ആഹൂയ വിശ്വകര്മാണം കാരയാമാസ സാദരമ് ൨൪.
അവന് വിശ്വകര്മ്മനെ വിളിച്ചു ആദരപൂര്വം ജോലി ചെയ്യാന് പറഞ്ഞു.
അയുതേനൈവ വിസ്താരം യോജനാനാം ദ്വിജോത്തമാഃ ൨൪.
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അതിന്റെ വീതി പതിനായിരം യോജനമായിരുന്നു.
സ്ഥാവരം ജംഗമം ചൈവ സദൃശം ച മനോഹരമ് ൨൪.
അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നവയും സഞ്ചരിക്കുന്നവയും, മനോഹരവും പരസ്പരം സാമ്യമുള്ളതുമായ വസ്തുക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജംഗമേന ച തത്രൈവ ജിതം സ്ഥാവരമേവ ച ൨൪.
അവിടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജീവികൾ നിലനിൽക്കുന്നവയെ ജയിച്ചു.
ജലം കിം നു സ്ഥലം തത്ര ന വിദുസ്തത്ത്വതോ ജനാഃ ൨൪.
അവിടെയുള്ളവർക്ക് അതു വെള്ളമാണോ നിലമാണോ എന്ന് ശരിക്കും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ക്വചിച്ഛിഖംഡിനസ്തത്ര കൃത്രിമാഃ സുമനോഹരാഃ ൨൪.
ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ കൃത്രിമമായും അതീവ മനോഹരമായും മയിൽക്കഴികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കേ സത്യാഃ കേ അസത്യാശ്ച സംസ്കൃതാ വിശ്വകര്മണാ ൨൪.
ചിലത് യഥാർത്ഥവും ചിലത് കൃത്രിമവുമായിരുന്നു, അവയെല്ലാം വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ചതാണ്.
പുംസോ ധനൂംഷി ചോത്കൃഷ്യ സ്ഥാവരാ ജംഗമോപമാഃ ൨൪.
പുരുഷന്മാർ വില്ലുകൾ പിടിച്ച് നിലകൊണ്ടു, അവർ നിലനിൽക്കുന്നവയെപ്പോലെയും സഞ്ചരിക്കുന്നവയെപ്പോലെയും തോന്നിച്ചു.
ചാമരൈര്വീജ്യമാനാശ്ച കേചിത്പുഷ്പാംകുരാന്വിതാഃ ൨൪.
ചിലരെ ചാമരങ്ങളാൽ വീശി, പൂക്കളും മുളകളും അണിഞ്ഞിരുന്നതായി കാണാം.
കൃത്രിമാശ്ച തഥാ ബഹ്വ്യഃ പതാകാഃ കല്പിതാസ്തഥാ ൨൪.
അവിടെ അനേകം കൃത്രിമ പതാകകളും മനോഹരമായി നിർമ്മിച്ചവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗജാഃ സ്വലംകൃതാ ഹ്യാസന്കൃത്രിമാ ഹ്യകൃതോപമാഃ ൨൪.
അവിടെ അലങ്കരിച്ച ആനകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവ കൃത്രിമമായിരുന്നെങ്കിലും യഥാർത്ഥമായതുപോലെ തോന്നിച്ചു.
രഥാ രഥിയുതാ ഹ്യാസന്കൃത്രിമാ ഹ്യകൃതോപമാഃ ൨൪.
അവിടെ രഥങ്ങളും രഥസാരഥികളും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവയും കൃത്രിമമായിരുന്നെങ്കിലും യഥാർത്ഥമായതുപോലെ തോന്നിച്ചു.
മഹാദ്വാരി സ്ഥിതോ നംദീ കൃതസ്തേന ഹി മംഡപേ ൨൪.
വലിയ വാതിലിന് സമീപം ആ മണ്ഡപത്തിൽ വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ച നന്ദി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
തസ്യോപരി മഹദ്ദിവ്യം പുഷ്പകം രത്നഭൂഷിതമ് ൨൪.
അവന്റെ മുകളിൽ മഹത്തായ ദിവ്യമായ പുഷ്പകവിമാനവും രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചതുമുണ്ടായിരുന്നു.
വാമപാര്ശ്വേ ഗജൌ ദ്വൌ ച ശുദ്ധകാശ്മീരസന്നിഭൌ ൨൪.
വലതുവശത്ത് രണ്ടു ആനകൾ ശുദ്ധമായ കാശ്മീരവസ്ത്രംപോലെ തിളങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
തഥൈവ ദക്ഷിണേ പാര്ശ്വേ ദ്വാവശ്വൌ ദംശിതൌ കൃതൌ ൨൪.
അതു പോലെ തന്നെ ഇടതുവശത്ത് രണ്ടു കുതിരകളും മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഷോഡശപ്രകൃതീസ്തേന യാഥാതഥ്യേന ധീമതാ ൨൪.
അവിടെ പതിനാറ് വകഭേദങ്ങളുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഓരോരുത്തരെയും യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ ധീരനായ വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ചു.
തഥൈവ ഋഷയഃ സര്വേ ഭൃഗ്വാദ്യശ്ച തപോധനാഃ ൨൪.
അതു പോലെ തന്നെ ഭൃഗു മുതലായ എല്ലാ മഹർഷിമാരെയും തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായവരെയും നിർമ്മിച്ചു.
കൃതാഃ സര്വേ മഹാത്മാനോ യാഥാതഥ്യേന ധീമതാ ൨൪.
അവിടെ എല്ലാ മഹാത്മാക്കളെയും യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ ധീരനായ വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ചു.
അനേകാശ്ചര്യസംഭൂതോ ദിവ്യോ ദിവ്യവിമോഹനഃ ൨൪.
അവിടം അനവധി അത്ഭുതങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു; ദിവ്യവും ദേവന്മാരെയും ആകർഷിക്കുന്നതുമായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മണാ നോദിതസ്തത്ര ഹിമാലയഗൃഹം പ്രതി ൨൪.
അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് ഹിമാലയന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോകാൻ അവനെ പ്രേരിപ്പിച്ചില്ല.
ഭ്രാംതോ ഹി നാരദസ്തേന കൃത്രിമേണ മഹായശാഃ ൨൪.
അങ്ങനെ, മഹത്വമുള്ള നാരദൻ ആ മായയിൽ അകപ്പെട്ട് അലയിച്ചു നടന്നു.
പ്രവിഷ്ടോ മംഡപം തസ്യ ഹിമാദ്രേ രത്നചിത്രിതമ് ൨൪.
അവൻ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഹിമാലയന്റെ മണ്ഡപത്തിൽ കയറി.
സഹസ്രസ്തമ്ഭസംയുക്തം തതോഽദ്രിഃ സ്വഗണൈര്വൃതഃ ൨൪.
ആ പർവ്വതം ആയിരം തൂണുകൾകൊണ്ടും സ്വന്തം കൂട്ടുകാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
ആഗതാസ്തേ മഹാത്മാനോ ദേവാ ഇന്ദ്രപുരോഗമാഃ മഹാദേവോ വൃഷാരൂഢോ ഹ്യാഗതോദ്വഹനം പ്രതി॥ ൨൪.
ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച ദേവന്മാർ അവിടെ എത്തി; വൃഷഭത്തിൽ കയറിയ മഹാദേവനും കല്യാണത്തിനായി എത്തി.
തതസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഹിമവാന്ഗിരിസത്തമഃ ൨൪.
അപ്പോൾ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു, പർവ്വതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനായ ഹിമവാൻ,
പൂജയിത്വാ യഥാന്യായം ഗച്ഛ ത്വം ശംകരം പ്രതി॥ ൨൪.
അവനെ യഥാവിധി ആദരിച്ച്, 'നീ ഇപ്പോൾ ശങ്കരനോടു പോകൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
തതസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മുനിര്ഹിമവതോ ഗിരേഃ മേനാകേന ച സഹ്യേന മേരുണാ ഗിരിണാ സഹ॥ ൨൪.
അപ്പോൾ ഹിമവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ മുനി മേന, സഹ്യ, മേരു ഇവരോടൊപ്പം ചേർന്നു.
ഏഭിഃ സമേതോ ഹ്യധുനാമഹാമതേ യതസ്വ ശീഘ്രം ശിവമത്ര ചാനയ ൨൪.
മഹാമതിയായവനേ, ഇവരോടൊപ്പം ചേർന്ന് വേഗത്തിൽ ശ്രമിച്ച് ശിവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
തഥേതി മത്വാ സ ജഗാമ തൂര്ണാം സഹൈ വ തൈഃ പര്വതരാജഭിശ്ച ൨൪.
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് വിചാരിച്ച്, അവൻ ആ പർവ്വതരാജാക്കളോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.