അഥ തേ പര്വതശ്രേഷ്ഠാ മേര്വാദ്യാ ജാതസംഭ്രമാഃ ൨൬.
അതിനുശേഷം മേരു മുതലായ പ്രധാനപ്പെട്ട മലകള് ഉല്ലാസഭരിതരായി.
കന്യാദാനം ക്രിയതാം ചാദ്യ ശൈല ശ്രീമാഞ്ഛമ്ഭുര്ഭാഗ്യതസ്തേഽദ്യ ലബ്ധഃ ൨൬.
ഇന്ന് തന്നെ കല്യാണം നടത്തുക, മഹാശൈലാ; ശംഭു എന്ന ഭാഗ്യം ഇന്ന് നിനക്ക് ലഭിച്ചു.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തേഷാം സുഹൃദാം വൈ ഹിമാലയഃ ഇമാം കന്യാം തുഭ്യമഹം ദദാമി പരമേശ്വര॥ ൨൬.
സുഹൃത്തുക്കളുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ഹിമാലയം പറഞ്ഞു: 'ഈ മകളെ ഞാന് നിനക്ക് സമര്പ്പിക്കുന്നു, പരമേശ്വരാ.'
ഭാര്യാര്ഥം പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വമംത്രേണാനേന ദത്തവാന് കന്യാ ദത്താ മഹേശായ ഗിരീംദ്രേണ മഹാത്മനാ॥ ൨൬.
ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കൂ; ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഞാന് അവളെ സമര്പ്പിച്ചു. മഹാത്മാവായ മലകളുടെ രാജാവിന് മകളെ മഹേശനു നല്കി.
വേദ്യാം ച ബഹിരാനീതൌ ദംപതീവ കമലേക്ഷണൌ ൨൬.
കമലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള ആ ദമ്പതികളെ വേദിക്കയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
ആചാര്യേണാഥ തത്രൈവ കശ്യപേന മഹാത്മനാ ൨൬.
അവിടെ തന്നെ മഹാത്മാവായ കശ്യപൻ ആചാര്യനായി കർമ്മം നിർവഹിച്ചു.
ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മാസനഗതോ ബഭൂവ ശിവസന്നിധൌ ൨൬.
ബ്രഹ്മാവ് ബ്രഹ്മാസനത്തിൽ ഇരുന്നു ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഊചുഃ പരസ്പരം തത്ര നാനാദര്ശനവേദിനഃ ൨൬.
അവിടെ വിവിധ ദർശനങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു.
ഏവമേവ ന ചാപ്യേവമേവമേവ ന ചാന്യഥാ ൨൬.
ഇങ്ങനെയാണ്, വേറൊന്നുമല്ല; ഇങ്ങനെയാണ്, വേറൊന്നുമല്ല.
ഇത്യേവം ബ്രുവതാം ശബ്ദഃ ശ്രൂയതേ ശിവസന്നിധൌ തത്ത്വജ്ഞാനവിഹീനാസ്തേ കേവലം വേദബുദ്ധയഃ॥ ൨൬.
അവർ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവരുടെ ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ അവർക്ക് യഥാർത്ഥ സത്യജ്ഞാനം ഇല്ലാതെ വെറും വേദബോധം മാത്രമേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പരസ്പരജയൈഷിണാമ് ൨൬.
അവർ പരസ്പരം ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട്,
യൂയം സര്വേ വാദിനശ്ച വേദവാദരതാസ്തഥാ ൨൬.
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വാദികളാണ്, അതുപോലെ വേദവാദത്തിൽ ആസക്തരുമാണ്.
ആത്മാനം പരമാത്മാനം പരാണാം പരമം ച തത് യസ്മിന്നിലീയതേ വിശ്വം തസ്മൈ സര്വാത്മനേ നമഃ॥ ൨൬.
സ്വയം, പരമാത്മാവ്, പരമന്മാരിൽ പരമൻ, ഈ ലോകം ലയിക്കുന്നവൻ—അങ്ങേയ്ക്ക്, സർവ്വാത്മാവിന്, നമസ്കാരം.
സോഽയമാസ്തേഽധുനാ ഗേഹേ പര്വതേംദ്രസ്യ ഭോ ദ്വിജാഃ ൨൬.
ഇപ്പോൾ അവൻ പർവ്വതാധിപതിയുടെ വീട്ടിൽ വസിക്കുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.
ഏവമുക്താസ്തദാ തേന നാരദേന ദ്വിജോത്തമാഃ ൨൬.
നാരദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ,
വര്ത്തമാനേ ച യജ്ഞേ ച ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ ൨൬.
യജ്ഞം നടക്കുമ്പോൾ ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ്,
ദര്ശനാത്സ്ഖലിതഃ സദ്യോ ബഭൂവാംബുജസംഭവഃ ൨൬.
ആ ദർശനം കണ്ടപ്പോൾ, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ് ഉടൻ തന്നെ വിറച്ചു.
രേതസാ ക്ഷരമാണേന ലജ്ജിതോഽഭൂത്പിതാമഹഃ ൨൬.
വീർയം ഒഴുകിയതുകൊണ്ട് പിതാമഹൻ ലജ്ജിച്ചു.
ബഹവശ്ചര്ഷയോ ജാതാ വാലഖില്യാഃ സഹസ്രശഃ ൨൬.
അനേകം വാലഖില്യമുനികൾ ആയിരക്കണക്കിന് ജനിച്ചു.
നാരദേന തദോക്താസ്തേ വാലഖില്യാഃ പ്രകോപിനാ ൨൬.
നാരദൻ പറഞ്ഞതിൽ കോപംകൊണ്ട വാലഖില്യന്മാർ,
ന സ്ഥാതവ്യം ഭവദ്ഭിശ്ച ഭവതാം ന പ്രയോജനമ് നാരദേന സമാദിഷ്ടാ യയുഃ സര്വേ ത്വരാന്വിതാഃ॥ ൨൬.
നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ടതില്ല; നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ ആവശ്യമില്ല. നാരദൻ നിർദ്ദേശിച്ചതനുസരിച്ച് അവർ എല്ലാവരും വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
നാരദേന തതോ ബ്രഹ്മാഽഽശ്വാസിതോ വചനൈഃ ശുഭൈഃ ൨൬.
പിന്നീട് നാരദൻ ശുഭവാക്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു ബ്രഹ്മാവിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
മഹേശസ്യ തഥാ വിപ്രാഃ ശാംതിപാഠപരാ ബഭുഃ ൨൬.
അങ്ങനെ, മഹേശ്വരനു വേണ്ടി ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശാന്തിപാഠങ്ങൾ ആവർത്തിക്കാൻ സമർപ്പിതരായി.
തതോ നീരാജിതോ ദേവോ ദേവപത്നീഭിരുത്തമഃ ൨൬.
അതിനുശേഷം, ദേവതകളായ ഭാര്യമാർ ഉത്തമനായ ദൈവത്തെ ദീപാരാധനയിലൂടെ ആദരിച്ചു.
തഥാ ഗിരീന്ദ്രസ്യ മനോരമാഃ ശുഭാ നീരാജയാമാസുരഥൈവ യോഷിതഃ ൨൬.
അതുപോലെ, മനോഹരവും ശുഭപ്രദവുമായ സ്ത്രീകൾ ഗിരീന്ദ്രനു ദീപാരാധന നടത്തി.
രത്നാനി ച മഹാര്ഹാണി ദദൌ തേഭ്യോ മഹാമനാഃ ൨൬.
വളരെ മനസ്സുതുറന്ന്, അവൻ അവർക്കു വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചു.
ബഭൌ തദാനീം സുരസിദ്ധസംഘൈര്വേദ്യാം സ്ഥിതോഽസൌ സകലത്രകോ വിഭുഃ ൨൬.
അന്നപ്പോൾ, തന്റെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം, ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ചുറ്റുമിരുന്നപ്പോൾ, സർവ്വവ്യാപിയായ ഭഗവാൻ ആ വേദിയിൽ പ്രകാശിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര ബ്രഹ്മവിഷ്ണുപുരോഗമാഃ ൨൬.
അതിനിടയിൽ, ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മറ്റു പ്രധാന ദേവന്മാരും അവിടെ എത്തി.
സര്വാന്സമഭ്യര്ച്യ തദാ മഹാത്മാ മഹാന്ഗിരീശഃ പരമേണ വര്ചസാ ൨൬.
അപ്പോൾ, മഹാത്മാവായ മഹാഗിരീശൻ അത്യുജ്വലമായ തേജസ്സോടെ അവരെ എല്ലാവരെയും ആരാധിച്ചു.
തദാ ശിവം പുരസ്കൃത്യാഭ്യവ ജഹ്രുഃ സുരേശ്വരാഃ ൨൬.
അപ്പോൾ, ശിവനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, ദേവാധിപതികൾ നൈവേദ്യം സ്വീകരിച്ചു.