പുഷ്പൈര്വവര്ഷുര്ഹ്യവകീര്യമാണാ ദേവാസ്തദാനീം മുനിഭിഃ സമേതാഃ വിവേശ ശംഭുഃ പരയാ സപര്യയാ സംപൂജ്യമാനോ നരദേവദാനവൈഃ॥ ൨൫.
അന്നേ സമയം ദേവന്മാർ മുനിമാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് പൂക്കൾ ചൊരിഞ്ഞു; മനുഷ്യരും ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആദരത്തോടെ ശംഭുവിനെ പരമമായ ആരാധനയോടെ സ്വീകരിച്ചു.
ഏവം സമാഗതഃ ശംഭുഃ പ്രവിഷ്ടോ യജ്ഞമണ്ഡപമ് ൨൫.
അങ്ങനെ ശംഭു അവിടെ എത്തി യജ്ഞമണ്ഡപത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഗജാദുത്താരയാമാസ മഹേശം പര്വതോത്തമഃ ൨൫.
പർവ്വതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ മഹേശനെ ആനയിൽ നിന്ന് ഇറക്കിവച്ചു.
മേനയാ സഖിഭിഃ സാകം തഥൈവ ച പുരോധസാ ൨൫.
മേനയും അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കളും, അതുപോലെ തന്നെ പുരോഹിതനും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മണാ നോദിതഃ സദ്യഃ പുരോധാഃ കൃതവാന്പ്രഭുഃ ൨൫.
ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രേരണയോടെ പുരോഹിതൻ ഉടൻ തന്നെ കർമ്മങ്ങൾ നടത്തി.
അംതര്വേദ്യാം സംപ്രവേശ്യ യത്ര സാ പാര്വതീ സ്ഥിതാ ൨൫.
അവരെ അകത്തുള്ള വേദ്യിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു, അവിടെ പാർവതി നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
തത്രാനീതോ ഹരഃ സാക്ഷാദ്വിഷ്ണുനാ ബ്രഹ്മണാ സഹ ൨൫.
അവിടെ ഹരനെ വിഷ്ണു ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം നേരിട്ട് കൊണ്ടുവന്നു.
ഗര്ഗോ മുനിശ്ചോപവിഷ്ടസ്തത്രൈവ ഘടികാലയേ ൨൫.
അവിടെ ഗർഗ്ഗമുനി ഘടികാലയത്തിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഓംപുണ്യേതി പ്രണിഗദന്ഗര്ഗോ വധ്വംജലിം ദധേ ൨൫.
ഓം, 'പുണ്യം' എന്നുവിളിച്ചു ഗർഗ്ഗൻ വധുവിനുമുമ്പിൽ കയ്യുകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു.
തയാ സംപൂജിതോ രുദ്രോ ദധ്യക്ഷതകുശാദിഭിഃ ൨൫.
അവളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട ശിവൻ അക്ഷതം, ദർഭയും മറ്റ് സമർപ്പണങ്ങളും സ്വീകരിച്ചു.
വിലോകയംതീ ശംഭും തം യദര്ഥേ പരമം തപഃ ൨൫.
താൻ അത്യുത്തമമായ തപസ്സു ചെയ്ത ശംഭുവിനെ അവൾ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി.
തപസാ തേന സംപ്രാപ്തോ ജഗജ്ജീവനജീവനഃ ൨൫.
ആ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, സകലജീവികൾക്കും ജീവൻ നൽകുന്നവനെയവൾ പ്രാപിച്ചു.
തഥാ ഗംഗാദിഭിശ്ചന്യൈര്മുനിഭിഃ സനകാദിഭിഃ തദാ ശിവേന സാ തന്വീ പൂജിതാര്ഘ്യാക്ഷതാദിഭിഃ॥ ൨൫.
അതു പോലെ ഗംഗാദി ദേവികളും സനകാദി മുനിമാരും ശിവനും അവളെ അർഘ്യം, അക്ഷതം മുതലായവ നൽകി പൂജിച്ചു.
ഏവം പരസ്പരം തൌ ച പാര്വതീപരമേശ്വരൌ ൨൫.
ഇങ്ങനെ പാർവതിയും പരമേശ്വരനും പരസ്പരം ആദരവോടെ ഒരുമിച്ച് നിന്നു.
ത്രൈലോക്യലക്ഷ്മ്യാ സംവീതൌ നിരീക്ഷംതൌ പരസ്പരമ് അരുംധത്യാ തദാ തൌ ച ദംപതീ പരമേശ്വരൌ॥ ൨൫.
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, പരസ്പരം നോക്കി നിൽക്കുന്ന ദിവ്യ ദമ്പതികളെ അരുന്ധതി അവിടെ കണ്ടു.
അനസൂയാ തഥാ ശംഭും പാര്വതീം ച യശസ്വിനീമ് ൨൫.
അനസൂയയും അതുപോലെ ശംഭുവിനെയും പ്രശസ്തയായ പാർവതിയെയും നോക്കി.
തഥൈവ സര്വാ ദ്വിജയോഷിതശ്ച നീരാജയാമാസുരഹോ പുനഃ പുനഃ ൨൫.
അതു പോലെ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണഭാര്യമാരും വീണ്ടും വീണ്ടും ദീപാരാധന നടത്തി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര ഗര്ഗാചാര്യപ്രണോദിതഃ ൨൫.
അവിടെ, ഗർഗ്ഗാചാര്യന്റെ പ്രേരണയോടെ, അതിനിടയിൽ—
ഹൈമം കലശമാദായ മേനാ ചാര്ദ്ധാം ഗാമാശ്രിതാ ൨൫.
മെനാ സ്വർണ്ണക്കലശം എടുത്ത്, പശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
തദാ ഹിമാദ്രിണാ പ്രോക്തോ വിശ്വനാഥോ വരപ്രദഃ ൨൫.
അപ്പോൾ ഹിമാദ്രി പറഞ്ഞു: 'വിശ്വനാഥൻ, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ—'
സാര്ദ്ധം പുരോധസാ ചൈവ ഗര്ഗേണ സുമഹാത്മനാ ൨൫.
പൂജാരിയും മഹാത്മാവായ ഗർഗ്ഗനും കൂടെ—
പ്രയോഗോ ഭണ്യതാം ബ്രഹ്മന്നസ്മിന്സമയ ആഗതേ ൨൫.
'ഇപ്പോൾ സമയമെത്തിയിരിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണനേ, ചടങ്ങ് വിശദമായി പറയൂ.'
കഥ്യതാം താത ഗോത്രം സ്വം കുലം ചൈവ വിശേഷതഃ സുമുഖേന വിമുഖഃ സദ്യോ ഹ്യശോച്യഃ ശോച്യതാം ഗതഃ॥ ൨൫.
'മകനേ, ദയവായി നിന്റെ ഗോത്രവും കുടുംബവും വിശദമായി പറയൂ; നേരത്തെ ദുഃഖിതനായവൻ ഇപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ മുഖം തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.'
ഏവംവിധഃ സുരവരൈര്ഋഷിഭിസ്തദാനീം ഗംധര്വയക്ഷമുനിസിദ്ധഗണൈസ്തഥൈവ ൨൫.
അപ്പോൾ ദേവതകളാലും ഋഷിമാരാലും ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, മുനിമാർ, സിദ്ധന്മാർ എന്നിവരാലും അതുപോലെ—
വീണാം പ്രകടയാമാസ ബ്രഹ്മപുത്രോഽഥ നാരദഃ ൨൫.
ബ്രഹ്മാപുതനായ നാരദൻ വീണയെടുത്ത് വായിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഇത്യുക്തഃ പര്വതേനൈവ നാരദോ വാക്യമബ്രവീത് ൨൫.
പർവതൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, നാരദൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അസ്യ ഗോത്രം കുലം ചൈവ നാദ ഏവ പരം ഗിരേ ൨൫.
അവന്റെ വംശവും കുടുംബവും ശബ്ദത്തില് നിന്നുമാത്രമാണ്, മഹാശൈല.
തസ്മാന്നാദമയഃ ശംഭുര്നാദാച്ച പ്രതിലഭ്യതേ ൨൫.
അതിനാല് ശംഭു ശബ്ദത്തില് നിന്നുള്ളവനാണ്; ശബ്ദത്തിലൂടെയാണ് അവനെ ലഭിക്കാവുന്നത്.
അസ്യ ഗോത്രം കുലം നാമ ന ജാനംതി ഹി പര്വത ൨൫.
അവന്റെ വംശവും കുടുംബവും പേരും ആരും അറിയുന്നില്ല, മഹാശൈല.
ത്വം ഹി മൂഢത്വമാപന്നോ ന ജാനാസി ഹി കിംചന ൨൫.
നീ അജ്ഞതയില് ആകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്നെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയുന്നില്ല.