത്സര്വം സമാസേന കഥയാമി നിബോധ മേ ൩൧.
ഇതെല്ലാം സംക്ഷിപ്തമായി ഞാൻ പറയും; എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.
യഥാ ഭ്രമരികാദൃഷ്ടാ ഭ്രമ്യതേ ച മഹീ യമ ൩൧.
ഒരു ഭ്രമരിയെപ്പോലെ ഭൂമി ചുറ്റുന്നു എന്നു കാണുന്നത് പോലെ,
തസ്മാദ്വിമൃശ്യ തേനൈവ ജ്ഞാതവ്യഃ ശ്രവണേന ച ൩൧.
അതുകൊണ്ട് ആലോചനയിലും, ശ്രവണത്തിലുമാണ് സത്യം അറിയേണ്ടത്.
നിര്ദ്ധാര്യ ചാത്മനാത്മാനം സുഖം ബംധാത്പ്രമുച്യതേ ൩൧.
സ്വയം ആത്മാവിനെ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
മായാമയോഽയം സംസാരോ മമതാലക്ഷണോ മഹാന് ൩൧.
ഈ ലോകം മായയാൽ നിർമ്മിതവും, 'എന്റെത്' എന്ന ഭാവം നിറഞ്ഞതും, അത്യന്തം വിശാലവുമാണ്.
കോഽഹം കസ്ത്വം കുതശ്ചാന്യേ മഹാമായാവലംബിനഃ ൩൧.
ഞാൻ ആരാണ്? നീ ആരാണ്? മറ്റുള്ളവർ എവിടുനിന്നാണ്? എല്ലാവരും മഹാമായയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
നിഷ്ഫലോഽയം നിരാഭാസോ നിഃസാരോ ധൂമഡംബരഃ ൩൧.
ഇത് ഫലമില്ലാത്തതും, രൂപരഹിതവും, അർത്ഥശൂന്യവും, പുകപോലുള്ളതും, വെറും പ്രദർശനവുമാണ്.
ഏവം പ്രചോദിതസ്തേന ശംഭുനാ പ്രേതരാട്സ്വയമ് ൩൧.
ഇങ്ങനെ ശംഭുവിന്റെ പ്രേരണയാൽ, പ്രേതരാജാവു തന്നെ മുന്നോട്ട് വന്നു.
കര്മ്മണാം ഹി ച സര്വേഷാം ശാസ്താ കര്മാനുസാരതഃ ൩൧.
എല്ലാ പ്രവൃത്തികൾക്കും, പ്രവൃത്തിയുടെ അനുസരണപ്രകാരം തന്നെ അധിപതിയാണ്.
ഹത്വാ തു താരകം യുദ്ധേ കുമാരേണ മഹാത്മനാ ൩൧.
മഹാത്മാവായ കുമാരൻ യുദ്ധത്തിൽ താരകനെ സംഹരിച്ചു.
ഹതേ തു താരകേ ദൈത്യേ ഹിമവന്പ്രമുഖാദ്രയഃ ൩൧.
താരകാസുരൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഹിമവാൻ അടക്കം എല്ലാ പർവതങ്ങളും മുന്നിൽ നിന്നു.
നമഃ കല്യാണരൂപായ നമസ്തേ വിശ്വമംഗല ൩൧.
മംഗളരൂപനായവനേ, സർവ്വലോകത്തിനും ക്ഷേമം നൽകുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
വരീഷ്ഠാഃ ശ്വപചാ യേന കൃതാ വൈ ദര്ശനാത്ത്വയാ ൩൧.
നിന്റെ ദർശനംകൊണ്ട് ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരും അശുദ്ധരായവരും ഉന്നതരായി.
നമസ്തേ പാര്വതീപുത്ര ശംകരാത്മജ തേ നമഃ ൩൧.
പാർവതിയുടെ പുത്രനേ, ശംകരന്റെ മകനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.