മമ വീര്യം ച ജാനാതി ശക്തേഃ പുത്രഃ പരാശരഃ ൨൧.
ശക്തിയുടെ മകൻ പരാശരൻ എന്റെ ശക്തി അറിയുന്നവനാണ്.
ഗുരുരപ്യഭിജാനാതി ഭാര്യോതഥ്യസ്യ ചൈവ ഹി ൨൧.
ഗുരുവും ഉതത്യന്റെ ഭാര്യയും അതെല്ലാം അറിയുന്നവരാണ്.
ഭരദ്വാജോ മഹാഭാഗ ഇത്യുവാച ഗുരുസ്തദാ ൨൧.
അപ്പോൾ ഗുരു മഹാഭാഗനായ ഭരദ്വാജനോട് പറഞ്ഞു.
ക്രോധോ ഹി മമ ബംധുശ്ച മഹാബലപരക്രമഃ ബ്രഹ്മാദിസ്തംബപര്യംതം പ്ലാവിതം സചരാചരമ്॥ ൨൧.
എന്റെ ക്രോധം എന്റെ അടുത്തവനാണ്; അതിന് മഹത്തായ ശക്തിയും വീര്യവും ഉണ്ട്. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് തൂണുകൾ വരെ സചരാചരങ്ങൾ എല്ലാം അതാൽ ആവിഷ്ടമായിട്ടുണ്ട്.
മദനദ്വം സമര്ഥോസി അസ്മാഞ്ജേതും സദൈവ ഹി പാര്വത്യാ സഹിതം ശംഭും കുരുഷ്വാദ്യ മഹാമതേ॥ ൨൧.
മദനാ, ഞങ്ങളെ ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നത് നീ മാത്രമാണ്. മഹാമതിയേ, ഇന്ന് പാർവതിയോടൊപ്പം ശംഭുവിനെ ഒന്നിപ്പിക്കൂ.
ഏവമഭ്യര്ഥിതോ ദേവൈര്മദനോ വിശ്വമോഹനഃ ൨൧.
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ അപേക്ഷിച്ചതിനുശേഷം ലോകത്തെ മോഹിപ്പിക്കുന്നവനായ മദനൻ സമ്മതിച്ചു.
തതോ ജഗാമാശു മഹാധനുര്ദ്ധരോ വിസ്ഫാര്യ ചാപം കുസുമാന്വിതം മഹത് തസ്മിന്ഹിമാദ്രൌ പരിദൃശ്യമാനോഽവനൌ സ്മരോ യോധയതാം വരിഷ്ഠഃ॥ ൨൧.
അപ്പോൾ വലിയ വില്ലെടുത്ത് പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച വില്ല് വലിച്ച്, ഹിമാലയത്തിൽ ഭൂമിയിൽ കാണപ്പെടുന്നവനായി യുദ്ധത്തിനായി സ്മരൻ തയ്യാറായി.
തത്രാഗതാ തദാ രംഭാ ഉര്വശീ പുംജികസ്ഥലീ ൨൧.
അപ്പോൾ രംഭ, ഉർവശി, പുഞ്ചികസ്ഥലിയും അവിടെ എത്തി.
അന്യാശ്ച വിവിധാഃ ജാതാഃ സാഹായ്യേ മദനസ്യ ച ൨൧.
മദനനെ സഹായിക്കാൻ പലവിധത്തിലുള്ള മറ്റുള്ളവരും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.
സര്വേ ഗണാശ്ച സഹസാ മദനേന വിമോഹിതാഃ ൨൧.
എല്ലാ സംഘങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമായി മദനന്റെ മോഹത്തിൽ ആകയായിരുന്നു.
മേനകാ വീരഭദ്രേണ ചണ്ഡേന പുംജികസ്ഥലീ ൨൧.
മേനകാ വീരഭദ്രനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു, പുഞ്ചികസ്ഥലിയും ചണ്ഡനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അമത്തഭൂതൈര്ബഹുഭിസ്ത്രപാം ത്യക്ത്വാ മനീഷിഭിഃ ൨൧.
അഹങ്കാരമില്ലാത്ത അനേകം ജ്ഞാനികൾ ഭയം ഉപേക്ഷിച്ചു.
അശോകാശ്ചംപകാശ്ചൂതാ യൂഥ്യശ്ചൈവ കദംബകാഃ ൨൧.
അശോകം, ചമ്പകം, മാവു, യൂഥിക, കടമ്പമരങ്ങൾ അവിടെ കാണാമായിരുന്നു.
ദ്രാക്ഷാവല്ലയഃ പ്രദൃശ്യംതേ ബഹുലാ നാഗകേശരാഃ ൨൧.
ദ്രാക്ഷാവള്ളികളും ധാരാളം നാഗകേശരമരങ്ങളും അവിടെ കണ്ടു.
മത്താ മദനസംഗേന ഹംസീഭിഃ കലഹംസകാഃ ൨൧.
വസന്തം വന്നതിന്റെ മദത്തിൽ, ഹംസകളും കലഹംസകളും ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിഷ്കാമാ ഹ്യതുരാ ഹ്യാസഞ്ഛിവസംപര്കജൈര്ഗുണൈഃ ൨൧.
അവർക്കു ആഗ്രഹമോ ഉത്കണ്ഠയോ ഇല്ലാതെ, ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ലഭിച്ച ഗുണങ്ങളാൽ അവിടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ശൈലാദോ ഹി മഹാതേജാ നംദീ ഹ്യമിതവിക്രമഃ ൨൧.
മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള ശൈലാദനും അതുല്യശക്തിയുള്ള നന്ദിയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര മദനോ ഹി ധനുര്ദ്ധരഃ തരോശ്ഛായാം സമാശ്രിത്യ ദേവദാരുഗതാം തദാ॥ ൨൧.
അതിനിടയിൽ, ധനുസ്സുമായി മദനൻ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ നിഴലിൽ, ദേവദാരുമരങ്ങൾക്കടുത്ത് അഭയം തേടി നിന്നു.
നിരീക്ഷ്യ ശംഭും പരമാസനേ സ്തിതം തപോ ജുഷാണം പരമേഷ്ഠിനാം പതിമ് ൨൧.
അവൻ പരമോന്നതാസനത്തിൽ ഇരുന്ന് തപസ്സിൽ ലീനനായ, പരമേശ്വരന്മാരുടെ നാഥനായ ശംഭുവിനെ കണ്ടു.
ഭുജംഗഭോഗാംകിതസര്വഗാത്രം പംചാനനം സിംഹവിശാലവിക്രമമ് ൨൧.
അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ പാമ്പിന്റെ ചുരുളുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, അഞ്ചു മുഖങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു, സിംഹത്തിന്റെ ശക്തിയും അവനിൽ കാണാമായിരുന്നു.
ദുരാസദം ദീപ്തിമതാം വരിഷ്ഠം മഹേശമുഗ്രം സഹ മാധവേന സഖീജനൈഃ സംവൃതാ പൂജനാര്ഥം സദാശിവം മംഗലം മംഗലാനാമ്॥ ൨൧.
സഹജമായി സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, പ്രകാശവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മഹേശ്വരൻ, മാധവനോടൊപ്പം സഖിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, സദാശിവനെ ആരാധിക്കാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സദാശിവൻ എല്ലാ മംഗളങ്ങളിലുമുള്ള ഏറ്റവും മംഗളമാണ്.
കനകകുസുമമാലാം സംദധേ നീലകംഠേ സിതകിരണമനോജ്ഞാദുര്ല്ലഭാ സാ തദാനീമ് ൨൧.
അവൾ നീലകണ്ഠന്റെ മേൽ പൊന്നിൻപൂമാല അണിയിച്ചു; ആ സമയത്ത് അതു ചന്ദ്രപ്രകാശംപോലെ മനോഹരവും അപൂർവവുമായിരുന്നു.
താവദ്വിദ്ധഃ ശരേണൈവ മോഹനാഖ്യേന ചത്വരാത് ദദര്ശ ഗിരിജാം ദേവോബ്ധിര്യഥാ ശശിനഃ കലാമ്॥ ൨൧.
അപ്പോൾ മോഹനമെന്ന അമ്പിൽ തൊടപ്പെട്ട്, ദേവൻ ഗിരിജയെ സമുദ്രം ചന്ദ്രന്റെ കലയെ കാണുന്നതുപോലെ കണ്ടു.
ചാരുപ്രസന്നവദനാം ബിംബോഷ്ഠീം സസ്മിതേക്ഷണാമ് ൨൧.
അവളുടെ മുഖം മനോഹരവും പ്രസന്നവുമായിരുന്നു, ബിംബഫലത്തോടു സമമായ അധരങ്ങൾ, സ്നേഹപൂർവമായ പുഞ്ചിരിയോടെ കണ്ണുകൾ.
ഗൌരീം പ്രസന്നമുദ്രാം ച വിശ്വമോഹനമോഹനാമ് ൨൧.
അവൻ ഗൗരിയെ കൃപയുള്ള ഭാവത്തിൽ, ലോകത്തെ മോഹിപ്പിക്കുന്നവനെയും മോഹിപ്പിക്കുന്നവളായി കണ്ടു.
ഉത്പത്തിപാലനവിനാശകരീ ച യാ വൈ കൃത്വാഗ്രതഃ സത്ത്വരജസ്തമാംസി ൨൧.
സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, നാശം എന്നിവ ചെയ്യുന്നതും, സത്ത്വം, രജസ്, തമസ് എന്നീ ഗുണങ്ങൾ മുന്നിൽ വെച്ചവളുമാണ് അവൾ.
താം നിരീക്ഷ്യ ഭവോ ദേവോ ഗിരിജാം ലോകപാവനീമ് വിസ്മയോത്ഫുല്ലനയനോ ബഭൂവ സഹസാ ശിവഃ॥ ൨൧.
ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഗിരിജയെ കണ്ടപ്പോൾ, ഭവദേവൻ അതിശയത്തോടെ കണ്ണുകൾ വീർപ്പിച്ചു.
ഏവം വിലോകമാനോഽസൌ ദേവദേവോ ജഗത്പതിഃ ൨൧.
ഇങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, ദേവദേവനും ലോകപതിയും അവളെ നിരീക്ഷിച്ചു.
അനയാ മോഹിതഃ കസ്മാത്തപഃസ്ഥോഽഹം നിരാമയഃ ൨൧.
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ തപസ്സിൽ സ്ഥിരനായി, രോഗങ്ങളൊന്നുമില്ലാതിരുന്നിട്ടും, അവളാൽ ഇങ്ങനെ ഭ്രമിക്കപ്പെട്ടത്?
തതോ വ്യലോകയച്ഛംഭുര്ദ്ദിക്ഷു സര്വാസു സാദരമ് ൨൧.
അതിനുശേഷം ശംഭു എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും ആദരപൂർവ്വം നോക്കി.