വയം സര്വേ മര്തുകാമാ രേതസാനേന പീഡിതാഃ ൨൭.
ഈ ബീജം മൂലം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കഷ്ടപ്പെടുന്നു, മരിക്കാനാണ് ആഗ്രഹം.
ശരണം ശംകരം യാതാഃ പരിത്രാതും കൃതോദ്വഹാഃ സുഖിനഃ സ്യാമ സര്വേ നിര്ഭയാശ്ച ത്രിവിഷ്ടപേ॥ ൨൭.
ഞങ്ങൾ രക്ഷപ്പെടാൻ ശംകരനിൽ അഭയം തേടി. സ്വർഗത്തിൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെയും ഭയമില്ലാതെയും ഇരിക്കട്ടെ.
ഏവം വിഷ്ടഭ്യമാനാനാം സര്വേഷാം ഭയമാഗതമ് ൨൭.
അങ്ങനെ എല്ലാവരും ദുരിതത്തിൽ ആയപ്പോൾ, അവരിൽ ഭയം പടർന്നു.
ത്രിവര്ഗോ ഹി യഥാ പുംസാം കൃതോ ഹി സുപരിഷ്കൃതഃ ൨൭.
മനുഷ്യരുടെ മൂന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ ശരിയായി പാലിക്കുമ്പോൾ അതു നന്നായി നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നു.
തസ്മാത്തദ്വൈ ബലം മത്വാ സര്വേഷാമപി ദേഹിനാമ് ൨൭.
അതുകൊണ്ട്, ആ ശക്തി എല്ലാ ജീവികൾക്കുമുണ്ടെന്ന് കരുതി,
തഥാ നിശമ്യ ദേവാനാം പരേശഃ പരിദേവനമ് ൨൭.
അങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ വിലാപം കേട്ടു, പരമപ്രഭു—
സ്തൂയതാം വൈ മഹാദേവോ മഹേശഃ കാര്യഗൌരവാത്॥ ൨൭.
മഹാദേവനെ, മഹേശ്വരനെ, ഈ ഗൗരവമുള്ള കാര്യത്തിൽ സ്തുതിക്കട്ടെ.
തഥേതി ഗത്വാ തേ സര്വേ ദേവാ വിഷ്ണുപുരോഗമാഃ ൨൭.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വിഷ്ണുവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരും അവിടെ ചെന്നു.
ഓംനമോ ഭര്ഗായ ദേവായ നീലകംഠായ മീഢുഷേ ൨൭.
ഓം, ഭർഗായ ദേവായ, നീലകണ്ഠനായ, ദയാനിധിയായവനേ, നമസ്കാരം.
ത്രിസ്വരായ ത്രിമാത്രായ ത്രിവേദായ ത്രിമൂര്ത്തയേ ൨൭.
മൂന്ന് സ്വരങ്ങളുള്ളവനേ, മൂന്ന് അളവുകളുള്ളവനേ, മൂന്ന് വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, മൂന്ന് രൂപങ്ങളുള്ളവനേ.
ത്രാഹിത്രാഹി മഹാദേവ രേതസോ ജഗതഃ പതേ॥ ൨൭.
രക്ഷിക്കണം, രക്ഷിക്കണം മഹാദേവാ, ലോകത്തിന്റെ പ്രഭുവേ, ഈ ബീജത്തിൽ നിന്ന്.
ബ്രഹ്മണാ തു സ്തുതോ യാവത്താവദ്ദേവോ വൃഷധ്വജഃ ൨൭.
ബ്രഹ്മാവു സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ആ സമയത്ത് തന്നെ കാളയുള്ള പതാകയുമായി ദേവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ടസ്തദാനീം ജഗദേകബംധുര്മഹാത്മഭിര്ദേവവരൈഃ സുപൂജിതഃ ൨൭.
അന്നേരം ലോകത്തിന് ഏകസ്നേഹിതനായവൻ മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാരാൽ വലിയ ആദരത്തോടെ കാണപ്പെട്ടു.
സ്തുവതാം ചൈവ ദേവാനാമുവാച പരമേശ്വരഃ ൨൭.
ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ പരമേശ്വരൻ അവരോട് സംസാരിച്ചു.
വമനം വൈ ഭവദ്ഭിശ്ച കാര്യമദ്യൈവ ഭോഃസുരാഃ വേമുഃ സര്വേ തദാ വിപ്രാസ്തദ്രേതഃ ശംകരസ്യ ച॥ ൨൭.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇന്ന് തന്നെ വമനം ചെയ്യണം; ബ്രാഹ്മണന്മാരെല്ലാവരും ശങ്കരന്റെ വിത്ത് പുറത്താക്കണം.
ഐകപദ്യേന തദ്രേതോ മഹാപര്വതസന്നിഭമ് ൨൭.
ഒരു ഒഴുക്കായി, വലിയ പർവതത്തോളം വലിപ്പമുള്ള ആ വിത്ത് പുറത്തുവന്നു.
സര്വേ ച സുഖിനോ ജാതാ ഇംദ്രാദ്യാ ദേവതാഗണാഃ ൨൭.
ഇന്ദ്രൻമുതൽ എല്ലാ ദേവതകളും അതിനാൽ സന്തോഷത്തോടെ ആവിർത്തു.
തേനാഗ്നിനാപി ചോക്തസ്തു ശംകരോ ലോകശംകരഃ ൨൭.
അപ്പോൾ ലോകങ്ങൾക്കു ശുഭം നൽകുന്ന ശങ്കരനോട് അഗ്നിയും ചോദിച്ചു.
തദ്ബ്രൂഹി മേ പ്രഭോഽദ്യ ത്വം യേനാഹം സര്വദാ സുഖീ ൨൭.
പ്രഭോ, ഞാൻ എങ്ങനെ എല്ലായ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കാമെന്ന് ദയവായി ഇപ്പോൾ പറയൂ.
തദോവാച ശിവഃ സാക്ഷാദ്ദേവാനാമിഹ ശ്രൃണ്വതാമ് ൨൭.
അപ്പോൾ ശിവൻ ദേവന്മാർക്കു മുന്നിൽ തന്നെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഉവാച ശംകരം ദേവം ഭവത്തേജോ ദുരാസദമ് ൨൭.
അവൻ ശങ്കരനോടു പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ തേജസ് സമീപിക്കാൻ വളരെ ദുഷ്കരം.'
തതഃ പ്രോവാച ഭഗവാനഗ്നിം പ്രതി മഹേശ്വരഃ ൨൭.
തുടർന്ന് മഹേശ്വരൻ അഗ്നിയോട് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തഥേതി മത്വാ വചനം മഹാപ്രഭഃ സ ജാതവേദാഃ പരമേണ വര്ചസാ ൨൭.
അവന്റെ ആജ്ഞ അംഗീകരിച്ച്, അതിവിശിഷ്ടമായ പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ജാതവേദാസ് സമ്മതിച്ചു.
തദാ പ്രാതഃ സമുത്ഥായ പ്രാതഃ സ്നാനപരാഃ സ്ത്രിയഃ ൨൭.
അപ്പോൾ സ്ത്രീകൾ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് പ്രഭാതസ്നാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ പ്രജ്വലിതം തത്ര സര്വാസ്താഃ ശീതകര്ഷിതാഃ ൨൭.
അവിടെ ദഹിക്കുന്ന അഗ്നിയെ കണ്ടപ്പോൾ, തണുപ്പിൽ വലഞ്ഞ സ്ത്രീകൾ,
തയാ നിവാരിതാശ്ചാപി താസ്തേപുഃ കൃത്തികാഃ സ്വയമ് വിവിശൂ രോമകൂപേഷു താസാം തത്രൈവ സത്വരമ്॥ ൨൭.
അവളാൽ തടയപ്പെട്ടെങ്കിലും, കൃത്തികകൾ സ്വയം അതു കുടിച്ചു, അതിവേഗം അതിനെ തങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു.
നീരേതോഗ്നിസ്തദാ ജാതോ വിശ്രാംതഃ സ്വയമേവ ഹി॥ ൨൭.
അപ്പോൾ ആ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് വിത്ത് ജനിച്ചു, സ്വയം വിശ്രമിച്ചു.
തതസ്താ ഋഷിഭാര്യാ ഹി യയുഃ സ്വഭവനം പ്രതി ൨൭.
അതിനുശേഷം, ഋഷിമാരുടെ ഭാര്യമാർ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
തദാനീമേവ താഃ സര്വാ വ്യഭിചാരേണ ദുഃഖിതാഃ ൨൭.
അന്നേരം തന്നെ ആ സ്ത്രീകൾ എല്ലാം ചെയ്ത പാപം കാരണം ദുഃഖിതരായി.
ഏകപദ്യേന തദ്രേതസ്തപ്തചാമീകരപ്രഭമ് ൨൭.
ഒരു ഒഴുക്കായി, ഉരുകിയ പൊന്നുപോലുള്ള പ്രകാശത്തിൽ ആ വിത്ത് തിളങ്ങി.