തദാ ശിവോഽപി വിശ്വാത്മാ പംചബാണേന മോഹിതഃ ൨൪.
അപ്പോൾ ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവായ ശിവനും കാമന്റെ ബാധയിൽ ഭ്രമിച്ചു.
ഏവം ച വിദ്യമാനേഽസൌ ശംഭുഃ പരമശോഭനഃ ൨൪.
അങ്ങനെ ശംഭു അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ അതീവ ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി നിന്നു.
മദനോ ഹി ബലീ ലോകേ യേന സര്വമിദം ജഗത് ൨൪.
കാമൻ ലോകത്തിൽ ശക്തനായവൻ; അവന്റെ ബാധയാൽ ഈ മുഴുവൻ ലോകവും ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.
സര്വേഷാമേവ ഭൂതാനാം ദേവാനാം ച വിശേഷതഃ ൨൪.
എല്ലാ ജീവികളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് ദേവന്മാരിൽ,
പാര്വതീസ്ത്രീസ്വരൂപേണ അജേയോ ഭുവനത്രയേ ൨൪.
പാർവതി സ്ത്രീരൂപത്തിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ജയിക്കാനാവാത്തവളാണ്.
ദേവാ മനുഷ്യാ ഗന്ധര്വാഃ പിശാചോരഗരാക്ഷസാഃ ൨൪.
ദേവന്മാർ, മനുഷ്യർ, ഗന്ധർവന്മാർ, പിശാചുകൾ, പാമ്പുകൾ, രാക്ഷസുകൾ—
തപോബലേന മഹതാ തഥാ ദാനബലേന ച ൨൪.
മഹത്തായ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാലും, അതുപോലെ തന്നെ ദാനത്തിന്റെ ബലത്താലും,
തസ്മാദനംഗസ്യ മഹാന്ക്രോധോ ഹി ബലവത്തരഃ ൨൪.
അതിനാൽ, ശരീരമില്ലാത്തവന്റെ വലിയ കോപം അതിലും ശക്തമാണ്.
ഉവാച വാക്യം വാക്യജ്ഞോ മാ ചിംതാം കുരു വൈ പ്രഭോ ൨൪.
വാക്യങ്ങളെ അറിയുന്നവൻ പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ചിന്തയും വേണ്ട.'
ത്വഷ്ട്രാ കൃതം വിചിത്രം ച തത്സര്വം മദനാത്പ്രഭോഃ ൨൪.
ത്വഷ്ടാവ് സൃഷ്ടിച്ച അത്ഭുതകരമായ പലതും, എല്ലാം കാമദേവന്റെ കാരണമായിരുന്നു.
അവിദ്യയാ വൃതം തേന കൃതം ത്വഷ്ട്രാ ഹി മണ്ഡപമ് ൨൪.
അവിദ്യയാൽ മൂടപ്പെട്ട ആ മണ്ഡപം ത്വഷ്ടാവ് നിർമ്മിച്ചതാണ്.
വിവാഹോ ഹി മഹാഭാഗ അവിദ്യാമൂല ഏവ ച ൨൪.
മഹാഭാഗവാനേ, വിവാഹം തന്നെ അവിദ്യയാണ് അടിസ്ഥാനം.
നാരദം ച പുരസ്കൃത്യ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ അനേകാശ്ചര്യസംയുക്തം വിചിത്രം വിശ്വകര്മണാ॥ ൨൪.
നാരദനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും, അനേകം അത്ഭുതങ്ങളുമായി, വിശ്വകർമ്മ നിർമിച്ചു.
കൃതം ച തേനാദ്യ പവിത്രമുത്തമം തം യജ്ഞവാടം ബഹുഭിഃ പുരസ്കൃതമ് ൨൪.
അന്നേരം, വിശ്വകർമ്മ പലരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ആ ഉത്തമമായ വിശുദ്ധ യജ്ഞവാടം നിർമ്മിച്ചു.
പ്രവേക്ഷ്യമാണാസ്തേ സര്വേ സുരേന്ദ്രാ ഋഷിഭിഃ സഹ ൨൪.
ദേവേന്ദ്രന്മാരും ഋഷിമാരോടൊപ്പം അവിടെ പ്രവേശിക്കാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നു.
തഥൈവ തേഷാം ച മനോഹരാണി ഹര്മ്യാണി തേന പ്രതികല്പിതാനി വസംതി യത്രൈവ സുഖേന തേഭ്യഃ സ തത്രതത്രോപവനം ചകാര॥ ൨൪.
അതു പോലെ തന്നെ, അവർക്കായി മനോഹരമായ കൊട്ടാരങ്ങൾ അവിടെ ഒരുക്കി, അവിടെ അവർ സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കുന്നു; അവർക്കായി വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഉപവനങ്ങളും നിർമ്മിച്ചു.
തേഷാമര്ഥേ മഹാര്ഹാണി ധാരാജിരഗൃഹാണി ച ൨൪.
അവർക്കായി വിലയേറിയ ഭവനങ്ങളും നിരയുള്ള വീടുകളും നിർമ്മിച്ചു.
നിവാസാര്ഥേ കല്പിതാനി സാവകാശാനി തത്ര വൈ ൨൪.
അവർക്കു താമസിക്കാൻ വിശാലമായ വീടുകൾ അവിടെ ഒരുക്കിയിരുന്നു.
ഏവം വിസ്താരയാമാസ വിശ്വകര്മാ ബഹൂന്യപി ൨൪.
അങ്ങനെ വിശ്വകർമ്മ അനേകം ഭവനങ്ങൾ കൂടി വികസിപ്പിച്ചു.
ഭൈരവാഃ ക്ഷേത്രപാലാശ്ച യേഽന്യേ ച ക്ഷേത്രവാസിനഃ ൨൪.
ഭൈരവന്മാർ, ക്ഷേത്രപാലന്മാർ, മറ്റു ക്ഷേത്രവാസികൾ,
അശ്വത്ഥസേവിനശ്ചാന്യേ ഖേചരാശ്ച തഥാ പരേ ൨൪.
അശ്വത്തവൃക്ഷം പൂജിക്കുന്നവർ, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, മറ്റ് ചിലരും,
കൃതാനി ച മനോജ്ഞാനി ഭവനാനി മഹാംതിവൈ ൨൪.
അവർക്കായി അത്യന്തം മനോഹരമായ ഭവനങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു.
തത്രൈവ തേ സര്വഗണൈഃ സമേതാ നിവാസിതാസ്തേന ഹിമാദ്രിണാ സ്വയമ് ൨൪.
അവിടെ, അവരൊക്കെയും അവരുടെ കൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം, ഹിമവാൻ തന്നെ താമസിപ്പിച്ചു.
തത്രോപവിവിശുഃ സര്വേ സത്കൃതാശ്ച ഹിമാദ്രിണാ ൨൫.
അവിടെ, ഹിമവാൻ ആദരപൂർവ്വം അവരെല്ലാവരെയും ഇരിപ്പിച്ചു.
തത്രൈവ ച മഹാമാത്രം നിര്മിതം വിശ്വകര്മണാ ൨൫.
അവിടെയെല്ലാം വിശ്വകർമാവ് ഒരു വലിയ മന്ദിരം പണിതു.
തഥൈവ വിഷ്ണോസ്ത്വപരം ഭവനം സ്വയമേവ ഹി വണ്ഡീഗൃഹം മനോജ്ഞം ച തഥൈവ കൃതവാന്സ്വയമ്॥ ൨൫.
അതു പോലെ തന്നെ, വിഷ്ണുവിന് മറ്റൊരു ഭവനവും താനേ പണിതു; അതുപോലെ തന്നെ, ആനന്ദകരമായ ഒരു വണ്ടീഗൃഹവും താനേ നിർമ്മിച്ചു.
തഥൈവ ശ്വേതം പരമം മനോജ്ഞം മഹാപ്രഭം ദേവവരൈഃ സുപൂജിതമ് ൨൫.
അതു പോലെ തന്നെ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ ആദരിച്ച, അത്യന്തം മനോഹരവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ഒരു ശ്വേതമന്ദിരവും പണിതു.
തത്രൈവ ശംഭുഃ പരയാ വിഭൂത്യാ സ സ്ഥാപിതസ്തേന ഹിമാദ്രിണാ വൈ॥ ൨൫.
അവിടെയെല്ലാം ഹിമാലയം തന്റെ പരമമായ മഹത്വത്തോടെ ശംഭുവിനെ സ്ഥാപിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ മേനാ സമായാതാ സഖീഗണൈഃ ൨൫.
അവസരത്തിൽ മേനാ തന്റെ സഖികളോടൊപ്പം അവിടെ എത്തി.
തദാ വാദിത്രദിര്ഘോപൈര്നാദിതം ഭുവനത്രയമ് ൨൫.
അപ്പോൾ, ദീർഘമായ വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദം മൂലം മൂന്നു ലോകങ്ങളും മുഴങ്ങിപ്പോയി.