ആജഗ്മുഃ സകലാത്രാസ്തേ യത്ര ദേവോ മഹേശ്വരഃ ൨൫.
അവരൊക്കെയും മഹേശ്വരൻ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്ത് ഒന്നിച്ചു ചെന്നു.
തഥാ മഹര്ഷിഭിസ്തത്ര തഥാ ദേവഗണൈഃ സഹ ൨൫.
അതു പോലെ തന്നെ, മഹർഷിമാരും ദേവസംഘങ്ങളും അവിടെ കൂടി.
ശ്രുത്വാ വാദിത്രനിര്ഘോഷം സര്വേ ശംകരസേവകാഃ ൨൫.
വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു, ശംകരന്റെ എല്ലാ സേവകരും ഒത്തുചേർന്നു.
തഥോദ്യതോ യോഗിനാചക്രയുക്താ ഗണാ ഗണാനാം ഗണാനാം പതിരേകവര്ചസാമ് ൨൫.
അപ്പോൾ യോഗിനികളുടെ വലയത്തോടൊപ്പം, അതുല്യമായ തേജസ്സുള്ള തങ്ങളുടെ നായകനു കീഴിൽ ഗണങ്ങൾ ഒരുക്കം തുടങ്ങി.
തദ്യോഗിനീ ചക്രമതിപ്രചംഡം ടംകാരഭേരീരവനിസ്വനേന ൨൫.
ആ യോഗിനി വലം അത്യന്തം ഭയാനകമായിരുന്നു; താളവും മൃദംഗവും മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം അവിടെ മുഴുവൻ പടർന്നു.
കംഠേ കര്കോടകം നാഗം ഹാരഭൂതം ച കാര സാ ൨൫.
അവൾ കണ്ഠത്തിൽ ആഭരണമായി കർക്കോടക എന്ന പാമ്പിനെ ധരിച്ചു.
കര്ണാവതംസാന്സാ ദധ്രേ പാണിപാദമയാംസ്തഥാ ൨൫.
കൈകളും കാലുകളും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കുണ്ഡലങ്ങൾ അവൾ കാതിൽ അണിഞ്ഞിരുന്നു.
ദ്വീപിചര്മപരീധാനാ യോഗിനീചക്രസംയുതാ ൨൫.
പുലിയുടെ തൊലി ധരിച്ച് യോഗിനി വലയത്തോടൊപ്പം അവൾ അവിടെ നിലകൊണ്ടു.
തഥാ പ്രേതൈശ്ച ഭൂതൈശ്ച കപടൈഃ പരിവാരിതാ യേ ദക്ഷയജ്ഞനാശാര്ഥേ ശിവേനാജ്ഞാപിതാസ്തദാ॥ ൨൫.
അവളെ ചുറ്റി പ്രേതങ്ങളും ഭൂതങ്ങളും വ്യാജരൂപത്തിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു; ദക്ഷന്റെ യാഗം നശിപ്പിക്കാൻ ശിവൻ നിർദ്ദേശിച്ചവരാണ് ഇവർ.
തഥാ കാലീ ഭൈരവീ ച മായാ ചൈവ ഭയാവഹാ ൨൫.
അങ്ങനെ തന്നെ കാളി, ഭൈരവി, മായ എന്നിവരും ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അന്യാശ്ചൈവ തഥാ സര്വാഃ പുരസ്കൃത്യ സദാശിവമ് ൨൫.
മറ്റുള്ളവരും എല്ലാവരും സദാശിവനെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതാഃ സര്വാ വിലോക്യാഥ ശിവഭക്തോ ജനാര്ദ്ദനഃ അനസൂയാം പുരസ്കൃത്യ തഥൈവ ച ഹ്യരുംധതീമ്॥ ൨൫.
ഇവയെല്ലാം കണ്ടശേഷം, ശിവഭക്തനായ ജനാർദ്ദനൻ, അനസൂയയും അരുന്ധതിയും കൂടെവെച്ച്—
ചണ്ഡീം കുരു സമീപസ്ഥാം ലോകപാലനതാം പ്രഭോ॥ ൨൫.
—'പ്രഭോ, ഇവിടെ ഉള്ള ചണ്ഡിയെ ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷാധികാരിയാക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞു.
തദുക്തം വിഷ്ണുനാ വാക്യം നിശമ്യ ജഗദീശ്വരഃ ൨൫.
വിഷ്ണു പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ—
അത്രൈവ സ്ഥീയതാം ചംഡീം യാവദുദ്വഹനം ഭവേത് ൨൫.
'ഇവിടെ ചണ്ഡി നില്ക്കട്ടെ, എടുത്തുപോകുന്നത് വരെ അവൾ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞു.
ഏവമാകര്ണ്യ വചനം ശംഭോരമിതതേജസഃ ൨൫.
അപരിമിതമായ തേജസ്സുള്ള ശംഭുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ—
തഥാന്യേ പ്രമഥാഃ സര്വേ വിഷ്ണുമൂചുഃ പ്രകോപിതാഃ ൨൫.
മറ്റുള്ള എല്ലാ പ്രമഥന്മാരും കോപത്തോടെ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു.
ത്വയാ നിവാരിതാഃ കസ്മാദ്വയമാഭ്യുദയേ പരേ ൨൫.
'ഇത്ര പ്രധാനപ്പെട്ട സമയത്ത് നീ ഞങ്ങളെ എന്തുകൊണ്ട് തടഞ്ഞു?'
ചണ്ഡീമുദ്ദിശ്യ പ്രമഥാനന്യാംശ്ചൈവ തഥാവിധാന് ൨൫.
'ചണ്ഡിയെയും അതുപോലെയുള്ള മറ്റു പ്രമഥന്മാരെയും കാണിച്ചു...'
ഏവമുക്താസ്തദാ തേന ചംഡീമുഖ്യാ ഗണാസ്തദാ ൨൫.
അങ്ങനെ അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ചണ്ഡിയെ മുന്നിൽ വെച്ച പ്രധാന ഗണങ്ങൾ അപ്പോൾ—
താവത്സര്വേ സമായാതാഃ പര്വതേംദ്രസ്യ മംത്രിണഃ ൨൫.
അന്നേ സമയം പർവ്വതാധിപതിയുടെ എല്ലാ മന്ത്രിമാരും അവിടെ എത്തി.
പംചവാദ്യപ്രഘോഷേണ ബ്രഹ്മഘോഷേണ ഭൂയസാ ൨൫.
അഞ്ചു വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങിയും മഹത്തായ ബ്രഹ്മഘോഷം മുഴക്കിയും ആ സംഗമം കൂടുതൽ ഭംഗിയായി.
ഏവം പ്രാപ്താ യത്ര ശംഭുഃ സകലൈഃ പരിവാരിതഃ സ്ത്രീഭിര്മംഗലഗീതേന സര്വാഭരണഭൂഷിതഃ॥ ൨൫.
അങ്ങനെ അവർ ശംഭു അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി; എല്ലാവരും ചുറ്റി നിന്നു, സ്ത്രീകൾ മംഗളഗാനം പാടി, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ് ശോഭിച്ചു.
ഋഷയോ ദേവഗംധര്വാസ്തഥാന്യേ പര്വതോത്തമാഃ ബഭൌ ഛത്രേണ മഹതാ ധ്രിമാണേന മൂര്ദ്ധനി॥ ൨൫.
മഹർഷിമാർ, ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, മറ്റു പ്രശസ്തമായ പർവ്വതങ്ങൾ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; വലിയ മനോഹരമായ കുട ശിരസ്സിന് മുകളിൽ പിടിച്ചു, അദ്ദേഹം അതിൽ പ്രകാശിച്ചു.
ചാമരൈ വീര്ജ്യമാനോഽസൌ മുകുടേന വിരാജിതഃ ൨൫.
ചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട് വീശി, കിരീടം അണിഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ദീപ്തിയായി നിലകൊണ്ടു.
അഗ്രഗാ ഹ്യപി ശോഭംതഃ ശ്രിയാ പരമയാ യുതാഃ ൨൫.
മുൻവശത്തുണ്ടായിരുന്നവർ പരമമായ ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി നിന്നു.
തഥൈവ ഗായകാഃ സര്വേ പരമമംഗലമ് ൨൫.
അതു പോലെ തന്നെ എല്ലാ ഗായകരും പരമമായ മംഗളഗാനം ആലപിച്ചു.
അരുംധതീ മഹാഭാഗാ അനസൂയാ തഥൈവ ച ൨൫.
മഹാഭാഗ്യശാലിയായ അരുന്ധതിയും അനസൂയയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏഭിഃ സമേതോ ജഗദേകബംധുര്ബഭൌ തദാനീം പരമേണ വര്ചസാ ൨൫.
ഇവരോടൊപ്പം ലോകത്തിലെ ഏകബന്ധുവായവൻ അന്നേ സമയം പരമമായ തേജസ്സോടെ തിളങ്ങി.
സ വീജ്യമാനഃ പവനേനഃ സാക്ഷാച്ഛത്രം ച തസ്മൈ ശശിനാ ഹ്യധിഷ്ഠിതമ് ൨൫.
അവനെ കാറ്റ് വീശി ശീതളമാക്കി; ചന്ദ്രൻ നേരിട്ട് അനുഗ്രഹിച്ച ഒരു കുടയും അവനു പിടിച്ചു.