ത്രാഹിത്രാഹി മഹാവിഷ്ണോ തപ്താന്നഃ ശരണാഗതാന് ശേഷാസനേ ചോപവിഷ്ട ഉവാച പരമേശ്വരഃ॥ ൨൧.
'രക്ഷിക്കണം, രക്ഷിക്കണം മഹാവിഷ്ണുവേ! ഞങ്ങൾ കത്തിപ്പോയവരായി ആശ്രയം തേടിയെത്തിയിരിക്കുന്നു.' ശേഷാസനത്തിൽ ഇരുന്ന് പരമേശ്വരൻ പറഞ്ഞു.
യുഷ്മാഭിഃ സഹിതശ്ചാപി വ്രജാമി പരമേശ്വരമ് ൨൧.
നിങ്ങളോടൊപ്പം ഞാനും പരമേശ്വരന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകും.
പാണിഗ്രഹാര്ഥമധുനാ ദേവദേവഃ പിനാകധൃക് ൨൧.
ഇപ്പോൾ വിവാഹത്തിനായി, ദേവദേവനായ പിനാകധാരിയും സജ്ജനാണ്.
തസ്മാദ്വയം ഗമിഷ്യാമോ യത്ര രുദ്രോ മഹാപ്രഭുഃ ൨൧.
അതുകൊണ്ട് നാം എല്ലാവരും മഹാപ്രഭുവായ രുദ്രൻ എവിടെയാണോ അവിടെ പോകാം.
വിഷ്ണോസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഊചുഃ സര്വേ സുരാസുരാഃ ൨൧.
വിഷ്ണുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സകല ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും പറഞ്ഞു.
യദാ ദഗ്ധഃ പുരാ തേന മദനോ ദുരതിക്രമഃ ൨൧.
പഴയകാലത്ത് അത്രയും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത മദനൻ അവനാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ—
പ്രഹസ്യ ഭഗവാന്വിഷ്ണുരുവാച പരമേശ്വരഃ ൨൧.
വിഷ്ണുവായ പരമേശ്വരൻ പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു.
സ ന ധക്ഷ്യതി സര്വേഷാം ദേവാനാം ഭയനാശനഃ ൨൧.
അവൻ ദേവന്മാരെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവനാണ്; അവൻ ആരെയും ദഹിപ്പിക്കില്ല.
ശംഭും പുരാണം പുരുഷം ഹ്യധീശം വരേണ്യരൂപം ച പരം പരാണാമ് ൨൧.
ശംഭു പുരാതനനും ആദിപുരുഷനും സർവ്വാധിപതിയും ഉത്തമരൂപനും ഉന്നതന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനുമാണ്.
ഏവമുക്താസ്തദാ ദേവാ വിഷ്ണുനാ പരമേഷ്ഠിനാ ൨൨.
അങ്ങനെ പരമേശ്വരനായ വിഷ്ണു പറഞ്ഞതോടെ ദേവന്മാർ—
പരേ പാരേ പരമേണ സമാധിനാ ൨൨.
—പരമമായ ഏകാഗ്രതയോടെ, എല്ലാ അതിരുകളും കടന്ന്—
യജ്ഞോപവീതവിധിനാ ഉരസാ ബിഭ്രതം വൃതമ് ൨൨.
—ഉറപ്പുള്ള യജ്ഞോപവീതം നെഞ്ചിൽ ധരിച്ചിരിക്കുന്നവനെ—
കര്ണദ്വയേ ധാരയംതം തഥാ കര്കോടകേന ഹി ൨൨.
—രണ്ടു ചെവികളിലും കുണ്ഡലവും, കൂടാതെ കർക്കോടകൻ എന്ന പാമ്പും ധരിച്ചവനെ—
സന്നൂപുരേ ശങ്ഖകപദ്മകാഭ്യാം സംധാരയംതം ച വിരാജമാനമ് ൨൨.
—കാൽക്കൽ നൂപ്പുരയും, കൈയിൽ ശംഖും താമരയും പിടിച്ച പ്രകാശമുള്ളവനെ—
തദാ ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച ഋഷയോ ദേവദാനവാഃ ൨൨.
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും, ഋഷിമാരും ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും—
നമോ രുദ്രായ ദേവായ മദനാംതകരായ ച ൨൨.
രുദ്രനായ ദേവനേ, മനസ്സിലെ ആസക്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
ശിപിവിഷ്ടായ ഭീമായ ശേഷശായിന്നമോനമഃ ൨൨.
ശിപിവിഷ്ടനായ ഭയങ്കരനേ, ശേഷനിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
ത്വം ധാതാ സര്വലോകാനാം പിതാ മാതാ ത്വമീശ്വരഃ ൨൨.
നീ സകല ലോകങ്ങൾക്കും സ്രഷ്ടാവും, പിതാവും മാതാവും ഈശ്വരനുമാണ്.
ഇത്ഥം സ്തുവത്സു ദേവേഷു നന്ദീ പ്രോവാച താന്പ്രതി ൨൨.
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, നന്ദി അവരോട് പറഞ്ഞു—
തേ പ്രോചുര്ദേവകാര്യാര്ഥം വിജ്ഞപ്തും ശംഭുമാഗതാ ധ്യാനസ്ഥിതോ മഹാദേവഃ സുരകാര്യാര്ഥസിദ്ധയേ॥ ൨൨.
അവർ പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരുടെ കാര്യത്തിനായി ഞങ്ങൾ ശംഭുവിനെ അറിയിക്കാൻ വന്നതാണ്; മഹാദേവൻ ദേവന്മാരുടെ കാര്യസിദ്ധിക്കായി ധ്യാനത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.'
ബ്രഹ്മാദയഃ സുരഗണാഃ സുരസിദ്ധസംഘാസ്ത്വാം ദ്രഷ്ടുമേവ സുരവര്യ വിശേഷയംതി ൨൨.
ബ്രഹ്മാവും ദേവഗണങ്ങളും സിദ്ധന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങളും, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നിന്നെ കാണാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു.
തസ്മാത്ത്വയാ ഹി ദേവേശ ത്രാതവ്യാശ്ചാധുനാ സുരാഃ ൨൨.
അതിനാൽ ദേവാദിപതിയായ നീ ഇപ്പോൾ ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കണം.
ശനൈഃശനൈരുപരമച്ഛംഭുഃ പരമകോപനഃ ൨൨.
പിന്നീട് അത്യന്തം കോപം നിറഞ്ഞ ശംഭു പതിയെ ശാന്തനായി.
കസ്മാദ്യൂയം മഹാഭാഗാ ഹ്യാഗതാ മത്സമീപഗാഃ ൨൨.
മഹാഭാഗ്യശാലികളായ നിങ്ങൾ എനിക്ക് സമീപം എന്തിനാണ് വന്നത്?
തദാ ബ്രഹ്മാ ഹ്യുവാചേദം സുരകാര്യം മഹത്തരമ് ൨൨.
അപ്പോള് ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരുടെ ഈ കര്മ്മം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്.
കഷ്ടാത്കഷ്ടതരം ദേവ തദ്വിജ്ഞപ്തുമിഹാഗതാഃ താരകോ ദേവശത്രുശ്ച നാന്യഥാ മമ ഭാഷിതമ്॥ ൨൨.
ദേവനേ, ഇതു വളരെ പ്രയാസകരമാണ്; അതിനേക്കാള് പ്രയാസം. ഞങ്ങള് നിങ്ങളെ അറിയിക്കാനാണ് ഇവിടെ വന്നത്. താരകനാണ് ദേവന്മാരുടെ ശത്രു; എന്റെ വാക്ക് മാറ്റം വരുത്താന് കഴിയില്ല.
തസ്മാത്ത്വയാ ഗിരിജാ ദേവ ശംഭോ ഗൃഹീതവ്യാ പാണിനാ ദക്ഷിണേന ൨൨.
അതിനാല്, ദേവ ശംഭോ, നീ ഗിരിജയെ വലതുകൈ കൊണ്ട് പിടിക്കണം.
ബ്രഹ്മണോ ഹി വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രഹസന്നബ്രവീച്ഛിവഃ ൨൨.
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടശേഷം ശിവന് ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു.
തദാ സര്വേ സുരേന്ദ്രാശ്ച ഋഷയോ മുനയസ്തഥാ ൨൨.
അപ്പോള് എല്ലാ ദേവേന്ദ്രന്മാരും, ഋഷിമാരും, മുനിമാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മദനോ ഹി മയാ ദഗ്ധഃ സര്വേഷാം കാര്യസിദ്ധയേ ൨൨.
എല്ലാവരുടെയും ഉദ്ദേശം നിറവേറ്റാനായി മദനനെ ഞാന് ദഹിപ്പിച്ചു.