തഥാ സിതേന മനസാ ച ഭവംതി സര്വേ സര്വേഷു ചൈവ വിഷയേഷു ഭവംതി തജ്ജ്ഞാഃ ൩൧.
അങ്ങനെ, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ എല്ലാവരും എല്ലാത്തരത്തിലും ജ്ഞാനികൾ ആകുന്നു.
ജാതാ ഹ്യമീ ഭൂതഗണാശ്ച സര്വേ ഹ്യമീ ഋഷയോ ഹ്യമീ ദേവതാശ്ച॥ ൩൧.
ഈ ജീവികൾ എല്ലാം ജനിക്കുന്നു; ഈ ഋഷിമാരും ദേവതകളും എല്ലാം ജനിക്കുന്നു.
വിസ്മയോ നൈവ കര്ത്തവ്യസ്ത്വയാ വാപി കുമാരകേ ൩൧.
നിനക്കും കുമാരനേയും അത്ഭുതപ്പെടേണ്ട കാര്യമില്ല.
വചനം കര്മസംയുക്തം സര്വേഷാം ഫലദായകമ് കാര്യാണി മനഃശുദ്ധ്യര്ഥം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ॥ ൩൧.
കൃത്യങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന വാക്കുകൾ എല്ലാവർക്കും ഫലം നൽകുന്നു; മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധിക്കായി പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യണം; ഇവിടെ കൂടുതൽ ആലോചന ആവശ്യമില്ല.
മനസാ ഭാവിതോ ഹ്യാത്മാ ആത്മനാത്മാനമേവ ച ൩൧.
മനസ്സിലൂടെ ആത്മാവിനെ ധ്യാനിക്കുന്നു; ആത്മാവിലൂടെ തന്നെ അറിയുന്നു.
അഹം സദാ ഭാവയുക്ത ആത്മസംസ്ഥോ നിരംതരഃ ൩൧.
ഞാൻ എപ്പോഴും ധ്യാനത്തോടെ ആത്മാവിൽ സ്ഥിരമായി, ഇടവേളയില്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ദ്വംദ്വാതീതോ നിര്വികല്പോ ഹി സാക്ഷാത്സ്വസ്ഥോ നിത്യോ നിത്യയുക്തോ നിരീഹഃ ൩൧.
ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ അതിക്രമിച്ച്, സംശയമില്ലാതെ, നേരിട്ട് സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നവൻ, ശാശ്വതൻ, എപ്പോഴും ഏകതയിൽ, ആഗ്രഹമില്ലാത്തവൻ.
വിസ്മൃത്യ ചൈനം സ്വാത്മാനം കേവലം ബോധലക്ഷണമ് ൩൧.
ശുദ്ധബോധസ്വഭാവമുള്ള ആത്മാവിനെ മറന്ന്,
അഹം ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച ത്രയോഽമീ ഗുണകാരിണഃ ൩൧.
ഞാനാണ് ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും; ഈ മൂവരും ഗുണങ്ങൾകൊണ്ടാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
അഹംകാരവൃതേനൈവ കര്മണാ കാരിതാവയമ് ൩൧.
അഹങ്കാരത്തിന്റെ പ്രവർത്തിയാൽ ഈ കർമങ്ങൾ ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
പശ്വാദയഃ പൃഥഗ്ഭൂതാസ്തഥാന്യേ ബഹവോ ഹ്യമീ ൩൧.
പശുക്കളും മറ്റു ജീവികളും ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യസ്തരായി, ഇതുപോലെ അനേകം ജീവികൾ ഉണ്ട്.
പതിതാ മൃഗതൃഷ്ണായാം മായയാ ച വശീകൃതാഃ ൩൧.
അവർ മൃഗതൃഷ്ണ എന്ന മായയിൽ വീണു, മായയാൽ നിയന്ത്രിതരായി കഴിയുന്നു.
പരസ്പരം ദൂഷയംതോ മിഥ്യാവാദരതാഃ ഖലാഃ॥ ൩൧.
ദുഷ്ടന്മാർ കള്ളവാക്കുകളിൽ ആസ്വദിച്ച് പരസ്പരം അപവാദം പറയുന്നു.
ത്രൈഗുണാ ഭവസംപന്നാ അതത്തവജ്ഞാശ്ച രാഗിണഃ ൩൧.
മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവരും ജന്മമരണചക്രത്തിൽ കുടുങ്ങിയവരും സത്യസാരത്തെ അറിയാത്തവരും ആസക്തരായവരുമാണ്.
പരസ്പരം ദൂഷയംതോ ഹ്യതത്ത്വജ്ഞാ ബഹിര്മുഖാഃ ൩൧.
സത്യസാരത്തെ അറിയാത്ത, പുറംലോകത്തേക്ക് മനസ്സുള്ളവർ പരസ്പരം അപവാദം പറയുന്നു.
ഗുണാതീതേ ച വസ്ത്വര്ഥേ പരമാര്ഥൈകദര്ശനമ്॥ ൩൧.
ഗുണങ്ങളെ അതിജീവിച്ച യഥാർത്ഥത്തിൽ ഏകപരം സത്യം മാത്രം കാണപ്പെടുന്നു.
യസ്മിന്ഭേദോ ഹ്യഭേദം ച യസ്മിന്രാഗോ വിരാഗതാമ് ൩൧.
അവിടെ വ്യത്യാസം ഇല്ലാതാവുകയും, ആസക്തി വിരക്തിയാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ന തദ്ഭാസയതേ ശബ്ദഃ കൃതകത്വാദ്യഥാ ഘടഃ ൩൧.
ശബ്ദം അതിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല, കൃത്രിമമായ ഒരു പാത്രം സ്വയം വെളിപ്പെടുത്താത്തതുപോലെ.
പ്രവൃത്തിശ്ച നിവൃത്തിശ്ച തഥാ ദ്വംദ്വാനി സര്വശഃ ൩൧.
പ്രവൃത്തി, നിർവൃത്തി, ഇതുപോലെ എല്ലാ ദ്വന്ദങ്ങളും.
നിരംതരം നിര്ഗുണം ജ്ഞപ്തിമാത്രം നിരംജനം നിര്വികാശം നിരീഹമ് ൩൧.
തുടർച്ചയുള്ളത്, ഗുണങ്ങളില്ലാത്തത്, ശുദ്ധമായ ബോധം, കളങ്കമില്ലാത്തത്, പ്രകടമല്ലാത്തത്, ആഗ്രഹമില്ലാത്തത്.
ഏതജ്ജ്ഞാനം ജ്ഞാനവിദോ വദംതി സര്വാത്മഭാവേന നിരീക്ഷയംതി ൩൧.
ഇതാണ് ജ്ഞാനം എന്ന് ജ്ഞാനികളെ അറിയുന്നവർ പറയുന്നു; എല്ലായിടത്തും ആത്മാവിനെ കണ്ടറിയുന്നു.
അതീത്യ സംസാരമനാദിമൂലം മായാമയം മായയാ ദുര്വിചാര്യമ് ൩൧.
ആദിയില്ലാത്ത വേരുള്ള, മായയിൽ നിന്നുണ്ടായ, മായയാൽ ഗ്രഹിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സംസാരത്തെ അതിജീവിച്ച്.
സംസൃതിഃ കല്പനാമൂലം കല്പനാ ഹ്യമൃതോപമാ ൩൧.
ജന്മമരണചക്രത്തിന് കൽപ്പനയാണ് വേരായിരിക്കുന്നത്; കൽപ്പന അമൃതംപോലെയാണ്.
ശുക്ത്യാം രജതബുദ്ധിശ്ച രജ്ജുബുദ്ധിര്യര്ഥോരണേ ൩൧.
ശുക്തിയിൽ വെള്ളി കാണുന്നതും കയറിൽ പാമ്പ് കാണുന്നതും ഭ്രമം കൊണ്ടാണ്.
സിദ്ധിഃ സ്വച്ഛംദവര്ത്തിത്വം പാരതംത്ര്യം ഹി വൈ മൃഷാ ൩൧.
വിജയം, ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കൽ, മറ്റുള്ളവരിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുക — ഇവയൊക്കെയും യാഥാർത്ഥ്യമല്ല.
ഏകോ ഹ്യാത്മാ വിദിത്വാഥ നിര്മമോ നിരവഗ്രഹഃ ൩൧.
ഏകാത്മാവിനെ spparijñānam prāptikkayāḷ, അവൻ മമതയും തടസ്സങ്ങളും ഇല്ലാതാകുന്നു.
ശശവിഷാണമേവൈതജ്ത്രാനം സംസാര ഏവ ച ൩൧.
ഈ രക്ഷയും സംസാരവും മുയലിന് കൊമ്പ് പോലെയാണ്.
മമതാം ച നിരാകൃത്യ പ്രാപ്തുകാമാഃ പരം പദമ് ൩൧.
മമതയെ ഉപേക്ഷിച്ച് പരമപദം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ.
യൈസ്ത്യക്തോ മമതാഭാവോ ലോഭകോപൌ നിരാകൃതൌ ൩൧.
ആരാണോ സ്വാർത്ഥതയും, ആഗ്രഹവും, കോപവും ഉപേക്ഷിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്,
യാവത്കാമശ്ച ലോഭശ്ച രാഗദ്വേഷൌ വ്യവസ്ഥിതൌ ൩൧.
ആഗ്രഹവും, ലാഭവും, ആസക്തിയും, വൈരാഗ്യവും നിലനിൽക്കുന്നതുവരെ,