ബ്രഹ്മണാ നോദിതസ്തത്ര ഹിമാലയഗൃഹം പ്രതി ൨൪.
അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് ഹിമാലയന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോകാൻ അവനെ പ്രേരിപ്പിച്ചില്ല.
ഭ്രാംതോ ഹി നാരദസ്തേന കൃത്രിമേണ മഹായശാഃ ൨൪.
അങ്ങനെ, മഹത്വമുള്ള നാരദൻ ആ മായയിൽ അകപ്പെട്ട് അലയിച്ചു നടന്നു.
പ്രവിഷ്ടോ മംഡപം തസ്യ ഹിമാദ്രേ രത്നചിത്രിതമ് ൨൪.
അവൻ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഹിമാലയന്റെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി.
സഹസ്രസ്തമ്ഭസംയുക്തം തതോഽദ്രിഃ സ്വഗണൈര്വൃതഃ ൨൪.
ആ പർവ്വതം ആയിരം തൂണുകൾകൊണ്ടും സ്വന്തം കൂട്ടുകാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
ആഗതാസ്തേ മഹാത്മാനോ ദേവാ ഇന്ദ്രപുരോഗമാഃ മഹാദേവോ വൃഷാരൂഢോ ഹ്യാഗതോദ്വഹനം പ്രതി॥ ൨൪.
ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച ദേവന്മാർ അവിടെ എത്തി; വൃഷഭത്തിൽ കയറിയ മഹാദേവനും കല്യാണത്തിനായി എത്തി.
തതസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഹിമവാന്ഗിരിസത്തമഃ ൨൪.
അപ്പോൾ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു, പർവ്വതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനായ ഹിമവാൻ,
പൂജയിത്വാ യഥാന്യായം ഗച്ഛ ത്വം ശംകരം പ്രതി॥ ൨൪.
അവനെ യഥാവിധി ആദരിച്ച്, 'നീ ഇപ്പോൾ ശങ്കരനോടു പോകൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
തതസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മുനിര്ഹിമവതോ ഗിരേഃ മേനാകേന ച സഹ്യേന മേരുണാ ഗിരിണാ സഹ॥ ൨൪.
അപ്പോൾ ഹിമവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ മുനി മേന, സഹ്യ, മേരു ഇവരോടൊപ്പം ചേർന്നു.
ഏഭിഃ സമേതോ ഹ്യധുനാമഹാമതേ യതസ്വ ശീഘ്രം ശിവമത്ര ചാനയ ൨൪.
മഹാമതിയായവനേ, ഇവരോടൊപ്പം ചേർന്ന് വേഗത്തിൽ ശ്രമിച്ച് ശിവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
തഥേതി മത്വാ സ ജഗാമ തൂര്ണാം സഹൈ വ തൈഃ പര്വതരാജഭിശ്ച ൨൪.
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് വിചാരിച്ച്, അവൻ ആ പർവ്വതരാജാക്കളോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
താവദ്ദൃഷ്ടോ മഹാദേവോ ദേവൈശ്ച പരിവാരിതഃ ൨൪.
അവിടെ ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട മഹാദേവനെ അവർ കണ്ടു.
പപ്രചഛുര്നാരദം സര്വേ യേഽന്യേ രുദ്രചരാ ഭൃശമ് ൨൪.
രുദ്രന്റെ അനുചരരായ എല്ലാവരും നാരദനോടു ഉത്സാഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഏകൈകസ്യാത്മജാഃ സ്വാഃ സ്വാഃ സഹ്യമൈനാകമേരവഃ ൨൪.
ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം മക്കളായ സഹ്യ, മൈനാക, മേരു എന്നിവരെ കൊണ്ടുവന്നു.
തതോഽവോചന്മഹാതേജാ നാരദശ്ചര്ഷിസത്തമഃ ൨൪.
അപ്പോൾ അതീവ പ്രകാശമുള്ള, മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നാരദൻ സംസാരിച്ചു.
ഏകാംതമാശ്രിത്യ തദാ സുരേന്ദ്രം സ നാരദോ വാക്യമിദം ബഭാഷേ ൨൪.
അപ്പോൾ, നാരദൻ ഇന്ദ്രനെ ഒറ്റക്ക് വിളിച്ചു വച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പുരാ കൃതം തസ്യ മഹാത്മനസ്ത്വയാ കിം വിസ്മൃതം തത്സകലം ശചീപതേ ൨൪.
ശചിയുടെ ഭർത്താവേ, നീ ആ മഹാത്മാവിനോട് മുമ്പ് ചെയ്തതൊക്കെ മറന്നോ?
അഹോ വിമോഹിതസ്തേന പ്രതിരൂപേണ ഭാസ്വതാ ൨൪.
അയ്യോ, ആ പ്രകാശമുള്ള വ്യാജരൂപം കൊണ്ട് നീ വഞ്ചിതനായി.
ബ്രഹ്മാ ചൈവ തഥാഭൂതസ്തം ചൈവ കൃതവാനസൌ॥ ൨൪.
ബ്രഹ്മാവും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു; അവനും അതേ പോലെ ചെയ്തു.
മായാമയോ വൃഷഭസ്തേന വേഷാത്കൃതോ ഹി നാഗോശ്വതരസ്തഥൈവ ൨൪.
മായയുടെ ശക്തിയാൽ ആ കാളയെ ആ രൂപത്തിൽ കാണിച്ചുവെങ്കിലും, അതുപോലെ പാമ്പിനെയും കുതിരയെയും സൃഷ്ടിച്ചത് അതേ വിധത്തിലാണ്.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ദേവേംദ്രോ വാക്യമബ്രവീത്॥ ൨൪.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ദേവേന്ദ്രൻ സംസാരിച്ചു.
വിഷ്ണും പ്രതി തദാ ശീഘ്രം ദൃഷ്ട്വാ യാമി വസാത്ര ഭോഃ ൨൪.
ഇത് കണ്ടതോടെ ഞാൻ ഉടൻ വിഷ്ണുവിനരികിലേക്ക് പോകുന്നു, സഖാവേ.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ദേവദേവോ ജനാര്ദ്ദനഃ ൨൪.
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനൻ പറഞ്ഞു.
നിവാതകവചൈഃ പൂര്വം മോഹിതോഽസി ശചീപതേ ൨൪.
നിവാതകവചന്മാർ മുമ്പ് നിന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ചിരുന്നു, ശചീപതേ.
മഹാവിദ്യാബലേനൈവ പ്രവിശ്യ മണ്ഡപേഽധുനാ ൨൪.
ഇപ്പോൾ മഹത്തായ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ മണ്ഡപത്തിൽ പ്രവേശിക്കൂ.
വിപക്ഷാ ഹി കൃതാഃ സര്വേ മമ വാക്യാച്ച വാസവ ൨൪.
എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച്, വാസവാ, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ഞാൻ നേരിട്ടു.
ജയമിച്ഛംതി വൈ മൂഢാ ന ച ഭേതവ്യമണ്വപി॥ ൨൪.
ഭ്രമിച്ചവർ ജയത്തിനാണ് ആഗ്രഹം, എന്നാൽ യാതൊരു ഭയവും വേണ്ട.
ഏവം വിവദമാനാംസ്താന്ദേവാഞ്ഛക്രപുരോഗമാന് ൨൪.
ഇങ്ങനെ ശക്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ദേവന്മാർ തമ്മിൽ വാദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
ദദാതി വാ ന ദദാതി കന്യാം ഗിരീന്ദ്രഃ സ്വാം വൈ കഥ്യതാം ശീഘ്രമേവ ൨൪.
പർവതാധിപതി തന്റെ മകളെ നൽകുന്നോ ഇല്ലയോ? അതിവേഗം വ്യക്തമാക്കണം.
തച്ഛ്രുത്വാ പ്രഹസഞ്ഛംഭുരുവാച വചനം തദാ മായയാ മമ കിം കാര്യം വദ വിഷ്ണോ യഥാതഥമ്॥ ൨൪.
അത് കേട്ടശേഷം ശംഭു ചിരിക്കയും പിന്നെ പറയുകയും ചെയ്തു: 'എനിക്ക് മായയിൽ എന്ത് ആവശ്യമാണ്? വിഷ്ണുവേ, സത്യം പറഞ്ഞുതരിക.'
കേനാപ്വുപായേന ഫലം ഹി സാധ്യമിത്യുച്യതേ പംഡിതൈര്ന്യായവിദ്ഭിഃ ൨൪.
ഏത് മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ഫലം നേടാമെന്ന് ജ്ഞാനികളും നീതിജ്ഞാനികളും പറയുന്നു.