മൃത്യും ച പൃഷ്ഠതഃ കൃത്വാ രണഭൂമൌ ഗതവ്യഥാഃ ൨൯.
മരണം പിന്നിൽ വെച്ച്, അവർ ഭയമില്ലാതെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കയറി.
ഇത്യുക്ത്വാ ചാവദദ്ദേവാന്വീരഭദ്രോ മഹാബലഃ ൨൯.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാബലനായ വീരഭദ്രൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
അതാരകാം മഹീം ചാദ്യ കരിഷ്യേ നാത്ര സംശയഃ॥ ൨൯.
ഇന്ന് ഞാൻ ഭൂമിയെ താറകനിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും; ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
അഥ ത്രിശൂലമാദായ താരകേണ യുയോധ സഃ ൨൯.
പിന്നീട്, ത്രിശൂലം എടുത്ത്, അവൻ താറകനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
കപര്ദ്ദിനോ വൃഷാംകാശ്ച ഗണാസ്തേതിപ്രഹാരിണഃ ൨൯.
കുടുമിയുള്ള, കാളയച്ചൻ പതാകയുള്ള സംഘം ശക്തിയായി ആക്രമിച്ചു.
ത്രിശൂലധാരിണഃ സര്വേ സര്വേ സര്പാഗഭൂഷണാഃ ൨൯.
എല്ലാവരും ത്രിശൂലം പിടിച്ചവരും, പാമ്പ് അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചവരുമായിരുന്നു.
നിലകണ്ഠാ ദശഭുജാഃ പഞ്ചകത്ത്രാസ്ത്രിലോചനാഃ ൨൯.
നീലകണ്ഠൻമാർ, പത്ത് കൈകളുള്ളവർ, അഞ്ചു കത്തികൾ പിടിച്ചവർ, മൂന്ന് കണ്ണുള്ളവർ.
വീരഭദ്രം പുരസ്കൃത്യ സര്വേ ഹരപരാക്രമാഃ ൨൯.
വീരഭദ്രനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, എല്ലാവരും ശിവന്റെ വീര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
പുനഃ പുനസ്തൈശ്ച തദാ ബഭൂവുര്ഗണൈര്ജിതാസ്തേ ഹ്യസുരാഃ പരാങ്മുഖാഃ ൨൯.
ആ സമയത്ത്, ആ സംഘങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അസുരന്മാരെ തോൽപ്പിച്ചു; അവർ പിൻവാങ്ങി.
അമൃഷ്യമാണാഃ പരമാസ്ത്രകോവിദൈസ്തതോ ഗണാസ്തേ ജയിനോ ബഭൂവുഃ ൨൯.
അസഹ്യമായപ്പോൾ, പരമായായായുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ സംഘങ്ങൾ ജയിച്ചു.
വിനാമ്യ ചാപം ഹി തഥാ ച താരകഃ സ യോദ്ധുകാമഃ പ്രവിവേശ സേനാമ് ൨൯.
താറകൻ വില്ല് വളച്ച്, യുദ്ധത്തിന് താത്പര്യത്തോടെ, സൈന്യത്തിലേക്ക് കയറി.
ഗണൈഃ സമേതോ യുയുധേ തദാനീം സ വീരഭദ്രോ ഹി മഹാബലശ്ച സ ദൈത്യവര്യോഽതിരുഷം പ്രവിഷ്ടഃ സംമര്ദയാമാസ മഹാബലോ ഹി॥ ൨൯.
സംഘങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന്, മഹാബലനായ വീരഭദ്രൻ അപ്പോൾ യുദ്ധം ചെയ്തു; അസുരന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവൻ അത്യധികം കോപത്തോടെ അകത്തു കയറി, ശക്തിയോടെ ആക്രമിച്ചു.
തതഃ സമഭവദ്യുദ്ധം ദേവദാനവസംകുലമ് ൨൯.
അതിനുശേഷം, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നിറഞ്ഞ ഒരു വലിയ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
തഥാ വൃഷാ ഗര്ജമാനാ അശ്വാഞ്ജഘ്നുശ്ച സാദിഭിഃ ൨൯.
അങ്ങനെ, കാളയച്ചൻ പതാകയുള്ളവർ ഗർജിച്ച്, ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് കുതിരകളെ അടിർത്തു.
വൃഷാരൂഢൌഃ സരഥൈസ്തേ ച സര്വേ നിഷ്പാടിതാ ഹ്യസുരാഃ പോഥിതാശ്ച॥ ൨൯.
കാളകളിൽ കയറി രഥങ്ങളോടുകൂടി ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ അസുരന്മാരെയും അവിടെ തകർത്ത് വീഴ്ത്തി നശിപ്പിച്ചു.
ക്ഷയം പ്രണീതാ ബഹവസ്തദാനീം പേതുഃ പൃഥിവ്യാം നിഹതാശ്ച കേചിത് ൨൯.
അപ്പോൾ അനേകർ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചു; ചിലർ നിലത്തേക്ക് വീണു മരിച്ചുപോയി.
കേചിച്ച ശരണം പ്രാപ്താ രുദ്രാനുചരകിംകരാന് താരകോ ഹി രുഷാവിഷ്ടോ ഹംതും ദേവഗണാന്യയൌ॥ ൨൯.
ചിലർ രുദ്രന്റെ അനുചരന്മാരോടും സേവകരോടും രക്ഷ തേടി; കാരണം താരകൻ ക്രോധത്തോടെ ദേവഗണങ്ങളെ കൊല്ലാൻ മുന്നോട്ട് പോന്നു.
ഭുജാനാമയുതം കൃത്വാ ദൈത്യരാജോ ഹി താരകഃ ൨൯.
അസുരരാജാവായ താരകൻ പത്ത് ആയിരം കൈകൾ ഉണ്ടാക്കി കാണിച്ചു.
ദംശിതേന ച സിംഹേന വൃഷാഃ കേചിദ്വിദാരിതാഃ ൨൯.
കൊന്തയുള്ള ഒരു സിംഹം ചില കാളകളെ കീറി നശിപ്പിച്ചു.
ഏവം കൃതം തദാ തേന താരകേണ മഹാത്മനാ ൨൯.
അങ്ങനെ മഹാത്മാവായ താരകൻ അന്ന് ഈ പ്രവർത്തി നടത്തി.
ജാതസ്തദാ മഹാബാഹുസ്ത്രൈലോക്യക്ഷയകാരകഃ ൨൯.
അന്ന് തന്നെ മൂന്നു ലോകവും നശിപ്പിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള മഹാബാഹുവൻ ജനിച്ചു.
മഹാരൂഢാ ദംശിതാശ്ച കരാലാസ്തേ പ്രഹാരിണഃ ൨൯.
അവിടെ കയറി കടിച്ചു ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരും ഭയാനകവും ആക്രമണശീലികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏവം നിഹന്യമാനാ വൈ ഗണാസ്തേ രണമണ്ഡലേ ൨൯.
അങ്ങനെ ആ സംഘങ്ങൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയായിരുന്നു.
നാന്യോ ഹംതാസ്യ പാപസ്യ ത്വദ്വിനാ കൃത്തികാസുത ൨൯.
കൃതികയുടെ മകനേ, ഈ പാപിയെ നശിപ്പിക്കാൻ നിന്നെക്കാൾ മറ്റാരും ഇല്ല.
താരകസ്യ വധാര്ഥായ ഉത്പന്നോഽസി ശിവാത്മജ ൨൯.
താരകനെ കൊല്ലാനായി നീ ജനിച്ചവനാണ്, ശിവന്റെ മകനേ.
തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാന്ക്രുദ്ധഃ പാര്വതീനന്ദനോ മഹാന് ൨൯.
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ പാർവതിയുടെ മഹാനായ മകൻ ക്രോധംകൊണ്ടു.
മയാ നിരീക്ഷ്യതേ സമ്യക്ചിത്രയുദ്ധം മഹാത്മനാമ് ൨൯.
ഈ മഹാത്മാക്കളുടെ അത്ഭുതകരമായ യുദ്ധം ഞാൻ ശ്രദ്ധയോടെ കാണുന്നു.
കേഽസ്മദീയാഃ പരേ ചൈവ ന ജാനാമി കഥംചന ൨൯.
നമ്മളാരാണ്, എതിരാളികളാരാണ് എന്നെനിക്ക് എങ്ങിനെയും അറിയില്ല.
കുമാരസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ നാരദോ വാക്യമബ്രവീത്॥ ൨൯.
കുമാരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു നാരദൻ പറഞ്ഞു.
കുമാരോഽസി മഹാബാഹോ ശംകരസ്യാംശസംഭവഃ ൨൯.
നീ മഹാബാഹുവായ കുമാരനാണ്, ശങ്കരന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ.