സുകൃതം ചോര്ജിതം തന്വി സത്യമേവോദിതം സതി ൨൨.
നല്ല പ്രവൃത്തികളും സമ്പാദിച്ച പുണ്യവും, സത്യമായും പറഞ്ഞതെല്ലാം,
ഹിംസേര്ഷ്യാ ച പ്രപംചശ്ച തേന സര്വം വിനശ്യതി ൨൨.
ഹിംസ, അസൂയ, കപടം ഇവകൊണ്ടു എല്ലാം നശിച്ചുപോകുന്നു.
യദീശ്വരോ ഹൃദി മധ്യേ വിഭാവ്യോ മനീഷിഭിഃ സര്വദാ ജ്ഞപ്തിമാത്രഃ ൨൨.
പ്രഭു ഹൃദയത്തിന്റെ നടുവിൽ സതതം ജ്ഞാനരൂപിയായി ജ്ഞാനികൾക്ക് അനുഭവപ്പെടേണ്ടതാണെങ്കിൽ,
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ശംഭോസ്തദാബ്രവീദ്വിജയാ തം ച സര്വമ് ൨൨.
ശംഭുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു വിജയാ അവിടെ എല്ലാം പറഞ്ഞു.
ഏവം വിവദമാനം തം ബടുരൂപം സദാശിവമ് ൨൨.
അങ്ങനെ അവൻ വാദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ബടുവേഷമുള്ള സദാശിവൻ,
തിരോധാനം ഗതഃ സദ്യോ മഹേശോ ഗിരിജാം പ്രതി ൨൨.
ഉടൻ മഹേശ്വരൻ ഗിരിജയുടെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
പ്രാദുര്ബഭൂവ സഹസാ നിജരൂപധരസ്തദാ ൨൨.
അപ്പോൾ തന്നെ സ്വരൂപത്തിൽ അവൻ പ്രത്യക്ഷനായി.
തദാ ഹൃദിസ്ഥോ ദേവേശോ ബഹിര്ദൃഷ്ടിചരോഭവത് അപശ്യദ്ദേവദേവേശം സര്വലോകമഹേശ്വരമ്॥ ൨൨.
അപ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽ പാർക്കുന്ന ദേവേശ്വരൻ പുറത്തു കണ്ണുകൾക്ക് ദൃശ്യനായി; അവൾ സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനായ ദേവദേവനെ കണ്ടു.
ദ്വിഭുജം ചൈകവക്ത്രം കൃത്തിവാസസമദ്ഭുതമ് ൨൨.
അവൻ രണ്ടു കൈകളും ഒരു മുഖവും പുലിഞ്ഞോലുടുത്ത അത്ഭുതരൂപിയുമായിരുന്നു.
കര്ണസ്ഥൌ ഹി മഹാനാഗൌ കംബലാശ്വതരൌ തദാ ൨൨.
അപ്പോൾ കർണ്ണത്തിൽ കമ്ബലനും അശ്വതരനും എന്ന മഹാവാസുക്കികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വലയാനി മഹാര്ഹാണി തദാ സര്പമയാനി ച ൨൨.
അവൻ വിലയേറിയ വളകളും പാമ്പുകൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ചിരുന്നു.
ഏവംഭൂതസ്തദാ ശംഭുഃ പാര്വതീം പ്രതി ചാഗ്രതഃ ൨൨.
അങ്ങനെ പ്രത്യക്ഷനായ ശംഭു പാർവതിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.
വ്രീഡയാ പരയാ യുക്താ സാധ്വീ പ്രോവാച ശംകരമ് ൨൨.
പരമമായ ലജ്ജയോടെ ആ സതീശ്രീ ശങ്കരനോടു പറഞ്ഞു.
ദക്ഷയജ്ഞവിനാശം ച യദര്ഥം കൃതവാന്പ്രഭോ ൨൨.
പ്രഭോ, ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കാൻ നിങ്ങൾ ചെയ്തതെല്ലാം,
ദേവാനാം ദേവദേവേശ താരകസ്യ വധം പ്രതി ൨൨.
ദേവദേവാ, ദേവന്മാർക്കായി താറകനെ സംഹരിച്ചത്,
തസ്മാത്ത്വയാ ഹി കര്തവ്യം മമ വാക്യം മഹേശ്വര ൨൨.
അതിനാൽ മഹേശ്വരാ, എന്റെ വാക്ക് നിങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം.
യാചസ്വ മാം മഹാദേവ ഋഷിഭിഃ പരിവാരിതഃ ൨൨.
മഹാദേവാ, ഋഷിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നിന്നെ ഞാൻ ചോദിക്കാനാണ് വന്നത്.
ദക്ഷകന്യാ പുരാഹം വൈ പിത്രാ ദത്താ യദാ തവ ൭൨൨.
ദക്ഷന്റെ മകൾ ആയ ഞാൻ, കാലം കഴിഞ്ഞ് എന്റെ അച്ഛൻ നിന്നെക്കായി എന്നെ നൽകിയിരുന്നു.
ന ഗ്രഹാഃ പൂജിതാസ്തേന ദക്ഷേണ ച മഹാത്മനാ ൨൨.
ആ മഹാത്മാവായ ദക്ഷൻ ഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിച്ചില്ല.
തസ്മാദ്യഥോക്തവിധിനാ കര്തുമര്ഹസി സുവ്രത ൨൨.
അതിനാൽ, സത്വരനായവളേ, നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ നീ ആ ക്രിയകൾ ചെയ്യണം.
തദോവാച മഹാബാഹോ ഗിരിജാം പ്രഹസന്നിവ ജാതം ത്വയാ മോഹിതം ച ത്രിഗുണൈഃ പരിവേഷ്ടിതമ്॥ ൨൨.
ശക്തനായവൻ പർവ്വതകുമാരിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: 'നിനക്കാൽ ഉദിച്ചത് മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ ആകൃതമായും മോഹിതമായും ഉണ്ട്.'
അഹംകാരാത്സമുത്പന്നം മഹത്തത്ത്വം ച പാര്വതി ൨൨.
അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് മഹത്ത്വം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു, പാർവതിയേ.
നഭസോ വായുരുത്പന്നോ വായോരഗ്നിരജായത ൨൨.
ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വായു ജനിച്ചു, വായുവിൽ നിന്ന് അഗ്നി പിറന്നു.
മഹ്യാദികാനി സ്ഥാസ്നൂനി ചരാണി ച വരാനനേ ൨൨.
എന്നിൽ നിന്ന് നിലനിൽക്കുന്നവയും സഞ്ചരിക്കുന്നവയും എല്ലാം ജനിക്കുന്നു, സുന്ദരമുഖിയേ.
ഏകോഽനേകത്വമാപന്നോ നിര്ഗുണോ ഹി ഗുണാവൃതഃ സ്വതംത്രഃ പരതംത്രശ്ച ത്വയാ ദേവി മഹത്കൃതമ്॥ ൨൨.
ഒരുവൻ പലരായി മാറുന്നു; ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവൻ ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടു മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സ്വതന്ത്രനും അന്യാശ്രിതനും ആകുന്നു, ദേവിയേ, ഇതെല്ലാം നിന്റെ കൃത്യമാണ്.
മായാമയം കൃതമിദം ച ജഗത്സമഗ്രം സര്വാത്മനാ അവധൃതം പരയാ ച ബുദ്ധ്യാ ൨൨.
ഈ ലോകം മുഴുവൻ മായയാൽ നിർമിതമായതാണ്; അതിനെ സർവ്വാത്മാവും പരമബുദ്ധിയും ഗ്രഹിക്കുന്നു.
കേ ഗ്രഹാഃ കേ ഉഡുഗണാഃ കേ ബാധ്യംതേ ത്വയാ കൃതാഃ ൨൨.
ഗ്രഹങ്ങൾ ഏതാണ്, നക്ഷത്രങ്ങൾ ഏതാണ്, നീ സൃഷ്ടിച്ച തടസ്സങ്ങൾ ഏവയാണ്?
ഗുണകാര്യപ്രസംഗേന ആവാം പ്രാദുര്ഭവഃ കൃതഃ ൨൨.
ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പ്രവർത്തികളുടെ ബന്ധം കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും പ്രത്യക്ഷത ഉണ്ടായത്.
വ്യാപാരദക്ഷാ സതതമഹം ചൈവ സുമധ്യമേ ൨൨.
സുന്ദരിയേ, ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രവർത്തിയിൽ നിപുണനാണ്.
ദേഹീതി വചനാത്സദ്യഃ പുരുഷോ യാതി ലാഘവമ് ൨൨.
'ശരീരം എടുക്കുക' എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യൻ ഉടൻ തന്നെ ലഘുവായി മാറുന്നു.