തദാനീമേവ ഭോ ദേവാഃ പാര്വതീ മദനം ച സാ ൨൨.
അന്നേരം തന്നെ, ദേവന്മാരേ, പാര്വതിയും മദനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏവം വിമൃശ്യ ഭോ ദേവാഃ കാര്യാ കാര്യവിചാരണാ ൨൨.
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച്, ദേവന്മാരേ, എന്ത് ചെയ്യണം, എന്ത് പരിഗണിക്കണം എന്ന് നിങ്ങള് തീരുമാനിക്കണം.
യൂയം സര്വേ ച നിഷ്കാമാ മയാ നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ ൨൨.
നിങ്ങളൊക്കെയും ആഗ്രഹമില്ലാത്തവരാണ്; ഇതില് എനിക്ക് ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
തപഃ പരമസംയുക്താഃ പാരയാമഃ സുദുഷ്കരമ് ൨൨.
പരമമായ തപസ്സോടെ ഞങ്ങള് അത്യന്തം ദുഷ്കരമായത് പൂര്ത്തിയാക്കി.
യൂയം സമാധിനാ തേന മദനേന ച വിസ്മൃതമ് ൨൨.
ആ സമാധാനത്തിലൂടെ നിങ്ങള് മദനനെ മറന്നുപോയിരിക്കുന്നു.
ക്രോധാദ്ഭവതി സംമോഹഃ സംമോഹാദ്ഭ്രമതേ മനഃ സര്വൈരേവ ച മംതവ്യം മദ്വാക്യം നാന്യഥാ ക്വചിത്॥ ൨൨.
കോപത്തില് നിന്ന് മോഹം ഉണ്ടാകുന്നു; മോഹത്തില് നിന്ന് മനസ്സ് വഴിതെറ്റുന്നു. എന്റെ വാക്ക് എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കണം; എവിടെയും ഇതിന് മാറ്റമില്ല.
ഏവം വിശ്രാവ്യ ഭഗവാന്സ ഹി ദേവോ വൃഷധ്വജഃ ൨൨.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ മഹാത്മാവായ വൃഷധ്വജന് ദേവന് പ്രസ്താവിച്ചു.
തൂഷ്ണീംഭൂതോഽഭവച്ഛംഭുര്ധ്യാനമാശ്രിത്യ വൈ പുനഃ ൨൨.
ശംഭു മിണ്ടാതായി, വീണ്ടും ധ്യാനത്തില് പ്രവേശിച്ചു.
ധ്യാനാസ്ഥിതം ച തം ദൃഷ്ട്വാ നന്ദൌ സര്വാന്വിസൃജ്യ താന് ൨൨.
അവനെ ധ്യാനത്തില് ആഴപ്പെട്ടതായി കണ്ടു, നന്ദി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരെ വിട്ടയച്ചു.
യതാഗതേന മാര്ഗേണ ഗച്ഛധ്വം മാ വിലംബിതമ് ൨൨.
നിങ്ങള് വന്ന വഴിയേ തിരിച്ച് പോവൂ; വൈകരുത്.
ഗതേഷു തേഷു സര്വേഷു സമാധിസ്ഥോഽഭവദ്ഭവഃ ൨൨.
അവരൊക്കെ പോയശേഷം ഭവന് സമാധിയില് നിലനിന്നു.
പരാത്പരതരം സ്വച്ഛം നിര്മലം നിരവഗ്രഹമ് ൨൨.
അവന് പരമമായതിലും അതീതമായതില്, ശുദ്ധമായതിലും നിര്മലമായതിലും, തടസ്സമില്ലാത്തതിലും നിലകൊണ്ടു.
ഭാനുര്നഭാത്യഗ്നിരഥോ ശശീ വാ ന ജ്യോതിരേവം ന ച മാരുതോ ന ഹി ൨൨.
സൂര്യനും അഗ്നിയും ചന്ദ്രനും പ്രകാശിക്കുന്നില്ല; അങ്ങനെ വെളിച്ചവും കാറ്റും അവിടെ ഇല്ല.
അനിര്ദ്ദേശ്യ മചിന്ത്യം ച നിര്വികാരം നിരാമയമ് ൨൨.
അത് വിവരണം ചെയ്യാനാവാത്തതും, ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്തതും, മാറ്റമില്ലാത്തതും, ദുഃഖരഹിതവുമാണ്.
ശബ്ദാതീനം നിര്ഗുണം നിര്വികാരം സത്താമാത്രം ജ്ഞാനഗമ്യം ത്വഗമ്യമ് ൨൨.
ശബ്ദത്തിന് അതീതമായത്, ഗുണങ്ങളില്ലാത്തത്, മാറ്റമില്ലാത്തത്, ശുദ്ധമായ സത്ത, അറിവിലൂടെ മാത്രം അറിയാവുന്നത്, എങ്കിലും എളുപ്പം ലഭിക്കാത്തതും.
തദ്വസ്തുഭൂതോ ഭഗവാന്സ ഈശ്വരഃ പിനാകപാണിര്ഭഗവാന്വൃധ്വജഃ ൨൨.
അത്തരം സത്യം തന്നെയാണ് ഭഗവാൻ, ഇശ്വരൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ, വൃഷഭധ്വജൻ.
ഗിരിജാ ഹി തദാ ദേവീ തതാപ പരമം തപഃ ൨൨.
അപ്പോൾ ഗിരിജാ ദേവി പരമമായ തപസ്സ് ആചരിച്ചു.
വിജിത്യ തപസാ ദേവീ പാര്വതീ പരമേണ ഹി ൨൨.
പരമമായ തപസ്സിലൂടെ ദേവിയായ പാർവതി ജയിച്ചു.
യദാ ജിതസ്തയാ ദേവ്യാ തപസാ വൃഷഭധ്വജഃ ൨൨.
ദേവിയുടെ തപസ്സിനാൽ വൃഷഭധ്വജൻ ജയിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ,
ജഗാമ ത്വരിതേനൈവ ദേവദേവഃ പിനാകധൃക് ൨൨.
ദേവദേവൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ, അതിവേഗം അവിടെ എത്തി.
വേദികോപരി വിന്യസ്താം യഥൈവ ശശിനഃ കലാമ് ൨൨.
അവൻ അവളെ വേദിക്കയുടെ മുകളിൽ ചന്ദ്രന്റെ ഒരു കലപോലെ വച്ചു.
ബ്രഹ്മചാരിസ്വരൂപേണ മഹേശോ ഭഗവാന്ഭവഃ കിമര്ഥമാലിമധ്യസ്ഥാ തന്വീ സര്വാംഗസുന്ദരീ॥ ൨൨.
ബ്രഹ്മചാരിയുടെ രൂപത്തിൽ മഹേശ്വരൻ, ഭഗവാൻ ഭവൻ ചോദിച്ചു: 'ഈ സുന്ദരിയായ സരീരസൗന്ദര്യമുള്ള യുവതി മാലധാരികളിൽ ഇടയിൽ എന്തിനാണ് നിൽക്കുന്നത്?'
കേയം കസ്യ കുതോ യാതാ കിമര്ഥം തപ്യതേ തപഃ ൨൨.
ഇവൾ ആരാണ്, ആരുടെ മകളാണ്, എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്, എന്തിനാണ് ഈ തപസ്സു ചെയ്യുന്നത്?
തദോവാച ജയാ രുദ്രം തപസഃ കാരണം പരമ്॥ ൨൨.
അപ്പോൾ ജയാ, രുദ്രനോട് അവളുടെ തപസ്സിന്റെ പ്രധാന കാരണമെന്തെന്ന് പറഞ്ഞു.
ഹിമാദ്രേര്ദുഹിതേയം വൈ തപസാ രുദ്രമീശ്വരമ് ൨൨.
ഇവൾ ഹിമാദ്രിയുടെ മകളാണ്; രുദ്രനായി തപസ്സു ചെയ്യുകയാണ്.
തപസ്തതാപ സുമഹത്സര്വേഷാം ദുരതിക്രമമ് ൨൨.
അവൾ എല്ലാവർക്കും കടക്കാനാവാത്ത വലിയ തപസ്സാണ് ആചരിച്ചത്.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യാഃ പ്രഹസ്യേദമുവാച ഹ ൨൨.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൻ ചിരിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
മൂഢേയം പാര്വതീ സഖ്യോ ന ജാനാതി ഹിതാഹിതമ് ൨൨.
ഈ പാർവതി മന്ദബുദ്ധിയാണു സഖികൾ; അവൾക്ക് നല്ലതും മോശവും അറിയില്ല.
സോഽമംഗലഃ കപാലീ ച ശ്മശാനാലയ ഏവ ച ൨൨.
അവൻ അശുഭനും, കപാലം ധരിക്കുന്നവനും, ശ്മശാനത്തിൽ താമസിക്കുന്നവനുമാണ്.
അനയാ ഹി വൃതോ രുദ്രോ യദാ സഖ്യഃ സമേഷ്യതി ൨൨.
സഖികൾ, ഇവൾ രുദ്രനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവളോടൊപ്പം ചേരും.