ഗതേഷു തേഷു സര്വേഷു സമാധിസ്ഥോഽഭവദ്ഭവഃ ൨൨.
അവരൊക്കെ പോയശേഷം ഭവന് സമാധിയില് നിലനിന്നു.
പരാത്പരതരം സ്വച്ഛം നിര്മലം നിരവഗ്രഹമ് ൨൨.
അവന് പരമമായതിലും അതീതമായതില്, ശുദ്ധമായതിലും നിര്മലമായതിലും, തടസ്സമില്ലാത്തതിലും നിലകൊണ്ടു.
ഭാനുര്നഭാത്യഗ്നിരഥോ ശശീ വാ ന ജ്യോതിരേവം ന ച മാരുതോ ന ഹി ൨൨.
സൂര്യനും അഗ്നിയും ചന്ദ്രനും പ്രകാശിക്കുന്നില്ല; അങ്ങനെ വെളിച്ചവും കാറ്റും അവിടെ ഇല്ല.
അനിര്ദ്ദേശ്യ മചിന്ത്യം ച നിര്വികാരം നിരാമയമ് ൨൨.
അത് വിവരണം ചെയ്യാനാവാത്തതും, ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്തതും, മാറ്റമില്ലാത്തതും, ദുഃഖരഹിതവുമാണ്.
ശബ്ദാതീനം നിര്ഗുണം നിര്വികാരം സത്താമാത്രം ജ്ഞാനഗമ്യം ത്വഗമ്യമ് ൨൨.
ശബ്ദത്തിന് അതീതമായത്, ഗുണങ്ങളില്ലാത്തത്, മാറ്റമില്ലാത്തത്, ശുദ്ധമായ സത്ത, അറിവിലൂടെ മാത്രം അറിയാവുന്നത്, എങ്കിലും എളുപ്പം ലഭിക്കാത്തതും.
തദ്വസ്തുഭൂതോ ഭഗവാന്സ ഈശ്വരഃ പിനാകപാണിര്ഭഗവാന്വൃധ്വജഃ ൨൨.
അത്തരം സത്യം തന്നെയാണ് ഭഗവാൻ, ഇശ്വരൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ, വൃഷഭധ്വജൻ.
ഗിരിജാ ഹി തദാ ദേവീ തതാപ പരമം തപഃ ൨൨.
അപ്പോൾ ഗിരിജാ ദേവി പരമമായ തപസ്സ് ആചരിച്ചു.
വിജിത്യ തപസാ ദേവീ പാര്വതീ പരമേണ ഹി ൨൨.
പരമമായ തപസ്സിലൂടെ ദേവിയായ പാർവതി ജയിച്ചു.
യദാ ജിതസ്തയാ ദേവ്യാ തപസാ വൃഷഭധ്വജഃ ൨൨.
ദേവിയുടെ തപസ്സിനാൽ വൃഷഭധ്വജൻ ജയിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ,
ജഗാമ ത്വരിതേനൈവ ദേവദേവഃ പിനാകധൃക് ൨൨.
ദേവദേവൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ, അതിവേഗം അവിടെ എത്തി.
വേദികോപരി വിന്യസ്താം യഥൈവ ശശിനഃ കലാമ് ൨൨.
അവൻ അവളെ വേദിക്കയുടെ മുകളിൽ ചന്ദ്രന്റെ ഒരു കലപോലെ വച്ചു.
ബ്രഹ്മചാരിസ്വരൂപേണ മഹേശോ ഭഗവാന്ഭവഃ കിമര്ഥമാലിമധ്യസ്ഥാ തന്വീ സര്വാംഗസുന്ദരീ॥ ൨൨.
ബ്രഹ്മചാരിയുടെ രൂപത്തിൽ മഹേശ്വരൻ, ഭഗവാൻ ഭവൻ ചോദിച്ചു: 'ഈ സുന്ദരിയായ സരീരസൗന്ദര്യമുള്ള യുവതി മാലധാരികളിൽ ഇടയിൽ എന്തിനാണ് നിൽക്കുന്നത്?'
കേയം കസ്യ കുതോ യാതാ കിമര്ഥം തപ്യതേ തപഃ ൨൨.
ഇവൾ ആരാണ്, ആരുടെ മകളാണ്, എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്, എന്തിനാണ് ഈ തപസ്സു ചെയ്യുന്നത്?
തദോവാച ജയാ രുദ്രം തപസഃ കാരണം പരമ്॥ ൨൨.
അപ്പോൾ ജയാ, രുദ്രനോട് അവളുടെ തപസ്സിന്റെ പ്രധാന കാരണമെന്തെന്ന് പറഞ്ഞു.
ഹിമാദ്രേര്ദുഹിതേയം വൈ തപസാ രുദ്രമീശ്വരമ് ൨൨.
ഇവൾ ഹിമാദ്രിയുടെ മകളാണ്; രുദ്രനായി തപസ്സു ചെയ്യുകയാണ്.
തപസ്തതാപ സുമഹത്സര്വേഷാം ദുരതിക്രമമ് ൨൨.
അവൾ എല്ലാവർക്കും കടക്കാനാവാത്ത വലിയ തപസ്സാണ് ആചരിച്ചത്.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യാഃ പ്രഹസ്യേദമുവാച ഹ ൨൨.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൻ ചിരിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
മൂഢേയം പാര്വതീ സഖ്യോ ന ജാനാതി ഹിതാഹിതമ് ൨൨.
ഈ പാർവതി മന്ദബുദ്ധിയാണു സഖികൾ; അവൾക്ക് നല്ലതും മോശവും അറിയില്ല.
സോഽമംഗലഃ കപാലീ ച ശ്മശാനാലയ ഏവ ച ൨൨.
അവൻ അശുഭനും, കപാലം ധരിക്കുന്നവനും, ശ്മശാനത്തിൽ താമസിക്കുന്നവനുമാണ്.
അനയാ ഹി വൃതോ രുദ്രോ യദാ സഖ്യഃ സമേഷ്യതി ൨൨.
സഖികൾ, ഇവൾ രുദ്രനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവളോടൊപ്പം ചേരും.
യോ ദക്ഷശാപാദ്വികൃതോ യജ്ഞബാഹ്യോഽഭവദ്വിടാ ൨൨.
ദക്ഷന്റെ ശാപം മൂലം രൂപഭംഗം സംഭവിച്ച് യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട് ഭിക്ഷാടന ജീവിതം നയിച്ചവനാണ് അയാൾ.
ശവഭസ്മാന്വിതോ രുദ്രഃ കൃത്തിവാസാ ഹ്യമംഗലഃ ൨൨.
ശവത്തിന്റെ ചാരത്തിൽ തേച്ച്, ചർമ്മം ധരിച്ച്, അശുഭനായ രുദ്രനാണ് അയാൾ.
തേന രുദ്രേണ കിം കാര്യമനയാ സുകുമാരയാ ൨൨.
അങ്ങനെയുള്ള രുദ്രൻ ഈ സുന്ദരിയുമായി എന്ത് ചെയ്യാനാണ്?
ഇംദ്രം ഹിത്വാ മനോജ്ഞം ച യമം ചൈവ മഹാപ്രഭമ് ൨൨.
ഇന്ദ്രനെ, ആകർഷകനെയും, യമനെ, മഹത്വമുള്ളവനെയും ഉപേക്ഷിച്ച്,
കുബേരം പവനം ചൈവ തഥൈവ ച വിഭാവസുമ് സഖീനാം ശ്രൃണ്വതീനാം ച യത്ര സാ തപസി സ്ഥിതാ॥ ൨൨.
കുബേരനെയും, വായുവിനെയും, അഗ്നിയെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, സുഹൃത്തുക്കൾക്കു മുന്നിൽ അവൾ തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ഇത്യാകര്ണ്യ വചസ്തസ്യ രുദ്രസ്യ ബടുരൂപിണഃ ൨൨.
ഭിക്ഷാടന വേഷത്തിൽ രുദ്രൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൾ അങ്ങനെ കേട്ടു.
ജയേ ത്വം വിജയേ സാധ്വി പ്രമ്ലോചേഽപ്യഥ സുന്ദരി ൨൨.
ജയിച്ചവളേ, സദ്ഗുണമുള്ളവളേ, പ്രമ്ലോചനെയും അതിജയിച്ച് നീ വിജയിക്കട്ടെ, സുന്ദരിയേ.
കിമേതസ്യ ബടോഃ കാര്യം ഭവതീനാമിഹാധുനാ ൨൨.
ഇപ്പോൾ ഈ ഭിക്ഷുക്കിന് നിങ്ങളോടൊപ്പം എന്താണ് വേണ്ടത്?
അയം വിസൃജ്യതാം സഖ്യഃ കിമനേന പ്രയോജനമ് ൨൨.
സുഹൃത്തുക്കളേ, ഇവനെ വിട്ടയക്കൂ; ഇവൻ ഇവിടെ എന്തിന് വേണ്ടത്?
ബടോ ഗച്ഛാശു ത്വരിതോ ന സ്ഥേയം ച ത്വയാഽധുനാ ൨൨.
ഭിക്ഷുക്കാ, വേഗത്തിൽ പോവൂ; ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ടതില്ല.