വിമാനമാരുഹ്യ തദാ മഹായശാഃ സ ശാംകരിഃ സര്വഗണൈരുപേതഃ ൨൮.
ശിവപുത്രനായ മഹാശക്തൻ, എല്ലാ ഗണങ്ങളോടും കൂടെ ആ ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി.
പ്രാചേ തസം ഛത്ര മഹാമണിപ്രഭം രത്നൈരുപേതം ബഹുഭിര്വിരാജിതമ് ൨൮.
അവന്റെ മേൽ അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച പ്രകാശമുള്ള വലിയ കുടയുണ്ടായിരുന്നു.
സംമീലിതാസ്തദാ സവ ദേവാ ഇന്ദ്രപുരോഗമാഃ ൨൮.
ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്ന് എല്ലാ ദേവന്മാരും ഒത്തുചേർന്നു.
യമേഽപി സ്വഗണൈഃ സാര്ദ്ധം മരുദ്ഭിശ്ച സദാഗതിഃ ഈശോഽപി പ്രമഥൈഃ സാര്ദ്ധം നൈര്ഋതോ വ്യാധിഭിഃ സഹ॥ ൨൮.
യമൻ തന്റെ അനുചിതരോടും, മരുത് ദേവന്മാരും, ശിവൻ പ്രമഥഗണങ്ങളോടും, നൈരൃതൻ ഭൂതങ്ങളോടും കൂടെ ഒത്തുചേർന്നു.
ഏവം തേഽഷ്ടൌ ലോകപാ യോദ്ധുകാമാഃ സര്വേ മിലിത്വാ താരകം ഹംതുമേവ ൨൮.
ഇങ്ങനെ, ലോകത്തിന്റെ എട്ട് ദിക്കുപാലകരും യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹിച്ച് താറകനെ സംഹരിക്കാൻ ഒത്തുചേർന്നു.
ഏവം തേ യോദ്ധുകാമാ ഹി അവതേരുശ്ച ഭൂതലമ് ൨൮.
അങ്ങനെ, യുദ്ധത്തിന് താൽപര്യത്തോടെ അവർ ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങി.
പാതാലാച്ച സമായാതാസ്താരകസ്യോപജീവിനഃ ൨൮.
പാതാളത്തിൽ നിന്ന് താറകന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരും എത്തി.
താരകോ ഹി സമായാതോ വിമാനേന വിരാജിതഃ ൨൮.
താറകൻ ദിവ്യരഥത്തിൽ ഭാസ്വരനായി എത്തി.
ചാമരൈര്വിജ്യമാനോ ഹി ശുശുഭേ ദൈത്യരാട് സ്വയമ്॥ ൨൮.
ചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട് വീശി, ദൈത്യരാജാവ് അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ഏവം ദേവാശ്ച ദൈത്യാശ്ച അംതര്വേദ്യാം സ്ഥിതാസ്തദാ ൨൮.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിലകൊണ്ടു.
ഗജാന്കൃത്വാ ഹ്യേകതശ്ച ഹയാംശ്ച വിവിധാംസ്തഥാ ൨൮.
അവിടെ, ഒരു വശത്ത് ആനകളെയും മറ്റൊരു വശത്ത് പലവിധ കുതിരകളെയും അവർ സൃഷ്ടിച്ചു.
പദാതാ ബഹവസ്തത്ര ശക്തിശൂലപരശ്വധൈഃ ൨൮.
അവിടെ കയ്യിൽ കുന്തം, ത്രിശൂലം, വാളി എന്നിവയുമായി അനേകം കാലാളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തേ സേനേ സുരദൈത്യാനാം ശുശുഭാതേ പരസ്പരമ് ൨൮.
ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ആ സൈന്യങ്ങൾ തമ്മിൽ നേർക്കുനേർ നിന്നപ്പോൾ അത്ഭുതകരമായി തിളങ്ങി.
ഉഭേ സേനേ തദാ തേഷാം സുരാണാം ചാമരദ്വിഷാമ് വിരേജതുസ്തദാന്യോഽന്യം ഗര്ജതോ വാംബുദാഗമേ॥ ൨൯.
അപ്പോഴത്തെ ദേവസൈന്യവും അമരന്മാരുടെ ശത്രുക്കളായ അസുരസൈന്യവും തമ്മിൽ, മഴക്കാലം തുടങ്ങുമ്പോൾ മേഘങ്ങൾ ഗർജിക്കുന്നതുപോലെ, പരസ്പരം ഉച്ചത്തിൽ ഗർജിച്ച് പ്രകാശിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വല്ഗമാനാഃ പരസ്പരമ് ൨൯.
അതിനിടയിൽ അവിടെ അവർ തമ്മിൽ നേരിട്ട് ഏറ്റുമുട്ടി.
യുദ്ധം സുതുമുലം ഹ്യാസീദ്ദേവദൈത്യസമാകുലമ് ൨൯.
അവിടെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നിറഞ്ഞ് അതീവ ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം നടന്നു.
ഭൂമൌ നിപതിതാസ്തത്ര ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ ൨൯.
അവിടെ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ആളുകൾ നിലത്തേക്ക് വീണു.
മുചുകുംദോ ഹി ബലവാംസ്ത്രൈലോക്യേഽമിതവിക്രമഃ॥ ൨൯.
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അതുല്യശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള മുചുകുന്ദൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
താരകോ ഹി തദാ തേന മുചുകുംദേന ധീമതാ പ്രസഹ്യ തത്പ്രഹാരം ച പ്രഹസന്വാക്യമബ്രവീത്॥ ൨൯.
അപ്പോൾ മുചുകുന്ദൻ കൊടുത്ത ആ ശക്തമായ പ്രഹാരം ഏറ്റെടുത്ത്, താരകൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കിം രേ മൂഢ ത്വയാ ചാദ്യ കൃതമസ്തി ബലാദിദമ് ൨൯.
"ഏയ് മൂഢാ, നീ ഇന്ന് ശക്തിയാലോ മറ്റെന്തിനാലോ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പറയൂ."
താരകസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ മുചുകുംദോഽഭ്യഭാഷത ൨൯.
താരകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മുചുകുന്ദൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ദൃഷ്ട്വാ മേ ഖഡ്ഗസംപാതം ന ത്വം തിഷ്ഠസി ചാഗ്രതഃ ൨൯.
"എന്റെ വാളിന്റെ പ്രഹാരം കണ്ടശേഷം നീ എന്റെ മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നില്ലല്ലോ."
ഏവമുക്ത്വാ തദാ വീരോ മുചുകുംദോ മഹാബലഃ മാംധാതുസ്തനയസ്തത്ര പപാത രണമംഡലേ॥ ൨൯.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാശക്തിയുള്ള വീരനായ, മാംധാതാവിന്റെ മകനായ മുചുകുന്ദൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണു.
പതിതസ്തത്ക്ഷണാദേവ ചോത്ഥിതഃ പരവീരഹാ॥ ൨൯.
അന്നേരം തന്നെ, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു.
സ സജ്ജമാനോതിമഹാബലോ വൈ ഹംതും തദാ ദൈത്യപതിം ച താരകമ് ൨൯.
അപ്പോൾ അത്യന്തം ശക്തിയുള്ള അവൻ താരകനെ, അതായത് അസുരാധിപതിയെ, കൊല്ലാൻ തയ്യാറായി.
സ താരകം യോദ്ധകാമസ്തരസ്വീ രുഷാന്വിതോത്ഫുല്ലവിലോചനോ മഹാന് ൨൯.
താരകനെ യുദ്ധത്തിന് നേരിടാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ മഹാശക്തനും വേഗവാനുമായ വീരൻ, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ വീർപ്പിച്ച് അവനെ നേരിട്ടു.
ന താരകോ ഹന്യതേ മാനുഷേണ തസ്മാദേതന്മാ വിമോചീര്മഹാസ്ത്രമ്॥ ൨൯.
താരകനെ മനുഷ്യൻകൊണ്ട് കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല; അതിനാൽ ആ മഹാസ്ത്രം നീ വിടരുത്.
നിശമ്യ വചനം തസ്യ ദേവര്ഷേര്നാരദസ്യ ച ൨൯.
ദേവർഷിയായ നാരദന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
തദോവാച മഹാതേജാ നാരദോ ദിവ്യദര്ശനഃ ൨൯.
അപ്പോൾ ദിവ്യദർശനവും മഹത്തായ തേജസ്സുമുള്ള നാരദൻ അവിടെ പറഞ്ഞു.
തസ്മാദ്ഭവദ്ഭിഃ സ്ഥാതവ്യമൈകപദ്യേന യുധ്യതാമ് ൨൯.
അതിനാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമയായി നിന്ന് യുദ്ധം ചെയ്യണം.