തദോവാച മഹാബാഹോ ഗിരിജാം പ്രഹസന്നിവ ജാതം ത്വയാ മോഹിതം ച ത്രിഗുണൈഃ പരിവേഷ്ടിതമ്॥ ൨൨.
ശക്തനായവൻ പർവ്വതകുമാരിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: 'നിനക്കാൽ ഉദിച്ചത് മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ ആകൃതമായും മോഹിതമായും ഉണ്ട്.'
അഹംകാരാത്സമുത്പന്നം മഹത്തത്ത്വം ച പാര്വതി ൨൨.
അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് മഹത്ത്വം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു, പാർവതിയേ.
നഭസോ വായുരുത്പന്നോ വായോരഗ്നിരജായത ൨൨.
ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വായു ജനിച്ചു, വായുവിൽ നിന്ന് അഗ്നി പിറന്നു.
മഹ്യാദികാനി സ്ഥാസ്നൂനി ചരാണി ച വരാനനേ ൨൨.
എന്നിൽ നിന്ന് നിലനിൽക്കുന്നവയും സഞ്ചരിക്കുന്നവയും എല്ലാം ജനിക്കുന്നു, സുന്ദരമുഖിയേ.
ഏകോഽനേകത്വമാപന്നോ നിര്ഗുണോ ഹി ഗുണാവൃതഃ സ്വതംത്രഃ പരതംത്രശ്ച ത്വയാ ദേവി മഹത്കൃതമ്॥ ൨൨.
ഒരുവൻ പലരായി മാറുന്നു; ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവൻ ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടു മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സ്വതന്ത്രനും അന്യാശ്രിതനും ആകുന്നു, ദേവിയേ, ഇതെല്ലാം നിന്റെ കൃത്യമാണ്.
മായാമയം കൃതമിദം ച ജഗത്സമഗ്രം സര്വാത്മനാ അവധൃതം പരയാ ച ബുദ്ധ്യാ ൨൨.
ഈ ലോകം മുഴുവൻ മായയാൽ നിർമിതമായതാണ്; അതിനെ സർവ്വാത്മാവും പരമബുദ്ധിയും ഗ്രഹിക്കുന്നു.
കേ ഗ്രഹാഃ കേ ഉഡുഗണാഃ കേ ബാധ്യംതേ ത്വയാ കൃതാഃ ൨൨.
ഗ്രഹങ്ങൾ ഏതാണ്, നക്ഷത്രങ്ങൾ ഏതാണ്, നീ സൃഷ്ടിച്ച തടസ്സങ്ങൾ ഏവയാണ്?
ഗുണകാര്യപ്രസംഗേന ആവാം പ്രാദുര്ഭവഃ കൃതഃ ൨൨.
ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പ്രവർത്തികളുടെ ബന്ധം കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും പ്രത്യക്ഷത ഉണ്ടായത്.
വ്യാപാരദക്ഷാ സതതമഹം ചൈവ സുമധ്യമേ ൨൨.
സുന്ദരിയേ, ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രവർത്തിയിൽ നിപുണനാണ്.
ദേഹീതി വചനാത്സദ്യഃ പുരുഷോ യാതി ലാഘവമ് ൨൨.
'ശരീരം എടുക്കുക' എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യൻ ഉടൻ തന്നെ ലഘുവായി മാറുന്നു.
കാര്യം ത്വദാജ്ഞയാ ഭദ്രേ തത്സര്വം വക്തുമര്ഹസി ൨൨.
ഭദ്രേ, നിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഈ പ്രവർത്തി ചെയ്യണം; അതെല്ലാം നീ പറയേണ്ടതാണ്.
ത്വമാത്മാ പ്രകൃതിശ്ചാഹം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ൨൨.
നീ ആത്മാവാണ്, ഞാൻ പ്രകൃതിയാണ്; ഇവിടെ കൂടുതൽ ആലോചന വേണ്ടതില്ല.
ദേഹോ ഹ്യവിദ്യയാക്ഷിപ്തോ വിദേഹോ ഹി ഭവാന്പരഃ ൨൨.
ശരീരം അജ്ഞാനത്തിൽ പിടിയിലായിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഭവാൻ, പരമനായവൻ, ശരീരരഹിതനാണ്.
പ്രപംചരചനാം ശംഭോ കുരു വാക്യാന്മമ പ്രഭോ ൨൨.
ശംഭോ, എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് ഈ ലോകം സൃഷ്ടിക്കണമേ, പ്രഭുവേ.
ഇത്യേവമുക്തഃ സ തയാ മഹാത്മാ മഹേശ്വരോ ലോകവിഡംബനായ ൨൨.
അവളീങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാത്മാവായ മഹേശ്വരൻ ലോകത്തെ പരിഹസിക്കാൻ അങ്ങനെ നിന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര ഹിമവാന്ഗിരിഭിഃ സഹ ൨൨.
അതിനിടയിൽ അവിടെ, ഹിമവാൻ മറ്റു മലകളോടൊപ്പം എത്തി.
പാര്വതീദര്ശനാര്ഥം ച സുതൈശ്ച പരിവാരിതഃ ൨൨.
തന്റെ മക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഹിമവാൻ പാർവതിയെ കാണാൻ വന്നു.
പാര്വത്യാ ച തദാ ദൃഷ്ടോ ഹിമവാന്ഗിരിഭിഃ സഹ പിതരൌ ച തദാ ഭ്രാതൄന്ബംധൂംശ്ചൈവ ച സര്വശഃ॥ ൨൨.
അപ്പോൾ ഹിമവാൻ മറ്റു മലകളോടൊപ്പം പാർവതിയെയും, അവളുടെ മാതാപിതാക്കളെയും സഹോദരന്മാരെയും ബന്ധുക്കളെയും കണ്ടു.
സ്വമംകമാരോപ്യ മഹായശാസ്തദാ സുതാം പരിഷ്വജ്യ ച ബാഷ്പപൂരിതഃ ൨൨.
അപ്പോൾ മഹത്വമുള്ളവൻ തന്റെ മകളെ തനിക്കു മുകളിലിരുത്തി, അവളെ അണച്ച് കണ്ണുനിറയെ ആനന്ദം കൊണ്ടു.
തത്കഥ്യതാം മഹാഭാഗേ സര്വം ശുശ്രൂഷതാം ഹി നഃ ൨൨.
"മഹാഭാഗ്യവതിയേ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ദയവായി എല്ലാം പറയൂ."
തപസാ പരമേണൈവ പ്രാര്ഥിതോ മദനാംതകഃ ൨൨.
"ഉയർന്ന തപസ്സുകൊണ്ടു മാത്രം, മനസ്സിന്റെ നാശം വരുത്തുന്നവനെ ഞാൻ സന്തോഷിപ്പിച്ചു."
തത്ര തുഷ്ടോ മഹാദേവോ വരണാര്ഥം സമാഗതഃ ൨൨.
"അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ മഹാദേവൻ വരം നൽകാൻ എത്തിയിരുന്നു."
ക്രിയതേ ച തദാ ശംഭോ മമ പിത്രാ വിനാധുനാ ൨൨.
"ശംഭുവേ, അപ്പോൾ എന്റെ അച്ഛൻ ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും, ഇതെല്ലാം അച്ഛൻ തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്."
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ അവാപ പരമാം മുദമ് ൨൨.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൻ അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
സ്വഗൃഹം ചാദ്യ ഗച്ഛാമോ വയം സര്വേ ച ഭൂധരാഃ ൨൨.
"ഇന്ന് ഞങ്ങളും എല്ലാ മലകളും നമ്മുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങും."
ഇത്യൂചുസ്തേ സുരാഃ സര്വേ ഹിമാലയപുരോഗമാഃ ൨൨.
ഇങ്ങനെ ഹിമാലയനെ മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ ദേവന്മാരും പറഞ്ഞു.
താം സ്തൂയമാനാം ച തദാ ഹിമാലയോ ഹ്യാരോപ്യ ചാംസം വരവര്ണിനീം ച ൨൨.
അപ്പോൾ എല്ലാവരും അവളെ പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ, ഹിമാലയൻ ആ ഭംഗിയുള്ള പെൺകുട്ടിയെ തന്റെ തോളിൽ ഇരുത്തി.
ദേവദുംദുഭയോ നേദുഃ ശംഖതൂര്യാണ്യനേകശഃ ൨൨.
ദൈവീയമായ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി, അനേകം ശംഖുകളും തുര്യങ്ങളും മുഴങ്ങി.
പുഷ്പവര്ഷേണ മഹതാ തേനാനീതാ ഗൃഹം പ്രതി॥ ൨൨.
വലിയ പുഷ്പവർഷം പെയ്യുമ്പോൾ അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
സാ പൂജ്യമാനാ ബഹുഭിസ്തദാനീം മഹാവിഭൂത്യുല്ലസിതാ തപസ്വിനീ ൨൨.
അപ്പോൾ അനേകർ ആദരിച്ചപ്പോൾ, ആ തപസ്സിനി മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു.