അനേനൈവ പ്രദത്താ മേ മഹീ ത്രിപദലക്ഷണാ ൧൯.
ഇവൻ തന്നെയാണ് എനിക്ക് മൂന്നു അടി ഭൂമി തന്നത്.
അനേന മമ ദാതവ്യം തൃതീയം പദമേവ ച ൧൯.
ഇവൻ എനിക്കു മൂന്നാമത്തെ അടി ഇപ്പോഴും നൽകേണ്ടതുണ്ട്.
ശ്രുത്വാ ഭഗവതോ വാക്യമുവാച പരമം വചഃ ൧൯.
ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ ഉത്തമമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ക്രാംതം ത്രിഭുവനം ചാദ്യ ത്വയാ വിക്രമരൂപിണാ ൧൯.
നിന്റെ മഹത്തായ ചുവടുകൾകൊണ്ട് ഇന്ന് നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളും കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു.
കിംചിന്ന ദത്താ ഹി വിഭോ ദേവദേവ ജഗത്പതേ ൧൯.
എന്നാൽ ദേവദേവനേ, ലോകങ്ങളുടെ അധിപനേ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒന്നും തന്നിട്ടില്ല.
പദാനി ത്രീണി മേ ചാദ്യ ദാതവ്യാനി കുതോഽധുനാ തദോവാച ച സാ സാധ്വീ ഹ്യുരുക്രമമവസ്ഥിതാ॥ ൧൯.
ഇന്ന് എനിക്ക് മൂന്നു അടി നൽകേണ്ടതുണ്ട്—ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ ഇത് സാധ്യമാകും? അപ്പോൾ മഹത്തായ ചുവടുള്ളവന്റെ മുന്നിൽ ഉറച്ചുനിന്ന സതീ അവൾ പറഞ്ഞു.
ത്വയാ കുതോ വേയമുരുക്രമേണ ക്രാംതാ ത്രിലോകീ ഭുവനൈകനാഥ ൧൯.
ലോകങ്ങളുടെ ഏകാധിപനേ, നിന്റെ മഹത്തായ ചുവടുകൾകൊണ്ട് ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നീ എങ്ങനെ കടന്നുപോയി?
തസ്മാദ്വിഹായ തദ്വിഷ്ണോ ത്വമേവം കുരു സംപ്രതി ദദാതി മേ പതിസ്തേദ്യ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ॥ ൧൯.
അതിനാൽ, വിഷ്ണുവേ, അതെല്ലാം വിട്ടുവെച്ച് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുക: എന്റെ ഭർത്താവ് ഇന്ന് നിനക്ക് ദാനം നൽകട്ടെ—ഇതിൽ ഇനി ആലോചന വേണ്ട.
നിധേഹി മേ പദം ത്വം ഹി ശീര്ഷ്ണി ദേവവര പ്രഭോ ൧൯.
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഭുവേ, എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ തലയിൽ നിന്റെ പാദം വെക്കൂ.
തൃതീയം ച ജഗന്നാഥ കുരു ശീര്ഷ്ണി പതേര്മമ ൧൯.
ജഗന്നാഥനേ, മൂന്നാമത്തെ ചുവടും എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ തലയിൽ വെക്കൂ.
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പരിതുഷ്ടോ ജനാര്ദനഃ ൧൯.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ജനാർദ്ദനൻ സന്തോഷിച്ചു.
സുതലംഗച്ഛ ദൈത്യേന്ദ്ര മാ വിലംബിതുമര്ഹസി ൧൯.
ദൈത്യരാജാവേ, സുതലലോകത്തിലേക്ക് പോവൂ; നീ വൈകരുത്.
പരിതുഷ്ടോഽസ്മ്യഹം താത കിം കാര്യം കരവാണി തേ ൧൯.
പ്രിയനായവനേ, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; ഞാൻ നിനക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നു പറയൂ.
വരം വരയ ഭദ്രം തേ സര്വാന്കാമാന്ദദാമി തേ ൧൯.
നല്ലതാകട്ടെ, ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഞാൻ നല്കും.
വിമുക്തോ ഹി പരിഷ്വക്തോ ദേവദേവേന ചക്രിണാ ൧൯.
ദേവദേവനായ ചക്രധാരി അവനെ മോചിപ്പിച്ചു, അങ്ങിനെ അളിംഗനം ചെയ്തു.
ത്വയാ കൃതമിദം സര്വം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ൧൯.
നിനക്കാലാണ് ഈ സകല ജഗത്ത്, ചലനസ്ഥിരങ്ങളായ എല്ലാം, സംഭവിച്ചത്.
ഭക്തിരസ്തു പദാംഭോജേ തവ ദേവ ജനാര്ദന ൧൯.
ദേവനായ ജനാർദ്ദനാ, നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ ഭക്തി എനിക്ക് ഉണ്ടാകട്ടെ.
ഏവമഭ്യര്ഥിതസ്തേന ഭഗവാന്ഭൂതഭാവനഃ ൧൯.
അവന്റെ അപേക്ഷ കേട്ടു, സകലഭൂതങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ ഭഗവാൻ പ്രസംഗിച്ചു.
ബലേ ത്വം സുതലം യാഹി ജ്ഞാതിസംബംധിഭിര്വൃതഃ ൧൯.
ബലി, നീ ബന്ധുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും കൂട്ടി സുതലത്തിലേക്ക് പോവുക.
സുതലേ കിം നു മേ കാര്യം ദേവദേവ വദസ്വ മേ ൧൯.
ദേവദേവാ, സുതലത്തിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ദയവായി പറയൂ.
തദോവാച ഹൃഷീകേശോ ബലിം തം കൃപയാഽന്വിതതഃ ൧൯.
അപ്പോൾ ഹൃഷീകേശൻ കരുണയോടെ ബലിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ദ്വാരി സ്ഥിതസ്തവ വിഭോ നിവാസാമി നിത്യം മാ ഖിദ്യതാമസുരവര്യ ബലേ ശ്രൃണുഷ്വ ൧൯.
ശക്തനായ ബലി, ഞാൻ നിന്റെ വാതിലിൽ എപ്പോഴും താമസിക്കും; അസുരശ്രേഷ്ഠനായ നീ വിഷമിക്കേണ്ട, കേൾക്കൂ.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ വിഷ്മോരതുലതേജസഃ ൧൯.
അപ്രതിമതേജസ്സുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
തദാ പുത്രശതേനൈവ ബാണമുഖ്യേന സത്വരമ് ൧൯.
അപ്പോൾ നൂറ് പുത്രന്മാരും ബാണനും മുന്നിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ,
ത്രൈലോക്യേ യാചകാ യേ ച സര്വേ യാംതി ബലിം പ്രതി ൧൯.
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ യാചകരും ബലിയുടെ അടുത്ത് പോകുന്നു.
ഭുക്തികാമാശ്ച യേ കേചിന്മുക്തികാമാസ്തഥാ പരേ ൧൯.
ഭോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും മോക്ഷം തേടുന്നവരും അങ്ങനെ മറ്റു ചിലരും,
ഏവംവിധോ ബലിര്ജാതഃ പ്രസാദാച്ഛംകരസ്യ ച ൧൯.
ഇങ്ങനെ ശങ്കരന്റെ കൃപയാൽ ബലി ആ മഹത്വം പ്രാപിച്ചു.
അശുചിം ഭൂമിമാസാദ്യ ഗംധപുഷ്പാദികം മഹത് ൧൯.
അശുദ്ധമായ ഭൂമിയിൽ പോലും വലിയ ഗന്ധപുഷ്പാദികൾ ലഭിച്ചാൽ,
കിം പുനഃ പരയാ ഭക്ത്യാ ചാര്ചയംതി മഹേശ്വരമ് ൧൯.
പിന്നെ പരമഭക്തിയോടെ മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് എത്രയോ കൂടുതൽ ഫലം.
ശിവാത്പരതരോ നാസ്തി പൂജനീയോ ഹി ഭോ ദ്വിജാഃ ൧൯.
ശിവനേക്കാൾ വലിയവൻ ആരുമില്ല, ദ്വിജന്മാരേ, അവനെയാണ് സത്യം ആരാധിക്കേണ്ടത്.