താവദ്ദൃഷ്ടോ മഹാദേവോ ദേവൈശ്ച പരിവാരിതഃ ൨൪.
അവിടെ ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട മഹാദേവനെ അവർ കണ്ടു.
പപ്രചഛുര്നാരദം സര്വേ യേഽന്യേ രുദ്രചരാ ഭൃശമ് ൨൪.
രുദ്രന്റെ അനുചരരായ എല്ലാവരും നാരദനോടു ഉത്സാഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഏകൈകസ്യാത്മജാഃ സ്വാഃ സ്വാഃ സഹ്യമൈനാകമേരവഃ ൨൪.
ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം മക്കളായ സഹ്യ, മൈനാക, മേരു എന്നിവരെ കൊണ്ടുവന്നു.
തതോഽവോചന്മഹാതേജാ നാരദശ്ചര്ഷിസത്തമഃ ൨൪.
അപ്പോൾ അതീവ പ്രകാശമുള്ള, മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നാരദൻ സംസാരിച്ചു.
ഏകാംതമാശ്രിത്യ തദാ സുരേന്ദ്രം സ നാരദോ വാക്യമിദം ബഭാഷേ ൨൪.
അപ്പോൾ, നാരദൻ ഇന്ദ്രനെ ഒറ്റക്ക് വിളിച്ചു വച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പുരാ കൃതം തസ്യ മഹാത്മനസ്ത്വയാ കിം വിസ്മൃതം തത്സകലം ശചീപതേ ൨൪.
ശചിയുടെ ഭർത്താവേ, നീ ആ മഹാത്മാവിനോട് മുമ്പ് ചെയ്തതൊക്കെ മറന്നോ?
അഹോ വിമോഹിതസ്തേന പ്രതിരൂപേണ ഭാസ്വതാ ൨൪.
അയ്യോ, ആ പ്രകാശമുള്ള വ്യാജരൂപം കൊണ്ട് നീ വഞ്ചിതനായി.
ബ്രഹ്മാ ചൈവ തഥാഭൂതസ്തം ചൈവ കൃതവാനസൌ॥ ൨൪.
ബ്രഹ്മാവും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു; അവനും അതേ പോലെ ചെയ്തു.
മായാമയോ വൃഷഭസ്തേന വേഷാത്കൃതോ ഹി നാഗോശ്വതരസ്തഥൈവ ൨൪.
മായയുടെ ശക്തിയാൽ ആ കാളയെ ആ രൂപത്തിൽ കാണിച്ചുവെങ്കിലും, അതുപോലെ പാമ്പിനെയും കുതിരയെയും സൃഷ്ടിച്ചത് അതേ വിധത്തിലാണ്.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ദേവേംദ്രോ വാക്യമബ്രവീത്॥ ൨൪.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ദേവേന്ദ്രൻ സംസാരിച്ചു.
വിഷ്ണും പ്രതി തദാ ശീഘ്രം ദൃഷ്ട്വാ യാമി വസാത്ര ഭോഃ ൨൪.
ഇത് കണ്ടതോടെ ഞാൻ ഉടൻ വിഷ്ണുവിനരികിലേക്ക് പോകുന്നു, സഖാവേ.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ദേവദേവോ ജനാര്ദ്ദനഃ ൨൪.
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനൻ പറഞ്ഞു.
നിവാതകവചൈഃ പൂര്വം മോഹിതോഽസി ശചീപതേ ൨൪.
നിവാതകവചന്മാർ മുമ്പ് നിന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ചിരുന്നു, ശചീപതേ.
മഹാവിദ്യാബലേനൈവ പ്രവിശ്യ മണ്ഡപേഽധുനാ ൨൪.
ഇപ്പോൾ മഹത്തായ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ മണ്ഡപത്തിൽ പ്രവേശിക്കൂ.
വിപക്ഷാ ഹി കൃതാഃ സര്വേ മമ വാക്യാച്ച വാസവ ൨൪.
എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച്, വാസവാ, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ഞാൻ നേരിട്ടു.
ജയമിച്ഛംതി വൈ മൂഢാ ന ച ഭേതവ്യമണ്വപി॥ ൨൪.
ഭ്രമിച്ചവർ ജയത്തിനാണ് ആഗ്രഹം, എന്നാൽ യാതൊരു ഭയവും വേണ്ട.
ഏവം വിവദമാനാംസ്താന്ദേവാഞ്ഛക്രപുരോഗമാന് ൨൪.
ഇങ്ങനെ ശക്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ദേവന്മാർ തമ്മിൽ വാദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
ദദാതി വാ ന ദദാതി കന്യാം ഗിരീന്ദ്രഃ സ്വാം വൈ കഥ്യതാം ശീഘ്രമേവ ൨൪.
പർവതാധിപതി തന്റെ മകളെ നൽകുന്നോ ഇല്ലയോ? അതിവേഗം വ്യക്തമാക്കണം.
തച്ഛ്രുത്വാ പ്രഹസഞ്ഛംഭുരുവാച വചനം തദാ മായയാ മമ കിം കാര്യം വദ വിഷ്ണോ യഥാതഥമ്॥ ൨൪.
അത് കേട്ടശേഷം ശംഭു ചിരിക്കയും പിന്നെ പറയുകയും ചെയ്തു: 'എനിക്ക് മായയിൽ എന്ത് ആവശ്യമാണ്? വിഷ്ണുവേ, സത്യം പറഞ്ഞുതരിക.'
കേനാപ്വുപായേന ഫലം ഹി സാധ്യമിത്യുച്യതേ പംഡിതൈര്ന്യായവിദ്ഭിഃ ൨൪.
ഏത് മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ഫലം നേടാമെന്ന് ജ്ഞാനികളും നീതിജ്ഞാനികളും പറയുന്നു.
തദാ ശിവോഽപി വിശ്വാത്മാ പംചബാണേന മോഹിതഃ ൨൪.
അപ്പോൾ ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവായ ശിവനും കാമന്റെ ബാധയിൽ ഭ്രമിച്ചു.
ഏവം ച വിദ്യമാനേഽസൌ ശംഭുഃ പരമശോഭനഃ ൨൪.
അങ്ങനെ ശംഭു അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ അതീവ ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി നിന്നു.
മദനോ ഹി ബലീ ലോകേ യേന സര്വമിദം ജഗത് ൨൪.
കാമൻ ലോകത്തിൽ ശക്തനായവൻ; അവന്റെ ബാധയാൽ ഈ മുഴുവൻ ലോകവും ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.
സര്വേഷാമേവ ഭൂതാനാം ദേവാനാം ച വിശേഷതഃ ൨൪.
എല്ലാ ജീവികളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് ദേവന്മാരിൽ,
പാര്വതീസ്ത്രീസ്വരൂപേണ അജേയോ ഭുവനത്രയേ ൨൪.
പാർവതി സ്ത്രീരൂപത്തിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ജയിക്കാനാവാത്തവളാണ്.
ദേവാ മനുഷ്യാ ഗന്ധര്വാഃ പിശാചോരഗരാക്ഷസാഃ ൨൪.
ദേവന്മാർ, മനുഷ്യർ, ഗന്ധർവന്മാർ, പിശാചുകൾ, പാമ്പുകൾ, രാക്ഷസുകൾ—
തപോബലേന മഹതാ തഥാ ദാനബലേന ച ൨൪.
മഹത്തായ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാലും, അതുപോലെ തന്നെ ദാനത്തിന്റെ ബലത്താലും,
തസ്മാദനംഗസ്യ മഹാന്ക്രോധോ ഹി ബലവത്തരഃ ൨൪.
അതിനാൽ, ശരീരമില്ലാത്തവന്റെ വലിയ കോപം അതിലും ശക്തമാണ്.
ഉവാച വാക്യം വാക്യജ്ഞോ മാ ചിംതാം കുരു വൈ പ്രഭോ ൨൪.
വാക്യങ്ങളെ അറിയുന്നവൻ പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ചിന്തയും വേണ്ട.'
ത്വഷ്ട്രാ കൃതം വിചിത്രം ച തത്സര്വം മദനാത്പ്രഭോഃ ൨൪.
ത്വഷ്ടാവ് സൃഷ്ടിച്ച അത്ഭുതകരമായ പലതും, എല്ലാം കാമദേവന്റെ കാരണമായിരുന്നു.