ബലിനോ രൂപിണഃ സര്വേ മേര്വാദ്യാസ്തത്ര പര്വതാഃ ൨൭.
മെരുവിനെ തുടക്കംവെച്ച എല്ലാ ശക്തിയുള്ള, വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ള പർവതങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നംദിനാ ഹ്യുപവിഷ്ടാസ്തേ മേര്വാദ്യാസ്തത്ര പര്വതാഃ സര്വൈസ്തൈര്ബംധുഭിഃ സാര്ദ്ധം പുനരാഗമനം കൃതമ്॥ ൨൭.
മെരുവിനെ തുടക്കംവെച്ച ആ പർവതങ്ങൾ നന്ദിനോടൊപ്പം ഇരുന്ന്, അവരുടെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം വീണ്ടും ഒന്നിച്ചു.
സ്വകാലയസ്ഥോ ഹിമവാന്സ രേജേ ഹി മഹാ യശാ വിഖ്യാതോ ഹി മഹാശൈലസ്ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതഃ॥ ൨൭.
തന്റെ സ്ഥലത്ത് തന്നെ ഹിമവാൻ വലിയ പ്രശസ്തിയോടെ പ്രകാശിച്ചു; മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും അറിയപ്പെടുന്ന മഹാപർവതം.
കന്യാദാനേന മഹതാ തുഷ്ടോ യസ്യ ച ശംകരഃ ൨൭.
കന്യാദാനത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട് ശംകരൻ സന്തോഷിച്ചു.
ദ്വ്യക്ഷരം നാമ യേഷാം ച ജിഹ്വാഗ്രേ സംസ്ഥിതം സദാ തേ വൈ മനുഷ്യരൂപേണ രുദ്രാ ഏവ ന സംശയഃ॥ ൨൭.
യാരുടെ നാവിന്റെ അഗ്രത്തിൽ എന്നും ഇരക്ഷരനാമം നിലകൊള്ളുന്നു, അവർ മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള രുദ്രന്മാരാണ്, സംശയമില്ല.
കിംചിദ്ദാനേന സംതുഷ്ടഃ പത്രേണാപി തഥൈവ ച ൨൭.
അൽപമായ ഒരു ദാനത്തിലോ, ഒരു ഇലകൊടുത്താലോ പോലും അദ്ദേഹം തൃപ്തനാകുന്നു.
പത്രേണ പുഷ്പേണ തഥാ ജലേന പ്രീതോ ഭവത്യേഷ സദാശിവോ ഹി ൨൭.
ഒരു ഇല, ഒരു പുഷ്പം, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം അർപ്പിച്ചാൽ പോലും സദാശിവൻ സന്തോഷപ്പെടുന്നു.
ഏകോ മഹാഞ്ജ്യോതിരജഃ പരേശഃ പരാപരാണാം പരമോ മഹാത്മാ ൨൭.
അവനാണ് ഏക മഹത്തായ പ്രകാശം, മായയില്ലാത്തവൻ, എല്ലാറ്റിനും അധിപൻ, അതീതരും അതീതമല്ലാത്തവരിലും ഏറ്റവും ഉന്നതൻ, പരമാത്മാവും മഹാത്മാവുമാണ്.
നിരംജനോ നിത്യരൂപോ നിരോധോ നിത്യാനന്ദോ നിത്യമുക്താഃ സദേവ സ്തുതോ ധ്യാതഃ പൂജിതശ്ചിംതിതശ്ച സര്വജ്ഞോഽസൌ സര്വദാ സര്വദശ്ച॥ ൨൭.
അവൻ മായയില്ലാത്തവൻ, ശാശ്വതരൂപൻ, ശാന്തതയുടെ സ്വരൂപം, എപ്പോഴും ആനന്ദം നിറഞ്ഞവൻ, ശാശ്വതമായി മോചിതൻ, ദേവന്മാർ എപ്പോഴും പാടുകയും ധ്യാനിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, എല്ലായിടത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നവൻ.
യഥാ വരിഷ്ഠോ ഹിമവാന്പ്രസിദ്ധഃ സര്വൈര്ഗുണൈഃ സര്വഗുണോ മഹാത്മാ ൨൭.
എങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഹിമവാൻ എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും പ്രശസ്തനും ഉന്നതനും മഹാത്മാവും ആണോ, അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
മേനയാ സഹ ധര്മാത്മാ യഥാസ്ഥാനഗതസ്തതഃ ൨൭.
മേനയോടൊപ്പം ധാർമ്മികനായ ഹിമവാൻ തക്ക സ്ഥാനത്ത് തുടരുകയായിരുന്നു.
ഗതേഷു തേഷു ഹിമവാന്പുത്രൈഃ പൌത്രൈഃ പ്രപൌത്രകൈഃ ൨൭.
ഹിമവാന്റെ മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും അവരുടെ മക്കളും പോയപ്പോൾ,
അഥോ ഗിരിജയാ സാര്ദ്ധം മഹേശോ ഗന്ധമാദനേ ൨൭.
അപ്പോൾ ഗിരിജയോടൊപ്പം മഹേശ്വരൻ ഗന്ധമാദനത്തിൽ പാർത്തു.
സുരതേനൈവ മഹതാ തപസാ ഹി സമാഗമേ ൨൭.
വലിയ ഐക്യത്തിലും കഠിനതപസ്സിലും അവർ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
അനിഷ്ടം മഹദാശ്ചര്യം പ്രലയോപമമേവ ച ൨൭.
അവിടെ ഒരു അനിഷ്ടവും അത്ഭുതകരമായതും പ്രളയത്തിനെപ്പോലെയുള്ളതും സംഭവിച്ചു.
സര്വേ ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാഃ കാര്യാകാര്യവ്യവസ്ഥിതൌ ൨൭.
ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റു ദേവന്മാർക്കും കര്ത്തവ്യവും അകര്ത്തവ്യവും സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
സസ്മാര ചാഗ്നിം ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ചാധ്യാത്മദായകഃ ൨൭.
ബ്രഹ്മാവ് അഗ്നിയെ ഓർത്തു, വിഷ്ണു ആത്മജ്ഞാനം നൽകുന്നവനായി നിലകൊണ്ടു.
താഭ്യാം സംപ്രേഷിതോഽപശ്യദ്രുചിരം ശിവമാംദിരമ് ൨൭.
അവർ അയച്ചതിനെത്തുടർന്ന്, അവൻ മനോഹരമായ ശിവാലയം കണ്ടു.
അഗ്നിര്ഹ്രസ്വസ്തദാ ഭൂത്വാ കാശ്മീരസദൃശച്ഛവിഃ ൨൭.
അപ്പോൾ അഗ്നി ചെറുതായി, കാശ്മീരിന്റെ നിറംപോലെയുള്ളവനായി മാറി.
അനേകരത്നസംവീതം പ്രാസാദൈശ്ച സ്വലം കൃതമ് ൨൭.
അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും ഭംഗിയായ കൊട്ടാരങ്ങൾക്കൊപ്പവും ആ അലംകരണം ഉണ്ടായിരുന്നു.
പാണിപാത്രസ്യ മേ ഹ്യമ്ബ ഭിക്ഷാം ദേഹ്യവരോധതഃ ൨൭.
അമ്മേ, ഞാൻ വാതിൽക്കൽ നിന്നു, കൈയിൽ ഭിക്ഷ നൽകണമേ.
യാവദ്ദാതും ച സാരേഭേ ഭിക്ഷാം തസ്മൈ തതഃ സ്വയമ് ൨൭.
അവൾ ഭിക്ഷ നൽകാൻ തയ്യാറായപ്പോൾ, അവളാണ് അതു എടുത്തു.
രുദ്രസ്ത്രിശൂലമുദ്യമ്യ ഭൈരവോ ഹ്യഽഭവത്തദാ ഭിക്ഷാം തസ്മൈ ദദൌ വാചാ അഗ്നയേ ജാതവേദസേ॥ ൨൭.
രുദ്രൻ ത്രിശൂലം ഉയർത്തി ഭൈരവനായി, അഗ്നിയായ ജാതവേദസിന് വാക്കിലൂടെ ഭിക്ഷ നൽകി.
പാണൌ ഭിക്ഷാം ഗൃഹീത്വാഥ പ്രത്യക്ഷം തേന ചാഗ്നിനാ ൨൭.
കൈയിൽ ഭിക്ഷ വാങ്ങിയ അഗ്നി അവർക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
രേ ഭിക്ഷോ ഭവിതാ ശാപാത്സര്വഭക്ഷോ മമാശു വൈ ൨൭.
ഹേ ഭിക്ഷുക്കളേ, എന്റെ ശാപം മൂലം നീ ഉടൻ തന്നെ എല്ലാം തിന്നുന്നവനാകും.
ഇത്യുക്തോ ഭക്ഷയിത്വാഗ്നീ രേത ഈശസ്യ ഹവ്യവാട് ൨൭.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഹവ്യങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന അഗ്നി, പ്രഭുവിന്റെ ബീജം തിന്നെടുത്തു.
ആഗത്യാകഥയത്സര്വം തദ്രേതോഭക്ഷണാദികമ് ൨൭.
അവൻ വന്നു, ആ ബീജം തിന്നിയതും മറ്റും എല്ലാം വിവരിച്ചു.
അഗ്നേര്യഥാ ഹവിശ്ചൈവ സര്വേഷാമുപതിഷ്ഠതി ൨൭.
എല്ലാവർക്കും അഗ്നിക്കു ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ്.
സഗര്ഭാഹ്യഭവന്സര്വേ ചിംതയാ ചപ്രപീഡിതാഃ ൨൭.
എല്ലാവരും ഗർഭിണികളായി, വലിയ ആശങ്കയിൽ പെട്ടു.
ത്വം ത്രാതാ സര്വദേവാനാം ലോകാനാം പ്രഭുരേവ ച ൨൭.
നീയാണ് എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും രക്ഷകനും ലോകങ്ങളുടെ പ്രഭുവുമാണ്.