അംതര്വസതിതഃ കാംത്യാ മേചകീകൃതമംജസാ
അവളുടെ പ്രകാശം അകത്തുനിന്ന് പരന്നപ്പോൾ, ആ സ്ഥലം ഉടൻ പ്രകാശിച്ചു.
ശമ്ഭോര്വിരഹസംതപ്തം മനശ്ചംചലതാം യയൌ
ശംഭുവിന്റെ വേർപാടിൽ ദുഃഖിച്ച അവളുടെ മനസ്സ് അശാന്തമായി.
മംദസ്മിതേന കുമുദം സസര്ജ സലിലസ്യ സാ
മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ വെള്ളത്തിൽ ഒരു കമലം സൃഷ്ടിച്ചു.
കൃതാര്ഥാസ്സഹസാ ജാതാസ്തത്തത്കാലഫലാന്വിതാഃ
അവർ ഉടൻ തന്നെ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം നേടിയവരായി, ആ സമയത്ത് അനുയോജ്യമായ ഫലങ്ങൾ ലഭിച്ചു.
കാര്തികേ മാസി നക്ഷത്രേ കൃത്തികാഖ്യേ നിശോദയേ 1.3.1.12.
കാർത്തിക മാസത്തിൽ, കൃതിക്ക എന്ന നക്ഷത്രത്തിൽ, രാത്രിയിൽ—
അരുണാദ്രിമയം ലിംഗം തുഷ്ടാവ ജഗദംബികാ
ലോകമാതാവ് അരുണപർവ്വതത്തിൽ നിന്നുള്ള ലിംഗത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
തേജോമയാദ്രിലിംഗായ സര്വപാതതകനാശിനേ
പ്രഭയുള്ള പർവ്വതത്തിലെ ലിംഗം, എല്ലാ വലിയ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതിനെ—
അഗ്നിരൂപോഽപി സഞ്ഛാംതോ ലോകാനുഗ്രഹക്ലൃപ്തയേ
അഗ്നിരൂപനായിരുന്നുവെങ്കിലും, ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ അദ്ദേഹം ശാന്തനായി.
അദ്രിശ്രേഷ്ഠാരുണാദ്രീശ രൂപലാവണ്യവാരിധേ
പർവ്വതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അരുണപർവ്വതാധിപനേ, രൂപസൗന്ദര്യത്തിന്റെ സമുദ്രമേ—
തേജസാം ദേവ സര്വേഷാം ബീജഭൂതം നിഗദ്യസേ
ദേവനേ, എല്ലാ പ്രഭകളുടെയും വിത്തായി നീ അറിയപ്പെടുന്നു.
യത്പുരാ ബ്രഹ്മണാ ദൃഷ്ടം വിഷ്ണുനാ ച വിചിന്വതാ
പണ്ടു ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും അന്വേഷിച്ചും കണ്ടതായത്—
തേജോ ദര്ശയ മേ ദിവ്യം സര്വദോഷഹരം പരമ്
എന്റെ ദോഷങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്ന അതി ദിവ്യമായ പ്രഭയെ എനിക്ക് കാണിക്കണമേ.
ആവിര്ബഭൂവ തേജോഭിരാപൂര്യ ഭുവനാംതരമ്
ആ പ്രകാശം, ലോകങ്ങളുടെ വിശാലത മുഴുവൻ നിറച്ച് പ്രത്യക്ഷമായി.
കാലാഗ്നികോടിസംകാശം തേജഃ പരമദൃശ്യത
ലക്ഷക്കണക്കിന് കാലാഗ്നിപോലെയുള്ള അതി ഉജ്ജ്വലമായ ഒരു പ്രകാശം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വിസ്മയാക്രാംതഹൃദയാ നനംദ നലിനേക്ഷണാ 1.3.1.12.
ആശ്ചര്യത്തിൽ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു, കമലനയനിയായ അവൾ ആനന്ദിച്ചു.
ഹിരണ്മയോഽബ്രവീദ്വാചം പുരുഷഃ കലകന്ധരഃ
സ്വർണ്ണം പോലെ തിളങ്ങുന്ന, മധുരമായ ശബ്ദമുള്ള ഒരു പുരുഷൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
തേജോമയമിദം രൂപമീക്ഷിതം ച ത്വയാധുനാ
ഈ ദിവ്യപ്രഭയുള്ള രൂപം നീ ഇപ്പോൾ കണ്ടിരിക്കുന്നു.
തപാംസി കുരുഷേ ഭൂമൌ കിമന്യത്പ്രാര്ഥിതം തവ
നീ ഭൂമിയിൽ കഠിനതപസ്സു ചെയ്യുന്നു—മറ്റെന്താണ് നിനക്ക് ആവശ്യം?
അശേഷോ ഹി പ്രശാംതോഽഭൂത്തേജസോഽസ്യ നിരീക്ഷണാത്
ഈ പ്രകാശം കണ്ടതോടെ എല്ലാം സമാധാനമായി.
ജഗ്രാഹ സഹസാ ഹ്യേതത്തസ്യ ലിംഗം ഗലേ സ്ഥിതമ്
അവൾ അതിവേഗം അവന്റെ കണത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്ന ലിംഗം പിടിച്ചു.
അകരോന്മയ്യവിശ്വാസം ലിംഗരൂപേ ഗലേ സ്ഥിതേ
കണത്തിൽ ലിംഗരൂപം നിലനിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ എന്നിലേക്കു വിശ്വാസം വെച്ചു.
മാമേവാഭ്യര്ചയന്ധ്യായന്ഗണനാഥത്വമാവസന്
എന്നെ മാത്രം ആരാധിച്ച് ധ്യാനിച്ച്, അവൾ ഗണനാഥത്വം നേടുകയും ചെയ്തു.
ചിരം മല്ലിംഗധൃഗ്യസ്മാത്സിദ്ധിരസ്യാപി ദേവ്യതഃ
അവൻ ദീർഘകാലം മല്ലിംഗം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവന്റെ സിദ്ധിയും ദൈവികതയിൽ നിന്നാണ്.
ന കര്ത്തവ്യം സദാ ഭക്തൈസ്തസ്മാദ്വൈ മുക്തികാംക്ഷിഭിഃ
അതിനാൽ മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭക്തർ ഈ പ്രവർത്തി എല്ലായ്പ്പോഴും ചെയ്യേണ്ടതില്ല.
ന താദൃശം ഫലം ദത്തേ വജ്രവത്തം നിഹംതി ച 1.3.1.12.
അത് അത്തരമൊരു ഫലം നൽകുന്നില്ല; മറിച്ച് വജ്രംപോലെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
സഫലാ നയനാവാപ്തിഃ സര്വദോഷവിനാശനാത്
കണ്ണ് ലഭിക്കുന്നത് ഫലപ്രദമാണ്, കാരണം അത് എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ത്വാമപീതകുചാം ചക്രേ വത്സലാം ഭക്തരക്ഷിണീമ്
അവൾ നിന്നെ, അപീതകുച, സ്നേഹപൂർവ്വം ഭക്തരെ രക്ഷിക്കുന്നവളായി സൃഷ്ടിച്ചു.
പ്രായശ്ചിത്താഭിധാനേന ഭവാപീതകുചാഭിധാ
പ്രായശ്ചിത്തം എന്ന പേരിൽ നിന്നെ ഭവാപീതകുച എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഭജ മാം കരുണാമൂര്തിരപീതകുചനായികാ
ദയയുടെ സാക്ഷാത്കാരമായ അപീതകുചനായികയായ എന്നെ ആരാധിക്കൂ.
പ്രണമ്യ പ്രാര്ഥിതവതീ പ്രോവാച ച തമംബികാ
വന്ദനം ചെയ്ത് പ്രാർത്ഥിച്ച ശേഷം അംബിക അവനോട് പറഞ്ഞു.