വിലോകയംതീ ശംഭും തം യദര്ഥേ പരമം തപഃ ൨൫.
താൻ അത്യുത്തമമായ തപസ്സു ചെയ്ത ശംഭുവിനെ അവൾ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി.
തപസാ തേന സംപ്രാപ്തോ ജഗജ്ജീവനജീവനഃ ൨൫.
ആ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, സകലജീവികൾക്കും ജീവൻ നൽകുന്നവനെയവൾ പ്രാപിച്ചു.
തഥാ ഗംഗാദിഭിശ്ചന്യൈര്മുനിഭിഃ സനകാദിഭിഃ തദാ ശിവേന സാ തന്വീ പൂജിതാര്ഘ്യാക്ഷതാദിഭിഃ॥ ൨൫.
അതു പോലെ ഗംഗാദി ദേവികളും സനകാദി മുനിമാരും ശിവനും അവളെ അർഘ്യം, അക്ഷതം മുതലായവ നൽകി പൂജിച്ചു.
ഏവം പരസ്പരം തൌ ച പാര്വതീപരമേശ്വരൌ ൨൫.
ഇങ്ങനെ പാർവതിയും പരമേശ്വരനും പരസ്പരം ആദരവോടെ ഒരുമിച്ച് നിന്നു.
ത്രൈലോക്യലക്ഷ്മ്യാ സംവീതൌ നിരീക്ഷംതൌ പരസ്പരമ് അരുംധത്യാ തദാ തൌ ച ദംപതീ പരമേശ്വരൌ॥ ൨൫.
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, പരസ്പരം നോക്കി നിൽക്കുന്ന ദിവ്യ ദമ്പതികളെ അരുന്ധതി അവിടെ കണ്ടു.
അനസൂയാ തഥാ ശംഭും പാര്വതീം ച യശസ്വിനീമ് ൨൫.
അനസൂയയും അതുപോലെ ശംഭുവിനെയും പ്രശസ്തയായ പാർവതിയെയും നോക്കി.
തഥൈവ സര്വാ ദ്വിജയോഷിതശ്ച നീരാജയാമാസുരഹോ പുനഃ പുനഃ ൨൫.
അതു പോലെ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണഭാര്യമാരും വീണ്ടും വീണ്ടും ദീപാരാധന നടത്തി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര ഗര്ഗാചാര്യപ്രണോദിതഃ ൨൫.
അവിടെ, ഗർഗ്ഗാചാര്യന്റെ പ്രേരണയോടെ, അതിനിടയിൽ—
ഹൈമം കലശമാദായ മേനാ ചാര്ദ്ധാം ഗാമാശ്രിതാ ൨൫.
മെനാ സ്വർണ്ണക്കലശം എടുത്ത്, പശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
തദാ ഹിമാദ്രിണാ പ്രോക്തോ വിശ്വനാഥോ വരപ്രദഃ ൨൫.
അപ്പോൾ ഹിമാദ്രി പറഞ്ഞു: 'വിശ്വനാഥൻ, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ—'
സാര്ദ്ധം പുരോധസാ ചൈവ ഗര്ഗേണ സുമഹാത്മനാ ൨൫.
പൂജാരിയും മഹാത്മാവായ ഗർഗ്ഗനും കൂടെ—
പ്രയോഗോ ഭണ്യതാം ബ്രഹ്മന്നസ്മിന്സമയ ആഗതേ ൨൫.
'ഇപ്പോൾ സമയമെത്തിയിരിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണനേ, ചടങ്ങ് വിശദമായി പറയൂ.'
കഥ്യതാം താത ഗോത്രം സ്വം കുലം ചൈവ വിശേഷതഃ സുമുഖേന വിമുഖഃ സദ്യോ ഹ്യശോച്യഃ ശോച്യതാം ഗതഃ॥ ൨൫.
'മകനേ, ദയവായി നിന്റെ ഗോത്രവും കുടുംബവും വിശദമായി പറയൂ; നേരത്തെ ദുഃഖിതനായവൻ ഇപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ മുഖം തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.'
ഏവംവിധഃ സുരവരൈര്ഋഷിഭിസ്തദാനീം ഗംധര്വയക്ഷമുനിസിദ്ധഗണൈസ്തഥൈവ ൨൫.
അപ്പോൾ ദേവതകളാലും ഋഷിമാരാലും ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, മുനിമാർ, സിദ്ധന്മാർ എന്നിവരാലും അതുപോലെ—
വീണാം പ്രകടയാമാസ ബ്രഹ്മപുത്രോഽഥ നാരദഃ ൨൫.
ബ്രഹ്മാപുതനായ നാരദൻ വീണയെടുത്ത് വായിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഇത്യുക്തഃ പര്വതേനൈവ നാരദോ വാക്യമബ്രവീത് ൨൫.
പർവതൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, നാരദൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അസ്യ ഗോത്രം കുലം ചൈവ നാദ ഏവ പരം ഗിരേ ൨൫.
അവന്റെ വംശവും കുടുംബവും ശബ്ദത്തില് നിന്നുമാത്രമാണ്, മഹാശൈല.
തസ്മാന്നാദമയഃ ശംഭുര്നാദാച്ച പ്രതിലഭ്യതേ ൨൫.
അതിനാല് ശംഭു ശബ്ദത്തില് നിന്നുള്ളവനാണ്; ശബ്ദത്തിലൂടെയാണ് അവനെ ലഭിക്കാവുന്നത്.
അസ്യ ഗോത്രം കുലം നാമ ന ജാനംതി ഹി പര്വത ൨൫.
അവന്റെ വംശവും കുടുംബവും പേരും ആരും അറിയുന്നില്ല, മഹാശൈല.
ത്വം ഹി മൂഢത്വമാപന്നോ ന ജാനാസി ഹി കിംചന ൨൫.
നീ അജ്ഞതയില് ആകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്നെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയുന്നില്ല.
യേയേ ആഗമികാശ്ചാദ്രേ നഷ്ടാസ്തേ നാത്ര സംശയഃ ൨൫.
ഇവിടെ ആചാരാനുയായികളായവരില് മലയില് നശിച്ചവരുണ്ടെങ്കില്, അതില് സംശയമില്ല.
അഗോത്രോഽയം ഗിരിശ്രേഷ്ഠ ജാമാതാ തേ ന സംശയഃ ൨൫.
ഇവന് വംശമില്ല, മലകളിലെ ശ്രേഷ്ഠാ; അവന് നിസ്സംശയം നിന്റെ മരുമകനാണ്.
ന ജാനംതി ഹരം സര്വേ കിം ബഹൂക്ത്യാ മമ പ്രഭോ ൨൫.
ഹരനെ ആരും അറിയുന്നില്ല; അതിനാല് അധികം പറയേണ്ടതില്ല, പ്രഭോ.
ബ്രഹ്മാപി തം ന ജാനാതി മസ്തകം പരമേഷ്ഠിനഃ ൨൫.
ബ്രഹ്മാവിനും പരമേശ്വരന്റെ ശിരസ്സു അറിയാനാവില്ല.
തേന ലിംഗേന മഹതാ ഹ്യഗാധേന ജഗത്ത്രയമ് ൨൫.
ആ മഹത്തായ, അഗാധമായ ലിംഗത്തിലൂടെ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിലകൊള്ളുന്നു.
അനയാരാധിതം നൂനം തവ പുത്ര്യാ ഹിമാലയ ൨൫.
ഇതിലൂടെ തന്നെയാണ് നിന്റെ മകള്, ഹിമാലയാ, അവനെ ഭക്തിപൂര്വം ആരാധിച്ചത്.
ആഭ്യാമുത്പാദ്യതേ വിശ്വമാഭ്യാം ചൈവ പ്രതിഷ്ഠിതമ് ൨൫.
ഈ രണ്ടില് നിന്നാണ് ലോകം ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്; ഇവരാലാണ് അതു നിലനില്ക്കുന്നത്.
ഹിമാദ്രിപ്രമുഖാഃ സര്വേ തഥാ ചേംദ്രപുരോഗമാഃ ൨൫.
ഹിമാദ്രിയെ മുഖ്യനാക്കി എല്ലാ മലകളും, ഇന്ദ്രനെ മുന്നിര്ത്തി ദേവന്മാരും,
ഈശ്വരസ്യ തു ഗാംഭീര്യം ജ്ഞാത്വാ സര്വേ വിചക്ഷണാഃ ൨൫.
ഈശ്വരന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലാക്കി എല്ലാ ജ്ഞാനികള്,
യസ്യാജ്ഞയാ ജഗദിദം ച വിശാലമേവ ജാതം പരാത്പരമിദം നിജബോധരൂപമ് ൨൫.
ആയാളുടെ ആജ്ഞയാല് ഈ വിശാലമായ ലോകം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു; അതാണ് പരമമായതും, അവന്റെ തന്നെ ജ്ഞാനസ്വരൂപവുമാണ്.