കാര്യം ത്വദാജ്ഞയാ ഭദ്രേ തത്സര്വം വക്തുമര്ഹസി ൨൨.
ഭദ്രേ, നിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഈ പ്രവർത്തി ചെയ്യണം; അതെല്ലാം നീ പറയേണ്ടതാണ്.
ത്വമാത്മാ പ്രകൃതിശ്ചാഹം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ൨൨.
നീ ആത്മാവാണ്, ഞാൻ പ്രകൃതിയാണ്; ഇവിടെ കൂടുതൽ ആലോചന വേണ്ടതില്ല.
ദേഹോ ഹ്യവിദ്യയാക്ഷിപ്തോ വിദേഹോ ഹി ഭവാന്പരഃ ൨൨.
ശരീരം അജ്ഞാനത്തിൽ പിടിയിലായിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഭവാൻ, പരമനായവൻ, ശരീരരഹിതനാണ്.
പ്രപംചരചനാം ശംഭോ കുരു വാക്യാന്മമ പ്രഭോ ൨൨.
ശംഭോ, എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് ഈ ലോകം സൃഷ്ടിക്കണമേ, പ്രഭുവേ.
ഇത്യേവമുക്തഃ സ തയാ മഹാത്മാ മഹേശ്വരോ ലോകവിഡംബനായ ൨൨.
അവളീങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാത്മാവായ മഹേശ്വരൻ ലോകത്തെ പരിഹസിക്കാൻ അങ്ങനെ നിന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര ഹിമവാന്ഗിരിഭിഃ സഹ ൨൨.
അതിനിടയിൽ അവിടെ, ഹിമവാൻ മറ്റു മലകളോടൊപ്പം എത്തി.
പാര്വതീദര്ശനാര്ഥം ച സുതൈശ്ച പരിവാരിതഃ ൨൨.
തന്റെ മക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഹിമവാൻ പാർവതിയെ കാണാൻ വന്നു.
പാര്വത്യാ ച തദാ ദൃഷ്ടോ ഹിമവാന്ഗിരിഭിഃ സഹ പിതരൌ ച തദാ ഭ്രാതൄന്ബംധൂംശ്ചൈവ ച സര്വശഃ॥ ൨൨.
അപ്പോൾ ഹിമവാൻ മറ്റു മലകളോടൊപ്പം പാർവതിയെയും, അവളുടെ മാതാപിതാക്കളെയും സഹോദരന്മാരെയും ബന്ധുക്കളെയും കണ്ടു.
സ്വമംകമാരോപ്യ മഹായശാസ്തദാ സുതാം പരിഷ്വജ്യ ച ബാഷ്പപൂരിതഃ ൨൨.
അപ്പോൾ മഹത്വമുള്ളവൻ തന്റെ മകളെ തനിക്കു മുകളിലിരുത്തി, അവളെ അണച്ച് കണ്ണുനിറയെ ആനന്ദം കൊണ്ടു.
തത്കഥ്യതാം മഹാഭാഗേ സര്വം ശുശ്രൂഷതാം ഹി നഃ ൨൨.
"മഹാഭാഗ്യവതിയേ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ദയവായി എല്ലാം പറയൂ."
തപസാ പരമേണൈവ പ്രാര്ഥിതോ മദനാംതകഃ ൨൨.
"ഉയർന്ന തപസ്സുകൊണ്ടു മാത്രം, മനസ്സിന്റെ നാശം വരുത്തുന്നവനെ ഞാൻ സന്തോഷിപ്പിച്ചു."
തത്ര തുഷ്ടോ മഹാദേവോ വരണാര്ഥം സമാഗതഃ ൨൨.
"അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ മഹാദേവൻ വരം നൽകാൻ എത്തിയിരുന്നു."
ക്രിയതേ ച തദാ ശംഭോ മമ പിത്രാ വിനാധുനാ ൨൨.
"ശംഭുവേ, അപ്പോൾ എന്റെ അച്ഛൻ ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും, ഇതെല്ലാം അച്ഛൻ തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്."
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ അവാപ പരമാം മുദമ് ൨൨.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൻ അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
സ്വഗൃഹം ചാദ്യ ഗച്ഛാമോ വയം സര്വേ ച ഭൂധരാഃ ൨൨.
"ഇന്ന് ഞങ്ങളും എല്ലാ മലകളും നമ്മുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങും."
ഇത്യൂചുസ്തേ സുരാഃ സര്വേ ഹിമാലയപുരോഗമാഃ ൨൨.
ഇങ്ങനെ ഹിമാലയനെ മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ ദേവന്മാരും പറഞ്ഞു.
താം സ്തൂയമാനാം ച തദാ ഹിമാലയോ ഹ്യാരോപ്യ ചാംസം വരവര്ണിനീം ച ൨൨.
അപ്പോൾ എല്ലാവരും അവളെ പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ, ഹിമാലയൻ ആ ഭംഗിയുള്ള പെൺകുട്ടിയെ തന്റെ തോളിൽ ഇരുത്തി.
ദേവദുംദുഭയോ നേദുഃ ശംഖതൂര്യാണ്യനേകശഃ ൨൨.
ദൈവീയമായ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി, അനേകം ശംഖുകളും തുര്യങ്ങളും മുഴങ്ങി.
പുഷ്പവര്ഷേണ മഹതാ തേനാനീതാ ഗൃഹം പ്രതി॥ ൨൨.
വലിയ പുഷ്പവർഷം പെയ്യുമ്പോൾ അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
സാ പൂജ്യമാനാ ബഹുഭിസ്തദാനീം മഹാവിഭൂത്യുല്ലസിതാ തപസ്വിനീ ൨൨.
അപ്പോൾ അനേകർ ആദരിച്ചപ്പോൾ, ആ തപസ്സിനി മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു.
പൂജ്യമാനാ തദാ ദേവീ ഉവാച കമലാസനമ് ൨൨.
അവളെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, ദേവി കമലാസനനോടു പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛധ്വം സര്വ ഏവൈതേ യേന്യേ ഹ്യത്ര സമാഗതാഃ ൨൨.
"ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്ന എല്ലാവരും, ഇനി പോകൂ."
ഏവം തദാനീം സ്വപിതുര്ഗൃഹം ഗതാ സംശോഭമാനാ പരമേണ വര്ചസാ ൨൨.
അപ്പോള് അവള് അത്യുത്തമമായ പ്രകാശത്തോടെ തന്റെ ഉറങ്ങുന്ന അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി入り.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര മഹേശേന പ്രണോദിതാഃ ൨൩.
അതേസമയം, മഹാദേവന്റെ പ്രേരണയാല് അവര് അവിടെ എത്തി.
താന്ദൃഷ്ട്വാ സഹസോത്ഥായ ഹിമാദ്രിഃ പ്രതിമാനസഃ ൨൩.
അവരെ കണ്ടപ്പോള് ഹിമവാന് ഉടന് എഴുന്നേറ്റ്, മനസ്സില് അത്ഭുതം തോന്നി.
കിമര്ഥമാഗതാ യൂയം ബ്രൂതാഗമനകാരണമ് ൨൩.
നിങ്ങള് എന്തിനാണ് വന്നത്? വരവിന്റെ കാരണം പറയൂ.
സമാഗതാസ്ത്വത്സകാശം കന്യായാശ്ച വിലോകനേ ൨൩.
നിങ്ങള് എന്റെ മുമ്പില് കൂടി, ഈ പെണ്കുട്ടിയെ കാണാനാണ് വന്നത്.
തഥേത്യുക്ത്വാ ഋഷിഗണാനാനീതാ തത്ര പാര്വതീ ഹിമവാന്ഗിരിരാജോഽഥ ഉവാച പ്രഹസന്നിവ॥ ൨൩.
ശരി എന്നു പറഞ്ഞ്, ഹിമവാന് ഋഷിമാരെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നു; പിന്നെ പര്വ്വതങ്ങളുടെ രാജാവായ ഹിമവാന് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
ഇയം സുതാ മദീയാ ഹി വാക്യം ശ്രുണുത മേ പുനഃ ൨൩.
ഇവള് എന്റെ മകളാണ്; എന്റെ വാക്കുകള് വീണ്ടും ശ്രദ്ധിച്ച് കേള്ക്കൂ.
കഥമുദ്വഹനാര്ഥീ ച യേനാനംഗഃ കൃത സ്മരഃ വൃത്തിഹീനേ ച മൂര്ഖേ ച കന്യാദാനം ന ശസ്യതേ॥ ൨൩.
വിവാഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്, മനസ്സില്ലാതെയും, ദാരിദ്ര്യത്തിലും, അജ്ഞനിലും, കാമദേവനാല് ശക്തിഹീനനായി മാറിയവനില് പെണ്കുട്ടിയെ നല്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.