ബടുര്നിര്ഭര്ത്സിതസ്തത്ര തയാ ചൈവം തദാ പുനഃ ൨൨.
അവൾ അങ്ങനെ ഭിക്ഷുക്കിനെ അവിടെ ശാസിച്ചു.
ശനൈഃ ശനൈരവിതഥം വിജയാം പ്രതി സത്വരമ് ൨൨.
അയാൾ പതിയെ പതിയെ, സത്യസന്ധമായി, വിജയയിലേക്കു വേഗത്തിൽ സമീപിച്ചു.
സര്വേഷാമപി തദ്വാച്യം വചനം സൂക്തമേവ യത് ൨൨.
എല്ലാവരും പറയേണ്ടത് പറയുമ്പോൾ, അതാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ നല്ല വാക്ക്.
യഃ ശംഭുരുച്യതേ ലോകേ ഭിക്ഷുകോ ഭിക്ഷുകപ്രിയഃ ൨൨.
ലോകത്ത് ശംഭു എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ ഭിക്ഷുക്കും ഭിക്ഷാടനത്തെയും സ്നേഹിക്കുന്നവനുമാണ്.
ഇയം താവത്സുരൂപാ ച വിരൂപോഽസൌ സദാശിവഃ ൨൨.
ഇവൾ വളരെ സുന്ദരിയാണ്, പക്ഷേ ആ സദാശിവൻ രൂപഭംഗനാണ്.
ഏവംഭൂതേന രുദ്രേണ മോഹിതേയം കഥം ഭവേത് ൨൨.
ഇങ്ങനെയുള്ള രുദ്രനാൽ അവൾ എങ്ങനെ മോഹിതയാവും?
ഇയം കഥം മോഹിതാസ്തി നിര്ഗുണേന യുഗാത്മികാ ൨൨.
ഗുണങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത, കാലത്തിന്റെ സാരമായവനാൽ അവൾ എങ്ങനെ മോഹിതയാകുന്നു?
സകാമാനാം ച ഭൂതാനാം ദുര്ലഭോ ഹി സദാശിവഃ ൨൨.
ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ജീവികൾക്ക് സദാശിവനെ പ്രാപിക്കാനാവുക വളരെ ദുഷ്കരമാണ്.
നിഃസ്തംഭോ ഹി സദാ സ്ഥാണുഃ കഥം പ്രാപ്സ്യതി തം പതിമ് ൨൨.
എപ്പോഴും അചഞ്ചലനായവൻ എങ്ങനെ അവളെ ഭർത്താവായി ലഭിക്കും?
യാവദ്രോഷോ ഭവേന്നൄണാം നാരീണാം ച വിശേഷതഃ ൨൨.
പുരുഷന്മാരിലും, പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകളിലും കോപം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം,
സുകൃതം ചോര്ജിതം തന്വി സത്യമേവോദിതം സതി ൨൨.
നല്ല പ്രവൃത്തികളും സമ്പാദിച്ച പുണ്യവും, സത്യമായും പറഞ്ഞതെല്ലാം,
ഹിംസേര്ഷ്യാ ച പ്രപംചശ്ച തേന സര്വം വിനശ്യതി ൨൨.
ഹിംസ, അസൂയ, കപടം ഇവകൊണ്ടു എല്ലാം നശിച്ചുപോകുന്നു.
യദീശ്വരോ ഹൃദി മധ്യേ വിഭാവ്യോ മനീഷിഭിഃ സര്വദാ ജ്ഞപ്തിമാത്രഃ ൨൨.
പ്രഭു ഹൃദയത്തിന്റെ നടുവിൽ സതതം ജ്ഞാനരൂപിയായി ജ്ഞാനികൾക്ക് അനുഭവപ്പെടേണ്ടതാണെങ്കിൽ,
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ശംഭോസ്തദാബ്രവീദ്വിജയാ തം ച സര്വമ് ൨൨.
ശംഭുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു വിജയാ അവിടെ എല്ലാം പറഞ്ഞു.
ഏവം വിവദമാനം തം ബടുരൂപം സദാശിവമ് ൨൨.
അങ്ങനെ അവൻ വാദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ബടുവേഷമുള്ള സദാശിവൻ,
തിരോധാനം ഗതഃ സദ്യോ മഹേശോ ഗിരിജാം പ്രതി ൨൨.
ഉടൻ മഹേശ്വരൻ ഗിരിജയുടെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
പ്രാദുര്ബഭൂവ സഹസാ നിജരൂപധരസ്തദാ ൨൨.
അപ്പോൾ തന്നെ സ്വരൂപത്തിൽ അവൻ പ്രത്യക്ഷനായി.
തദാ ഹൃദിസ്ഥോ ദേവേശോ ബഹിര്ദൃഷ്ടിചരോഭവത് അപശ്യദ്ദേവദേവേശം സര്വലോകമഹേശ്വരമ്॥ ൨൨.
അപ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽ പാർക്കുന്ന ദേവേശ്വരൻ പുറത്തു കണ്ണുകൾക്ക് ദൃശ്യനായി; അവൾ സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനായ ദേവദേവനെ കണ്ടു.
ദ്വിഭുജം ചൈകവക്ത്രം കൃത്തിവാസസമദ്ഭുതമ് ൨൨.
അവൻ രണ്ടു കൈകളും ഒരു മുഖവും പുലിഞ്ഞോലുടുത്ത അത്ഭുതരൂപിയുമായിരുന്നു.
കര്ണസ്ഥൌ ഹി മഹാനാഗൌ കംബലാശ്വതരൌ തദാ ൨൨.
അപ്പോൾ കർണ്ണത്തിൽ കമ്ബലനും അശ്വതരനും എന്ന മഹാവാസുക്കികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വലയാനി മഹാര്ഹാണി തദാ സര്പമയാനി ച ൨൨.
അവൻ വിലയേറിയ വളകളും പാമ്പുകൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ചിരുന്നു.
ഏവംഭൂതസ്തദാ ശംഭുഃ പാര്വതീം പ്രതി ചാഗ്രതഃ ൨൨.
അങ്ങനെ പ്രത്യക്ഷനായ ശംഭു പാർവതിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.
വ്രീഡയാ പരയാ യുക്താ സാധ്വീ പ്രോവാച ശംകരമ് ൨൨.
പരമമായ ലജ്ജയോടെ ആ സതീശ്രീ ശങ്കരനോടു പറഞ്ഞു.
ദക്ഷയജ്ഞവിനാശം ച യദര്ഥം കൃതവാന്പ്രഭോ ൨൨.
പ്രഭോ, ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കാൻ നിങ്ങൾ ചെയ്തതെല്ലാം,
ദേവാനാം ദേവദേവേശ താരകസ്യ വധം പ്രതി ൨൨.
ദേവദേവാ, ദേവന്മാർക്കായി താറകനെ സംഹരിച്ചത്,
തസ്മാത്ത്വയാ ഹി കര്തവ്യം മമ വാക്യം മഹേശ്വര ൨൨.
അതിനാൽ മഹേശ്വരാ, എന്റെ വാക്ക് നിങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം.
യാചസ്വ മാം മഹാദേവ ഋഷിഭിഃ പരിവാരിതഃ ൨൨.
മഹാദേവാ, ഋഷിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നിന്നെ ഞാൻ ചോദിക്കാനാണ് വന്നത്.
ദക്ഷകന്യാ പുരാഹം വൈ പിത്രാ ദത്താ യദാ തവ ൭൨൨.
ദക്ഷന്റെ മകൾ ആയ ഞാൻ, കാലം കഴിഞ്ഞ് എന്റെ അച്ഛൻ നിന്നെക്കായി എന്നെ നൽകിയിരുന്നു.
ന ഗ്രഹാഃ പൂജിതാസ്തേന ദക്ഷേണ ച മഹാത്മനാ ൨൨.
ആ മഹാത്മാവായ ദക്ഷൻ ഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിച്ചില്ല.
തസ്മാദ്യഥോക്തവിധിനാ കര്തുമര്ഹസി സുവ്രത ൨൨.
അതിനാൽ, സത്വരനായവളേ, നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ നീ ആ ക്രിയകൾ ചെയ്യണം.