തദോവാച ഹൃഷീകേശോ ബലിം തം കൃപയാഽന്വിതതഃ ൧൯.
അപ്പോൾ ഹൃഷീകേശൻ കരുണയോടെ ബലിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ദ്വാരി സ്ഥിതസ്തവ വിഭോ നിവാസാമി നിത്യം മാ ഖിദ്യതാമസുരവര്യ ബലേ ശ്രൃണുഷ്വ ൧൯.
ശക്തനായ ബലി, ഞാൻ നിന്റെ വാതിലിൽ എപ്പോഴും താമസിക്കും; അസുരശ്രേഷ്ഠനായ നീ വിഷമിക്കേണ്ട, കേൾക്കൂ.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ വിഷ്മോരതുലതേജസഃ ൧൯.
അപ്രതിമതേജസ്സുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
തദാ പുത്രശതേനൈവ ബാണമുഖ്യേന സത്വരമ് ൧൯.
അപ്പോൾ നൂറ് പുത്രന്മാരും ബാണനും മുന്നിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ,
ത്രൈലോക്യേ യാചകാ യേ ച സര്വേ യാംതി ബലിം പ്രതി ൧൯.
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ യാചകരും ബലിയുടെ അടുത്ത് പോകുന്നു.
ഭുക്തികാമാശ്ച യേ കേചിന്മുക്തികാമാസ്തഥാ പരേ ൧൯.
ഭോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും മോക്ഷം തേടുന്നവരും അങ്ങനെ മറ്റു ചിലരും,
ഏവംവിധോ ബലിര്ജാതഃ പ്രസാദാച്ഛംകരസ്യ ച ൧൯.
ഇങ്ങനെ ശങ്കരന്റെ കൃപയാൽ ബലി ആ മഹത്വം പ്രാപിച്ചു.
അശുചിം ഭൂമിമാസാദ്യ ഗംധപുഷ്പാദികം മഹത് ൧൯.
അശുദ്ധമായ ഭൂമിയിൽ പോലും വലിയ ഗന്ധപുഷ്പാദികൾ ലഭിച്ചാൽ,
കിം പുനഃ പരയാ ഭക്ത്യാ ചാര്ചയംതി മഹേശ്വരമ് ൧൯.
പിന്നെ പരമഭക്തിയോടെ മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് എത്രയോ കൂടുതൽ ഫലം.
ശിവാത്പരതരോ നാസ്തി പൂജനീയോ ഹി ഭോ ദ്വിജാഃ ൧൯.
ശിവനേക്കാൾ വലിയവൻ ആരുമില്ല, ദ്വിജന്മാരേ, അവനെയാണ് സത്യം ആരാധിക്കേണ്ടത്.
ജാതിഹീനാശ്ച ചംഡാലാഃ ശ്വപചാ ഹ്യംത്യജാ ഹ്യമീ ൧൯.
ജാതിയില്ലാത്തവരും ചണ്ഡാളന്മാരും നായ്തിന്നുന്നവരും പൂർണ്ണമായും പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരും പോലും,
തസ്മാത്സദാശിവഃ പൂജ്യഃ സര്വൈരേവമനീഷിഭിഃ ൧൯.
അതിനാൽ സദാശിവനെ ജ്ഞാനമില്ലാത്തവരും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരും ആരാധിക്കണം.
മഹേശം പരമാരഥജ്ഞാശ്ചിംതയംതി ഹൃദി സ്ഥിതമ് ൧൯.
പരമലക്ഷ്യം അറിയുന്നവർ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹേശ്വരനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
വിനാ ശിവേന യത്കിംചിദശിവം ഭവതി ക്ഷണാത് ൧൯.
ശിവൻ ഇല്ലാതെ എന്ത് ഉണ്ടായാലും അതു ക്ഷണത്തിൽ അശുഭമാകും.
രജോഗുണാന്വിതോ ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുഃ സത്ത്വഗുണാന്വിതഃ ൧൯.
ബ്രഹ്മാവിന് ആസക്തിയുടെ ഗുണം ഉണ്ടെങ്കിലും, വിഷ്ണുവിന് സത്യത്തിന്റെ ഗുണം ആണ്.
ലിംഗരൂപോ മഹാദേവോ ഹ്യര്ചനീയോ മുമുക്ഷുഭിഃ ൧൯.
മുക്തിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് മഹാദേവൻ ലിംഗരൂപത്തിൽ ആരാധിക്കേണ്ടവനാണ്.
ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുശ്ച രുദ്രശ്ച സഗുണാഃ കീര്തിതാസ്ത്വയാ ൨൦.
നീ ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും രുദ്രനെയും ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയവരായി വിവരിച്ചു.
ത്രിഭിര്ഗുണൈര്വ്യാപ്തമിദം ചരാചരം ജഗന്മഹദ്വ്യാപ്യഥ വാല്പകം വാ ൨൦.
ഈ വലിയ ലോകം, ചലിക്കുന്നതും അചലവും, വലിയതോ ചെറുതോ ആയാലും, മൂന്നു ഗുണങ്ങൾകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
യദ്ദൃശ്യമാനം മഹദല്പകം ച തന്നശ്വരം കൃതകത്വാച്ച സൂത॥ ൨൦.
സൂതാ, വലിയതോ ചെറുതോ ആയ എല്ലാം, കാണുന്നതൊക്കെയും, നിർമ്മിതമായതിനാൽ നശിക്കുന്നതുതന്നെയാണ്.
തസ്മാദ്വിമൃശ്യ ഭോഃ സൂത സംശയം ഛേത്തുമര്ഹസി ൨൦.
അതിനാൽ, സൂതാ, നീ ആലോചിച്ച് ഈ സംശയം നീക്കണം.
വ്യാസേന കഥിതം സര്വമസ്മിന്നര്ഥേ ശുകം പ്രതി ലിംഗരൂപീ കഥം ശംഭുര്നിര്ഗുണഃ കഥതേ ത്വയാ ൨൦.
ഈ വിഷയത്തിൽ വ്യാസൻ ശുകനോട് എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു: എന്നാൽ നീ ലിംഗരൂപിയായ ശംഭുവിനെ എങ്ങനെ ഗുണരഹിതനെന്ന് പറയുന്നു?
ശ്രുണു വത്സ ബ്രവീമ്യേതത്പുരാ പ്രോക്തം ച നംദിനാ ൨൦.
കുഞ്ഞേ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം; ഇത് മുമ്പ് നന്ദി പറഞ്ഞതാണു.
നിര്ഗുണം പരമാത്മാനം വിദ്ധി ലിംഗസ്വരൂപിണമ് ൨൦.
നീ ലിംഗസ്വരൂപിയായ പരമാത്മാവിനെ ഗുണരഹിതനായി അറിയണം.
യയാ കൃതിമിദം സര്വം ഗുണത്രയവിഭാവിതമ് ൨൦.
മൂന്നു ഗുണങ്ങൾകൊണ്ട് വ്യത്യസ്തമായ ഈ സൃഷ്ടി ആരാൽ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടതാണോ, അവനാൽ തന്നെയാണ്.
ഏക ഏവ പരോ ഹ്യാത്മാ ലിംഗരൂപീ നിരംജനഃ ൨൦.
ഒറ്റയാൾ, ലിംഗരൂപിയായ പരമാത്മാവാണ്, അവൻ മായകഴിയാത്തവനാണ്.
യസ്മിന്നേവ തതോ ലിംഗം ലയനാത്കഥിതം പുരാ ൨൦.
പഴയകാലത്ത്, ലിംഗം അവനിൽ തന്നെ ലയിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.
ലീനാ ഗുണാശ്ച രുദ്രോക്ത്യാ യൈരിദം ബദ്ധമേവ ച ൨൦.
രുദ്രൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഈ ലോകം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഗുണങ്ങൾ അവനിൽ ലയിക്കുന്നു.
ലിംഗം ച നിര്ഗുണം സാക്ഷാജ്ജാനീധ്വം ഭോ ദ്രിജോതമാഃ ൨൦.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ലിംഗം സാക്ഷാൽ ഗുണരഹിതമാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയണം.
ശംകരഃ സുഖദാതാ ഹി ഉച്യമാനോ മനീഷിഭിഃ ൨൦.
മനീഷികൾ ശംകരനെ സുഖം നൽകുന്നവനെന്ന് പറയുന്നു.
ശംഭുര്ഹി കഥ്യതേ വിപ്രാ യസ്മാച്ച ശുഭസംഭവഃ॥ ൨൦.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ശംഭു എന്ന പേര് അവനിൽ നിന്നാണ് ശുഭം ഉദിക്കുന്നത് എന്നതുകൊണ്ടാണ്.