പാണിപാത്രസ്യ മേ ഹ്യമ്ബ ഭിക്ഷാം ദേഹ്യവരോധതഃ ൨൭.
അമ്മേ, ഞാൻ വാതിൽക്കൽ നിന്നു, കൈയിൽ ഭിക്ഷ നൽകണമേ.
യാവദ്ദാതും ച സാരേഭേ ഭിക്ഷാം തസ്മൈ തതഃ സ്വയമ് ൨൭.
അവൾ ഭിക്ഷ നൽകാൻ തയ്യാറായപ്പോൾ, അവളാണ് അതു എടുത്തു.
രുദ്രസ്ത്രിശൂലമുദ്യമ്യ ഭൈരവോ ഹ്യഽഭവത്തദാ ഭിക്ഷാം തസ്മൈ ദദൌ വാചാ അഗ്നയേ ജാതവേദസേ॥ ൨൭.
രുദ്രൻ ത്രിശൂലം ഉയർത്തി ഭൈരവനായി, അഗ്നിയായ ജാതവേദസിന് വാക്കിലൂടെ ഭിക്ഷ നൽകി.
പാണൌ ഭിക്ഷാം ഗൃഹീത്വാഥ പ്രത്യക്ഷം തേന ചാഗ്നിനാ ൨൭.
കൈയിൽ ഭിക്ഷ വാങ്ങിയ അഗ്നി അവർക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
രേ ഭിക്ഷോ ഭവിതാ ശാപാത്സര്വഭക്ഷോ മമാശു വൈ ൨൭.
ഹേ ഭിക്ഷുക്കളേ, എന്റെ ശാപം മൂലം നീ ഉടൻ തന്നെ എല്ലാം തിന്നുന്നവനാകും.
ഇത്യുക്തോ ഭക്ഷയിത്വാഗ്നീ രേത ഈശസ്യ ഹവ്യവാട് ൨൭.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഹവ്യങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന അഗ്നി, പ്രഭുവിന്റെ ബീജം തിന്നെടുത്തു.
ആഗത്യാകഥയത്സര്വം തദ്രേതോഭക്ഷണാദികമ് ൨൭.
അവൻ വന്നു, ആ ബീജം തിന്നിയതും മറ്റും എല്ലാം വിവരിച്ചു.
അഗ്നേര്യഥാ ഹവിശ്ചൈവ സര്വേഷാമുപതിഷ്ഠതി ൨൭.
എല്ലാവർക്കും അഗ്നിക്കു ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ്.
സഗര്ഭാഹ്യഭവന്സര്വേ ചിംതയാ ചപ്രപീഡിതാഃ ൨൭.
എല്ലാവരും ഗർഭിണികളായി, വലിയ ആശങ്കയിൽ പെട്ടു.
ത്വം ത്രാതാ സര്വദേവാനാം ലോകാനാം പ്രഭുരേവ ച ൨൭.
നീയാണ് എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും രക്ഷകനും ലോകങ്ങളുടെ പ്രഭുവുമാണ്.
വയം സര്വേ മര്തുകാമാ രേതസാനേന പീഡിതാഃ ൨൭.
ഈ ബീജം മൂലം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കഷ്ടപ്പെടുന്നു, മരിക്കാനാണ് ആഗ്രഹം.
ശരണം ശംകരം യാതാഃ പരിത്രാതും കൃതോദ്വഹാഃ സുഖിനഃ സ്യാമ സര്വേ നിര്ഭയാശ്ച ത്രിവിഷ്ടപേ॥ ൨൭.
ഞങ്ങൾ രക്ഷപ്പെടാൻ ശംകരനിൽ അഭയം തേടി. സ്വർഗത്തിൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെയും ഭയമില്ലാതെയും ഇരിക്കട്ടെ.
ഏവം വിഷ്ടഭ്യമാനാനാം സര്വേഷാം ഭയമാഗതമ് ൨൭.
അങ്ങനെ എല്ലാവരും ദുരിതത്തിൽ ആയപ്പോൾ, അവരിൽ ഭയം പടർന്നു.
ത്രിവര്ഗോ ഹി യഥാ പുംസാം കൃതോ ഹി സുപരിഷ്കൃതഃ ൨൭.
മനുഷ്യരുടെ മൂന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ ശരിയായി പാലിക്കുമ്പോൾ അതു നന്നായി നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നു.
തസ്മാത്തദ്വൈ ബലം മത്വാ സര്വേഷാമപി ദേഹിനാമ് ൨൭.
അതുകൊണ്ട്, ആ ശക്തി എല്ലാ ജീവികൾക്കുമുണ്ടെന്ന് കരുതി,
തഥാ നിശമ്യ ദേവാനാം പരേശഃ പരിദേവനമ് ൨൭.
അങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ വിലാപം കേട്ടു, പരമപ്രഭു—
സ്തൂയതാം വൈ മഹാദേവോ മഹേശഃ കാര്യഗൌരവാത്॥ ൨൭.
മഹാദേവനെ, മഹേശ്വരനെ, ഈ ഗൗരവമുള്ള കാര്യത്തിൽ സ്തുതിക്കട്ടെ.
തഥേതി ഗത്വാ തേ സര്വേ ദേവാ വിഷ്ണുപുരോഗമാഃ ൨൭.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വിഷ്ണുവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരും അവിടെ ചെന്നു.
ഓംനമോ ഭര്ഗായ ദേവായ നീലകംഠായ മീഢുഷേ ൨൭.
ഓം, ഭർഗായ ദേവായ, നീലകണ്ഠനായ, ദയാനിധിയായവനേ, നമസ്കാരം.
ത്രിസ്വരായ ത്രിമാത്രായ ത്രിവേദായ ത്രിമൂര്ത്തയേ ൨൭.
മൂന്ന് സ്വരങ്ങളുള്ളവനേ, മൂന്ന് അളവുകളുള്ളവനേ, മൂന്ന് വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, മൂന്ന് രൂപങ്ങളുള്ളവനേ.
ത്രാഹിത്രാഹി മഹാദേവ രേതസോ ജഗതഃ പതേ॥ ൨൭.
രക്ഷിക്കണം, രക്ഷിക്കണം മഹാദേവാ, ലോകത്തിന്റെ പ്രഭുവേ, ഈ ബീജത്തിൽ നിന്ന്.
ബ്രഹ്മണാ തു സ്തുതോ യാവത്താവദ്ദേവോ വൃഷധ്വജഃ ൨൭.
ബ്രഹ്മാവു സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ആ സമയത്ത് തന്നെ കാളയുള്ള പതാകയുമായി ദേവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ടസ്തദാനീം ജഗദേകബംധുര്മഹാത്മഭിര്ദേവവരൈഃ സുപൂജിതഃ ൨൭.
അന്നേരം ലോകത്തിന് ഏകസ്നേഹിതനായവൻ മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാരാൽ വലിയ ആദരത്തോടെ കാണപ്പെട്ടു.
സ്തുവതാം ചൈവ ദേവാനാമുവാച പരമേശ്വരഃ ൨൭.
ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ പരമേശ്വരൻ അവരോട് സംസാരിച്ചു.
വമനം വൈ ഭവദ്ഭിശ്ച കാര്യമദ്യൈവ ഭോഃസുരാഃ വേമുഃ സര്വേ തദാ വിപ്രാസ്തദ്രേതഃ ശംകരസ്യ ച॥ ൨൭.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇന്ന് തന്നെ വമനം ചെയ്യണം; ബ്രാഹ്മണന്മാരെല്ലാവരും ശങ്കരന്റെ വിത്ത് പുറത്താക്കണം.
ഐകപദ്യേന തദ്രേതോ മഹാപര്വതസന്നിഭമ് ൨൭.
ഒരു ഒഴുക്കായി, വലിയ പർവതത്തോളം വലിപ്പമുള്ള ആ വിത്ത് പുറത്തുവന്നു.
സര്വേ ച സുഖിനോ ജാതാ ഇംദ്രാദ്യാ ദേവതാഗണാഃ ൨൭.
ഇന്ദ്രൻമുതൽ എല്ലാ ദേവതകളും അതിനാൽ സന്തോഷത്തോടെ ആവിർത്തു.
തേനാഗ്നിനാപി ചോക്തസ്തു ശംകരോ ലോകശംകരഃ ൨൭.
അപ്പോൾ ലോകങ്ങൾക്കു ശുഭം നൽകുന്ന ശങ്കരനോട് അഗ്നിയും ചോദിച്ചു.
തദ്ബ്രൂഹി മേ പ്രഭോഽദ്യ ത്വം യേനാഹം സര്വദാ സുഖീ ൨൭.
പ്രഭോ, ഞാൻ എങ്ങനെ എല്ലായ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കാമെന്ന് ദയവായി ഇപ്പോൾ പറയൂ.
തദോവാച ശിവഃ സാക്ഷാദ്ദേവാനാമിഹ ശ്രൃണ്വതാമ് ൨൭.
അപ്പോൾ ശിവൻ ദേവന്മാർക്കു മുന്നിൽ തന്നെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.