തതോ വൃഷഭമാരുഹ്യ യയൌ ഗിരിജയാ സഹ ൨൭.
ശേഷം, ശിവൻ കാളയെ കയറി ഗിരിജയോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
തദാ ശംഖാശ്ച ഭേര്യശ്ച നേദുസ്തൂര്യീണ്യനേകശഃ॥ ൨൭.
അപ്പോൾ ശംഖങ്ങളും ഭേരികളും മുഴങ്ങി, അനേകം തൂറിയങ്ങളും മുഴക്കപ്പെട്ടു.
തദാനീമേവ സര്വേശം വീരഭദ്രാദയോ ഗണാഃ വാദയന്തശ്ച വാദ്യാനി തതാനി വിതതാനി ച॥ ൨൭.
അപ്പോൾ തന്നെ, വീരഭദ്രനും മറ്റു ഗണങ്ങളും പലവിധ വാദ്യങ്ങൾ, താളവും തന്തിയും, ആലാപിച്ചു.
കേചിന്നൃത്യപരാസ്തത്ര ഗായകാശ്ച തഥാ പരേ ൨൭.
അവിടെ ചിലർ നൃത്തത്തിൽ ലയിച്ചു, മറ്റുള്ളവർ പാട്ടിൽ മുഴങ്ങി.
ഏവംവിധാസ്തേ സുരസിദ്ധയക്ഷാ ഗംധര്വവിദ്യാധരപന്നഗാ ഹ്യമീ ൨൭.
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും പാമ്പുകളും അവിടെ ഒന്നിച്ചു.
യാവത്സമീക്ഷയാമാസുര്ഗാംഗേയം ശംകരോപമമ് ൨൭.
അവർ ശംകരനെപ്പോലെയുള്ള ഗാംഗേയനെ നോക്കി ആസ്വദിച്ചു.
തത്തോജസാവൃതം ബാലം തപ്തചാമീകരപ്രഭമ് ൨൭.
പ്രഭയിൽ മൂടപ്പെട്ട ആ ബാലൻ ഉരുകിയ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങി.
ചാരുപ്രസന്ന വദനം തഥാ സര്വാഗസുംദരമ് ൨൭.
അവന്റെ മുഖം മനോഹരവും സമാധാനപരവുമായിരുന്നു, ശരീരം മുഴുവൻ ആകർഷകമായിരുന്നു.
വവംദിരേ തദാ ബാലം കുമാരം സൂര്യവര്ചസമ് ൨൭.
അപ്പോൾ അവർ ആ ബാലനെ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള കുട്ടിയെ, ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
പരിവാര്യോപതസ്ഥുസ്തേ വാമദക്ഷിണഭാഗതഃ ൨൭.
അവർ ഇടതും വലതും ചുറ്റി, അവനടുത്ത് ചേർന്നു നിന്നു.
ഋഷയോ യക്ഷഗംധര്വാഃ പരിവാര്യ കുമാരകമ് ൨൭.
മഹർഷിമാർ, യക്ഷന്മാർ, ഗാന്ധർവന്മാർ—allവരും ആ ബാലനെ ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
പ്രണേമുഃ ശിരസാ ചാന്യേ മത്വാ സ്വാമിനമവ്യയമ് ഏവമഭ്യുദയേ തസ്മിന്നൃഷയഃ ശാംതിമാപഠമ്॥ ൨൭.
മറ്റുള്ളവർ അവനെ ശാശ്വതനായ പ്രഭുവെന്നു കരുതി തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദിച്ചു; അങ്ങനെ ആ ശുഭസമയത്ത് മഹർഷിമാർ ശാന്തിപാഠം നടത്തി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ യാതഃ ശംകരോ ഗിരിജാപതിഃ ൨൭.
അതിനിടയിൽ ഗിരിജയുടെ നാഥനായ ശംകരൻ അവിടെ എത്തി.
പുത്രം നിരൈക്ഷത തദാ ജഗദേകബംധുഃ പ്രീത്യാ യുതഃ പരമയാ സഹ വൈ ഭവാന്യാ ൨൭.
എല്ലാ ലോകത്തിന്റെയും സ്നേഹിതൻ ഭവാനിയോടൊപ്പം അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മകനെ നോക്കി.
ഉപഗുഹ്യ ഗുഹം തത്ര പാര്വതീ ജാതസംഭ്രമാ ൨൭.
അവിടെ പാർവതി, ഹൃദയം നിറഞ്ഞു, ഗുഹയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
തദാ നീരാജിതോ ദേവൈഃ സകലത്രൈര്മുദാന്വിതൈഃ ൨൭.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും സന്തോഷത്തോടെ അവനു നീരാജനം നടത്തി.
ഋഷയോ ബ്രഹ്മഗോഷേണ ഗീതേനൈവ ച ഗായകാഃ ൨൭.
മഹർഷിമാർ ബ്രഹ്മാദികളുടെ കൂട്ടത്തോടെ ഗാനം പാടി അവനെ സ്തുതിച്ചു.
സ്വമംകമാരേപ്യ തദാ ഗിരീശഃ കുമാരകം തം പ്രഭയാ മഹാപ്രഭമ് ൨൭.
അപ്പോൾ ഗിരീശൻ ആ പ്രകാശമുള്ള ബാലനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, മഹാപ്രഭയോടെ തിളങ്ങി.
ദംപതീ തൌ തദാ തത്ര ഐകപദ്യേന നംദതുഃ ൨൭.
അപ്പോൾ ദമ്പതികൾ അവിടെ ഏക മനസ്സോടെ ആനന്ദിച്ചു.
കുമാരഃ ക്രീഡയാമാസ ഉത്സംഗേ ശംകരസ്യ ച ൨൭.
കുമാരൻ ശംകരന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നു കളിച്ചു.
മുഖം പ്രപീഡയിത്വാഽസൌ പാണീനഗണയത്തദാ ൨൭.
അപ്പോൾ അവൻ ശംകരന്റെ മുഖം അമർത്തി കൈകൊണ്ട് എണ്ണി.
പ്രഹസ്യ ഭഗവാഞ്ഛംഭുരുവാച ഗിരിജാം തദാ॥ ൨൭.
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ശംഭു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗിരിജയോട് പറഞ്ഞു.
മംദസ്മിതേന ച തദാ ഭഗവാന്മഹേശഃ പ്രാപ്തോ മുദംച പരമാം ഗിരിജാസമേതഃ ൨൭.
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ മഹേശ്വരൻ ഗിരിജയോടൊപ്പം മന്ദഹാസത്തോടെ പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
കുമാരം സ്വാംകമാരോപ്യ ഉവാച ജഗദീശ്വരഃ ൨൮.
കുമാരനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, ലോകനാഥൻ സംസാരിച്ചു.
കിം കാര്യം കഥ്യതാം ദേവാഃ കുമാരേണാധുനാ മമ ൨൮.
ദേവന്മാരേ, ഇപ്പോൾ എന്റെ മകനു വേണ്ടിയുള്ള എന്തെങ്കിലും കാര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയൂ.
താരകാദ്ഭയമുത്പന്നം സര്വേഷാം ജഗതാം വിഭോ ൨൮.
പ്രഭോ, താരകാസുരനിൽ നിന്ന് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ഭയം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു.
കുമാരേണ ഹതോഽദ്യൈവ താരകോ ഭവിതാ പ്രഭോ ൨൮.
ഇന്ന് തന്നെ, കുമാരൻ താറകനെ വധിക്കും, പ്രഭോ.
തഥേതി മത്വാ സഹസാ നിര്ജഗ്മുസ്തേ തദാ സുരാഃ ൨൮.
അവർക്കു സമ്മതം തോന്നി, ദേവന്മാർ ഉടനെ അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
സര്വേ മിലിത്വാ സഹസാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുപുരോഗമാഃ ൨൮.
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, എല്ലാവരും വേഗത്തിൽ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
സൈന്യേന മഹതാ ചൈവ യയൌ യോദ്ധും സുരാന്പ്രതി ൨൮.
വലിയ സൈന്യവുമായി, അവൻ ദേവന്മാരെ നേരിട്ട് യുദ്ധത്തിനായി മുന്നേറി.