ധര്മാര്ഥകാമാമോക്ഷാശ്ച ചത്വാരോ ഹ്യേകരൂപതാമ് ൨൧.
നാലും — ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, ആനന്ദം, മോക്ഷം — ഒറ്റതായ സ്വഭാവം ഉള്ളവയാണ്.
കഥം ത്വയാ ഹി സംദഗ്ധഃ കാമോ ഹി ദുരതിക്രമഃ ൨൧.
പിന്നെ, ആഗ്രഹം അത്രയും കടുത്തതാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എങ്ങനെ അവനെ ദഹിപ്പിച്ചു?
കാമേന ഹീയതേ വിശ്വം കാമേന പാല്യതേ ൨൧.
ലോകം ആഗ്രഹം കൊണ്ടു ക്ഷയിക്കുന്നു; ആഗ്രഹം കൊണ്ടുതന്നെ അതു നിലനിൽക്കുന്നു.
യസ്മാത്ക്രോധോ ഭവത്യുഗ്രോ യേന ത്വം ച വശീകൃതഃ ൨൧.
കോപം അത്യന്തം ഭയങ്കരമാവുന്നു; അതിനാൽ നിങ്ങൾക്കും അതിന്റെ പിടിയിലാവാം.
ത്വയാ സംപാദിതോ ദേവ മദനോ ഹി മഹാബലഃ ൨൧.
ദേവനേ, മഹാശക്തിയുള്ള മദനനെ നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് കീഴടക്കിയത്.
ഋഷിഭിശ്ചൈവമുക്തോഽപി ദ്വിഗുണം രൂപമാസ്ഥിതഃ ൨൧.
മഹർഷിമാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, അവൻ ഇരട്ടമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
മുനിഭിശ്ചാരണൈഃ സിദ്ധൈര്ഗണൈശ്ചാപി സദാശിവഃ ൨൧.
മഹർഷിമാർ, ചാരണന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ഗണങ്ങൾ — ഇവരാൽ സദാശിവൻ
മദനം ച തഥാ ദഗ്ധ്വാ ത്യക്ത്വാ തം പര്വതം രുഷാ ൨൧.
ഇങ്ങനെ മദനനെ ദഹിപ്പിച്ച്, കോപത്തോടെ ആ പർവ്വതം ഉപേക്ഷിച്ചു.
തിരോധാനഗതം ദേവീ വീക്ഷ്യ ദഗ്ധം ച മന്മഥമ് ൨൧.
ദേവി, മദനൻ ദഹിച്ചുപോയതും താനെ മറഞ്ഞുപോയതും കണ്ടു.
തഥൈവ ദഗ്ധം മദനം വിലോക്യ രത്യാ വിലാപം ച തദാ മനസ്വിനീ ൨൧.
അങ്ങനെ, മദനൻ ദഹിച്ചുപോയതും കണ്ടു, മനസ്സുള്ള രതി ദുഃഖിച്ചു.
ഏവം വിമൃശ്യ സുചിരം ഗിരിജാ തദാനീം സംമോഹമാപ ച സതീ ഹി തഥാ ബഭാഷേ ൨൧.
ഇങ്ങനെ ദീർഘം ചിന്തിച്ച ശേഷം, ഗിരിജാ ആശങ്കയിൽ ആകുകയും സതീ ഇങ്ങനെ പറയുകയും ചെയ്തു.
മാ വിഷാദം കുരു സഖി മദനം ജീവയാമ്യഹമ് ൨൧.
സഖി, ദു:ഖിക്കേണ്ട; ഞാൻ മദനനെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കും.
ഹരം രുദ്രം വിരുപാക്ഷം ദേവദേവം ജഗദ്ഗുരുമ് ൨൧.
ഹരൻ, രുദ്രൻ, വിരൂപാക്ഷൻ, ദേവദേവൻ, ലോകഗുരു,
ഏവമ ശ്വാസ്യ താം സാധ്വീ ഗിരിജാം രതിരംജസാ ൨൧.
അങ്ങനെ, ഗുണമുള്ള ഗിരിജയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച്, രതി സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
മദനോ യത്ര ദഗ്ധശ്ച രുദ്രേണ പരമാത്മനാ ൨൧.
മദനൻ പരമാത്മാവായ രുദ്രനാൽ ഇവിടെ ദഹിക്കപ്പെട്ടു.
ഉവാച ഗത്വാ സഹസാ ഭാമിനീം രതിമംതികേ ൨൧.
അവൻ വേഗത്തിൽ പോയി രതിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഭാമിനിയോട് സംസാരിച്ചു.
തരുണീ രൂപസംപന്നാ സൌഭാഗ്യേന പരേണ ഹി ഉവാച വാക്യം മധുരം കിംചിന്നിഷ്ഠുരമേവ ച॥ ൨൧.
അവൾ യുവതിയും, അത്യന്തം സുന്ദരിയും ഭാഗ്യശാലിയുമായിരുന്നു. അവൾ ചിലത് മധുരമായും കുറെ കടുപ്പത്തോടെയും വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
നാരദോഽസി മയാ ജ്ഞാതഃ കുമാരസ്ത്വം ന സംശയഃ ൨൧.
നീ നാരദൻ ആണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; നീ കുമാരൻ തന്നെയാണ്, അതിൽ സംശയമില്ല.
യഥാഗതേന മാര്ഗേണ ഗച്ഛ ത്വം മാ വിലംബിതമ് ൨൧.
നീ വന്ന വഴിയേ തന്നെ തിരിച്ചു പോവുക; വൈകരുത്.
പരസ്ത്രീകാമുകാഃ ക്ഷുദ്രാ വിടാ വ്യസനിനശ്ച യേ ൨൧.
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും, ചുരുങ്ങിയ മനസ്സുള്ളവരും, വഞ്ചകരും, ദുർബലതകളിൽ കുടുങ്ങിയവരും—
ഏവം നിര്ഭര്ത്സിതോ രത്യാ നാരദോ മുനിസത്തമഃ ൨൧.
ഇങ്ങനെ രതിയാൽ നിന്ദിക്കപ്പെട്ട നാരദൻ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, ആയിരുന്നു—
ശശംസ ദൈത്യരാജായ ദഗ്ധം മദനമേവ ച ൨൧.
അവൻ ദൈത്യരാജാവിനോട് മദനൻ ദഹിക്കപ്പെട്ടതായി അറിയിച്ചു.
താമാനയ മഹാഭാഗ ഭാര്യാം കുരു മഹാബല താസാം മധ്യേ രൂപവതീ രതിഃ സാ മദനപ്രിയാ॥ ൨൧.
മഹാഭാഗനേ, അവളെ കൊണ്ടുവരിക; മഹാബലശാലിയേ, അവളെ ഭാര്യയാക്കുക. അവരിൽ ഏറ്റവും സുന്ദരിയും മദനന്റെ പ്രിയയായ രതിയാണ്.
ഏവമാകര്ണ്യ വചനം ദേവര്ഷേര്ഭാവിതാത്മനഃ ൨൧.
ദൈവമുനിയുടെ ശുദ്ധമായ മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്—
താം ദൃഷ്ട്വാ സു വിശാലാക്ഷീം രതിം മദനമോഹിനീമ് ൨൧.
വലിയ കണ്ണുകളുള്ള, മദനനെയും ആകർഷിപ്പിക്കുന്ന രതിയെ കണ്ടു.
ഏഹി തന്വി മയാ സാര്ദ്ധം രാജ്യം ഭോഗാന്യഥേഷ്ടതഃ ൨൧.
സുന്ദരിയേ, എന്നോടൊപ്പം വന്ന് രാജ്യംയും ഇഷ്ടമുള്ള സുഖങ്ങളും അനുഭവിക്കൂ.
ഏവമുക്താ തദാ തേന ശംബരേണ മഹാത്മനാ ൨൧.
അങ്ങനെയൊരു വാക്ക് മഹാത്മാവായ ശംഭരൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ—
വിധവാഹം മഹാബാഹോ നൈവം ഭാഷിതുമര്ഹസി ൨൧.
മഹാബാഹുവേ, ഞാൻ വിധവയാണ്; ഇങ്ങനെ പറയാൻ നിനക്ക് യോഗ്യമല്ല.
ഏതത്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ശംബരഃ കാമമോഹിതഃ ൨൧.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ശംഭരൻ കാമത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി—
വിമൃശ്യ മനസാ സര്വമജേയത്വം ച തസ്യ വൈ ൨൧.
എല്ലാം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു, അവളെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി.