ത്രിവിക്രമാത്പരോ ഹ്യാത്മാ നാമ്നാ ത്രിവിക്രമോഽഭവത് ൧൯.
ത്രിവിക്രമനെയുമതിക്രമിച്ച പരമാത്മാവ്, ത്രിവിക്രമൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
പദദ്വയേന വാ പൂര്ണം ജഗദേതച്ചരാചരമ് പുനശ്ച ബടുരൂപോഽസാവുപവിശ്യ നിജാസനേ॥ ൧൯.
അവൻ രണ്ടു പാദങ്ങൾ കൊണ്ട് ഈ സകല ചലനസ്ഥിരജഗത്തെയും ഉൾക്കൊണ്ടു. പിന്നെ, വാമനൻ എന്ന രൂപത്തിൽ തന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു.
തദാ ദേവാഃ സഗംധര്വാ മുനയഃ സിദ്ധചാരണാഃ ൧൯.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മുനിമാരും സിദ്ധന്മാരും ചാരണമാരും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തത്ര ബ്രഹ്മാ സമാഗത്യ സ്തുതിം ചക്രേ പരാത്മനഃ ൧൯.
അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് എത്തി, പരമാത്മാവിനെ സ്തുതിച്ചു.
ഏഭിഃ സര്വൈഃ പരിവൃതോ വാമനോ ബലിസദ്മനി ൧൯.
ഈ എല്ലാവരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് വാമനൻ ബലിയുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു.
ദൈത്യോഽസൌ ബാലിശോ ഭൂത്വാ ദത്താനേന മഹീ മമ ൧൯.
അവൻ, ആ ദൈത്യൻ, ബാലിശനായി മാറി, ഈ ഭൂമി എനിക്ക് നൽകി.
പദമേകം പ്രതിശ്രുത്യ ന ദദാതി ഹി ദുര്മതിഃ ൧൯.
ഒരു പാദം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടും, ആ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവൻ അതു നൽകുന്നില്ല.
ഇത്യുക്തോ ഗരുഡസ്തേന വാമനേന മഹാത്മനാ ൧൯.
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ വാമനൻ ഗരുഡനോട് പറഞ്ഞു.
രേ ബലേ കിം ത്വയാ മൂഢ കൃതമസ്തി ജുഗുപ്സിതമ് ഔദാര്യേണ ഹി കിം കാര്യമല്പകേന ത്വയാധുനാ॥ ൧൯.
ബലി, നീ എന്ത് നിന്ദ്യമായ പ്രവൃത്തിയാണ് ചെയ്തതേ, മൂഢനേ? ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഈ ചെറുതായ ദാനത്തിന് എന്ത് പ്രയോജനം?
ഇത്യുക്തോ ബലിരാവിഷ്ടഃ സ്യമാനഃ ഖഗേശ്വരമ് ൧൯.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബലി ആവിഷ്ടനായി പുഞ്ചിരിച്ച് ഖഗേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു.
സമര്ഥോസ്മി മഹാപക്ഷ ഗൃപണോ ന ഭവാമ്യഹമ് ൧൯.
മഹാപക്ഷിയേ, ഞാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്; ഞാൻ കഞ്ചാവനല്ല.
അസമര്ഥോ ഹ്യഹം താത കൃതോഽനേന മഹാത്മനാ ൧൯.
പ്രിയനേ, ഈ മഹാത്മാവാൽ ഞാൻ അസമർത്ഥനായി മാറ്റപ്പെട്ടു.
ജാനന്നപി ച ദൈത്യേംദ്ര ഗുരുണാപി നിവാരിതഃ ൧൯.
എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും, ഗുരുവാൽ തടയപ്പെട്ടിട്ടും, ദൈത്യാധിപനേ,
ദാതവ്യം തത്പദം വിഷ്ണോസ്തൃതീയം യത്പ്രതിശ്രുതമ് ൧൯.
വിഷ്ണുവിന് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത മൂന്നാമത്തെ പാദം നൽകേണ്ടതുണ്ട്.
ന ദദാസി തൃതീയം ച പദം മേ സ്വാമിനഃ കഥമ് ബബംധ വാരുണൈഃ പാശൈര്വിരോചന സുതം തദാ॥ ൧൯.
എന്റെ യജമാനനായ എനിക്ക് മൂന്നാമത്തെ പാദം നീ എന്തുകൊണ്ട് നൽകുന്നില്ല? അപ്പോൾ വിരോചനന്റെ പുത്രനെ വാരുണപാശങ്ങൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചു.
നിതരാം നിഷ്ഠുരോ ഭൂത്വാ ഗരുഡോ ജയതാം വരഃ ൧൯.
വിജയികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗരുഡൻ അതിവിശേഷം കഠിനനായി.
ബാണമേകം സമാരോപ്യ വാമനസ്യാഗ്രതഃ സ്ഥിതാ ൧൯.
അവൻ ഒരു ബാണം കയറ്റി വാമനന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.
തദോവാച മഹാതേജാഃ പ്രഹ്ലാദോ ഹ്യസുരാധിപഃ ൧൯.
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള അസുരാധിപൻ പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു.
പ്രഹ്ലാദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ വാമനോ വാക്യമബ്രവീത് ഏവമുക്താ ഭഗവതാ വിംധ്യാവലിരഭാഷത॥ ൧൯.
പ്രഹ്ലാദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു വാമനൻ സംസാരിച്ചു. ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വിന്ധ്യാവലി മറുപടി പറഞ്ഞു.
കസ്മാദ്ബദ്ധോ മമ പതിര്ഗരുഡേന മഹാത്മനാ തദോവാച മഹാതേജാ ബടുവേഷധരോ ഹിഃ॥ ൧൯.
എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്റെ ഭർത്താവിനെ മഹാത്മാവായ ഗരുഡൻ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നത്? അതിനുശേഷം മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള, ബാലബ്രാഹ്മണ വേഷം ധരിച്ചവൻ പറഞ്ഞു.
അനേനൈവ പ്രദത്താ മേ മഹീ ത്രിപദലക്ഷണാ ൧൯.
ഇവൻ തന്നെയാണ് എനിക്ക് മൂന്നു അടി ഭൂമി തന്നത്.
അനേന മമ ദാതവ്യം തൃതീയം പദമേവ ച ൧൯.
ഇവൻ എനിക്കു മൂന്നാമത്തെ അടി ഇപ്പോഴും നൽകേണ്ടതുണ്ട്.
ശ്രുത്വാ ഭഗവതോ വാക്യമുവാച പരമം വചഃ ൧൯.
ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ ഉത്തമമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ക്രാംതം ത്രിഭുവനം ചാദ്യ ത്വയാ വിക്രമരൂപിണാ ൧൯.
നിന്റെ മഹത്തായ ചുവടുകൾകൊണ്ട് ഇന്ന് നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളും കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു.
കിംചിന്ന ദത്താ ഹി വിഭോ ദേവദേവ ജഗത്പതേ ൧൯.
എന്നാൽ ദേവദേവനേ, ലോകങ്ങളുടെ അധിപനേ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒന്നും തന്നിട്ടില്ല.
പദാനി ത്രീണി മേ ചാദ്യ ദാതവ്യാനി കുതോഽധുനാ തദോവാച ച സാ സാധ്വീ ഹ്യുരുക്രമമവസ്ഥിതാ॥ ൧൯.
ഇന്ന് എനിക്ക് മൂന്നു അടി നൽകേണ്ടതുണ്ട്—ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ ഇത് സാധ്യമാകും? അപ്പോൾ മഹത്തായ ചുവടുള്ളവന്റെ മുന്നിൽ ഉറച്ചുനിന്ന സതീ അവൾ പറഞ്ഞു.
ത്വയാ കുതോ വേയമുരുക്രമേണ ക്രാംതാ ത്രിലോകീ ഭുവനൈകനാഥ ൧൯.
ലോകങ്ങളുടെ ഏകാധിപനേ, നിന്റെ മഹത്തായ ചുവടുകൾകൊണ്ട് ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നീ എങ്ങനെ കടന്നുപോയി?
തസ്മാദ്വിഹായ തദ്വിഷ്ണോ ത്വമേവം കുരു സംപ്രതി ദദാതി മേ പതിസ്തേദ്യ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ॥ ൧൯.
അതിനാൽ, വിഷ്ണുവേ, അതെല്ലാം വിട്ടുവെച്ച് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുക: എന്റെ ഭർത്താവ് ഇന്ന് നിനക്ക് ദാനം നൽകട്ടെ—ഇതിൽ ഇനി ആലോചന വേണ്ട.
നിധേഹി മേ പദം ത്വം ഹി ശീര്ഷ്ണി ദേവവര പ്രഭോ ൧൯.
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഭുവേ, എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ തലയിൽ നിന്റെ പാദം വെക്കൂ.
തൃതീയം ച ജഗന്നാഥ കുരു ശീര്ഷ്ണി പതേര്മമ ൧൯.
ജഗന്നാഥനേ, മൂന്നാമത്തെ ചുവടും എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ തലയിൽ വെക്കൂ.