ഉവാച നാരദോ വാക്യം താരകം ദേവകണ്ടകമ്॥ ൨൮.
നാരദന് ദേവന്മാരുടെ ശത്രുവായ താറകനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പുരാ ദേവൈഃ കൃതോ യത്നോ വധാര്ഥം നാത്ര സംശയഃ ൨൮.
മുന്പ് ദേവന്മാര് നിന്നെ കൊല്ലാന് ശ്രമിച്ചുവെന്നതില് സംശയമില്ല.
കുമാരോഽയം ച ശര്വസ്യ തവാര്ഥം ചോപപാദിതഃ ൨൮.
ശര്വന്റെ ഈ പുത്രന് നിന്നെ 위해 കൊണ്ടുവന്നതാണ്.
നാരദോക്തം നിശമ്യാഥ താരകഃ പ്രഹസന്നിവ ൨൮.
നാരദന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട താറകന് പരിഹസിച്ചുപോലെയാണ് ചിരിച്ചത്.
മമ വാക്യം മഹര്ഷേ ത്വം വദ ശീഘ്രം യഥാതഥമ് ൨൮.
'മഹർഷേ, എന്റെ വാക്കുകള് നീ യഥാർത്ഥത്തില് വേഗം പറഞ്ഞുതരിക.'
മൂഢഭാവം സമാശ്രിത്യ കര്തുമിച്ഛസി നാന്യഥാ ൨൮.
'നീ മൂടത്വം സ്വീകരിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; വേറേതായ വഴിയില്ല.'
തത്പ്രഭാവേഽമരാവത്യാം സ്ഥിതോഽസി ത്വം ന ചാന്യഥാ ൨൮.
'ആ ശക്തിയാല് നീ അമരാവതിയില് നിലകൊള്ളുന്നു, അതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല.'
ത്വാം ഹനിഷ്യാമ്യഹം മന്ദലോകപാലൈഃ സഹൈവ ഹി ൨൮.
'ലോകപാലന്മാരെ കൂടെ കൂട്ടി നിന്നെ ഞാന് കൊല്ലും.'
തഥേതി മത്വാ ഭഗവാന്സ നാരദോ യയൌ സുരാഞ്ഛക്രപുരോഗമാംശ്ച ൨൮.
'അതെ' എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, മഹാനായ നാരദന് ഇന്ദ്രന് മുന്നില് നിന്ന ദേവന്മാരുടെ അടുക്കല് പോയി.
ഭവദ്ഭിഃ ശ്രൂയതാം ദേവാ വചനം മമ നാന്യഥാ ൨൮.
'ദേവന്മാരേ, എന്റെ വാക്കുകള് യഥാർത്ഥത്തില് കേള്ക്കൂ; വേറേതായ വഴിയില്ല.'
ത്വാം ഹനിഷ്യാമി രേ മൂഢ നാന്യഥാ മമ ഭാഷിതമ്॥ ൨൮.
'അറിയില്ലായ്മയുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാന് കൊല്ലും; എന്റെ വാക്കുകള് മാറ്റമില്ലാതെ നടക്കും.'
മുചുകുന്ദം സമാസാദ്യ ലോകപാലൈശ്ച പൂജിതഃ ൨൮.
മുചുകുന്ദനെ സമീപിച്ച് ലോകപാലന്മാര് അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു.
തസ്യ വാക്യം നിശമ്യോചുഃ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ ൨൮.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും പറഞ്ഞു.
ജാനാസി ത്വം ഹി ദേവര്ഷേ കുമാരസ്യ ബലാബലമ് ൨൮.
ദേവർഷേ, കുമാരന്റെ ശക്തിയും ദൗർബല്യവും നീയല്ലേ അറിയുന്നത്.
പ്രഹസ്യ നാരദോ വാക്യമുവാച തസ്യ സന്നിധൌ ൨൮.
നാരദൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു അവിടെയുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ പറഞ്ഞു.
ജാനീധ്വമമരാഃ സര്വേ കുമാരം ജയിനം സുരാഃ ൨൮.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അറിയണം, കുമാരൻ ജയിച്ചവനാണ്.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സര്വേ ദേവാ മുദാന്വിതാഃ ൨൮.
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
കുമാരം ഗജമാരോപ്യ ദേവേന്ദ്രോ ഹ്യഗ്രഗോഽഭവത് ൨൮.
കുമാരനെ ആനപ്പുറത്ത് ഇരുത്തി, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്നു.
തദാ ദുന്ദുഭയോ നേദുര്ഭേരീതൂര്യാണ്യനേകശഃ ൨൮.
അപ്പോൾ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി, പലവിധ വാദ്യങ്ങളും ശബ്ദിച്ചു.
ഗജം ദത്ത്വാ മഹേംദ്രായ കുമാരോ യാനമാരുഹത് വിചിത്രചിത്രം സുമഹത്തഥാശ്ചര്യസമന്വിതമ്॥ ൨൮.
ആന മഹേന്ദ്രനു നൽകി, കുമാരൻ അത്ഭുതകരമായ വലിയ രഥത്തിൽ കയറി.
വിമാനമാരുഹ്യ തദാ മഹായശാഃ സ ശാംകരിഃ സര്വഗണൈരുപേതഃ ൨൮.
ശിവപുത്രനായ മഹാശക്തൻ, എല്ലാ ഗണങ്ങളോടും കൂടെ ആ ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി.
പ്രാചേ തസം ഛത്ര മഹാമണിപ്രഭം രത്നൈരുപേതം ബഹുഭിര്വിരാജിതമ് ൨൮.
അവന്റെ മേൽ അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച പ്രകാശമുള്ള വലിയ കുടയുണ്ടായിരുന്നു.
സംമീലിതാസ്തദാ സവ ദേവാ ഇന്ദ്രപുരോഗമാഃ ൨൮.
ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്ന് എല്ലാ ദേവന്മാരും ഒത്തുചേർന്നു.
യമേഽപി സ്വഗണൈഃ സാര്ദ്ധം മരുദ്ഭിശ്ച സദാഗതിഃ ഈശോഽപി പ്രമഥൈഃ സാര്ദ്ധം നൈര്ഋതോ വ്യാധിഭിഃ സഹ॥ ൨൮.
യമൻ തന്റെ അനുചിതരോടും, മരുത് ദേവന്മാരും, ശിവൻ പ്രമഥഗണങ്ങളോടും, നൈരൃതൻ ഭൂതങ്ങളോടും കൂടെ ഒത്തുചേർന്നു.
ഏവം തേഽഷ്ടൌ ലോകപാ യോദ്ധുകാമാഃ സര്വേ മിലിത്വാ താരകം ഹംതുമേവ ൨൮.
ഇങ്ങനെ, ലോകത്തിന്റെ എട്ട് ദിക്കുപാലകരും യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹിച്ച് താറകനെ സംഹരിക്കാൻ ഒത്തുചേർന്നു.
ഏവം തേ യോദ്ധുകാമാ ഹി അവതേരുശ്ച ഭൂതലമ് ൨൮.
അങ്ങനെ, യുദ്ധത്തിന് താൽപര്യത്തോടെ അവർ ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങി.
പാതാലാച്ച സമായാതാസ്താരകസ്യോപജീവിനഃ ൨൮.
പാതാളത്തിൽ നിന്ന് താറകന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരും എത്തി.
താരകോ ഹി സമായാതോ വിമാനേന വിരാജിതഃ ൨൮.
താറകൻ ദിവ്യരഥത്തിൽ ഭാസ്വരനായി എത്തി.
ചാമരൈര്വിജ്യമാനോ ഹി ശുശുഭേ ദൈത്യരാട് സ്വയമ്॥ ൨൮.
ചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട് വീശി, ദൈത്യരാജാവ് അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ഏവം ദേവാശ്ച ദൈത്യാശ്ച അംതര്വേദ്യാം സ്ഥിതാസ്തദാ ൨൮.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിലകൊണ്ടു.