മേനയാ സഹ ധര്മാത്മാ യഥാസ്ഥാനഗതസ്തതഃ ൨൭.
മേനയോടൊപ്പം ധാർമ്മികനായ ഹിമവാൻ തക്ക സ്ഥാനത്ത് തുടരുകയായിരുന്നു.
ഗതേഷു തേഷു ഹിമവാന്പുത്രൈഃ പൌത്രൈഃ പ്രപൌത്രകൈഃ ൨൭.
ഹിമവാന്റെ മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും അവരുടെ മക്കളും പോയപ്പോൾ,
അഥോ ഗിരിജയാ സാര്ദ്ധം മഹേശോ ഗന്ധമാദനേ ൨൭.
അപ്പോൾ ഗിരിജയോടൊപ്പം മഹേശ്വരൻ ഗന്ധമാദനത്തിൽ പാർത്തു.
സുരതേനൈവ മഹതാ തപസാ ഹി സമാഗമേ ൨൭.
വലിയ ഐക്യത്തിലും കഠിനതപസ്സിലും അവർ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
അനിഷ്ടം മഹദാശ്ചര്യം പ്രലയോപമമേവ ച ൨൭.
അവിടെ ഒരു അനിഷ്ടവും അത്ഭുതകരമായതും പ്രളയത്തിനെപ്പോലെയുള്ളതും സംഭവിച്ചു.
സര്വേ ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാഃ കാര്യാകാര്യവ്യവസ്ഥിതൌ ൨൭.
ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റു ദേവന്മാർക്കും കര്ത്തവ്യവും അകര്ത്തവ്യവും സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
സസ്മാര ചാഗ്നിം ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ചാധ്യാത്മദായകഃ ൨൭.
ബ്രഹ്മാവ് അഗ്നിയെ ഓർത്തു, വിഷ്ണു ആത്മജ്ഞാനം നൽകുന്നവനായി നിലകൊണ്ടു.
താഭ്യാം സംപ്രേഷിതോഽപശ്യദ്രുചിരം ശിവമാംദിരമ് ൨൭.
അവർ അയച്ചതിനെത്തുടർന്ന്, അവൻ മനോഹരമായ ശിവാലയം കണ്ടു.
അഗ്നിര്ഹ്രസ്വസ്തദാ ഭൂത്വാ കാശ്മീരസദൃശച്ഛവിഃ ൨൭.
അപ്പോൾ അഗ്നി ചെറുതായി, കാശ്മീരിന്റെ നിറംപോലെയുള്ളവനായി മാറി.
അനേകരത്നസംവീതം പ്രാസാദൈശ്ച സ്വലം കൃതമ് ൨൭.
അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും ഭംഗിയായ കൊട്ടാരങ്ങൾക്കൊപ്പവും ആ അലംകരണം ഉണ്ടായിരുന്നു.
പാണിപാത്രസ്യ മേ ഹ്യമ്ബ ഭിക്ഷാം ദേഹ്യവരോധതഃ ൨൭.
അമ്മേ, ഞാൻ വാതിൽക്കൽ നിന്നു, കൈയിൽ ഭിക്ഷ നൽകണമേ.
യാവദ്ദാതും ച സാരേഭേ ഭിക്ഷാം തസ്മൈ തതഃ സ്വയമ് ൨൭.
അവൾ ഭിക്ഷ നൽകാൻ തയ്യാറായപ്പോൾ, അവളാണ് അതു എടുത്തു.
രുദ്രസ്ത്രിശൂലമുദ്യമ്യ ഭൈരവോ ഹ്യഽഭവത്തദാ ഭിക്ഷാം തസ്മൈ ദദൌ വാചാ അഗ്നയേ ജാതവേദസേ॥ ൨൭.
രുദ്രൻ ത്രിശൂലം ഉയർത്തി ഭൈരവനായി, അഗ്നിയായ ജാതവേദസിന് വാക്കിലൂടെ ഭിക്ഷ നൽകി.
പാണൌ ഭിക്ഷാം ഗൃഹീത്വാഥ പ്രത്യക്ഷം തേന ചാഗ്നിനാ ൨൭.
കൈയിൽ ഭിക്ഷ വാങ്ങിയ അഗ്നി അവർക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
രേ ഭിക്ഷോ ഭവിതാ ശാപാത്സര്വഭക്ഷോ മമാശു വൈ ൨൭.
ഹേ ഭിക്ഷുക്കളേ, എന്റെ ശാപം മൂലം നീ ഉടൻ തന്നെ എല്ലാം തിന്നുന്നവനാകും.
ഇത്യുക്തോ ഭക്ഷയിത്വാഗ്നീ രേത ഈശസ്യ ഹവ്യവാട് ൨൭.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഹവ്യങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന അഗ്നി, പ്രഭുവിന്റെ ബീജം തിന്നെടുത്തു.
ആഗത്യാകഥയത്സര്വം തദ്രേതോഭക്ഷണാദികമ് ൨൭.
അവൻ വന്നു, ആ ബീജം തിന്നിയതും മറ്റും എല്ലാം വിവരിച്ചു.
അഗ്നേര്യഥാ ഹവിശ്ചൈവ സര്വേഷാമുപതിഷ്ഠതി ൨൭.
എല്ലാവർക്കും അഗ്നിക്കു ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ്.
സഗര്ഭാഹ്യഭവന്സര്വേ ചിംതയാ ചപ്രപീഡിതാഃ ൨൭.
എല്ലാവരും ഗർഭിണികളായി, വലിയ ആശങ്കയിൽ പെട്ടു.
ത്വം ത്രാതാ സര്വദേവാനാം ലോകാനാം പ്രഭുരേവ ച ൨൭.
നീയാണ് എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും രക്ഷകനും ലോകങ്ങളുടെ പ്രഭുവുമാണ്.
വയം സര്വേ മര്തുകാമാ രേതസാനേന പീഡിതാഃ ൨൭.
ഈ ബീജം മൂലം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കഷ്ടപ്പെടുന്നു, മരിക്കാനാണ് ആഗ്രഹം.
ശരണം ശംകരം യാതാഃ പരിത്രാതും കൃതോദ്വഹാഃ സുഖിനഃ സ്യാമ സര്വേ നിര്ഭയാശ്ച ത്രിവിഷ്ടപേ॥ ൨൭.
ഞങ്ങൾ രക്ഷപ്പെടാൻ ശംകരനിൽ അഭയം തേടി. സ്വർഗത്തിൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെയും ഭയമില്ലാതെയും ഇരിക്കട്ടെ.
ഏവം വിഷ്ടഭ്യമാനാനാം സര്വേഷാം ഭയമാഗതമ് ൨൭.
അങ്ങനെ എല്ലാവരും ദുരിതത്തിൽ ആയപ്പോൾ, അവരിൽ ഭയം പടർന്നു.
ത്രിവര്ഗോ ഹി യഥാ പുംസാം കൃതോ ഹി സുപരിഷ്കൃതഃ ൨൭.
മനുഷ്യരുടെ മൂന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ ശരിയായി പാലിക്കുമ്പോൾ അതു നന്നായി നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നു.
തസ്മാത്തദ്വൈ ബലം മത്വാ സര്വേഷാമപി ദേഹിനാമ് ൨൭.
അതുകൊണ്ട്, ആ ശക്തി എല്ലാ ജീവികൾക്കുമുണ്ടെന്ന് കരുതി,
തഥാ നിശമ്യ ദേവാനാം പരേശഃ പരിദേവനമ് ൨൭.
അങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ വിലാപം കേട്ടു, പരമപ്രഭു—
സ്തൂയതാം വൈ മഹാദേവോ മഹേശഃ കാര്യഗൌരവാത്॥ ൨൭.
മഹാദേവനെ, മഹേശ്വരനെ, ഈ ഗൗരവമുള്ള കാര്യത്തിൽ സ്തുതിക്കട്ടെ.
തഥേതി ഗത്വാ തേ സര്വേ ദേവാ വിഷ്ണുപുരോഗമാഃ ൨൭.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വിഷ്ണുവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരും അവിടെ ചെന്നു.
ഓംനമോ ഭര്ഗായ ദേവായ നീലകംഠായ മീഢുഷേ ൨൭.
ഓം, ഭർഗായ ദേവായ, നീലകണ്ഠനായ, ദയാനിധിയായവനേ, നമസ്കാരം.
ത്രിസ്വരായ ത്രിമാത്രായ ത്രിവേദായ ത്രിമൂര്ത്തയേ ൨൭.
മൂന്ന് സ്വരങ്ങളുള്ളവനേ, മൂന്ന് അളവുകളുള്ളവനേ, മൂന്ന് വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, മൂന്ന് രൂപങ്ങളുള്ളവനേ.