നിശമ്യ വാക്യം ച മനോഹരം ശുഭം ഹ്യുദീരിതം തേന മഹാപ്രഭേണ ൨൯.
അവൻ പറഞ്ഞ ആ മനോഹരവും ശുഭപ്രദവും ആയ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
തതോ ദുംദുഭയോ നേദുഃ ശംഖാശ്ച കൃതനിശ്ചയാഃ ൨൯.
അപ്പോൾ ദംഭങ്ങൾ മുഴങ്ങി, തീരുമാനമെടുത്തവർ ശംഖം മുഴക്കി.
ജഗര്ജുരസുരാസ്തത്ര ദേവാന്പ്രതി കൃതോദ്യമാഃ ൨൯.
അവിടെ അസുരന്മാർ ദേവന്മാരെ നേരിട്ട് ഉണർവ്വോടെ ഗർജിച്ചു.
ഗണൈര്ബഹുഭിരാസാദ്യ താരകം ച മഹാബലമ് ൨൯.
അവർ അനേകം സൈന്യങ്ങളുമായി മഹാബലശാലിയായ താരകനെ സമീപിച്ചു.
തദാ തേ പ്രമഥാഃ സര്വേ പുരസ്കൃത്യ കുമാരകമ് ൨൯.
അപ്പോൾ എല്ലാ പ്രമഥന്മാരും ബാലനായ കുമാരനെ മുന്നിൽ നിർത്തി,
ത്രിശൂലൈര്ഋഷ്ടിഭിഃ പാശൈഃ ഖഡ്ഗൈഃ പരശുപാട്ടിശൈഃ ൨൯.
ത്രിശൂലങ്ങൾ, കുന്തങ്ങൾ, പാശങ്ങൾ, വാൾ, പരശു, പട്ടിശ എന്നിവയുമായി,
താരകോ വീരഭദ്രേണ ത്രിശൂലേന ഹതോ ഭൃശമ് ൨൯.
വീരഭദ്രൻ ത്രിശൂലത്തോടെ താരകനെ ശക്തിയായി ആക്രമിച്ചു.
ഉത്ഥായ ച മുഹൂര്ത്താച്ച താരകോ ദൈത്യപുംഗവഃ ൨൯.
അൽപ്പസമയത്തിനുശേഷം, ദൈത്യന്മാരിൽ പ്രധാനനായ താരകൻ എഴുന്നേറ്റു.
സ ശക്തിം ച മഹാതേജാ വീരഭദ്രോ ഹി താരകമ് ൨൯.
അപ്പോൾ മഹത്തായ വീരഭദ്രൻ ഒരു ശക്തി താരകനെതിരെ എറിഞ്ഞു.
ഏവം സംയുധ്യമാനൌ തൌ ജഘ്നതുശ്ചേതരേതരമ് ൨൯.
അങ്ങനെ ഇരുവരും യുദ്ധം ചെയ്തു, പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചു.
സുരാസ്തത്രൈവ സമരേ പ്രേക്ഷകാഹ്യഭവംസ്തദാ ൨൯.
അവിടെ ആ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ദേവന്മാർ ആ സമയത്ത് വെറും കാണികൾ ആയിരുന്നു.
തഥാ ഡമരൂനാദേന വ്യാപ്തമാസീജ്ജഗത്ത്രയമ് ൨൯.
അങ്ങനെ ഡമരുവിന്റെ ശബ്ദം മൂലം മൂന്നു ലോകവും നിറഞ്ഞു.
ശുശുഭാതേഽതിസംരബ്ധൌ പ്രഹാരൈര്ജരീകൃതൌ ൨൯.
അവരിരുവരും അത്യന്തം കോപത്തോടെ പരസ്പരം പ്രഹരിച്ച് ക്ഷീണിച്ചിട്ടും പ്രകാശിച്ചു.
നാരദേന തദാ ഖ്യാതോ വീരഭദ്രസ്യ തദ്വധഃ ൨൯.
അപ്പോൾ നാരദൻ വീരഭദ്രൻ താരകനെ സംഹരിച്ചതായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
നാരദേന യദുക്തം ഹി താരകസ്യ വധം പ്രതി ൨൯.
നാരദൻ പറഞ്ഞത്, താരകന്റെ വധത്തെക്കുറിച്ചുള്ളത്,
ഏവം പ്രയുധ്യമാനൌ തൌ ജഘ്നതുശ്ചേതരേതരമ് ൨൯.
അങ്ങനെ ഇരുവരും യുദ്ധം ചെയ്തു, പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചു.
ഏവം തദാ തൌ ഭുവി യുധ്യമാനൌ മഹാത്മനാ ജ്ഞാനവതാം വരേണ ൨൯.
അങ്ങനെ ആ സമയത്ത്, ആ രണ്ടു മഹാത്മാക്കളും, ജ്ഞാനത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവരോടൊപ്പം, ഭൂമിയിൽ യുദ്ധം ചെയ്തു.
തഥാ നിശമ്യ തദ്വാക്യം നാരദസ്യ മുഖോദ്ഗതമ് ൨൯.
അങ്ങനെ നാരദന്റെ വായിൽ നിന്നു ഉയർന്ന ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു,
താരകം ച വധിഷ്യാമി പശ്യ മേഽദ്യ പരാക്രമമ് തേ പാപിനോ ഹ്യധര്മിഷ്ഠാ വിമൃശംതിരണം ഗതാഃ॥ ൨൯.
ഞാൻ താറകനെ കൊല്ലും; ഇന്ന് എന്റെ വീര്യം കാണൂ. ആ പാപികളും അധർമ്മികളുമാണ് യുദ്ധഭൂമിയിൽ കയറിയത്.
ഭീരവസ്തേ തു വിജ്ഞേയാ ന വാച്യാസ്തേ കദാചന ൨൯.
അവരെ ഭയാനകന്മാരാണെന്ന് നീ അറിയണം; അവരെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും പറയേണ്ടതില്ല.
മൃത്യും ച പൃഷ്ഠതഃ കൃത്വാ രണഭൂമൌ ഗതവ്യഥാഃ ൨൯.
മരണം പിന്നിൽ വെച്ച്, അവർ ഭയമില്ലാതെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കയറി.
ഇത്യുക്ത്വാ ചാവദദ്ദേവാന്വീരഭദ്രോ മഹാബലഃ ൨൯.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാബലനായ വീരഭദ്രൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
അതാരകാം മഹീം ചാദ്യ കരിഷ്യേ നാത്ര സംശയഃ॥ ൨൯.
ഇന്ന് ഞാൻ ഭൂമിയെ താറകനിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും; ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
അഥ ത്രിശൂലമാദായ താരകേണ യുയോധ സഃ ൨൯.
പിന്നീട്, ത്രിശൂലം എടുത്ത്, അവൻ താറകനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
കപര്ദ്ദിനോ വൃഷാംകാശ്ച ഗണാസ്തേതിപ്രഹാരിണഃ ൨൯.
കുടുമിയുള്ള, കാളയച്ചൻ പതാകയുള്ള സംഘം ശക്തിയായി ആക്രമിച്ചു.
ത്രിശൂലധാരിണഃ സര്വേ സര്വേ സര്പാഗഭൂഷണാഃ ൨൯.
എല്ലാവരും ത്രിശൂലം പിടിച്ചവരും, പാമ്പ് അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചവരുമായിരുന്നു.
നിലകണ്ഠാ ദശഭുജാഃ പഞ്ചകത്ത്രാസ്ത്രിലോചനാഃ ൨൯.
നീലകണ്ഠൻമാർ, പത്ത് കൈകളുള്ളവർ, അഞ്ചു കത്തികൾ പിടിച്ചവർ, മൂന്ന് കണ്ണുള്ളവർ.
വീരഭദ്രം പുരസ്കൃത്യ സര്വേ ഹരപരാക്രമാഃ ൨൯.
വീരഭദ്രനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, എല്ലാവരും ശിവന്റെ വീര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
പുനഃ പുനസ്തൈശ്ച തദാ ബഭൂവുര്ഗണൈര്ജിതാസ്തേ ഹ്യസുരാഃ പരാങ്മുഖാഃ ൨൯.
ആ സമയത്ത്, ആ സംഘങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അസുരന്മാരെ തോൽപ്പിച്ചു; അവർ പിൻവാങ്ങി.
അമൃഷ്യമാണാഃ പരമാസ്ത്രകോവിദൈസ്തതോ ഗണാസ്തേ ജയിനോ ബഭൂവുഃ ൨൯.
അസഹ്യമായപ്പോൾ, പരമായായായുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ സംഘങ്ങൾ ജയിച്ചു.