വിഷ്ണും പ്രതി തദാ ശീഘ്രം ദൃഷ്ട്വാ യാമി വസാത്ര ഭോഃ ൨൪.
ഇത് കണ്ടതോടെ ഞാൻ ഉടൻ വിഷ്ണുവിനരികിലേക്ക് പോകുന്നു, സഖാവേ.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ദേവദേവോ ജനാര്ദ്ദനഃ ൨൪.
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനൻ പറഞ്ഞു.
നിവാതകവചൈഃ പൂര്വം മോഹിതോഽസി ശചീപതേ ൨൪.
നിവാതകവചന്മാർ മുമ്പ് നിന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ചിരുന്നു, ശചീപതേ.
മഹാവിദ്യാബലേനൈവ പ്രവിശ്യ മണ്ഡപേഽധുനാ ൨൪.
ഇപ്പോൾ മഹത്തായ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ മണ്ഡപത്തിൽ പ്രവേശിക്കൂ.
വിപക്ഷാ ഹി കൃതാഃ സര്വേ മമ വാക്യാച്ച വാസവ ൨൪.
എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച്, വാസവാ, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ഞാൻ നേരിട്ടു.
ജയമിച്ഛംതി വൈ മൂഢാ ന ച ഭേതവ്യമണ്വപി॥ ൨൪.
ഭ്രമിച്ചവർ ജയത്തിനാണ് ആഗ്രഹം, എന്നാൽ യാതൊരു ഭയവും വേണ്ട.
ഏവം വിവദമാനാംസ്താന്ദേവാഞ്ഛക്രപുരോഗമാന് ൨൪.
ഇങ്ങനെ ശക്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ദേവന്മാർ തമ്മിൽ വാദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
ദദാതി വാ ന ദദാതി കന്യാം ഗിരീന്ദ്രഃ സ്വാം വൈ കഥ്യതാം ശീഘ്രമേവ ൨൪.
പർവതാധിപതി തന്റെ മകളെ നൽകുന്നോ ഇല്ലയോ? അതിവേഗം വ്യക്തമാക്കണം.
തച്ഛ്രുത്വാ പ്രഹസഞ്ഛംഭുരുവാച വചനം തദാ മായയാ മമ കിം കാര്യം വദ വിഷ്ണോ യഥാതഥമ്॥ ൨൪.
അത് കേട്ടശേഷം ശംഭു ചിരിക്കയും പിന്നെ പറയുകയും ചെയ്തു: 'എനിക്ക് മായയിൽ എന്ത് ആവശ്യമാണ്? വിഷ്ണുവേ, സത്യം പറഞ്ഞുതരിക.'
കേനാപ്വുപായേന ഫലം ഹി സാധ്യമിത്യുച്യതേ പംഡിതൈര്ന്യായവിദ്ഭിഃ ൨൪.
ഏത് മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ഫലം നേടാമെന്ന് ജ്ഞാനികളും നീതിജ്ഞാനികളും പറയുന്നു.
തദാ ശിവോഽപി വിശ്വാത്മാ പംചബാണേന മോഹിതഃ ൨൪.
അപ്പോൾ ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവായ ശിവനും കാമന്റെ ബാധയിൽ ഭ്രമിച്ചു.
ഏവം ച വിദ്യമാനേഽസൌ ശംഭുഃ പരമശോഭനഃ ൨൪.
അങ്ങനെ ശംഭു അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ അതീവ ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി നിന്നു.
മദനോ ഹി ബലീ ലോകേ യേന സര്വമിദം ജഗത് ൨൪.
കാമൻ ലോകത്തിൽ ശക്തനായവൻ; അവന്റെ ബാധയാൽ ഈ മുഴുവൻ ലോകവും ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.
സര്വേഷാമേവ ഭൂതാനാം ദേവാനാം ച വിശേഷതഃ ൨൪.
എല്ലാ ജീവികളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് ദേവന്മാരിൽ,
പാര്വതീസ്ത്രീസ്വരൂപേണ അജേയോ ഭുവനത്രയേ ൨൪.
പാർവതി സ്ത്രീരൂപത്തിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ജയിക്കാനാവാത്തവളാണ്.
ദേവാ മനുഷ്യാ ഗന്ധര്വാഃ പിശാചോരഗരാക്ഷസാഃ ൨൪.
ദേവന്മാർ, മനുഷ്യർ, ഗന്ധർവന്മാർ, പിശാചുകൾ, പാമ്പുകൾ, രാക്ഷസുകൾ—
തപോബലേന മഹതാ തഥാ ദാനബലേന ച ൨൪.
മഹത്തായ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാലും, അതുപോലെ തന്നെ ദാനത്തിന്റെ ബലത്താലും,
തസ്മാദനംഗസ്യ മഹാന്ക്രോധോ ഹി ബലവത്തരഃ ൨൪.
അതിനാൽ, ശരീരമില്ലാത്തവന്റെ വലിയ കോപം അതിലും ശക്തമാണ്.
ഉവാച വാക്യം വാക്യജ്ഞോ മാ ചിംതാം കുരു വൈ പ്രഭോ ൨൪.
വാക്യങ്ങളെ അറിയുന്നവൻ പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ചിന്തയും വേണ്ട.'
ത്വഷ്ട്രാ കൃതം വിചിത്രം ച തത്സര്വം മദനാത്പ്രഭോഃ ൨൪.
ത്വഷ്ടാവ് സൃഷ്ടിച്ച അത്ഭുതകരമായ പലതും, എല്ലാം കാമദേവന്റെ കാരണമായിരുന്നു.
അവിദ്യയാ വൃതം തേന കൃതം ത്വഷ്ട്രാ ഹി മണ്ഡപമ് ൨൪.
അവിദ്യയാൽ മൂടപ്പെട്ട ആ മണ്ഡപം ത്വഷ്ടാവ് നിർമ്മിച്ചതാണ്.
വിവാഹോ ഹി മഹാഭാഗ അവിദ്യാമൂല ഏവ ച ൨൪.
മഹാഭാഗവാനേ, വിവാഹം തന്നെ അവിദ്യയാണ് അടിസ്ഥാനം.
നാരദം ച പുരസ്കൃത്യ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ അനേകാശ്ചര്യസംയുക്തം വിചിത്രം വിശ്വകര്മണാ॥ ൨൪.
നാരദനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും, അനേകം അത്ഭുതങ്ങളുമായി, വിശ്വകർമ്മ നിർമിച്ചു.
കൃതം ച തേനാദ്യ പവിത്രമുത്തമം തം യജ്ഞവാടം ബഹുഭിഃ പുരസ്കൃതമ് ൨൪.
അന്നേരം, വിശ്വകർമ്മ പലരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ആ ഉത്തമമായ വിശുദ്ധ യജ്ഞവാടം നിർമ്മിച്ചു.
പ്രവേക്ഷ്യമാണാസ്തേ സര്വേ സുരേന്ദ്രാ ഋഷിഭിഃ സഹ ൨൪.
ദേവേന്ദ്രന്മാരും ഋഷിമാരോടൊപ്പം അവിടെ പ്രവേശിക്കാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നു.
തഥൈവ തേഷാം ച മനോഹരാണി ഹര്മ്യാണി തേന പ്രതികല്പിതാനി വസംതി യത്രൈവ സുഖേന തേഭ്യഃ സ തത്രതത്രോപവനം ചകാര॥ ൨൪.
അതു പോലെ തന്നെ, അവർക്കായി മനോഹരമായ കൊട്ടാരങ്ങൾ അവിടെ ഒരുക്കി, അവിടെ അവർ സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കുന്നു; അവർക്കായി വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഉപവനങ്ങളും നിർമ്മിച്ചു.
തേഷാമര്ഥേ മഹാര്ഹാണി ധാരാജിരഗൃഹാണി ച ൨൪.
അവർക്കായി വിലയേറിയ ഭവനങ്ങളും നിരയുള്ള വീടുകളും നിർമ്മിച്ചു.
നിവാസാര്ഥേ കല്പിതാനി സാവകാശാനി തത്ര വൈ ൨൪.
അവർക്കു താമസിക്കാൻ വിശാലമായ വീടുകൾ അവിടെ ഒരുക്കിയിരുന്നു.
ഏവം വിസ്താരയാമാസ വിശ്വകര്മാ ബഹൂന്യപി ൨൪.
അങ്ങനെ വിശ്വകർമ്മ അനേകം ഭവനങ്ങൾ കൂടി വികസിപ്പിച്ചു.
ഭൈരവാഃ ക്ഷേത്രപാലാശ്ച യേഽന്യേ ച ക്ഷേത്രവാസിനഃ ൨൪.
ഭൈരവന്മാർ, ക്ഷേത്രപാലന്മാർ, മറ്റു ക്ഷേത്രവാസികൾ,