ത്രാഹിത്രാഹി മഹാദേവ രേതസോ ജഗതഃ പതേ॥ ൨൭.
രക്ഷിക്കണം, രക്ഷിക്കണം മഹാദേവാ, ലോകത്തിന്റെ പ്രഭുവേ, ഈ ബീജത്തിൽ നിന്ന്.
ബ്രഹ്മണാ തു സ്തുതോ യാവത്താവദ്ദേവോ വൃഷധ്വജഃ ൨൭.
ബ്രഹ്മാവു സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ആ സമയത്ത് തന്നെ കാളയുള്ള പതാകയുമായി ദേവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ടസ്തദാനീം ജഗദേകബംധുര്മഹാത്മഭിര്ദേവവരൈഃ സുപൂജിതഃ ൨൭.
അന്നേരം ലോകത്തിന് ഏകസ്നേഹിതനായവൻ മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാരാൽ വലിയ ആദരത്തോടെ കാണപ്പെട്ടു.
സ്തുവതാം ചൈവ ദേവാനാമുവാച പരമേശ്വരഃ ൨൭.
ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ പരമേശ്വരൻ അവരോട് സംസാരിച്ചു.
വമനം വൈ ഭവദ്ഭിശ്ച കാര്യമദ്യൈവ ഭോഃസുരാഃ വേമുഃ സര്വേ തദാ വിപ്രാസ്തദ്രേതഃ ശംകരസ്യ ച॥ ൨൭.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇന്ന് തന്നെ വമനം ചെയ്യണം; ബ്രാഹ്മണന്മാരെല്ലാവരും ശങ്കരന്റെ വിത്ത് പുറത്താക്കണം.
ഐകപദ്യേന തദ്രേതോ മഹാപര്വതസന്നിഭമ് ൨൭.
ഒരു ഒഴുക്കായി, വലിയ പർവതത്തോളം വലിപ്പമുള്ള ആ വിത്ത് പുറത്തുവന്നു.
സര്വേ ച സുഖിനോ ജാതാ ഇംദ്രാദ്യാ ദേവതാഗണാഃ ൨൭.
ഇന്ദ്രൻമുതൽ എല്ലാ ദേവതകളും അതിനാൽ സന്തോഷത്തോടെ ആവിർത്തു.
തേനാഗ്നിനാപി ചോക്തസ്തു ശംകരോ ലോകശംകരഃ ൨൭.
അപ്പോൾ ലോകങ്ങൾക്കു ശുഭം നൽകുന്ന ശങ്കരനോട് അഗ്നിയും ചോദിച്ചു.
തദ്ബ്രൂഹി മേ പ്രഭോഽദ്യ ത്വം യേനാഹം സര്വദാ സുഖീ ൨൭.
പ്രഭോ, ഞാൻ എങ്ങനെ എല്ലായ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കാമെന്ന് ദയവായി ഇപ്പോൾ പറയൂ.
തദോവാച ശിവഃ സാക്ഷാദ്ദേവാനാമിഹ ശ്രൃണ്വതാമ് ൨൭.
അപ്പോൾ ശിവൻ ദേവന്മാർക്കു മുന്നിൽ തന്നെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഉവാച ശംകരം ദേവം ഭവത്തേജോ ദുരാസദമ് ൨൭.
അവൻ ശങ്കരനോടു പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ തേജസ് സമീപിക്കാൻ വളരെ ദുഷ്കരം.'
തതഃ പ്രോവാച ഭഗവാനഗ്നിം പ്രതി മഹേശ്വരഃ ൨൭.
തുടർന്ന് മഹേശ്വരൻ അഗ്നിയോട് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തഥേതി മത്വാ വചനം മഹാപ്രഭഃ സ ജാതവേദാഃ പരമേണ വര്ചസാ ൨൭.
അവന്റെ ആജ്ഞ അംഗീകരിച്ച്, അതിവിശിഷ്ടമായ പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ജാതവേദാസ് സമ്മതിച്ചു.
തദാ പ്രാതഃ സമുത്ഥായ പ്രാതഃ സ്നാനപരാഃ സ്ത്രിയഃ ൨൭.
അപ്പോൾ സ്ത്രീകൾ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് പ്രഭാതസ്നാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ പ്രജ്വലിതം തത്ര സര്വാസ്താഃ ശീതകര്ഷിതാഃ ൨൭.
അവിടെ ദഹിക്കുന്ന അഗ്നിയെ കണ്ടപ്പോൾ, തണുപ്പിൽ വലഞ്ഞ സ്ത്രീകൾ,
തയാ നിവാരിതാശ്ചാപി താസ്തേപുഃ കൃത്തികാഃ സ്വയമ് വിവിശൂ രോമകൂപേഷു താസാം തത്രൈവ സത്വരമ്॥ ൨൭.
അവളാൽ തടയപ്പെട്ടെങ്കിലും, കൃത്തികകൾ സ്വയം അതു കുടിച്ചു, അതിവേഗം അതിനെ തങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു.
നീരേതോഗ്നിസ്തദാ ജാതോ വിശ്രാംതഃ സ്വയമേവ ഹി॥ ൨൭.
അപ്പോൾ ആ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് വിത്ത് ജനിച്ചു, സ്വയം വിശ്രമിച്ചു.
തതസ്താ ഋഷിഭാര്യാ ഹി യയുഃ സ്വഭവനം പ്രതി ൨൭.
അതിനുശേഷം, ഋഷിമാരുടെ ഭാര്യമാർ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
തദാനീമേവ താഃ സര്വാ വ്യഭിചാരേണ ദുഃഖിതാഃ ൨൭.
അന്നേരം തന്നെ ആ സ്ത്രീകൾ എല്ലാം ചെയ്ത പാപം കാരണം ദുഃഖിതരായി.
ഏകപദ്യേന തദ്രേതസ്തപ്തചാമീകരപ്രഭമ് ൨൭.
ഒരു ഒഴുക്കായി, ഉരുകിയ പൊന്നുപോലുള്ള പ്രകാശത്തിൽ ആ വിത്ത് തിളങ്ങി.
ഷണ്മുഖം ബാലകം ജ്ഞാത്വാ സര്വേ ദേവാ മുദാന്വിതാഃ ൨൭.
ഷണ്മുഖനെ ബാലനെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
ശംഭോഃ പുത്രഃ പ്രസാദേന സര്വോ ഭവതി ശാശ്വതഃ ൨൭.
ശംഭുവിന്റെ മകന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു എല്ലാം ശാശ്വതമാകുന്നു.
ഉപവിഷ്ടോഥ ഗാംഗേയോ ഹ്യഹോരാത്രോഷിതസ്തദാ ൨൭.
അപ്പോൾ ഗാംഗേയൻ അവിടെ ഇരുന്നു, ഒരു പകലും ഒരു രാത്രിയും അവിടെ കഴിച്ചു.
ജാതോ യദാഥ ഗംഗായാം ഷണ്മുഖഃ ശംകരാത്മജഃ ൨൭.
ശംകരന്റെ മകനായ ഷണ്മുഖൻ ഗംഗയിൽ ജനിച്ചപ്പോൾ,
ശിവം നിരീക്ഷ്യ സാ പ്രാഹ ഹേ ശംഭോ പ്രസ്നവോ മഹാന് സര്വജ്ഞോഽപി മഹാദേവോ ഹ്യബ്രവീത്താമഥാജ്ഞവത്॥ ൨൭.
ശിവനെ കണ്ടു അവൾ പറഞ്ഞു: 'ശംഭോ, ഇതൊരു വലിയ സംശയമാണ്.' മഹാദേവൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണെങ്കിലും, അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അവൻ ഉത്തരമൊരുക്കി പറഞ്ഞു.
നാരദസ്തത്ര ചാഗത്യ പ്രോക്തവാഞ്ജന്മ തസ്യ തത് ൨൭.
അവിടെ നാരദൻ എത്തി, ആ ബാലന്റെ ജനനം വിശദീകരിച്ചു.
തദാകര്ണ്യ വചോ വിപ്രാ ഹര്ഷനിര്ഭരമാനസാഃ ൨൭.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ മനസ്സ് ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
അനേകാഭിഃ പതാകാഭിശ്ചൈലപല്ലവതോരണൈഃ പര്വതഃ പുത്രജനനാച്ഛംകരസ്യ മഹാത്മനഃ॥ ൨൭.
അനേകം പതാകകളും വസ്ത്രങ്ങളും ഇലകളും തൊരണങ്ങളും കൊണ്ടു, ശംകരന്റെ മഹാത്മാവിന്റെ മകന്റെ ജനനം ആഹ്ലാദത്തോടെ ആ മലയിൽ ആഘോഷിച്ചു.
തദാ സര്വേ സുരഗണാ ഋഷയഃ സിദ്ധചാരണാഃ രക്ഷോഗംധര്വയക്ഷാശ്ച അപ്സരോഗണസേവിതാഃ॥ ൨൭.
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളും, ഋഷിമാരും, സിദ്ധന്മാരും, ചാരണന്മാരും, രാക്ഷസന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, യക്ഷന്മാരും, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.
ഏകപദ്യേന തേ സര്വേ സഹിതാഃ ശംകരേണ തു ൨൭.
അവരൊക്കെയും ശംകരനോടൊപ്പം ഒരേ നിരയായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.