ശുഷ്കാണി ചൈവ പര്ണാനി നാശിതാനി തയാ യദാ ൨൧.
അവൾ ഉണക്കിയ ഇലകളും മുഴുവനായി കഴിച്ചു തീർത്തപ്പോൾ,
വായുപാനരതാ ജാതാ അംബുപാനാദനംതരമ് ഏകാംഗുഷ്ഠേന ച തദാ ദധാര ച നിജം വപുഃ॥ ൨൧.
അവൾ വെള്ളം ഉപേക്ഷിച്ച് കാറ്റ് മാത്രം കുടിച്ച് ജീവിച്ചു. പിന്നെ, ഒരു വിരലിൽ നിൽക്കവെ, തന്റെ ശരീരം താങ്ങി നിന്നു.
ഏവമുഗ്രേണ തപസാ ശംകരാരാധനം സതീ ൨൧.
ഇങ്ങനെ കഠിനമായ തപസ്സുകൊണ്ട് സതീ ശംകരനെ ആരാധിച്ചു.
പരം ഭാവം സമാശ്രിത്യ ജഗന്മംഗലമംഗലാ ൨൧.
ലോകത്തിന് ശുഭവും അശുഭവും നൽകുന്ന അവൾ, പരമാവസ്ഥയെ ആശ്രയിച്ചു,
ഏവം ദിവ്യസഹസ്രാണി വര്ഷാണി ച തതാപ വൈ ൨൧.
ഇങ്ങനെ ആയിരക്കണക്കിന് ദൈവവർഷങ്ങൾ അവൾ തപസ്സു ചെയ്തു.
സഭാര്യഃ സ സുതാമാപ്ത ഉവാച ച മഹാസതീമ് ൨൧.
ഭാര്യയെയും മകളെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, അവൻ മഹാസതീയെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു.
ക്വ രുദ്രോ ദൃശ്യതേ ബാലേ വിരക്തോ നാത്ര സംശയഃ ൨൧.
"കുഞ്ഞേ, രുദ്രൻ എവിടെ കാണാനാകും? അവൻ നിരാസക്തനാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല."
ഭവിഷ്യതി ന സംദേഹഃ സത്യം പ്രതിവദാമി തേ ൨൧.
"അവൻ വരില്ലെന്നതിൽ സംശയമില്ല; ഞാൻ സത്യം പറയുന്നുവെന്ന് നീ വിശ്വസിക്കണം."
കിം തേന തവ രുദ്രേണ യേ ദഗ്ധഃ പുരാഽനഘേ ൨൧.
"നിഷ്പാപയേ, നേരത്തെ അവനാൽ ദഹിച്ചവരെക്കാൾ രുദ്രനിൽ നിന്നു നിനക്കെന്ത് പ്രയോജനം?"
ഗഗനസ്ഥോ യഥാ ചംദ്രോ ഗ്രഹീതും ന ഹി ശക്യതേ ൨൧.
"ആകാശത്തിൽ ഉള്ള ചന്ദ്രനെപോലെ പിടിക്കാനാവില്ലല്ലോ,"
തഥൈവ മേനയാ ചോക്താ തഥാ സഹ്യാദ്രിണാ സതീ ൨൧.
ഇങ്ങനെ മേനയും സഹ്യപർവ്വതനും സതിയെ ഉപദേശിച്ചു.
ഏഭിരുക്താ തദാ തന്വീ പാര്വതീ തപസി സ്ഥിതാ ൨൧.
ഇങ്ങനെ അവർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സുന്ദരിയായ പാർവതി തപസ്സിൽ ഉറച്ചുനിന്നു.
പുരാ പ്രോക്തം ത്വയാ താത അംബ കിം വിസ്മൃതം ത്വയാ ൨൧.
"അച്ഛാ, നീ ഇതു മുമ്പ് പറഞ്ഞതല്ലേ? അമ്മേ, നീ മറന്നോ?"
വിരക്തോഽസൌ മഹാദേവോ മദനോ യേന വൈ ഹതഃ ൨൧.
"കാമദേവനെ നശിപ്പിച്ച മഹാദേവൻ നിരാസക്തനാണെന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതല്ലേ."
സര്വേ യൂയം ച ഗച്ഛംതു നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ൨൧.
"നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പോകണം; ഇനി ഇവിടെ ചർച്ച വേണ്ട."
തമാനയാമി ചാത്രൈവ തപസാ കേവലേന ഹി ൨൧.
"ഞാൻ തപസ്സുകൊണ്ട് അവനെ ഇവിടേക്ക് വരുത്തും."
തം ജാനീധ്വം മഹാഭാഗാഃ സത്യംസത്യം വദാമ്യഹമ്॥ ൨൧.
"നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ സത്യമായിട്ടാണ് പറയുന്നത്, ഇതു മനസ്സിലാക്കണം."
സംഭാഷമാണാ ജനനീം തദാനീം ഹിമാലയം ചൈവ തഥാ ച മേനാമ് ജഗ്മുസ്തദാ തേന പഥാ ച പര്വതാ യഥാഗതേനാപി വിചക്ഷമാണാഃ॥ ൨൧.
അവൾ അമ്മയോടും ഹിമാലയനോടും മേനയോടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം അവിടെ തന്നെ നിന്നു. പിന്നെ, അവളെ നോക്കി പർവ്വതങ്ങൾ വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങി.
ഗതേഷു തേഷു സര്വേഷു സഖീഭിഃ പരിവാരിതാ ൨൧.
അവരൊക്കരും പോയശേഷം, അവൾ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് അവിടെ തുടരുകയായിരുന്നു.
തപസാ തേന മഹതാ തപ്തമാസീച്ചരാചരമ് ൨൧-
ആ മഹത്തായ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയിൽ സകല ചലച്ചലനങ്ങളുമുള്ള ലോകം മുഴുവൻ കത്തിപ്പോയി.
ത്വയാ സൃഷ്ടമിദം സര്വം ജഗദ്ദേവ ചരാചരമ് ൨൧.
ദേവനേ, ഈ സകല ജഗത്തും, ചലനമുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും, നീയാണല്ലോ സൃഷ്ടിച്ചത്.
അസ്മാകം രക്ഷണേ ശക്ത ഇത്യാകര്ണ്യ വചസ്തദാ ൨൧.
നമ്മെ രക്ഷിക്കാൻ നീ കഴിയുമെന്ന വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ,
ഗിരിജാതപസോദ്ഭൂതം ദാവാഗ്നിം പരമം മഹത് ൨൧.
ഗിരിജയുടെ തപസ്സിൽ നിന്നു പിറന്ന അതി വലിയ കാട്ടുതീ,
തത്ര സുപ്തം സുപ്ലയംകേ ശേഷാഖ്യേ ചാതിശോഭനേ ൨൧.
അവിടെ അതീവ മനോഹരമായ ശേഷ എന്ന പേരുള്ള കിടക്കയിൽ അവൻ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.
ദൂരസ്ഥേനാപി താര്ക്ഷ്യേണ നതകംധരധാരിണാ ൨൧.
ദൂരത്ത് നിന്നുകൊണ്ടെങ്കിലും നാടകന്ധരമെന്ന ആയുധം കൈവശമുള്ള താർക്ഷ്യൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നവശക്തിയുതം വിഷ്ണും പാര്പദൈഃ പരിവാരിതമ് ൨൧.
ഒൻപത് ശക്തികൾ ഉള്ള വിഷ്ണുവിനെ പരിവാരങ്ങൾ ചുറ്റിയിരുന്നു.
സനാതനോ മഹാഭാഗഃ പ്രസുപ്തോ വിജയോഽരിജിത് ൨൧.
സനാതനനും മഹാഭാഗ്യവാനുമായ വിജയിയും ജയിക്കാനാകാത്തവനും അവിടെ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.
സനത്കുമാരഃ സുതപാ നാരദശ്ചൈവ തുംബുരുഃ ൨൧.
സനത്കുമാരൻ, സുതപാസ്, നാരദൻ, തുംബുരു എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സുദര്ശനം തഥാ ചാപം ശാര്ങ്ഗം ച പരമാദ്ഭുതമ് ൨൧.
അതുപോലെ തന്നെ, സുദർശനം, അത്ഭുതകരമായ ശാരംഗം എന്ന വില്ലും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിഷ്ണോഃ സമീപേ പരമാമനോ ഭൃശം സമേത്യ സര്വേ സുരദാനവാസ്തദാ ൨൧.
അന്നത്തെ അത്യന്തം ഭക്തിയോടെ സകല ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും വിഷ്ണുവിന്റെ അടുത്ത് കൂടി ചേർന്നു.