തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ചുകോപ ച രുഷാന്വിതഃ ൧൯.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ കോപത്തോടെ കത്തിപ്പോയി.
മമ വാക്യമതിക്രമ്യ ദാതുമിച്ഛസ്യരിംദമ ൧൯.
എന്റെ വാക്ക് അവഗണിച്ച് നീ ദാനം നൽകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു, ശത്രുനാശകനേ.
ഏവം ശശാപ ച തദാ പരമാര്ഥവിജ്ഞം ശിഷ്യം മഹാത്മാനമഗാധബോധമ് ൧൯.
അപ്പോൾ, പരമാർത്ഥം അറിയുന്ന മഹാത്മാവായ ശിഷ്യനെ അവൻ ശപിച്ചു.
ഗതേ തു ഭാര്ഗവേ തസ്മിന്ബലിര്വിരോചനാത്മജഃ ൧൯.
ഭൃഗുവംശത്തിൽ പെട്ട ഗുരു പോയതിനു ശേഷം, വിരോചനന്റെ മകൻ ബലി—
വിംധ്യാവലിഃ സമാഗത്യ ബലേരര്ദ്ധാംഗശോഭിതാ ൧൯.
ബലിയുടെ ഭാര്യ വിന്ധ്യാവലി, അവന്റെ അരങ്ങം ചേർന്ന് അവിടെ എത്തി.
സംകല്പപൂര്വേണ തദാ വിധിനാ വിധികോവിദഃ ൧൯.
മുൻനിശ്ചയപ്രകാരം, വിധിപരമായ കർമങ്ങളിൽ നിപുണനായവൻ അപ്പോൾ ആചരണം നടത്തി.
യദൈകേന മഹീ വ്യാപ്താ വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ ൧൯.
ശക്തനായ വിഷ്ണു ഒരു കാൽവയ്പ്പിൽ ഭൂമിയെ മുഴുവനും ആവൃതമാക്കിയപ്പോൾ—
സത്യലോകഗതോ വിഷ്ണോശ്ചരണഃ പരമേഷ്ഠിനാ ൧൯.
സത്യലോകത്തിൽ പരമേശ്വരനാൽ വിഷ്ണുവിന്റെ പാദം എത്തിച്ചു.
തത്പാദസംപര്കജലാച്ച ജാതാ ഭാഗീരഥീ സര്വസുമംഗലാ ച യയാ കപര്ദഃ പരിപൂരിതോ വൈ ശംഭോസ്തദാനീം ച ഭഗീരഥേന॥ ൧൯.
അവൻ്റെ പാദം സ്പർശിച്ച ജലത്തിൽ നിന്ന് ഭാഗീരഥി ജനിച്ചു; അതിനാൽ ശംഭുവിന്റെ ജടകൾ നിറഞ്ഞു, പിന്നെ ഭാഗീരഥൻ അവയെ താഴേയ്ക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
തീര്ഥാനാം തീര്ഥമാദ്യം ച ഗംഗാഖ്യമവതാരിതമ് ൧൯.
തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ ഗംഗ എന്ന വിശുദ്ധനദി ഭൂമിയിൽ എത്തിച്ചു.
ത്രിവിക്രമാത്പരോ ഹ്യാത്മാ നാമ്നാ ത്രിവിക്രമോഽഭവത് ൧൯.
ത്രിവിക്രമനെയുമതിക്രമിച്ച പരമാത്മാവ്, ത്രിവിക്രമൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
പദദ്വയേന വാ പൂര്ണം ജഗദേതച്ചരാചരമ് പുനശ്ച ബടുരൂപോഽസാവുപവിശ്യ നിജാസനേ॥ ൧൯.
അവൻ രണ്ടു പാദങ്ങൾ കൊണ്ട് ഈ സകല ചലനസ്ഥിരജഗത്തെയും ഉൾക്കൊണ്ടു. പിന്നെ, വാമനൻ എന്ന രൂപത്തിൽ തന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു.
തദാ ദേവാഃ സഗംധര്വാ മുനയഃ സിദ്ധചാരണാഃ ൧൯.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മുനിമാരും സിദ്ധന്മാരും ചാരണമാരും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തത്ര ബ്രഹ്മാ സമാഗത്യ സ്തുതിം ചക്രേ പരാത്മനഃ ൧൯.
അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് എത്തി, പരമാത്മാവിനെ സ്തുതിച്ചു.
ഏഭിഃ സര്വൈഃ പരിവൃതോ വാമനോ ബലിസദ്മനി ൧൯.
ഈ എല്ലാവരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് വാമനൻ ബലിയുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു.
ദൈത്യോഽസൌ ബാലിശോ ഭൂത്വാ ദത്താനേന മഹീ മമ ൧൯.
അവൻ, ആ ദൈത്യൻ, ബാലിശനായി മാറി, ഈ ഭൂമി എനിക്ക് നൽകി.
പദമേകം പ്രതിശ്രുത്യ ന ദദാതി ഹി ദുര്മതിഃ ൧൯.
ഒരു പാദം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടും, ആ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവൻ അതു നൽകുന്നില്ല.
ഇത്യുക്തോ ഗരുഡസ്തേന വാമനേന മഹാത്മനാ ൧൯.
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ വാമനൻ ഗരുഡനോട് പറഞ്ഞു.
രേ ബലേ കിം ത്വയാ മൂഢ കൃതമസ്തി ജുഗുപ്സിതമ് ഔദാര്യേണ ഹി കിം കാര്യമല്പകേന ത്വയാധുനാ॥ ൧൯.
ബലി, നീ എന്ത് നിന്ദ്യമായ പ്രവൃത്തിയാണ് ചെയ്തതേ, മൂഢനേ? ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഈ ചെറുതായ ദാനത്തിന് എന്ത് പ്രയോജനം?
ഇത്യുക്തോ ബലിരാവിഷ്ടഃ സ്യമാനഃ ഖഗേശ്വരമ് ൧൯.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബലി ആവിഷ്ടനായി പുഞ്ചിരിച്ച് ഖഗേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു.
സമര്ഥോസ്മി മഹാപക്ഷ ഗൃപണോ ന ഭവാമ്യഹമ് ൧൯.
മഹാപക്ഷിയേ, ഞാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്; ഞാൻ കഞ്ചാവനല്ല.
അസമര്ഥോ ഹ്യഹം താത കൃതോഽനേന മഹാത്മനാ ൧൯.
പ്രിയനേ, ഈ മഹാത്മാവാൽ ഞാൻ അസമർത്ഥനായി മാറ്റപ്പെട്ടു.
ജാനന്നപി ച ദൈത്യേംദ്ര ഗുരുണാപി നിവാരിതഃ ൧൯.
എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും, ഗുരുവാൽ തടയപ്പെട്ടിട്ടും, ദൈത്യാധിപനേ,
ദാതവ്യം തത്പദം വിഷ്ണോസ്തൃതീയം യത്പ്രതിശ്രുതമ് ൧൯.
വിഷ്ണുവിന് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത മൂന്നാമത്തെ പാദം നൽകേണ്ടതുണ്ട്.
ന ദദാസി തൃതീയം ച പദം മേ സ്വാമിനഃ കഥമ് ബബംധ വാരുണൈഃ പാശൈര്വിരോചന സുതം തദാ॥ ൧൯.
എന്റെ യജമാനനായ എനിക്ക് മൂന്നാമത്തെ പാദം നീ എന്തുകൊണ്ട് നൽകുന്നില്ല? അപ്പോൾ വിരോചനന്റെ പുത്രനെ വാരുണപാശങ്ങൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചു.
നിതരാം നിഷ്ഠുരോ ഭൂത്വാ ഗരുഡോ ജയതാം വരഃ ൧൯.
വിജയികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗരുഡൻ അതിവിശേഷം കഠിനനായി.
ബാണമേകം സമാരോപ്യ വാമനസ്യാഗ്രതഃ സ്ഥിതാ ൧൯.
അവൻ ഒരു ബാണം കയറ്റി വാമനന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.
തദോവാച മഹാതേജാഃ പ്രഹ്ലാദോ ഹ്യസുരാധിപഃ ൧൯.
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള അസുരാധിപൻ പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു.
പ്രഹ്ലാദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ വാമനോ വാക്യമബ്രവീത് ഏവമുക്താ ഭഗവതാ വിംധ്യാവലിരഭാഷത॥ ൧൯.
പ്രഹ്ലാദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു വാമനൻ സംസാരിച്ചു. ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വിന്ധ്യാവലി മറുപടി പറഞ്ഞു.
കസ്മാദ്ബദ്ധോ മമ പതിര്ഗരുഡേന മഹാത്മനാ തദോവാച മഹാതേജാ ബടുവേഷധരോ ഹിഃ॥ ൧൯.
എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്റെ ഭർത്താവിനെ മഹാത്മാവായ ഗരുഡൻ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നത്? അതിനുശേഷം മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള, ബാലബ്രാഹ്മണ വേഷം ധരിച്ചവൻ പറഞ്ഞു.