പരേ പാരേ പരമേണ സമാധിനാ ൨൨.
—പരമമായ ഏകാഗ്രതയോടെ, എല്ലാ അതിരുകളും കടന്ന്—
യജ്ഞോപവീതവിധിനാ ഉരസാ ബിഭ്രതം വൃതമ് ൨൨.
—ഉറപ്പുള്ള യജ്ഞോപവീതം നെഞ്ചിൽ ധരിച്ചിരിക്കുന്നവനെ—
കര്ണദ്വയേ ധാരയംതം തഥാ കര്കോടകേന ഹി ൨൨.
—രണ്ടു ചെവികളിലും കുണ്ഡലവും, കൂടാതെ കർക്കോടകൻ എന്ന പാമ്പും ധരിച്ചവനെ—
സന്നൂപുരേ ശങ്ഖകപദ്മകാഭ്യാം സംധാരയംതം ച വിരാജമാനമ് ൨൨.
—കാൽക്കൽ നൂപ്പുരയും, കൈയിൽ ശംഖും താമരയും പിടിച്ച പ്രകാശമുള്ളവനെ—
തദാ ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച ഋഷയോ ദേവദാനവാഃ ൨൨.
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും, ഋഷിമാരും ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും—
നമോ രുദ്രായ ദേവായ മദനാംതകരായ ച ൨൨.
രുദ്രനായ ദേവനേ, മനസ്സിലെ ആസക്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
ശിപിവിഷ്ടായ ഭീമായ ശേഷശായിന്നമോനമഃ ൨൨.
ശിപിവിഷ്ടനായ ഭയങ്കരനേ, ശേഷനിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
ത്വം ധാതാ സര്വലോകാനാം പിതാ മാതാ ത്വമീശ്വരഃ ൨൨.
നീ സകല ലോകങ്ങൾക്കും സ്രഷ്ടാവും, പിതാവും മാതാവും ഈശ്വരനുമാണ്.
ഇത്ഥം സ്തുവത്സു ദേവേഷു നന്ദീ പ്രോവാച താന്പ്രതി ൨൨.
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, നന്ദി അവരോട് പറഞ്ഞു—
തേ പ്രോചുര്ദേവകാര്യാര്ഥം വിജ്ഞപ്തും ശംഭുമാഗതാ ധ്യാനസ്ഥിതോ മഹാദേവഃ സുരകാര്യാര്ഥസിദ്ധയേ॥ ൨൨.
അവർ പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരുടെ കാര്യത്തിനായി ഞങ്ങൾ ശംഭുവിനെ അറിയിക്കാൻ വന്നതാണ്; മഹാദേവൻ ദേവന്മാരുടെ കാര്യസിദ്ധിക്കായി ധ്യാനത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.'
ബ്രഹ്മാദയഃ സുരഗണാഃ സുരസിദ്ധസംഘാസ്ത്വാം ദ്രഷ്ടുമേവ സുരവര്യ വിശേഷയംതി ൨൨.
ബ്രഹ്മാവും ദേവഗണങ്ങളും സിദ്ധന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങളും, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നിന്നെ കാണാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു.
തസ്മാത്ത്വയാ ഹി ദേവേശ ത്രാതവ്യാശ്ചാധുനാ സുരാഃ ൨൨.
അതിനാൽ ദേവാദിപതിയായ നീ ഇപ്പോൾ ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കണം.
ശനൈഃശനൈരുപരമച്ഛംഭുഃ പരമകോപനഃ ൨൨.
പിന്നീട് അത്യന്തം കോപം നിറഞ്ഞ ശംഭു പതിയെ ശാന്തനായി.
കസ്മാദ്യൂയം മഹാഭാഗാ ഹ്യാഗതാ മത്സമീപഗാഃ ൨൨.
മഹാഭാഗ്യശാലികളായ നിങ്ങൾ എനിക്ക് സമീപം എന്തിനാണ് വന്നത്?
തദാ ബ്രഹ്മാ ഹ്യുവാചേദം സുരകാര്യം മഹത്തരമ് ൨൨.
അപ്പോള് ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരുടെ ഈ കര്മ്മം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്.
കഷ്ടാത്കഷ്ടതരം ദേവ തദ്വിജ്ഞപ്തുമിഹാഗതാഃ താരകോ ദേവശത്രുശ്ച നാന്യഥാ മമ ഭാഷിതമ്॥ ൨൨.
ദേവനേ, ഇതു വളരെ പ്രയാസകരമാണ്; അതിനേക്കാള് പ്രയാസം. ഞങ്ങള് നിങ്ങളെ അറിയിക്കാനാണ് ഇവിടെ വന്നത്. താരകനാണ് ദേവന്മാരുടെ ശത്രു; എന്റെ വാക്ക് മാറ്റം വരുത്താന് കഴിയില്ല.
തസ്മാത്ത്വയാ ഗിരിജാ ദേവ ശംഭോ ഗൃഹീതവ്യാ പാണിനാ ദക്ഷിണേന ൨൨.
അതിനാല്, ദേവ ശംഭോ, നീ ഗിരിജയെ വലതുകൈ കൊണ്ട് പിടിക്കണം.
ബ്രഹ്മണോ ഹി വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രഹസന്നബ്രവീച്ഛിവഃ ൨൨.
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടശേഷം ശിവന് ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു.
തദാ സര്വേ സുരേന്ദ്രാശ്ച ഋഷയോ മുനയസ്തഥാ ൨൨.
അപ്പോള് എല്ലാ ദേവേന്ദ്രന്മാരും, ഋഷിമാരും, മുനിമാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മദനോ ഹി മയാ ദഗ്ധഃ സര്വേഷാം കാര്യസിദ്ധയേ ൨൨.
എല്ലാവരുടെയും ഉദ്ദേശം നിറവേറ്റാനായി മദനനെ ഞാന് ദഹിപ്പിച്ചു.
തദാനീമേവ ഭോ ദേവാഃ പാര്വതീ മദനം ച സാ ൨൨.
അന്നേരം തന്നെ, ദേവന്മാരേ, പാര്വതിയും മദനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏവം വിമൃശ്യ ഭോ ദേവാഃ കാര്യാ കാര്യവിചാരണാ ൨൨.
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച്, ദേവന്മാരേ, എന്ത് ചെയ്യണം, എന്ത് പരിഗണിക്കണം എന്ന് നിങ്ങള് തീരുമാനിക്കണം.
യൂയം സര്വേ ച നിഷ്കാമാ മയാ നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ ൨൨.
നിങ്ങളൊക്കെയും ആഗ്രഹമില്ലാത്തവരാണ്; ഇതില് എനിക്ക് ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
തപഃ പരമസംയുക്താഃ പാരയാമഃ സുദുഷ്കരമ് ൨൨.
പരമമായ തപസ്സോടെ ഞങ്ങള് അത്യന്തം ദുഷ്കരമായത് പൂര്ത്തിയാക്കി.
യൂയം സമാധിനാ തേന മദനേന ച വിസ്മൃതമ് ൨൨.
ആ സമാധാനത്തിലൂടെ നിങ്ങള് മദനനെ മറന്നുപോയിരിക്കുന്നു.
ക്രോധാദ്ഭവതി സംമോഹഃ സംമോഹാദ്ഭ്രമതേ മനഃ സര്വൈരേവ ച മംതവ്യം മദ്വാക്യം നാന്യഥാ ക്വചിത്॥ ൨൨.
കോപത്തില് നിന്ന് മോഹം ഉണ്ടാകുന്നു; മോഹത്തില് നിന്ന് മനസ്സ് വഴിതെറ്റുന്നു. എന്റെ വാക്ക് എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കണം; എവിടെയും ഇതിന് മാറ്റമില്ല.
ഏവം വിശ്രാവ്യ ഭഗവാന്സ ഹി ദേവോ വൃഷധ്വജഃ ൨൨.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ മഹാത്മാവായ വൃഷധ്വജന് ദേവന് പ്രസ്താവിച്ചു.
തൂഷ്ണീംഭൂതോഽഭവച്ഛംഭുര്ധ്യാനമാശ്രിത്യ വൈ പുനഃ ൨൨.
ശംഭു മിണ്ടാതായി, വീണ്ടും ധ്യാനത്തില് പ്രവേശിച്ചു.
ധ്യാനാസ്ഥിതം ച തം ദൃഷ്ട്വാ നന്ദൌ സര്വാന്വിസൃജ്യ താന് ൨൨.
അവനെ ധ്യാനത്തില് ആഴപ്പെട്ടതായി കണ്ടു, നന്ദി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരെ വിട്ടയച്ചു.
യതാഗതേന മാര്ഗേണ ഗച്ഛധ്വം മാ വിലംബിതമ് ൨൨.
നിങ്ങള് വന്ന വഴിയേ തിരിച്ച് പോവൂ; വൈകരുത്.