യച്ഛൃണോപി യദശ്രാസി യച്ച പശ്യസി ശംകര ൨൧.
ശംകരാ, നീ കേൾക്കുന്നതും കേൾക്കാത്തതും കാണുന്നതും,
തത്സര്വം പ്രകൃതേഃ കാര്യം മിഥ്യാവാദോ നിര്ര്ഥകഃ ൨൧.
അവയെല്ലാം പ്രകൃതിയുടെ ഫലമാണ്; അവ虚മായ വാദങ്ങൾ, അർത്ഥശൂന്യമാണ്.
ത്വയാ ശംഭോഽധുനാ ഹ്യസ്മിന്ഗിരൌ ഹിമവതി പ്രഭോ ൨൧.
ശംഭു, ഇപ്പോൾ ഈ ഹിമവാൻ പർവതത്തിൽ നീ,
വാഗ്വാദേന ച കിം കാര്യമസ്മാകം ചാധുനാ പ്രഭോ തര്ഹി ത്വയാ ന ഭേതവ്യം മമ ശംകര സംപ്രതി॥ ൨൧.
പ്രഭോ, ഇപ്പോൾ നമ്മൾക്ക് വാക്കുകളുടെ വാദം കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം? അതിനാൽ ശംകരാ, ഈ സമയത്ത് നീ എന്നെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.
പ്രഹസ്യ ഭഗവാന്ദേവോ ഗിരിജാം പ്രത്യുവാച ഹ॥ ൨൧.
ഭഗവാൻ ദേവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗിരിജയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
പ്രത്യഹം കുരു മേ സേവാം ഗിരിജേ സാധുഭാഷിണി॥ ൨൧.
സുഗമമായി സംസാരിക്കുന്ന ഗിരിജേ, നീ എന്നെ ദിവസേന സേവിക്കണം.
തപസ്തപ്തുമനുജ്ഞാ മേ ദാതവ്യാ പര്വതാധിപ ൨൧.
പർവതാധിപൻ എന്നെ തപസ്സിന് അനുമതി നൽകണം.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ ദേവദേവസ്യ ശൂലിനഃ ൨൧.
ത്രിശൂലധാരി ദേവദേവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
ത്വദീയം ഹി ജഗത്സര്വം സദേവാസുരമാനുഷമ് ൨൧.
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിന്റെതാണ്.
ഏവമുക്തോ ഹിമവതാ ശംകരോ ലോകശംകരഃ ൨൧.
ഹിമവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ലോകക്ഷേമത്തിനായി ശംകരൻ,
ശംകരേണാബ്യനുജ്ഞാതഃ സ്വഗൃഹം ഹിമവാന്യയൌ ൨൧.
ശംകരൻ അനുമതി നൽകിയതോടെ ഹിമവാൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഏവം കതിപയഃ കാലോ ഗതശ്ചോപാസനാത്തയോഃ॥ ൨൧.
ഇങ്ങനെ, അവരിരുവരുടെയും ആരാധനയിൽ കുറേ സമയം കടന്നു പോയി.
സുതാപിത്രോശ്ച തത്രൈവ ശംകരോ ദുരതിക്രമഃ ൨൧.
അവിടെ അച്യുതനും അമ്മയും അച്ഛനും ജനിച്ച ശംകരൻ അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനാണ്.
തേ ചിംത്യമാനാശ്ച സുരാസ്തദാനീം കഥം മഹേശോ ഗിരിജാം സമേഷ്യതി ൨൧.
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ വിചാരിച്ചു: മഹാദേവൻ എങ്ങനെയാണ് ഗിരിജയുമായി ഒന്നാകാൻ പോകുന്നത് എന്ന്.
ബൃഹസ്പതിരുവാചേദം മഹേംദ്രം പ്രതി സദ്വചഃ ൨൧.
അപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി മഹേന്ദ്രനോട്这样 നല്ല വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഏതത്കാര്യം മദനേനൈവ രാജന്നാന്യഃ സമര്ഥോ ഭവിതാ ത്രിലോകേ ൨൧.
രാജാവേ, ഈ കാര്യം ചെയ്യാൻ തക്കശേഷിയുള്ളത് മദനൻ മാത്രമാണ്; മൂന്നു ലോകത്തും മറ്റാരും അതിന് കഴിയില്ല.
ഗുരോര്വചനമാകര്ണ്യ ആഹ്വയന്മദനം ഹരിഃ ൨൧.
ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഹരി മദനനെ വിളിച്ചു.
രത്യാ സമേതഃ സഹ മാധവേന സ പുഷ്പധന്വാ പുരതഃ സഭായാമ് ൨൧.
രതി കൂടെ, മാധവനും ഒപ്പം, പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച വില്ലുമായി മദനൻ സഭയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അഹമാകാരിതഃ കസ്മാദ്ബ്രൂഹി മേഽദ്യ ശചീപതേ ൨൧.
ശചീപതിയേ, ഇന്ന് എന്നെ വിളിച്ചതെന്തിനാണെന്ന് ദയവായി പറയൂ.
മമ സ്മരണമാത്രേണ വിഭ്രഷ്ടാ ഹി തപസ്വിനഃ ൨൧.
എന്നെ ഓർക്കുന്ന മാത്രത്തിൽ തന്നെ തപസ്സുകാർക്ക് തപസ്സിൽ നിന്ന് വീഴ്ച സംഭവിക്കും.
മമ വീര്യം ച ജാനാതി ശക്തേഃ പുത്രഃ പരാശരഃ ൨൧.
ശക്തിയുടെ മകൻ പരാശരൻ എന്റെ ശക്തി അറിയുന്നവനാണ്.
ഗുരുരപ്യഭിജാനാതി ഭാര്യോതഥ്യസ്യ ചൈവ ഹി ൨൧.
ഗുരുവും ഉതത്യന്റെ ഭാര്യയും അതെല്ലാം അറിയുന്നവരാണ്.
ഭരദ്വാജോ മഹാഭാഗ ഇത്യുവാച ഗുരുസ്തദാ ൨൧.
അപ്പോൾ ഗുരു മഹാഭാഗനായ ഭരദ്വാജനോട് പറഞ്ഞു.
ക്രോധോ ഹി മമ ബംധുശ്ച മഹാബലപരക്രമഃ ബ്രഹ്മാദിസ്തംബപര്യംതം പ്ലാവിതം സചരാചരമ്॥ ൨൧.
എന്റെ ക്രോധം എന്റെ അടുത്തവനാണ്; അതിന് മഹത്തായ ശക്തിയും വീര്യവും ഉണ്ട്. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് തൂണുകൾ വരെ സചരാചരങ്ങൾ എല്ലാം അതാൽ ആവിഷ്ടമായിട്ടുണ്ട്.
മദനദ്വം സമര്ഥോസി അസ്മാഞ്ജേതും സദൈവ ഹി പാര്വത്യാ സഹിതം ശംഭും കുരുഷ്വാദ്യ മഹാമതേ॥ ൨൧.
മദനാ, ഞങ്ങളെ ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നത് നീ മാത്രമാണ്. മഹാമതിയേ, ഇന്ന് പാർവതിയോടൊപ്പം ശംഭുവിനെ ഒന്നിപ്പിക്കൂ.
ഏവമഭ്യര്ഥിതോ ദേവൈര്മദനോ വിശ്വമോഹനഃ ൨൧.
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ അപേക്ഷിച്ചതിനുശേഷം ലോകത്തെ മോഹിപ്പിക്കുന്നവനായ മദനൻ സമ്മതിച്ചു.
തതോ ജഗാമാശു മഹാധനുര്ദ്ധരോ വിസ്ഫാര്യ ചാപം കുസുമാന്വിതം മഹത് തസ്മിന്ഹിമാദ്രൌ പരിദൃശ്യമാനോഽവനൌ സ്മരോ യോധയതാം വരിഷ്ഠഃ॥ ൨൧.
അപ്പോൾ വലിയ വില്ലെടുത്ത് പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച വില്ല് വലിച്ച്, ഹിമാലയത്തിൽ ഭൂമിയിൽ കാണപ്പെടുന്നവനായി യുദ്ധത്തിനായി സ്മരൻ തയ്യാറായി.
തത്രാഗതാ തദാ രംഭാ ഉര്വശീ പുംജികസ്ഥലീ ൨൧.
അപ്പോൾ രംഭ, ഉർവശി, പുഞ്ചികസ്ഥലിയും അവിടെ എത്തി.
അന്യാശ്ച വിവിധാഃ ജാതാഃ സാഹായ്യേ മദനസ്യ ച ൨൧.
മദനനെ സഹായിക്കാൻ പലവിധത്തിലുള്ള മറ്റുള്ളവരും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.
സര്വേ ഗണാശ്ച സഹസാ മദനേന വിമോഹിതാഃ ൨൧.
എല്ലാ സംഘങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമായി മദനന്റെ മോഹത്തിൽ ആകയായിരുന്നു.