ത്വാം ഹനിഷ്യാമി രേ മൂഢ നാന്യഥാ മമ ഭാഷിതമ്॥ ൨൮.
'അറിയില്ലായ്മയുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാന് കൊല്ലും; എന്റെ വാക്കുകള് മാറ്റമില്ലാതെ നടക്കും.'
മുചുകുന്ദം സമാസാദ്യ ലോകപാലൈശ്ച പൂജിതഃ ൨൮.
മുചുകുന്ദനെ സമീപിച്ച് ലോകപാലന്മാര് അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു.
തസ്യ വാക്യം നിശമ്യോചുഃ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ ൨൮.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും പറഞ്ഞു.
ജാനാസി ത്വം ഹി ദേവര്ഷേ കുമാരസ്യ ബലാബലമ് ൨൮.
ദേവർഷേ, കുമാരന്റെ ശക്തിയും ദൗർബല്യവും നീയല്ലേ അറിയുന്നത്.
പ്രഹസ്യ നാരദോ വാക്യമുവാച തസ്യ സന്നിധൌ ൨൮.
നാരദൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു അവിടെയുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ പറഞ്ഞു.
ജാനീധ്വമമരാഃ സര്വേ കുമാരം ജയിനം സുരാഃ ൨൮.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അറിയണം, കുമാരൻ ജയിച്ചവനാണ്.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സര്വേ ദേവാ മുദാന്വിതാഃ ൨൮.
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
കുമാരം ഗജമാരോപ്യ ദേവേന്ദ്രോ ഹ്യഗ്രഗോഽഭവത് ൨൮.
കുമാരനെ ആനപ്പുറത്ത് ഇരുത്തി, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്നു.
തദാ ദുന്ദുഭയോ നേദുര്ഭേരീതൂര്യാണ്യനേകശഃ ൨൮.
അപ്പോൾ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി, പലവിധ വാദ്യങ്ങളും ശബ്ദിച്ചു.
ഗജം ദത്ത്വാ മഹേംദ്രായ കുമാരോ യാനമാരുഹത് വിചിത്രചിത്രം സുമഹത്തഥാശ്ചര്യസമന്വിതമ്॥ ൨൮.
ആന മഹേന്ദ്രനു നൽകി, കുമാരൻ അത്ഭുതകരമായ വലിയ രഥത്തിൽ കയറി.
വിമാനമാരുഹ്യ തദാ മഹായശാഃ സ ശാംകരിഃ സര്വഗണൈരുപേതഃ ൨൮.
ശിവപുത്രനായ മഹാശക്തൻ, എല്ലാ ഗണങ്ങളോടും കൂടെ ആ ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി.
പ്രാചേ തസം ഛത്ര മഹാമണിപ്രഭം രത്നൈരുപേതം ബഹുഭിര്വിരാജിതമ് ൨൮.
അവന്റെ മേൽ അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച പ്രകാശമുള്ള വലിയ കുടയുണ്ടായിരുന്നു.
സംമീലിതാസ്തദാ സവ ദേവാ ഇന്ദ്രപുരോഗമാഃ ൨൮.
ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്ന് എല്ലാ ദേവന്മാരും ഒത്തുചേർന്നു.
യമേഽപി സ്വഗണൈഃ സാര്ദ്ധം മരുദ്ഭിശ്ച സദാഗതിഃ ഈശോഽപി പ്രമഥൈഃ സാര്ദ്ധം നൈര്ഋതോ വ്യാധിഭിഃ സഹ॥ ൨൮.
യമൻ തന്റെ അനുചിതരോടും, മരുത് ദേവന്മാരും, ശിവൻ പ്രമഥഗണങ്ങളോടും, നൈരൃതൻ ഭൂതങ്ങളോടും കൂടെ ഒത്തുചേർന്നു.
ഏവം തേഽഷ്ടൌ ലോകപാ യോദ്ധുകാമാഃ സര്വേ മിലിത്വാ താരകം ഹംതുമേവ ൨൮.
ഇങ്ങനെ, ലോകത്തിന്റെ എട്ട് ദിക്കുപാലകരും യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹിച്ച് താറകനെ സംഹരിക്കാൻ ഒത്തുചേർന്നു.
ഏവം തേ യോദ്ധുകാമാ ഹി അവതേരുശ്ച ഭൂതലമ് ൨൮.
അങ്ങനെ, യുദ്ധത്തിന് താൽപര്യത്തോടെ അവർ ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങി.
പാതാലാച്ച സമായാതാസ്താരകസ്യോപജീവിനഃ ൨൮.
പാതാളത്തിൽ നിന്ന് താറകന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരും എത്തി.
താരകോ ഹി സമായാതോ വിമാനേന വിരാജിതഃ ൨൮.
താറകൻ ദിവ്യരഥത്തിൽ ഭാസ്വരനായി എത്തി.
ചാമരൈര്വിജ്യമാനോ ഹി ശുശുഭേ ദൈത്യരാട് സ്വയമ്॥ ൨൮.
ചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട് വീശി, ദൈത്യരാജാവ് അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ഏവം ദേവാശ്ച ദൈത്യാശ്ച അംതര്വേദ്യാം സ്ഥിതാസ്തദാ ൨൮.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിലകൊണ്ടു.
ഗജാന്കൃത്വാ ഹ്യേകതശ്ച ഹയാംശ്ച വിവിധാംസ്തഥാ ൨൮.
അവിടെ, ഒരു വശത്ത് ആനകളെയും മറ്റൊരു വശത്ത് പലവിധ കുതിരകളെയും അവർ സൃഷ്ടിച്ചു.
പദാതാ ബഹവസ്തത്ര ശക്തിശൂലപരശ്വധൈഃ ൨൮.
അവിടെ കയ്യിൽ കുന്തം, ത്രിശൂലം, വാളി എന്നിവയുമായി അനേകം കാലാളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തേ സേനേ സുരദൈത്യാനാം ശുശുഭാതേ പരസ്പരമ് ൨൮.
ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ആ സൈന്യങ്ങൾ തമ്മിൽ നേർക്കുനേർ നിന്നപ്പോൾ അത്ഭുതകരമായി തിളങ്ങി.
ഉഭേ സേനേ തദാ തേഷാം സുരാണാം ചാമരദ്വിഷാമ് വിരേജതുസ്തദാന്യോഽന്യം ഗര്ജതോ വാംബുദാഗമേ॥ ൨൯.
അപ്പോഴത്തെ ദേവസൈന്യവും അമരന്മാരുടെ ശത്രുക്കളായ അസുരസൈന്യവും തമ്മിൽ, മഴക്കാലം തുടങ്ങുമ്പോൾ മേഘങ്ങൾ ഗർജിക്കുന്നതുപോലെ, പരസ്പരം ഉച്ചത്തിൽ ഗർജിച്ച് പ്രകാശിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വല്ഗമാനാഃ പരസ്പരമ് ൨൯.
അതിനിടയിൽ അവിടെ അവർ തമ്മിൽ നേരിട്ട് ഏറ്റുമുട്ടി.
യുദ്ധം സുതുമുലം ഹ്യാസീദ്ദേവദൈത്യസമാകുലമ് ൨൯.
അവിടെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നിറഞ്ഞ് അതീവ ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം നടന്നു.
ഭൂമൌ നിപതിതാസ്തത്ര ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ ൨൯.
അവിടെ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ആളുകൾ നിലത്തേക്ക് വീണു.
മുചുകുംദോ ഹി ബലവാംസ്ത്രൈലോക്യേഽമിതവിക്രമഃ॥ ൨൯.
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അതുല്യശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള മുചുകുന്ദൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
താരകോ ഹി തദാ തേന മുചുകുംദേന ധീമതാ പ്രസഹ്യ തത്പ്രഹാരം ച പ്രഹസന്വാക്യമബ്രവീത്॥ ൨൯.
അപ്പോൾ മുചുകുന്ദൻ കൊടുത്ത ആ ശക്തമായ പ്രഹാരം ഏറ്റെടുത്ത്, താരകൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കിം രേ മൂഢ ത്വയാ ചാദ്യ കൃതമസ്തി ബലാദിദമ് ൨൯.
"ഏയ് മൂഢാ, നീ ഇന്ന് ശക്തിയാലോ മറ്റെന്തിനാലോ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പറയൂ."