പാര്വത്യാം ശംകരാജ്ജാതോ ദേവകാര്യാര്ഥസിദ്ധയേ ൨൮.
പാർവതിയിലും ശംകരനിലും നിന്നു ദേവകാര്യസിദ്ധിക്കായി ജനിച്ചവൻ.
ഗുഹേനോക്താസ്തദാ സര്വാ ഋഷിപത്ന്യശ്ച കൃത്തികാഃ ൨൮.
അപ്പോൾ ഗുഹൻ, എല്ലാ ഋഷിപത്നിമാരോടും കൃതികകളോടും കൂടി പറഞ്ഞു.
തഥാ മാതൃഗണസ്തേന സ്വാമിനാ സ്ഥാപിതോ ദിവി ൨൮.
അങ്ങനെ, ആ സ്വാമി ആ മാതൃകകളെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു.
ഇംദ്രം പ്രോവാച ഭഗവാന്കുമാരഃ ശംകരാത്മജഃ ൨൮.
ശംകരന്റെ പുത്രനായ കുമാരൻ, ഭഗവാൻ ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു.
ഇംദ്രേണോക്തഃ കുമാരോ ഹി താരകേണ പ്രപീഡിതാഃ ൨൮.
ഇന്ദ്രന് പറഞ്ഞു: 'കുമാരാ, ഞങ്ങള് താറകന്റെ പീഡനത്തില് കഷ്ടപ്പെടുകയാണ്.'
കിം പൃച്ഛസി മഹാഭാഗ അസ്മാന്പദപരിച്യുതാന് പ്രഹസ്യേംദ്രം പ്രതി തദാ മാ ഭൈഷീത്യഭയം ദദൌ॥ ൨൮.
'മഹാഭാഗനേ, ഞങ്ങള് സ്ഥാനഭ്രഷ്ടരായവരെന്തിനാണ് ചോദിക്കുന്നത്?' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഇന്ദ്രനെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, 'ഭയപ്പെടേണ്ട,' എന്ന് ആശ്വാസം നല്കി.
യാവത്കഥയതസ്തസ്യ ശാംകരേശ്ച മഹാത്നഃ ൨൮.
ശങ്കരന്റെ മഹാത്മാവായ ആ പുത്രന് സംസാരിക്കുമ്പോള്,
ആജഗാമ മഹാദൈത്യോ ദൈത്യസേനാഭിരാവൃതഃ ൨൮.
വലിയ അസുരന് താറകന് അസുരസേനകളാല് ചുറ്റപ്പെട്ട് അവിടെ എത്തി.
രണകര്കശതൂര്യാണി ഡിംഡിമാന്യദ്ഭുതാനി ച ൨൮.
യുദ്ധത്തിന്റെ കഠിനമായ മേളങ്ങളും അത്ഭുതകരമായ ḍിണ്ഡിമം മൃദംഗങ്ങളും മുഴങ്ങി.
വാദ്യഭേദാ ആവാദ്യംത തസ്മിന്ദൈത്യസമാഗമേ ൨൮.
അസുരന്മാരുടെ ആ കൂടിച്ചേരലില് വിവിധ വാദ്യങ്ങള് മുഴക്കി.
ഉവാച നാരദോ വാക്യം താരകം ദേവകണ്ടകമ്॥ ൨൮.
നാരദന് ദേവന്മാരുടെ ശത്രുവായ താറകനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പുരാ ദേവൈഃ കൃതോ യത്നോ വധാര്ഥം നാത്ര സംശയഃ ൨൮.
മുന്പ് ദേവന്മാര് നിന്നെ കൊല്ലാന് ശ്രമിച്ചുവെന്നതില് സംശയമില്ല.
കുമാരോഽയം ച ശര്വസ്യ തവാര്ഥം ചോപപാദിതഃ ൨൮.
ശര്വന്റെ ഈ പുത്രന് നിന്നെ 위해 കൊണ്ടുവന്നതാണ്.
നാരദോക്തം നിശമ്യാഥ താരകഃ പ്രഹസന്നിവ ൨൮.
നാരദന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട താറകന് പരിഹസിച്ചുപോലെയാണ് ചിരിച്ചത്.
മമ വാക്യം മഹര്ഷേ ത്വം വദ ശീഘ്രം യഥാതഥമ് ൨൮.
'മഹർഷേ, എന്റെ വാക്കുകള് നീ യഥാർത്ഥത്തില് വേഗം പറഞ്ഞുതരിക.'
മൂഢഭാവം സമാശ്രിത്യ കര്തുമിച്ഛസി നാന്യഥാ ൨൮.
'നീ മൂടത്വം സ്വീകരിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; വേറേതായ വഴിയില്ല.'
തത്പ്രഭാവേഽമരാവത്യാം സ്ഥിതോഽസി ത്വം ന ചാന്യഥാ ൨൮.
'ആ ശക്തിയാല് നീ അമരാവതിയില് നിലകൊള്ളുന്നു, അതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല.'
ത്വാം ഹനിഷ്യാമ്യഹം മന്ദലോകപാലൈഃ സഹൈവ ഹി ൨൮.
'ലോകപാലന്മാരെ കൂടെ കൂട്ടി നിന്നെ ഞാന് കൊല്ലും.'
തഥേതി മത്വാ ഭഗവാന്സ നാരദോ യയൌ സുരാഞ്ഛക്രപുരോഗമാംശ്ച ൨൮.
'അതെ' എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, മഹാനായ നാരദന് ഇന്ദ്രന് മുന്നില് നിന്ന ദേവന്മാരുടെ അടുക്കല് പോയി.
ഭവദ്ഭിഃ ശ്രൂയതാം ദേവാ വചനം മമ നാന്യഥാ ൨൮.
'ദേവന്മാരേ, എന്റെ വാക്കുകള് യഥാർത്ഥത്തില് കേള്ക്കൂ; വേറേതായ വഴിയില്ല.'
ത്വാം ഹനിഷ്യാമി രേ മൂഢ നാന്യഥാ മമ ഭാഷിതമ്॥ ൨൮.
'അറിയില്ലായ്മയുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാന് കൊല്ലും; എന്റെ വാക്കുകള് മാറ്റമില്ലാതെ നടക്കും.'
മുചുകുന്ദം സമാസാദ്യ ലോകപാലൈശ്ച പൂജിതഃ ൨൮.
മുചുകുന്ദനെ സമീപിച്ച് ലോകപാലന്മാര് അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു.
തസ്യ വാക്യം നിശമ്യോചുഃ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ ൨൮.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും പറഞ്ഞു.
ജാനാസി ത്വം ഹി ദേവര്ഷേ കുമാരസ്യ ബലാബലമ് ൨൮.
ദേവർഷേ, കുമാരന്റെ ശക്തിയും ദൗർബല്യവും നീയല്ലേ അറിയുന്നത്.
പ്രഹസ്യ നാരദോ വാക്യമുവാച തസ്യ സന്നിധൌ ൨൮.
നാരദൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു അവിടെയുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ പറഞ്ഞു.
ജാനീധ്വമമരാഃ സര്വേ കുമാരം ജയിനം സുരാഃ ൨൮.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അറിയണം, കുമാരൻ ജയിച്ചവനാണ്.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സര്വേ ദേവാ മുദാന്വിതാഃ ൨൮.
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
കുമാരം ഗജമാരോപ്യ ദേവേന്ദ്രോ ഹ്യഗ്രഗോഽഭവത് ൨൮.
കുമാരനെ ആനപ്പുറത്ത് ഇരുത്തി, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്നു.
തദാ ദുന്ദുഭയോ നേദുര്ഭേരീതൂര്യാണ്യനേകശഃ ൨൮.
അപ്പോൾ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി, പലവിധ വാദ്യങ്ങളും ശബ്ദിച്ചു.
ഗജം ദത്ത്വാ മഹേംദ്രായ കുമാരോ യാനമാരുഹത് വിചിത്രചിത്രം സുമഹത്തഥാശ്ചര്യസമന്വിതമ്॥ ൨൮.
ആന മഹേന്ദ്രനു നൽകി, കുമാരൻ അത്ഭുതകരമായ വലിയ രഥത്തിൽ കയറി.