ഇംദ്രം പുരോധസാ സാര്ദ്ധമിംദ്രാണ്യാ സഹിതം വിഭുമ് ൨൬.
ഇന്ദ്രനെയും അവന്റെ പുരോഹിതനെയും ഇന്ദ്രാണിയെയും കൂടി ആദരിച്ചു.
തഥൈവ പൂജിതാ ചംഡീ ഭൂതപ്രമഥഗുഹ്യകൈഃ യേ ചാന്യ ആഗതാസ്തത്ര തേ ച സര്വേ പ്രപൂജിതാഃ॥ ൨൬.
അതു പോലെ ചണ്ഡിയെ ഭൂതന്മാർ, പ്രമഥന്മാർ, ഗുഹ്യകന്മാർ എന്നിവരും ആരാധിച്ചു; അവിടെ എത്തിയ മറ്റ് എല്ലാവരെയും ആദരിച്ചു.
ഏവം തദാനീം പ്രതിപൂജിതാശ്ച ദേവാശ്ച സര്വേ ഋഷയശ്ച യക്ഷാഃ ൨൬.
അങ്ങനെ അന്നേരം എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും യക്ഷന്മാരെയും ആദരിച്ചു.
തഥൈവ വിഷ്ണുനാ സര്വേ പര്വതാശ്ച പ്രപൂജിതാഃ ൨൭.
അതു പോലെ വിഷ്ണു എല്ലാ പർവതങ്ങളെയും ആരാധിച്ചു.
മാല്യവാന്മലയശ്ചൈവ മഹേംദ്രോ മംദരസ്തഥാ ൨൭.
മാല്യവാൻ, മലയം, മഹേന്ദ്രൻ, മന്ദരൻ എന്നിവരും,
ശ്വേതഃ കൃതഃ ശ്വേതഗിരിര്നിലാദ്രിശ്ച തഥൈവ ച ൨൭.
ശ്വേതം എന്ന ശ്വേതഗിരിയും നീലാദ്രിയും കൂടി,
മാനസാദ്രിസ്തഥാ ശൈലഃ കൈലാസഃ പര്വതോത്തമഃ ൨൭.
മാനസപർവതവും പർവതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ കൈലാസവും,
ഏവം തേ പര്വതശ്രേഷ്ഠാഃ പൂജിതാഃ സര്വ ഏവ ഹി ൨൭.
ഇങ്ങനെ ആ ശ്രേഷ്ഠമായ എല്ലാ പർവതങ്ങളെയും ആരാധിച്ചു.
വിഷ്ണുനാ ബ്രഹ്മണാ സാര്ദ്ധം കൃതം സര്വം യഥോചിതമ് ൨൭.
വിഷ്ണുവും ബ്രഹ്മാവും ചേർന്ന് എല്ലാം ശരിയായി നടത്തി.
ഹിമാദ്രിണാ ബംധുഭിശ്ച പര്വതം ഗംധമാദനമ് ൨൭.
ഹിമവാനും അവന്റെ ബന്ധുക്കളും ചേർന്ന് ഗന്ധമാദനപർവതത്തെ കൊണ്ടുവന്നു.
പ്രമഥാശ്ച തഥാ സര്വേ തഥാ ചംഡീഗണാഃ പരേ ൨൭.
അങ്ങനെ എല്ലാ പ്രമഥന്മാരും ഭയങ്കരമായ ചണ്ടിയുടെ കൂട്ടങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശിവസ്യോദ്വഹനം വിപ്രാഃ ശിവേന പരിഭാവിതാഃ ൨൭.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ശിവന്റെ വിവാഹം ശിവൻ തന്നെയാണ് വിശുദ്ധമാക്കിയതെന്ന് അറിയുക.
പാര്വതീസഹിതഃ ശംഭുഃ ശംഭുനാ സഹ പാര്വതീ ൨൭.
ശംഭു പാർവതിയോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു, പാർവതിയും ശംഭുവിനൊപ്പം തന്നെ.
തഥാ പ്രകൃതിപുംസൌ ച ഐകപദ്യേന നാന്യഥാ ൨൭.
അങ്ങനെ പ്രകൃതിയും പുരുഷനും ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് ഒന്നായി.
വിമാസ്ഥസ്തദാ ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുശ്ച ഗരുഡോപരി ൨൭.
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ വിമാനത്തിൽ ഇരുന്നു, വിഷ്ണു ഗരുഡനിൽ ഇരുന്നു.
പാശീ ച മകരാ രൂഢോ യമോ മഹിഷമേവ ച ൨൭.
യമൻ കയര് പിടിച്ച് മഹിഷത്തിൽ കയറി, വരുണൻ മകരത്തിൽ കയറി.
മൃഗാരൂഢോഽഥ പവന ഈശോ വൃഷഭമേവ ച ൨൭.
വായുദേവൻ മൃഗത്തിൽ കയറി, ഈശ്വരൻ കാളയിൽ കയറി.
സ്വൈഃ സ്വൈര്ബലൈഃ പരിക്രാംതാസ്തഥാന്യേ പ്രമഥാദയഃ ൨൭.
തങ്ങളുടെ സ്വന്തം സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം മറ്റു പ്രമഥന്മാരും അങ്ങോട്ട് അങ്ങോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു.
സഹ്യാചലോ നീലഗിരിര്മംദരോ മലയാചലഃ ൨൭.
സഹ്യാചലം, നീലഗിരി, മന്ദരം, മലയാചലം എന്നിവ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതേ ചാന്യേ ച ഗിരയഃ ക്ഷീമംതോ ഹി മഹാപ്രഭാഃ ൨൭.
ഇവയും മറ്റു വലിയ പർവതങ്ങളും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അതീവ പ്രകാശമുള്ളവയായിരുന്നു.
ബലിനോ രൂപിണഃ സര്വേ മേര്വാദ്യാസ്തത്ര പര്വതാഃ ൨൭.
മെരുവിനെ തുടക്കംവെച്ച എല്ലാ ശക്തിയുള്ള, വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ള പർവതങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നംദിനാ ഹ്യുപവിഷ്ടാസ്തേ മേര്വാദ്യാസ്തത്ര പര്വതാഃ സര്വൈസ്തൈര്ബംധുഭിഃ സാര്ദ്ധം പുനരാഗമനം കൃതമ്॥ ൨൭.
മെരുവിനെ തുടക്കംവെച്ച ആ പർവതങ്ങൾ നന്ദിനോടൊപ്പം ഇരുന്ന്, അവരുടെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം വീണ്ടും ഒന്നിച്ചു.
സ്വകാലയസ്ഥോ ഹിമവാന്സ രേജേ ഹി മഹാ യശാ വിഖ്യാതോ ഹി മഹാശൈലസ്ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതഃ॥ ൨൭.
തന്റെ സ്ഥലത്ത് തന്നെ ഹിമവാൻ വലിയ പ്രശസ്തിയോടെ പ്രകാശിച്ചു; മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും അറിയപ്പെടുന്ന മഹാപർവതം.
കന്യാദാനേന മഹതാ തുഷ്ടോ യസ്യ ച ശംകരഃ ൨൭.
കന്യാദാനത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട് ശംകരൻ സന്തോഷിച്ചു.
ദ്വ്യക്ഷരം നാമ യേഷാം ച ജിഹ്വാഗ്രേ സംസ്ഥിതം സദാ തേ വൈ മനുഷ്യരൂപേണ രുദ്രാ ഏവ ന സംശയഃ॥ ൨൭.
യാരുടെ നാവിന്റെ അഗ്രത്തിൽ എന്നും ഇരക്ഷരനാമം നിലകൊള്ളുന്നു, അവർ മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള രുദ്രന്മാരാണ്, സംശയമില്ല.
കിംചിദ്ദാനേന സംതുഷ്ടഃ പത്രേണാപി തഥൈവ ച ൨൭.
അൽപമായ ഒരു ദാനത്തിലോ, ഒരു ഇലകൊടുത്താലോ പോലും അദ്ദേഹം തൃപ്തനാകുന്നു.
പത്രേണ പുഷ്പേണ തഥാ ജലേന പ്രീതോ ഭവത്യേഷ സദാശിവോ ഹി ൨൭.
ഒരു ഇല, ഒരു പുഷ്പം, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം അർപ്പിച്ചാൽ പോലും സദാശിവൻ സന്തോഷപ്പെടുന്നു.
ഏകോ മഹാഞ്ജ്യോതിരജഃ പരേശഃ പരാപരാണാം പരമോ മഹാത്മാ ൨൭.
അവനാണ് ഏക മഹത്തായ പ്രകാശം, മായയില്ലാത്തവൻ, എല്ലാറ്റിനും അധിപൻ, അതീതരും അതീതമല്ലാത്തവരിലും ഏറ്റവും ഉന്നതൻ, പരമാത്മാവും മഹാത്മാവുമാണ്.
നിരംജനോ നിത്യരൂപോ നിരോധോ നിത്യാനന്ദോ നിത്യമുക്താഃ സദേവ സ്തുതോ ധ്യാതഃ പൂജിതശ്ചിംതിതശ്ച സര്വജ്ഞോഽസൌ സര്വദാ സര്വദശ്ച॥ ൨൭.
അവൻ മായയില്ലാത്തവൻ, ശാശ്വതരൂപൻ, ശാന്തതയുടെ സ്വരൂപം, എപ്പോഴും ആനന്ദം നിറഞ്ഞവൻ, ശാശ്വതമായി മോചിതൻ, ദേവന്മാർ എപ്പോഴും പാടുകയും ധ്യാനിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, എല്ലായിടത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നവൻ.
യഥാ വരിഷ്ഠോ ഹിമവാന്പ്രസിദ്ധഃ സര്വൈര്ഗുണൈഃ സര്വഗുണോ മഹാത്മാ ൨൭.
എങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഹിമവാൻ എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും പ്രശസ്തനും ഉന്നതനും മഹാത്മാവും ആണോ, അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.