തേന ശക്തിപ്രഹാരേണ ശാംകരിര്മൂര്ച്ഛിതോഽഭവത് ൩൦.
ആ കുന്തപ്രഹാരത്തിൽ ശിവപുത്രൻ അവബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
യഥാ സിംഹോ മദോന്മത്തോ ഹംതുകാമസ്തഥൈവ ച ൩൦.
ഗർവത്തിൽ മദിച്ചിരിക്കുന്ന സിംഹം കൊന്നുകളയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ അവനും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
ഏവം പരസ്പരേണൈവ കുമാരശ്ചൈവ താരകഃ ൩൦.
ഇങ്ങനെ കുമാരനും താരകനും തമ്മിൽ പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി.
അഭ്യാസപരമാവാസ്താമന്യോന്യവിജിഗീഷയാ ൩൦.
ഒരേ സമയം ഇരുവരും പരസ്പരം ജയിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് പരിശ്രമത്തിൽ മുഴുകി നിന്നു.
ധാരാഭിശ്ച അണീഭീശ്ച സുപ്രയുക്തൌ ച ജഘ്നതുഃ ൩൦.
അവർ തമ്മിൽ धारകളും മൂർച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങളും കൃത്യമായി ഉപയോഗിച്ച് പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
വിസ്മയം പരമം പ്രാപ്താ നോചുഃ കിംചന തസ്യ വൈ ൩൦.
അവർ അത്യന്തം അത്ഭുതംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു, അതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞു ഇല്ല.
ഹിമാലയോഽഥ മേരുശ്ച ശ്വേതകൂടശ്ച ദര്ദുരഃ ൩൦.
അതിനുശേഷം ഹിമാലയം, മേരു, ശ്വേതകൂടം, ദർദുരം,
ലോകാലോകൌ മഹാശൈലൌ മാനസോത്തരപര്വതഃ ൩൦.
ലോകാലോകം, മഹാശൈലങ്ങൾ, മാനസോത്തരം, ഉത്തരപർവ്വതം,
ഉദയാദ്രിര്മഹേംദ്രശ്ച തഥൈവാസ്തഗിരിര്മഹാന്॥ ൩൦.
ഉദയാദ്രി, മഹേന്ദ്രൻ, അങ്ങനെ തന്നെ വലിയ പടിഞ്ഞാറൻ പർവ്വതം,
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവഃ പര്വതാശ്ച മഹാപ്രഭാഃ ൩൦.
ഇവയും കൂടാതെ അനേകം പ്രകാശമുള്ള പർവ്വതങ്ങളും,
തതഃ സ ദൃഷ്ട്വാ താന്സര്വാന്ഭയഭീതാംശ്ച ശാംകരിഃ ൩൦.
അവരെല്ലാവരും ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലും ആയിരിക്കുന്നതുകണ്ട് ശിവപുത്രൻ,
മാ ഖിദ്യത മഹാഭാഗാ മാ ചിംതാ ക്രിയതാം നഗാഃ ൩൦.
നിങ്ങൾക്ക് ദുഃഖപ്പെടേണ്ടതില്ല മഹാഭാഗന്മാരേ, പർവ്വതങ്ങളേ, ചിന്തിക്കേണ്ടതുമില്ല എന്നു പറഞ്ഞു.
ഏവം സമാശ്വാസ്യ തദാ മനസ്വീ താന്പര്വതാന്ദേവഗണൈഃ സമേതാന് ൩൦.
അങ്ങനെ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം കൂടിയിരുന്ന ആ മനസ്സുറ്റവൻ ആ പർവ്വതങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
കാര്ത്തികേയസ്തതഃ ശക്ത്യാ നിചകര്ത രിപോഃ ശിരഃ ഏവം സ ജയമാപേദേ കാര്ത്തികേയോ മഹാപ്രഭുഃ॥ ൩൦.
അതിനുശേഷം കാർത്തികേയൻ തന്റെ കുന്തം കൊണ്ട് ശത്രുവിന്റെ തല വെട്ടി, അങ്ങനെ മഹാശക്തിയുള്ള കാർത്തികേയൻ വിജയം നേടി.
ദദൃശുസ്തം സുരഗണാ ഋഷയോ ഗുഹ്യകാഃ ഖഗാഃ ൩൦.
ദേവഗണങ്ങൾ, ഋഷികൾ, ഗുഹ്യകർ, പക്ഷികൾ എന്നിവരും അവനെ കണ്ടു.
ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടാസ്തുഷ്ടുവുസ്തം കുമാരകമ് ൩൦.
വലിയ സന്തോഷത്തോടെ അവർ ആ കുമാരനെ സ്തുതിച്ചു.
ഏവം വിജയമാപന്നം ദൃഷ്ട്വാ സര്വേ മുദാ യുതാഃ ൩൦.
അവനെ ജയിച്ചതു കണ്ടു എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
പരിഷ്വജ്യ തു ഗാഢേന ഗിരിജാപി തുതോഷ വൈ ൩൦.
പിന്നീട് ഗിരിജാ അവനെ ഉരളെണിഞ്ഞ് ആഴമായി അണച്ചു, ഹൃദയത്തിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞു.
ലാലയാമാസ തന്വംഗീ പാര്വതീ രുചിരേക്ഷണാ ൩൦.
സുന്ദരമായ കണ്ണുകളുള്ള, സുന്ദരിയായ പാർവതി അവനെ സ്നേഹത്തോടെ തഴുകി.
ആര്യാസനഗതാ സാധ്വീ ശുശുഭേ മിതഭാഷിണീ ൩൦.
ആ മഹിള, ആദരപൂർവ്വം ഇരുന്ന്, കുറച്ച് മാത്രം സംസാരിച്ച്, അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
നീരാജിതാ തദാ ദേവൈഃ പാര്വതീ ശംഭുനാ സഹ ൩൦.
അപ്പോൾ പാർവതിയും ശംഭുവും ദേവന്മാരാൽ ദീപാരാധനയോടെ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
ഹിമാലയസ്തദാഗത്യ പുത്രൈശ്ച പരിവാരിതഃ ൩൦.
അപ്പോൾ ഹിമാലയം തന്റെ മക്കളോടൊപ്പം അവിടെ എത്തി.
തദാ ദേവഗണാഃ സര്വ ഇന്ദ്രാദ്യ ഋഷിഭിഃ സഹ കുമാരമഗ്രതഃ കൃത്വാ നീരാജനപരാ ബഭുഃ॥ ൩൦.
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻമുതലായ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരുമൊത്ത്, കുമാരനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, ദീപാരാധനയിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ഗീതവാദിത്രഘോഷേണ ബ്രഹ്മഘോഷേണ ഭൂയസാ ൩൦.
പാട്ടിന്റെയും വാദ്യങ്ങളുടെയും വേദഘോഷത്തിന്റെയും മഹത്തായ ശബ്ദത്തിൽ എല്ലാം മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു.
കുമാരവിജയംനാമ ചരിത്രം പരമാദ്ഭുതമ് ൩൦.
കുമാരന്റെ വിജയമെന്ന അത്ഭുതകരമായ കഥ അവിടെ വായിച്ചു.
യേ കീര്ത്തയംതി ശുചയോഽമിതഭാഗ്യയുക്താശ്ചാനംത്യരൂപമജരാമരമാദധാനാഃ ൩൦.
ശുദ്ധരായ, അനന്തമായ ഭാഗ്യം ഉള്ളവർ ഈ കഥ പാടുമ്പോഴും കേൾക്കുമ്പോഴും അവർക്കു അനന്തമായ രൂപവും, വൃദ്ധിപോലും മരണമില്ലായ്മയും ലഭിക്കും.
യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി കുമാരസ്യ മഹാത്മനഃ ൩൦.
ആ മഹാത്മാവായ കുമാരന്റെ കഥ ആരെങ്കിലും വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ,
ഹത്വാ തം താരകം സംഖ്യേ കുമാരേണ മഹാത്മനാ ൩൧.
മഹാത്മാവായ കുമാരൻ യുദ്ധത്തിൽ ആ താരകനെ കൊല്ലുകയും,
കുമാരോ ഹ്യപരഃ ശംഭുര്യേന സര്വമിദം തതമ് ൩൧.
കുമാരൻ മറ്റൊരാൾ അല്ല, ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ശംഭുവാണ്.
കുമാരോ ദര്ശനാത്സദ്യഃ സഫലോ ഹി നൃണാം സദാ ദര്ശനാദ്ധൂതപാപാസ്തേ ഭവംത്യേവ ന സംശയഃ॥ ൩൧.
കുമാരനെ കാണുമ്പോൾ മനുഷ്യർക്കു ഉടൻ ഫലം ലഭിക്കും; അവനെ ദർശിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ എല്ലാം അകറ്റപ്പെടും, അതിൽ സംശയമില്ല.