വ്യാസേന കഥിതം സര്വമസ്മിന്നര്ഥേ ശുകം പ്രതി ലിംഗരൂപീ കഥം ശംഭുര്നിര്ഗുണഃ കഥതേ ത്വയാ ൨൦.
ഈ വിഷയത്തിൽ വ്യാസൻ ശുകനോട് എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു: എന്നാൽ നീ ലിംഗരൂപിയായ ശംഭുവിനെ എങ്ങനെ ഗുണരഹിതനെന്ന് പറയുന്നു?
ശ്രുണു വത്സ ബ്രവീമ്യേതത്പുരാ പ്രോക്തം ച നംദിനാ ൨൦.
കുഞ്ഞേ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം; ഇത് മുമ്പ് നന്ദി പറഞ്ഞതാണു.
നിര്ഗുണം പരമാത്മാനം വിദ്ധി ലിംഗസ്വരൂപിണമ് ൨൦.
നീ ലിംഗസ്വരൂപിയായ പരമാത്മാവിനെ ഗുണരഹിതനായി അറിയണം.
യയാ കൃതിമിദം സര്വം ഗുണത്രയവിഭാവിതമ് ൨൦.
മൂന്നു ഗുണങ്ങൾകൊണ്ട് വ്യത്യസ്തമായ ഈ സൃഷ്ടി ആരാൽ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടതാണോ, അവനാൽ തന്നെയാണ്.
ഏക ഏവ പരോ ഹ്യാത്മാ ലിംഗരൂപീ നിരംജനഃ ൨൦.
ഒറ്റയാൾ, ലിംഗരൂപിയായ പരമാത്മാവാണ്, അവൻ മായകഴിയാത്തവനാണ്.
യസ്മിന്നേവ തതോ ലിംഗം ലയനാത്കഥിതം പുരാ ൨൦.
പഴയകാലത്ത്, ലിംഗം അവനിൽ തന്നെ ലയിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.
ലീനാ ഗുണാശ്ച രുദ്രോക്ത്യാ യൈരിദം ബദ്ധമേവ ച ൨൦.
രുദ്രൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഈ ലോകം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഗുണങ്ങൾ അവനിൽ ലയിക്കുന്നു.
ലിംഗം ച നിര്ഗുണം സാക്ഷാജ്ജാനീധ്വം ഭോ ദ്രിജോതമാഃ ൨൦.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ലിംഗം സാക്ഷാൽ ഗുണരഹിതമാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയണം.
ശംകരഃ സുഖദാതാ ഹി ഉച്യമാനോ മനീഷിഭിഃ ൨൦.
മനീഷികൾ ശംകരനെ സുഖം നൽകുന്നവനെന്ന് പറയുന്നു.
ശംഭുര്ഹി കഥ്യതേ വിപ്രാ യസ്മാച്ച ശുഭസംഭവഃ॥ ൨൦.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ശംഭു എന്ന പേര് അവനിൽ നിന്നാണ് ശുഭം ഉദിക്കുന്നത് എന്നതുകൊണ്ടാണ്.
ഏവം സര്വാണി നാമാനി സാര്ഥകാനി മഹാത്മനഃ ൨൦.
ഇങ്ങനെ, മഹാത്മാവിന്റെ എല്ലാ പേരുകളും അർത്ഥവത്താണ്.
യദാ ദാക്ഷായണീ ചാഗ്നൌ പതിതാ യജ്ഞകര്മണി ൨൦.
യജ്ഞത്തിൽ ദാക്ഷായണി അഗ്നിയിൽ വീണപ്പോൾ,
പ്രാദുര്ഭൂതാ കദാ സൂത കഥ്യതാം തത്ത്വയാഽധുനാ ൨൦.
സൂതാ, അവൾ എപ്പോഴാണ് പ്രത്യക്ഷമായത് എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ സത്യമായി പറഞ്ഞുതരിക.
ഏതത്സര്വം മഹാഭാഗ പൂര്വവൃത്തം ച തത്ത്വതഃ ൨൦.
മഹാഭാഗാ, ഇതെല്ലാം മുമ്പ് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളും സത്യസന്ധമായി വിശദമായി ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞുതരിക.
ജജ്ഞേ ദാക്ഷായണീ ബ്രഹ്മന്വിദഗ്ധാവയവാ യദാ ൨൦.
ബ്രാഹ്മണനേ, ദക്ഷന്റെ മകൾ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ബുദ്ധിമതിയായ ദാക്ഷായിണി ജനിച്ചപ്പോൾ,
ലീലാഗൃഹീതവപുഷാ പര്വതേ ഹിമവദ്ഗിരൌ ൨൦.
അവൾ ഹിമവദ്പർവതത്തിൽ കളിയോടെ ഒരു രൂപം ധരിച്ചു.
തഥാ ചംഡേന മുംഡേന തഥാന്യൈര്ബഹുഭിര്വൃതഃ ൨൦.
അവളെ ചണ്ടനും മുന്ഡനും മറ്റു അനേകരും ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നു.
ഗണാനാം ചൈവ കോട്യാ ച തഥാ ഷഷ്ടിസഹസ്രകൈഃ ൨൦.
അവളെ ഒരു കോടി ഗണങ്ങളും അറുപതിനായിരം പേരും കൂടി അനുഗമിച്ചു.
തപോ ജുഷാണഃ സഹസാ മഹാത്മാ ഹിമാലയസ്യാഗ്രഗതസ്തഥൈവ ൨൦.
മഹാത്മാവായ ഒരാൾ ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകളിൽ കഠിനതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദൈത്യാഃ പ്രാദുര്ഭൂതാ ഹ്യവിദ്യയാ ൨൦.
അപ്പോൾ അതിനിടയിൽ അസുരന്മാർ അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചുവന്നു.
ജാതാ ദൈത്യാസ്തതോ വിപ്രാ ഇംദ്രോപദ്രവകാരകാഃ ൨൦.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, പിന്നെ ആ അസുരന്മാർ ജനിച്ചു, ഇന്ദ്രനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നിവാതകവചാഃ സര്വേ രവരാവകസംജ്ഞകാഃ ൨൦.
അവരെല്ലാം നിവാതകവചന്മാർ എന്നും രവരാവകന്മാർ എന്നും അറിയപ്പെട്ടു.
താരകോ നമുചേഃ പുത്രസ്തപസാ പരമേണ ഹി ൨൦.
നമുചിയുടെ മകനായ താരകൻ പരമമായ തപസ്സിലൂടെ
വരാന്ദദൌ യഥേഷ്ടാംശ്ച താരകായ ദുരാത്മനേ ൨൦.
തനിക്കിഷ്ടമുള്ള എല്ലാ വരങ്ങളും ദുഷ്ടഹൃദയനായ താരകൻ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് നേടി.
തച്ഛത്വാ വചനം തസ്യ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ ൨൦.
അവൻ സൃഷ്ടിയുടെ അദ്ധിപനായ പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യദി മേ ത്വം പ്രസന്നഽസി അജരാമരതാം പ്രഭോ ൨൦.
പ്രഭോ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, എനിക്ക് വൃദ്ധിയും മരണമില്ലാത്ത നില നൽകണം.
ഏവമുക്തസ്തദാ തേന താരകേണ ദുരാത്മനാ ൨൦.
അപ്പോൾ ദുഷ്ടഹൃദയനായ താരകൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ,
ജാതസ്യ ഹി ധ്രുവോ മൃത്യുരേതജ്ജാനീഹി തത്ത്വതഃ ൨൦.
ജനിച്ചവർക്കു മരണം ഉറപ്പാണ് — ഈ സത്യം നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
ബ്രഹ്മോവാച തദാ ദൈത്യജേയത്വം തവാനഘ ൨൦.
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ നീ അസുരന്മാർക്ക് ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനാകും, പാപരഹിതനേ.
തദാ സ താരകഃ പ്രാഹ ബ്രഹ്മാണം പ്രണതഃ പ്രഭോ ൨൦.
അപ്പോൾ താരകൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് നമസ്കരിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, പ്രഭോ.