ഋഷയോ യക്ഷഗംധര്വാഃ പരിവാര്യ കുമാരകമ് ൨൭.
മഹർഷിമാർ, യക്ഷന്മാർ, ഗാന്ധർവന്മാർ—allവരും ആ ബാലനെ ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
പ്രണേമുഃ ശിരസാ ചാന്യേ മത്വാ സ്വാമിനമവ്യയമ് ഏവമഭ്യുദയേ തസ്മിന്നൃഷയഃ ശാംതിമാപഠമ്॥ ൨൭.
മറ്റുള്ളവർ അവനെ ശാശ്വതനായ പ്രഭുവെന്നു കരുതി തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദിച്ചു; അങ്ങനെ ആ ശുഭസമയത്ത് മഹർഷിമാർ ശാന്തിപാഠം നടത്തി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ യാതഃ ശംകരോ ഗിരിജാപതിഃ ൨൭.
അതിനിടയിൽ ഗിരിജയുടെ നാഥനായ ശംകരൻ അവിടെ എത്തി.
പുത്രം നിരൈക്ഷത തദാ ജഗദേകബംധുഃ പ്രീത്യാ യുതഃ പരമയാ സഹ വൈ ഭവാന്യാ ൨൭.
എല്ലാ ലോകത്തിന്റെയും സ്നേഹിതൻ ഭവാനിയോടൊപ്പം അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മകനെ നോക്കി.
ഉപഗുഹ്യ ഗുഹം തത്ര പാര്വതീ ജാതസംഭ്രമാ ൨൭.
അവിടെ പാർവതി, ഹൃദയം നിറഞ്ഞു, ഗുഹയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
തദാ നീരാജിതോ ദേവൈഃ സകലത്രൈര്മുദാന്വിതൈഃ ൨൭.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും സന്തോഷത്തോടെ അവനു നീരാജനം നടത്തി.
ഋഷയോ ബ്രഹ്മഗോഷേണ ഗീതേനൈവ ച ഗായകാഃ ൨൭.
മഹർഷിമാർ ബ്രഹ്മാദികളുടെ കൂട്ടത്തോടെ ഗാനം പാടി അവനെ സ്തുതിച്ചു.
സ്വമംകമാരേപ്യ തദാ ഗിരീശഃ കുമാരകം തം പ്രഭയാ മഹാപ്രഭമ് ൨൭.
അപ്പോൾ ഗിരീശൻ ആ പ്രകാശമുള്ള ബാലനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, മഹാപ്രഭയോടെ തിളങ്ങി.
ദംപതീ തൌ തദാ തത്ര ഐകപദ്യേന നംദതുഃ ൨൭.
അപ്പോൾ ദമ്പതികൾ അവിടെ ഏക മനസ്സോടെ ആനന്ദിച്ചു.
കുമാരഃ ക്രീഡയാമാസ ഉത്സംഗേ ശംകരസ്യ ച ൨൭.
കുമാരൻ ശംകരന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നു കളിച്ചു.
മുഖം പ്രപീഡയിത്വാഽസൌ പാണീനഗണയത്തദാ ൨൭.
അപ്പോൾ അവൻ ശംകരന്റെ മുഖം അമർത്തി കൈകൊണ്ട് എണ്ണി.
പ്രഹസ്യ ഭഗവാഞ്ഛംഭുരുവാച ഗിരിജാം തദാ॥ ൨൭.
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ശംഭു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗിരിജയോട് പറഞ്ഞു.
മംദസ്മിതേന ച തദാ ഭഗവാന്മഹേശഃ പ്രാപ്തോ മുദംച പരമാം ഗിരിജാസമേതഃ ൨൭.
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ മഹേശ്വരൻ ഗിരിജയോടൊപ്പം മന്ദഹാസത്തോടെ പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
കുമാരം സ്വാംകമാരോപ്യ ഉവാച ജഗദീശ്വരഃ ൨൮.
കുമാരനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, ലോകനാഥൻ സംസാരിച്ചു.
കിം കാര്യം കഥ്യതാം ദേവാഃ കുമാരേണാധുനാ മമ ൨൮.
ദേവന്മാരേ, ഇപ്പോൾ എന്റെ മകനു വേണ്ടിയുള്ള എന്തെങ്കിലും കാര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയൂ.
താരകാദ്ഭയമുത്പന്നം സര്വേഷാം ജഗതാം വിഭോ ൨൮.
പ്രഭോ, താരകാസുരനിൽ നിന്ന് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ഭയം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു.
കുമാരേണ ഹതോഽദ്യൈവ താരകോ ഭവിതാ പ്രഭോ ൨൮.
ഇന്ന് തന്നെ, കുമാരൻ താറകനെ വധിക്കും, പ്രഭോ.
തഥേതി മത്വാ സഹസാ നിര്ജഗ്മുസ്തേ തദാ സുരാഃ ൨൮.
അവർക്കു സമ്മതം തോന്നി, ദേവന്മാർ ഉടനെ അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
സര്വേ മിലിത്വാ സഹസാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുപുരോഗമാഃ ൨൮.
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, എല്ലാവരും വേഗത്തിൽ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
സൈന്യേന മഹതാ ചൈവ യയൌ യോദ്ധും സുരാന്പ്രതി ൨൮.
വലിയ സൈന്യവുമായി, അവൻ ദേവന്മാരെ നേരിട്ട് യുദ്ധത്തിനായി മുന്നേറി.
തദാ നഭോഗതാ വാണീ ഹ്യുവാച പരിസാംത്വ്യ താന് ൨൮.
അപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്നൊരു വാണി അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് സംസാരിച്ചു.
ദൈത്യാന്വിജിത്യ സംഗ്രാമേ ജയിനോ ഹി ഭവിഷ്യഥ॥ ൨൮.
നിങ്ങൾ യുദ്ധത്തിൽ ദാനവരെ ജയിച്ച്, നിർബന്ധമായി വിജയികൾ ആകും.
വാചം തു ഖേചരീം ശ്രുത്വാ ദേവാഃ സര്വേ സമുത്സുകാഃ ൨൮.
ആ ആകാശവാണി കേട്ട ദേവന്മാർ എല്ലാവരും അതിയായി ഉത്സുകരായി.
യുദ്ധകാമാഃ സുരാ യാവത്താവത്സര്വേ സമാഗതാഃ ൨൮.
യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച ദേവന്മാർ ഉടൻ തന്നെ ഒത്തുചേർന്നു.
ബ്രഹ്മണാ നോദിതാ പൂര്വം തപഃ പരമമാശ്രിതാ ആഗതാ ദുഹിതാ മൃത്യോഃ സേനാ നാമൈകസുംദരീ॥ ൨൮.
മുൻപ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ, മരണന്റെ മകൾ സേനാ എന്ന അതിസുന്ദരിയായവൾ ഉന്നതതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു, അവൾ അവിടെ എത്തി.
താം ദൃഷ്ട്വാ തേഽബ്രുവന്സര്വേ ദേവം പശുപതിം പ്രതി ൨൮.
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ എല്ലാവരും പശുപതിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മണോ വചനാച്ചൈവ കുമാരേണ തദാ വൃതാ ൨൮.
ബ്രഹ്മാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം, അപ്പോൾ കുമാരൻ അവളെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
തദാ ശംഖാശ്ച ഭേര്യശ്ച പടഹാനകഗോമുഖാഃ ൨൮.
അപ്പോൾ ശംഖങ്ങളും ഭേരികളും പടഹങ്ങളും കോമുഖങ്ങളും മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി.
തേന നാദേന മഹതാ പൂരിതം ച നഭസ്തലമ് പരസ്പരമഥോചുസ്താഃ സുതോ മമ മമേതി ച॥ ൨൮.
ആ മഹാനാദത്തിൽ ആകാശം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു; പിന്നെ അവർ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ എന്റെ മകനാണ്, എന്റെതാണു.'
ഏവം വിവാദമാപന്നാഃ സര്വാസ്താ മാതൃകാദയഃ ൨൮.
അങ്ങനെ എല്ലാ മാതൃകകളും മറ്റ് ദേവതകളും തമ്മിൽ വാദത്തിലായി.