സാര്ദ്ധം പുരോധസാ ചൈവ ഗര്ഗേണ സുമഹാത്മനാ ൨൫.
പൂജാരിയും മഹാത്മാവായ ഗർഗ്ഗനും കൂടെ—
പ്രയോഗോ ഭണ്യതാം ബ്രഹ്മന്നസ്മിന്സമയ ആഗതേ ൨൫.
'ഇപ്പോൾ സമയമെത്തിയിരിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണനേ, ചടങ്ങ് വിശദമായി പറയൂ.'
കഥ്യതാം താത ഗോത്രം സ്വം കുലം ചൈവ വിശേഷതഃ സുമുഖേന വിമുഖഃ സദ്യോ ഹ്യശോച്യഃ ശോച്യതാം ഗതഃ॥ ൨൫.
'മകനേ, ദയവായി നിന്റെ ഗോത്രവും കുടുംബവും വിശദമായി പറയൂ; നേരത്തെ ദുഃഖിതനായവൻ ഇപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ മുഖം തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.'
ഏവംവിധഃ സുരവരൈര്ഋഷിഭിസ്തദാനീം ഗംധര്വയക്ഷമുനിസിദ്ധഗണൈസ്തഥൈവ ൨൫.
അപ്പോൾ ദേവതകളാലും ഋഷിമാരാലും ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, മുനിമാർ, സിദ്ധന്മാർ എന്നിവരാലും അതുപോലെ—
വീണാം പ്രകടയാമാസ ബ്രഹ്മപുത്രോഽഥ നാരദഃ ൨൫.
ബ്രഹ്മാപുതനായ നാരദൻ വീണയെടുത്ത് വായിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഇത്യുക്തഃ പര്വതേനൈവ നാരദോ വാക്യമബ്രവീത് ൨൫.
പർവതൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, നാരദൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അസ്യ ഗോത്രം കുലം ചൈവ നാദ ഏവ പരം ഗിരേ ൨൫.
അവന്റെ വംശവും കുടുംബവും ശബ്ദത്തില് നിന്നുമാത്രമാണ്, മഹാശൈല.
തസ്മാന്നാദമയഃ ശംഭുര്നാദാച്ച പ്രതിലഭ്യതേ ൨൫.
അതിനാല് ശംഭു ശബ്ദത്തില് നിന്നുള്ളവനാണ്; ശബ്ദത്തിലൂടെയാണ് അവനെ ലഭിക്കാവുന്നത്.
അസ്യ ഗോത്രം കുലം നാമ ന ജാനംതി ഹി പര്വത ൨൫.
അവന്റെ വംശവും കുടുംബവും പേരും ആരും അറിയുന്നില്ല, മഹാശൈല.
ത്വം ഹി മൂഢത്വമാപന്നോ ന ജാനാസി ഹി കിംചന ൨൫.
നീ അജ്ഞതയില് ആകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്നെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയുന്നില്ല.
യേയേ ആഗമികാശ്ചാദ്രേ നഷ്ടാസ്തേ നാത്ര സംശയഃ ൨൫.
ഇവിടെ ആചാരാനുയായികളായവരില് മലയില് നശിച്ചവരുണ്ടെങ്കില്, അതില് സംശയമില്ല.
അഗോത്രോഽയം ഗിരിശ്രേഷ്ഠ ജാമാതാ തേ ന സംശയഃ ൨൫.
ഇവന് വംശമില്ല, മലകളിലെ ശ്രേഷ്ഠാ; അവന് നിസ്സംശയം നിന്റെ മരുമകനാണ്.
ന ജാനംതി ഹരം സര്വേ കിം ബഹൂക്ത്യാ മമ പ്രഭോ ൨൫.
ഹരനെ ആരും അറിയുന്നില്ല; അതിനാല് അധികം പറയേണ്ടതില്ല, പ്രഭോ.
ബ്രഹ്മാപി തം ന ജാനാതി മസ്തകം പരമേഷ്ഠിനഃ ൨൫.
ബ്രഹ്മാവിനും പരമേശ്വരന്റെ ശിരസ്സു അറിയാനാവില്ല.
തേന ലിംഗേന മഹതാ ഹ്യഗാധേന ജഗത്ത്രയമ് ൨൫.
ആ മഹത്തായ, അഗാധമായ ലിംഗത്തിലൂടെ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിലകൊള്ളുന്നു.
അനയാരാധിതം നൂനം തവ പുത്ര്യാ ഹിമാലയ ൨൫.
ഇതിലൂടെ തന്നെയാണ് നിന്റെ മകള്, ഹിമാലയാ, അവനെ ഭക്തിപൂര്വം ആരാധിച്ചത്.
ആഭ്യാമുത്പാദ്യതേ വിശ്വമാഭ്യാം ചൈവ പ്രതിഷ്ഠിതമ് ൨൫.
ഈ രണ്ടില് നിന്നാണ് ലോകം ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്; ഇവരാലാണ് അതു നിലനില്ക്കുന്നത്.
ഹിമാദ്രിപ്രമുഖാഃ സര്വേ തഥാ ചേംദ്രപുരോഗമാഃ ൨൫.
ഹിമാദ്രിയെ മുഖ്യനാക്കി എല്ലാ മലകളും, ഇന്ദ്രനെ മുന്നിര്ത്തി ദേവന്മാരും,
ഈശ്വരസ്യ തു ഗാംഭീര്യം ജ്ഞാത്വാ സര്വേ വിചക്ഷണാഃ ൨൫.
ഈശ്വരന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലാക്കി എല്ലാ ജ്ഞാനികള്,
യസ്യാജ്ഞയാ ജഗദിദം ച വിശാലമേവ ജാതം പരാത്പരമിദം നിജബോധരൂപമ് ൨൫.
ആയാളുടെ ആജ്ഞയാല് ഈ വിശാലമായ ലോകം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു; അതാണ് പരമമായതും, അവന്റെ തന്നെ ജ്ഞാനസ്വരൂപവുമാണ്.
അഥ തേ പര്വതശ്രേഷ്ഠാ മേര്വാദ്യാ ജാതസംഭ്രമാഃ ൨൬.
അതിനുശേഷം മേരു മുതലായ പ്രധാനപ്പെട്ട മലകള് ഉല്ലാസഭരിതരായി.
കന്യാദാനം ക്രിയതാം ചാദ്യ ശൈല ശ്രീമാഞ്ഛമ്ഭുര്ഭാഗ്യതസ്തേഽദ്യ ലബ്ധഃ ൨൬.
ഇന്ന് തന്നെ കല്യാണം നടത്തുക, മഹാശൈലാ; ശംഭു എന്ന ഭാഗ്യം ഇന്ന് നിനക്ക് ലഭിച്ചു.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തേഷാം സുഹൃദാം വൈ ഹിമാലയഃ ഇമാം കന്യാം തുഭ്യമഹം ദദാമി പരമേശ്വര॥ ൨൬.
സുഹൃത്തുക്കളുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ഹിമാലയം പറഞ്ഞു: 'ഈ മകളെ ഞാന് നിനക്ക് സമര്പ്പിക്കുന്നു, പരമേശ്വരാ.'
ഭാര്യാര്ഥം പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വമംത്രേണാനേന ദത്തവാന് കന്യാ ദത്താ മഹേശായ ഗിരീംദ്രേണ മഹാത്മനാ॥ ൨൬.
ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കൂ; ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഞാന് അവളെ സമര്പ്പിച്ചു. മഹാത്മാവായ മലകളുടെ രാജാവിന് മകളെ മഹേശനു നല്കി.
വേദ്യാം ച ബഹിരാനീതൌ ദംപതീവ കമലേക്ഷണൌ ൨൬.
കമലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള ആ ദമ്പതികളെ വേദിക്കയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
ആചാര്യേണാഥ തത്രൈവ കശ്യപേന മഹാത്മനാ ൨൬.
അവിടെ തന്നെ മഹാത്മാവായ കശ്യപൻ ആചാര്യനായി കർമ്മം നിർവഹിച്ചു.
ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മാസനഗതോ ബഭൂവ ശിവസന്നിധൌ ൨൬.
ബ്രഹ്മാവ് ബ്രഹ്മാസനത്തിൽ ഇരുന്നു ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഊചുഃ പരസ്പരം തത്ര നാനാദര്ശനവേദിനഃ ൨൬.
അവിടെ വിവിധ ദർശനങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു.
ഏവമേവ ന ചാപ്യേവമേവമേവ ന ചാന്യഥാ ൨൬.
ഇങ്ങനെയാണ്, വേറൊന്നുമല്ല; ഇങ്ങനെയാണ്, വേറൊന്നുമല്ല.
ഇത്യേവം ബ്രുവതാം ശബ്ദഃ ശ്രൂയതേ ശിവസന്നിധൌ തത്ത്വജ്ഞാനവിഹീനാസ്തേ കേവലം വേദബുദ്ധയഃ॥ ൨൬.
അവർ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവരുടെ ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ അവർക്ക് യഥാർത്ഥ സത്യജ്ഞാനം ഇല്ലാതെ വെറും വേദബോധം മാത്രമേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.