മൂഢായ ച വിരക്തായ ആത്മസംഭാവിതായ ച ൨൩.
അജ്ഞനും, വിരക്തനും, സ്വയം അഭിമാനമുള്ളവനും ആയവന്ക്ക്,
തസ്മാന്മയാ വിചാര്യൈവ ഭവദ്ഭിര്ഋഷിസത്തമാഃ ൨൩.
അതിനാല് ഞാന് ആലോചിച്ചശേഷം, മഹാന്മാരായ ഋഷിമാരേ,
തച്ഛ്രുത്വാ ഗിരിരാജസ്യ വചനം തേ മഹര്ഷയഃ ൨൩.
പര്വ്വതരാജാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് ആ മഹാഋഷിമാര്
യയാ കൃതം തപസ്തീവ്രം യയാ ചാരാധിതഃ ശിവഃ ൨൩.
അവള് കടുത്ത തപസ്സ് ചെയ്തു, ശിവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
അസ്യാസ്തസ്യ ച ഭോഃ ശൈല ന ജാനാസി ച കിംചന ൨൩.
പര്വ്വതമേ, അവളെയും അവനെയും കുറിച്ച് നിനക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല.
ശിവായ ഗിരിജാമേനാം കുരുഷ്യ വചനം ഹി നഃ ൨൩.
ഗിരിജയെ ശിവനോട് കല്യാണം കഴിക്കാനായി നല്കൂ, ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷ നിറവേറ്റൂ.
ഉവാച ത്വരയാ യുക്തഃ പര്വതാന്പര്വതേശ്വരഃ മൈനാക ക്രിയതാമദ്യ ശംസധ്വം ച യഥാതഥമ്॥ ൨൩.
പര്വ്വതങ്ങളുടെ ഇശ്വരന് ഉത്സാഹത്തോടെ മറ്റ് പര്വ്വതങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: 'മൈനാക, ഇത് ഇന്ന് തന്നെ നടക്കട്ടെ; സത്യം എല്ലാം പറയൂ.'
മേനാ തദാ ഉവാചേദം വാക്യം വാക്യവിശാരദാ ൨൩.
അപ്പോള് വാക്കില് നിപുണയായ മേനാ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഉത്പന്നേയം മഹാഭാഗാ ദേവകാര്യാര്ഥമേവ ച ൨൩.
ഈ മകൾ ദൈവങ്ങളുടെ കാര്യമെന്നു മാത്രം ജനിച്ച അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയാണ്.
അനയാരാധിതോ രുദ്രോ രുദ്രേണ പരിഭാവിതാ ൨൩.
ഈ പെണ്കുട്ടി രുദ്രനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു, രുദ്രനും അവളെ ആദരിച്ചു.
നിമിത്തമാത്രം ച കൃതം തയാ വൈ ശിവപൂജനേ ൨൩.
ശിവനെ ആരാധിക്കാൻ അവളെ വെറും ഒരു ഉപാധിയായി മാത്രം ഉപയോഗിച്ചു.
പരിതുഷ്ടോ ഹിമാദ്രിശ്ച വാക്യം ചേദമുവാച ഹ ൨൩.
ഹിമവാൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തതഃ സമാനീയ സുലോചനാം താം ശ്യാമാം നിതംബാര്ഷിതമേഖലാം ശുഭാമ് ൨൩.
അതിനുശേഷം, മനോഹരമായ കറുത്ത നിറമുള്ള, വലിയ കണ്ണുകളുള്ള, അരയിൽ കെട്ടിയ കച്ചയുള്ള ആ പെൺകുട്ടിയെ അവൻ കൊണ്ടുവന്നു.
ലാവണ്യാമൃതവാപികാം സുവദനാം ഗൌരീം സുവാസാം ശുഭാം ദൃഷ്ട്വാ തേ ഹ്യൃഷയോഽപി മോഹമഗന്ഭ്രാംതാസ്തദാ സംഭ്രമാത് ൨൩.
സുന്ദരമായ മുഖവും മനോഹര വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ച ഗൗരിയെ, സൗന്ദര്യത്തിന്റെ അമൃതം പോലെ കാണുമ്പോൾ, ആ ഋഷിമാരും അപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിൽ അകമ്പടിയും ഭ്രമവും അനുഭവിച്ചു.
ഏവം തദാ തേ ഹ്യൃഷയോഽപി മോഹിതാ രൂപേണ തസ്യാഃ കിമുതാഥ ദേവതാഃ ൨൩.
അങ്ങനെ, അപ്പോൾ ആ ഋഷിമാരും അവളുടെ രൂപത്തിൽ ആകർഷിതരായി; ദേവന്മാരെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതുണ്ടോ?
തതഃ പുനശ്ചൈത്യ ശിവം ശിവപ്രിയാഃ ശശംസുരസ്മാ ഋഷയസ്തദാനീമ്॥ ൨൩.
പിന്നീട് ശിവഭക്തരായ ആ ഋഷിമാർ അപ്പോൾ ശിവനോട് ഇത് അറിയിച്ചു.
ഭൂഷിതാ ഹി ഗിരീന്ദ്രേണ സ്വസുതാ നാസ്തി സംശയഃ ൨൩.
പർവതരാജാവിന്റെ മകൾ അവൻ തന്നെ അലങ്കരിച്ചുവെന്ന് സംശയമില്ല.
ഗച്ഛ ശീഘ്രം മഹാദേവ പാര്വതീമാത്മജന്മനേ ൨൩.
മഹാദേവാ, നീ വേഗത്തിൽ തന്നെ പാർവതിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോവണം.
വിവാഹോ ഹി മഹാഭാഗാ ന ദൃഷ്ടോ ന ശ്രുതോഽപി വാ ൨൩.
എന്തു ഭാഗ്യശാലിയേ, ഇങ്ങനെ ഒരു വിവാഹം കണ്ടിട്ടോ കേട്ടിട്ടോ ഇല്ല.
തദോചുര്ഋഷയഃ സര്വേ പ്രഹസംതഃ സദാശിവമ് ൨൩.
അപ്പോൾ എല്ലാ ഋഷിമാരും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സദാശിവനോട് പറഞ്ഞു.
തഥാ ഋഷിഗണാംശ്ചൈവ യക്ഷഗന്ധര്വപന്നഗാന് ൨൩.
അതു പോലെ, ഋഷിമാരെയും യക്ഷന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും പന്നഗന്മാരെയും വിളിച്ചു കൂട്ടണം.
ഏതാംശ്ചാന്യാംശ്ച സുബഹൂനാനയസ്വേതി സത്വരമ് ൨൩.
ഇവരെയും മറ്റ് അനേകം പേരെയും വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക.
ഉവാച നാരദം ദേവോ വിഷ്ണുമാനയ സത്വരമ് ൨൩.
ദേവൻ നാരദനോട് പറഞ്ഞു: 'വിഷ്ണുവിനെ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക.'
ശംഭോര്വചനമാദായ ശിരസാ ലോകപാവനഃ ൨൩.
ശംഭുവിന്റെ കല്പന മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച് ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ—
ദദര്ശ ദേവം പരമാസനേ സ്ഥിതം ശ്രിയാ ച ദേവ്യാ പരിസേവ്യമാനമ് ൨൩.
അവൻ ദേവനെ പരമാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതും, ശ്രീദേവി അവനെ സേവിക്കുന്നതും കണ്ടു.
മഹാര്ഹരത്നാവൃതചാരുകുണ്ഡലം മഹാകിരീടോത്തമരത്നഭാസ്വതമ് ൨൩.
മഹാമൂല്യരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ കുണ്ഡലവും, ഉജ്ജ്വലമായ മഹാമുകുടവും ധരിച്ചവനായിരുന്നു.
ഉവാച നാരദോഽഭ്യേത്യ ശംഭോര്വാക്യമഥാദരാത് ൨൩.
നാരദൻ സമീപിച്ചു, ആദരത്തോടെ ശംഭുവിന്റെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഏഹ്യേഹി ത്വം മഹാവിഷ്ണോ മഹാദേവം ത്വരാന്വിതഃ ൨൩.
മഹാവിഷ്ണുവേ, വേഗത്തിൽ മഹാദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് വരിക.
പ്രഹസ്യ ഭഗവാന്പ്രാഹ നാരദം പ്രതി വൈ തദാ വിജ്ഞാതാര്ഥോഽപി ഭഗവാന്നാരദം പരിപൃഷ്ടവാന്॥ ൨൩.
അപ്പോള് ഭഗവാന് പുഞ്ചിരിയോടെ നാരദനോടു സംസാരിച്ചു. കാര്യങ്ങള് എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും, ഭഗവാന് നാരദനോടു ചോദിച്ചു.
തപസാ മഹതാ രുദ്രഃ പാര്വത്യാ പരിതോഷിതഃ ൨൩.
വലിയ തപസ്സുകൊണ്ടു പാര്വ്വതിയെ രുദ്രന് സന്തോഷിപ്പിച്ചു.