ഉവാച ശംകരം ദേവം ഭവത്തേജോ ദുരാസദമ് ൨൭.
അവൻ ശങ്കരനോടു പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ തേജസ് സമീപിക്കാൻ വളരെ ദുഷ്കരം.'
തതഃ പ്രോവാച ഭഗവാനഗ്നിം പ്രതി മഹേശ്വരഃ ൨൭.
തുടർന്ന് മഹേശ്വരൻ അഗ്നിയോട് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തഥേതി മത്വാ വചനം മഹാപ്രഭഃ സ ജാതവേദാഃ പരമേണ വര്ചസാ ൨൭.
അവന്റെ ആജ്ഞ അംഗീകരിച്ച്, അതിവിശിഷ്ടമായ പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ജാതവേദാസ് സമ്മതിച്ചു.
തദാ പ്രാതഃ സമുത്ഥായ പ്രാതഃ സ്നാനപരാഃ സ്ത്രിയഃ ൨൭.
അപ്പോൾ സ്ത്രീകൾ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് പ്രഭാതസ്നാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ പ്രജ്വലിതം തത്ര സര്വാസ്താഃ ശീതകര്ഷിതാഃ ൨൭.
അവിടെ ദഹിക്കുന്ന അഗ്നിയെ കണ്ടപ്പോൾ, തണുപ്പിൽ വലഞ്ഞ സ്ത്രീകൾ,
തയാ നിവാരിതാശ്ചാപി താസ്തേപുഃ കൃത്തികാഃ സ്വയമ് വിവിശൂ രോമകൂപേഷു താസാം തത്രൈവ സത്വരമ്॥ ൨൭.
അവളാൽ തടയപ്പെട്ടെങ്കിലും, കൃത്തികകൾ സ്വയം അതു കുടിച്ചു, അതിവേഗം അതിനെ തങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു.
നീരേതോഗ്നിസ്തദാ ജാതോ വിശ്രാംതഃ സ്വയമേവ ഹി॥ ൨൭.
അപ്പോൾ ആ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് വിത്ത് ജനിച്ചു, സ്വയം വിശ്രമിച്ചു.
തതസ്താ ഋഷിഭാര്യാ ഹി യയുഃ സ്വഭവനം പ്രതി ൨൭.
അതിനുശേഷം, ഋഷിമാരുടെ ഭാര്യമാർ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
തദാനീമേവ താഃ സര്വാ വ്യഭിചാരേണ ദുഃഖിതാഃ ൨൭.
അന്നേരം തന്നെ ആ സ്ത്രീകൾ എല്ലാം ചെയ്ത പാപം കാരണം ദുഃഖിതരായി.
ഏകപദ്യേന തദ്രേതസ്തപ്തചാമീകരപ്രഭമ് ൨൭.
ഒരു ഒഴുക്കായി, ഉരുകിയ പൊന്നുപോലുള്ള പ്രകാശത്തിൽ ആ വിത്ത് തിളങ്ങി.
ഷണ്മുഖം ബാലകം ജ്ഞാത്വാ സര്വേ ദേവാ മുദാന്വിതാഃ ൨൭.
ഷണ്മുഖനെ ബാലനെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
ശംഭോഃ പുത്രഃ പ്രസാദേന സര്വോ ഭവതി ശാശ്വതഃ ൨൭.
ശംഭുവിന്റെ മകന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു എല്ലാം ശാശ്വതമാകുന്നു.
ഉപവിഷ്ടോഥ ഗാംഗേയോ ഹ്യഹോരാത്രോഷിതസ്തദാ ൨൭.
അപ്പോൾ ഗാംഗേയൻ അവിടെ ഇരുന്നു, ഒരു പകലും ഒരു രാത്രിയും അവിടെ കഴിച്ചു.
ജാതോ യദാഥ ഗംഗായാം ഷണ്മുഖഃ ശംകരാത്മജഃ ൨൭.
ശംകരന്റെ മകനായ ഷണ്മുഖൻ ഗംഗയിൽ ജനിച്ചപ്പോൾ,
ശിവം നിരീക്ഷ്യ സാ പ്രാഹ ഹേ ശംഭോ പ്രസ്നവോ മഹാന് സര്വജ്ഞോഽപി മഹാദേവോ ഹ്യബ്രവീത്താമഥാജ്ഞവത്॥ ൨൭.
ശിവനെ കണ്ടു അവൾ പറഞ്ഞു: 'ശംഭോ, ഇതൊരു വലിയ സംശയമാണ്.' മഹാദേവൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണെങ്കിലും, അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അവൻ ഉത്തരമൊരുക്കി പറഞ്ഞു.
നാരദസ്തത്ര ചാഗത്യ പ്രോക്തവാഞ്ജന്മ തസ്യ തത് ൨൭.
അവിടെ നാരദൻ എത്തി, ആ ബാലന്റെ ജനനം വിശദീകരിച്ചു.
തദാകര്ണ്യ വചോ വിപ്രാ ഹര്ഷനിര്ഭരമാനസാഃ ൨൭.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ മനസ്സ് ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
അനേകാഭിഃ പതാകാഭിശ്ചൈലപല്ലവതോരണൈഃ പര്വതഃ പുത്രജനനാച്ഛംകരസ്യ മഹാത്മനഃ॥ ൨൭.
അനേകം പതാകകളും വസ്ത്രങ്ങളും ഇലകളും തൊരണങ്ങളും കൊണ്ടു, ശംകരന്റെ മഹാത്മാവിന്റെ മകന്റെ ജനനം ആഹ്ലാദത്തോടെ ആ മലയിൽ ആഘോഷിച്ചു.
തദാ സര്വേ സുരഗണാ ഋഷയഃ സിദ്ധചാരണാഃ രക്ഷോഗംധര്വയക്ഷാശ്ച അപ്സരോഗണസേവിതാഃ॥ ൨൭.
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളും, ഋഷിമാരും, സിദ്ധന്മാരും, ചാരണന്മാരും, രാക്ഷസന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, യക്ഷന്മാരും, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.
ഏകപദ്യേന തേ സര്വേ സഹിതാഃ ശംകരേണ തു ൨൭.
അവരൊക്കെയും ശംകരനോടൊപ്പം ഒരേ നിരയായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
തതോ വൃഷഭമാരുഹ്യ യയൌ ഗിരിജയാ സഹ ൨൭.
ശേഷം, ശിവൻ കാളയെ കയറി ഗിരിജയോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
തദാ ശംഖാശ്ച ഭേര്യശ്ച നേദുസ്തൂര്യീണ്യനേകശഃ॥ ൨൭.
അപ്പോൾ ശംഖങ്ങളും ഭേരികളും മുഴങ്ങി, അനേകം തൂറിയങ്ങളും മുഴക്കപ്പെട്ടു.
തദാനീമേവ സര്വേശം വീരഭദ്രാദയോ ഗണാഃ വാദയന്തശ്ച വാദ്യാനി തതാനി വിതതാനി ച॥ ൨൭.
അപ്പോൾ തന്നെ, വീരഭദ്രനും മറ്റു ഗണങ്ങളും പലവിധ വാദ്യങ്ങൾ, താളവും തന്തിയും, ആലാപിച്ചു.
കേചിന്നൃത്യപരാസ്തത്ര ഗായകാശ്ച തഥാ പരേ ൨൭.
അവിടെ ചിലർ നൃത്തത്തിൽ ലയിച്ചു, മറ്റുള്ളവർ പാട്ടിൽ മുഴങ്ങി.
ഏവംവിധാസ്തേ സുരസിദ്ധയക്ഷാ ഗംധര്വവിദ്യാധരപന്നഗാ ഹ്യമീ ൨൭.
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും പാമ്പുകളും അവിടെ ഒന്നിച്ചു.
യാവത്സമീക്ഷയാമാസുര്ഗാംഗേയം ശംകരോപമമ് ൨൭.
അവർ ശംകരനെപ്പോലെയുള്ള ഗാംഗേയനെ നോക്കി ആസ്വദിച്ചു.
തത്തോജസാവൃതം ബാലം തപ്തചാമീകരപ്രഭമ് ൨൭.
പ്രഭയിൽ മൂടപ്പെട്ട ആ ബാലൻ ഉരുകിയ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങി.
ചാരുപ്രസന്ന വദനം തഥാ സര്വാഗസുംദരമ് ൨൭.
അവന്റെ മുഖം മനോഹരവും സമാധാനപരവുമായിരുന്നു, ശരീരം മുഴുവൻ ആകർഷകമായിരുന്നു.
വവംദിരേ തദാ ബാലം കുമാരം സൂര്യവര്ചസമ് ൨൭.
അപ്പോൾ അവർ ആ ബാലനെ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള കുട്ടിയെ, ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
പരിവാര്യോപതസ്ഥുസ്തേ വാമദക്ഷിണഭാഗതഃ ൨൭.
അവർ ഇടതും വലതും ചുറ്റി, അവനടുത്ത് ചേർന്നു നിന്നു.