അവലോക്യ പരാ സാധ്വീ മേനാഽജാനാദ്ധരം തദാ ൨൫.
അത് കണ്ടപ്പോൾ, മഹത്വമുള്ള മേനാ അന്നേ ഹരനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
യദ്വൈ പുരോക്തം ച തയാ പാര്വത്യാ മമ സന്നിധൌ മഹേശസ്യ മയാ ദൃഷ്ടമനിര്വാച്യം ച സംപ്രതി॥ ൨൫.
മഹേശനെ കുറിച്ച് പാർവതി എന്റെ സന്നിധിയിൽ മുമ്പ് പറഞ്ഞതെല്ലാം, ഇപ്പോൾ ഞാൻ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം കാണുന്നു.
ഏവം വിസ്മയമാപന്നാ വിപ്രപത്നീഭിരാവൃതാ ൨൫.
ഇങ്ങനെ, അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി ബ്രാഹ്മണികളുടെ ഭാര്യമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവളായി,
കംചുകീ പരമാ ദിവ്യാ നാനാരത്നൈശ്ച ശോഭിതാ ൨൫.
അവൾ അത്യന്തം ദിവ്യമായ, പലവിധ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നു.
ബിഭ്രതീ ച തദാ ഹാരം ദിവ്യരത്നവിഭൂഷിതമ് ൨൫.
അപ്പോൾ അവൾ ദിവ്യരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഹാരം ധരിച്ചിരുന്നു.
തത്രോപവിഷ്ടാ സുഭഗാ ധ്യായംതീ പരമേശ്വരമ് ൨൫.
അവിടെ, ഭാഗ്യശാലിയായ അവൾ പരമേശ്വരനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര ഗര്ഗോ വാക്യമഭാഷത ത്വരിതേനൈവ വേലായാമസ്യാമേവ വിചക്ഷണാഃ॥ ൨൫.
അവസരത്തിൽ അവിടെ ഗർഗ്ഗൻ പറഞ്ഞു: 'നിപുണന്മാർ ഈ സമയത്ത് വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കണം.'
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ഗര്ഗസ്യ ച മഹാത്മനഃ ൨൫.
ആ മഹാത്മാവായ ഗർഗ്ഗന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
മഹാവിഭൂത്യാ സംയുക്താഃ സര്വേ മംഗലപാണയഃ ൨൫.
മഹത്തായ ഐശ്വര്യത്തോടെ, എല്ലാവരും മംഗളകരമായ കൈകളോടെ,
ഉപായനാന്യനേകാനി ജഗൃഹുഃ സ്നിഗ്ധലോചനാഃ ൨൫.
സ്നേഹപൂർണ്ണമായ കണ്ണുകളുള്ളവർ അനവധി സമ്മാനങ്ങൾ എടുത്തു.
ആജഗ്മുഃ സകലാത്രാസ്തേ യത്ര ദേവോ മഹേശ്വരഃ ൨൫.
അവരൊക്കെയും മഹേശ്വരൻ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്ത് ഒന്നിച്ചു ചെന്നു.
തഥാ മഹര്ഷിഭിസ്തത്ര തഥാ ദേവഗണൈഃ സഹ ൨൫.
അതു പോലെ തന്നെ, മഹർഷിമാരും ദേവസംഘങ്ങളും അവിടെ കൂടി.
ശ്രുത്വാ വാദിത്രനിര്ഘോഷം സര്വേ ശംകരസേവകാഃ ൨൫.
വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു, ശംകരന്റെ എല്ലാ സേവകരും ഒത്തുചേർന്നു.
തഥോദ്യതോ യോഗിനാചക്രയുക്താ ഗണാ ഗണാനാം ഗണാനാം പതിരേകവര്ചസാമ് ൨൫.
അപ്പോൾ യോഗിനികളുടെ വലയത്തോടൊപ്പം, അതുല്യമായ തേജസ്സുള്ള തങ്ങളുടെ നായകനു കീഴിൽ ഗണങ്ങൾ ഒരുക്കം തുടങ്ങി.
തദ്യോഗിനീ ചക്രമതിപ്രചംഡം ടംകാരഭേരീരവനിസ്വനേന ൨൫.
ആ യോഗിനി വലം അത്യന്തം ഭയാനകമായിരുന്നു; താളവും മൃദംഗവും മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം അവിടെ മുഴുവൻ പടർന്നു.
കംഠേ കര്കോടകം നാഗം ഹാരഭൂതം ച കാര സാ ൨൫.
അവൾ കണ്ഠത്തിൽ ആഭരണമായി കർക്കോടക എന്ന പാമ്പിനെ ധരിച്ചു.
കര്ണാവതംസാന്സാ ദധ്രേ പാണിപാദമയാംസ്തഥാ ൨൫.
കൈകളും കാലുകളും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കുണ്ഡലങ്ങൾ അവൾ കാതിൽ അണിഞ്ഞിരുന്നു.
ദ്വീപിചര്മപരീധാനാ യോഗിനീചക്രസംയുതാ ൨൫.
പുലിയുടെ തൊലി ധരിച്ച് യോഗിനി വലയത്തോടൊപ്പം അവൾ അവിടെ നിലകൊണ്ടു.
തഥാ പ്രേതൈശ്ച ഭൂതൈശ്ച കപടൈഃ പരിവാരിതാ യേ ദക്ഷയജ്ഞനാശാര്ഥേ ശിവേനാജ്ഞാപിതാസ്തദാ॥ ൨൫.
അവളെ ചുറ്റി പ്രേതങ്ങളും ഭൂതങ്ങളും വ്യാജരൂപത്തിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു; ദക്ഷന്റെ യാഗം നശിപ്പിക്കാൻ ശിവൻ നിർദ്ദേശിച്ചവരാണ് ഇവർ.
തഥാ കാലീ ഭൈരവീ ച മായാ ചൈവ ഭയാവഹാ ൨൫.
അങ്ങനെ തന്നെ കാളി, ഭൈരവി, മായ എന്നിവരും ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അന്യാശ്ചൈവ തഥാ സര്വാഃ പുരസ്കൃത്യ സദാശിവമ് ൨൫.
മറ്റുള്ളവരും എല്ലാവരും സദാശിവനെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതാഃ സര്വാ വിലോക്യാഥ ശിവഭക്തോ ജനാര്ദ്ദനഃ അനസൂയാം പുരസ്കൃത്യ തഥൈവ ച ഹ്യരുംധതീമ്॥ ൨൫.
ഇവയെല്ലാം കണ്ടശേഷം, ശിവഭക്തനായ ജനാർദ്ദനൻ, അനസൂയയും അരുന്ധതിയും കൂടെവെച്ച്—
ചണ്ഡീം കുരു സമീപസ്ഥാം ലോകപാലനതാം പ്രഭോ॥ ൨൫.
—'പ്രഭോ, ഇവിടെ ഉള്ള ചണ്ഡിയെ ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷാധികാരിയാക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞു.
തദുക്തം വിഷ്ണുനാ വാക്യം നിശമ്യ ജഗദീശ്വരഃ ൨൫.
വിഷ്ണു പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ—
അത്രൈവ സ്ഥീയതാം ചംഡീം യാവദുദ്വഹനം ഭവേത് ൨൫.
'ഇവിടെ ചണ്ഡി നില്ക്കട്ടെ, എടുത്തുപോകുന്നത് വരെ അവൾ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞു.
ഏവമാകര്ണ്യ വചനം ശംഭോരമിതതേജസഃ ൨൫.
അപരിമിതമായ തേജസ്സുള്ള ശംഭുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ—
തഥാന്യേ പ്രമഥാഃ സര്വേ വിഷ്ണുമൂചുഃ പ്രകോപിതാഃ ൨൫.
മറ്റുള്ള എല്ലാ പ്രമഥന്മാരും കോപത്തോടെ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു.
ത്വയാ നിവാരിതാഃ കസ്മാദ്വയമാഭ്യുദയേ പരേ ൨൫.
'ഇത്ര പ്രധാനപ്പെട്ട സമയത്ത് നീ ഞങ്ങളെ എന്തുകൊണ്ട് തടഞ്ഞു?'
ചണ്ഡീമുദ്ദിശ്യ പ്രമഥാനന്യാംശ്ചൈവ തഥാവിധാന് ൨൫.
'ചണ്ഡിയെയും അതുപോലെയുള്ള മറ്റു പ്രമഥന്മാരെയും കാണിച്ചു...'
ഏവമുക്താസ്തദാ തേന ചംഡീമുഖ്യാ ഗണാസ്തദാ ൨൫.
അങ്ങനെ അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ചണ്ഡിയെ മുന്നിൽ വെച്ച പ്രധാന ഗണങ്ങൾ അപ്പോൾ—