പൂജ്യമാനാ തദാ ദേവീ ഉവാച കമലാസനമ് ൨൨.
അവളെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, ദേവി കമലാസനനോടു പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛധ്വം സര്വ ഏവൈതേ യേന്യേ ഹ്യത്ര സമാഗതാഃ ൨൨.
"ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്ന എല്ലാവരും, ഇനി പോകൂ."
ഏവം തദാനീം സ്വപിതുര്ഗൃഹം ഗതാ സംശോഭമാനാ പരമേണ വര്ചസാ ൨൨.
അപ്പോള് അവള് അത്യുത്തമമായ പ്രകാശത്തോടെ തന്റെ ഉറങ്ങുന്ന അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി入り.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര മഹേശേന പ്രണോദിതാഃ ൨൩.
അതേസമയം, മഹാദേവന്റെ പ്രേരണയാല് അവര് അവിടെ എത്തി.
താന്ദൃഷ്ട്വാ സഹസോത്ഥായ ഹിമാദ്രിഃ പ്രതിമാനസഃ ൨൩.
അവരെ കണ്ടപ്പോള് ഹിമവാന് ഉടന് എഴുന്നേറ്റ്, മനസ്സില് അത്ഭുതം തോന്നി.
കിമര്ഥമാഗതാ യൂയം ബ്രൂതാഗമനകാരണമ് ൨൩.
നിങ്ങള് എന്തിനാണ് വന്നത്? വരവിന്റെ കാരണം പറയൂ.
സമാഗതാസ്ത്വത്സകാശം കന്യായാശ്ച വിലോകനേ ൨൩.
നിങ്ങള് എന്റെ മുമ്പില് കൂടി, ഈ പെണ്കുട്ടിയെ കാണാനാണ് വന്നത്.
തഥേത്യുക്ത്വാ ഋഷിഗണാനാനീതാ തത്ര പാര്വതീ ഹിമവാന്ഗിരിരാജോഽഥ ഉവാച പ്രഹസന്നിവ॥ ൨൩.
ശരി എന്നു പറഞ്ഞ്, ഹിമവാന് ഋഷിമാരെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നു; പിന്നെ പര്വ്വതങ്ങളുടെ രാജാവായ ഹിമവാന് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
ഇയം സുതാ മദീയാ ഹി വാക്യം ശ്രുണുത മേ പുനഃ ൨൩.
ഇവള് എന്റെ മകളാണ്; എന്റെ വാക്കുകള് വീണ്ടും ശ്രദ്ധിച്ച് കേള്ക്കൂ.
കഥമുദ്വഹനാര്ഥീ ച യേനാനംഗഃ കൃത സ്മരഃ വൃത്തിഹീനേ ച മൂര്ഖേ ച കന്യാദാനം ന ശസ്യതേ॥ ൨൩.
വിവാഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്, മനസ്സില്ലാതെയും, ദാരിദ്ര്യത്തിലും, അജ്ഞനിലും, കാമദേവനാല് ശക്തിഹീനനായി മാറിയവനില് പെണ്കുട്ടിയെ നല്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.
മൂഢായ ച വിരക്തായ ആത്മസംഭാവിതായ ച ൨൩.
അജ്ഞനും, വിരക്തനും, സ്വയം അഭിമാനമുള്ളവനും ആയവന്ക്ക്,
തസ്മാന്മയാ വിചാര്യൈവ ഭവദ്ഭിര്ഋഷിസത്തമാഃ ൨൩.
അതിനാല് ഞാന് ആലോചിച്ചശേഷം, മഹാന്മാരായ ഋഷിമാരേ,
തച്ഛ്രുത്വാ ഗിരിരാജസ്യ വചനം തേ മഹര്ഷയഃ ൨൩.
പര്വ്വതരാജാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് ആ മഹാഋഷിമാര്
യയാ കൃതം തപസ്തീവ്രം യയാ ചാരാധിതഃ ശിവഃ ൨൩.
അവള് കടുത്ത തപസ്സ് ചെയ്തു, ശിവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
അസ്യാസ്തസ്യ ച ഭോഃ ശൈല ന ജാനാസി ച കിംചന ൨൩.
പര്വ്വതമേ, അവളെയും അവനെയും കുറിച്ച് നിനക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല.
ശിവായ ഗിരിജാമേനാം കുരുഷ്യ വചനം ഹി നഃ ൨൩.
ഗിരിജയെ ശിവനോട് കല്യാണം കഴിക്കാനായി നല്കൂ, ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷ നിറവേറ്റൂ.
ഉവാച ത്വരയാ യുക്തഃ പര്വതാന്പര്വതേശ്വരഃ മൈനാക ക്രിയതാമദ്യ ശംസധ്വം ച യഥാതഥമ്॥ ൨൩.
പര്വ്വതങ്ങളുടെ ഇശ്വരന് ഉത്സാഹത്തോടെ മറ്റ് പര്വ്വതങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: 'മൈനാക, ഇത് ഇന്ന് തന്നെ നടക്കട്ടെ; സത്യം എല്ലാം പറയൂ.'
മേനാ തദാ ഉവാചേദം വാക്യം വാക്യവിശാരദാ ൨൩.
അപ്പോള് വാക്കില് നിപുണയായ മേനാ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഉത്പന്നേയം മഹാഭാഗാ ദേവകാര്യാര്ഥമേവ ച ൨൩.
ഈ മകൾ ദൈവങ്ങളുടെ കാര്യമെന്നു മാത്രം ജനിച്ച അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയാണ്.
അനയാരാധിതോ രുദ്രോ രുദ്രേണ പരിഭാവിതാ ൨൩.
ഈ പെണ്കുട്ടി രുദ്രനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു, രുദ്രനും അവളെ ആദരിച്ചു.
നിമിത്തമാത്രം ച കൃതം തയാ വൈ ശിവപൂജനേ ൨൩.
ശിവനെ ആരാധിക്കാൻ അവളെ വെറും ഒരു ഉപാധിയായി മാത്രം ഉപയോഗിച്ചു.
പരിതുഷ്ടോ ഹിമാദ്രിശ്ച വാക്യം ചേദമുവാച ഹ ൨൩.
ഹിമവാൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തതഃ സമാനീയ സുലോചനാം താം ശ്യാമാം നിതംബാര്ഷിതമേഖലാം ശുഭാമ് ൨൩.
അതിനുശേഷം, മനോഹരമായ കറുത്ത നിറമുള്ള, വലിയ കണ്ണുകളുള്ള, അരയിൽ കെട്ടിയ കച്ചയുള്ള ആ പെൺകുട്ടിയെ അവൻ കൊണ്ടുവന്നു.
ലാവണ്യാമൃതവാപികാം സുവദനാം ഗൌരീം സുവാസാം ശുഭാം ദൃഷ്ട്വാ തേ ഹ്യൃഷയോഽപി മോഹമഗന്ഭ്രാംതാസ്തദാ സംഭ്രമാത് ൨൩.
സുന്ദരമായ മുഖവും മനോഹര വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ച ഗൗരിയെ, സൗന്ദര്യത്തിന്റെ അമൃതം പോലെ കാണുമ്പോൾ, ആ ഋഷിമാരും അപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിൽ അകമ്പടിയും ഭ്രമവും അനുഭവിച്ചു.
ഏവം തദാ തേ ഹ്യൃഷയോഽപി മോഹിതാ രൂപേണ തസ്യാഃ കിമുതാഥ ദേവതാഃ ൨൩.
അങ്ങനെ, അപ്പോൾ ആ ഋഷിമാരും അവളുടെ രൂപത്തിൽ ആകർഷിതരായി; ദേവന്മാരെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതുണ്ടോ?
തതഃ പുനശ്ചൈത്യ ശിവം ശിവപ്രിയാഃ ശശംസുരസ്മാ ഋഷയസ്തദാനീമ്॥ ൨൩.
പിന്നീട് ശിവഭക്തരായ ആ ഋഷിമാർ അപ്പോൾ ശിവനോട് ഇത് അറിയിച്ചു.
ഭൂഷിതാ ഹി ഗിരീന്ദ്രേണ സ്വസുതാ നാസ്തി സംശയഃ ൨൩.
പർവതരാജാവിന്റെ മകൾ അവൻ തന്നെ അലങ്കരിച്ചുവെന്ന് സംശയമില്ല.
ഗച്ഛ ശീഘ്രം മഹാദേവ പാര്വതീമാത്മജന്മനേ ൨൩.
മഹാദേവാ, നീ വേഗത്തിൽ തന്നെ പാർവതിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോവണം.
വിവാഹോ ഹി മഹാഭാഗാ ന ദൃഷ്ടോ ന ശ്രുതോഽപി വാ ൨൩.
എന്തു ഭാഗ്യശാലിയേ, ഇങ്ങനെ ഒരു വിവാഹം കണ്ടിട്ടോ കേട്ടിട്ടോ ഇല്ല.
തദോചുര്ഋഷയഃ സര്വേ പ്രഹസംതഃ സദാശിവമ് ൨൩.
അപ്പോൾ എല്ലാ ഋഷിമാരും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സദാശിവനോട് പറഞ്ഞു.